Հեռուստատեսային ռեպորտաժ. զարգացման արդի միտումները

Literature

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսիացի դրամատուրգ և բանաստեղծ Էդմոն Ռոստանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի ֆրանսիական նեոռոմանտիզմի ձևավորման և զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում Ռոստանի գեղարվեստական աշխարհայացքի, գրական-թատերական սկզբունքների և ստեղծագործական մեթոդի առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև դրանց կապը ռոմանտիկական ավանդույթի վերաիմաստավորման գործընթացների հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է, թե ինչպես է հեղինակը դասական ռոմանտիզմին բնորոշ հերոսականությունը, իդեալների ձգտումը, բարձր զգացմունքայնությունը, անհատի ազատության գաղափարը և հակասությունների դրամատիկ արտահայտությունը հարմարեցրել իր ժամանակաշրջանի գրական ու հասարակական միջավայրին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռոստանի դրամատուրգիայում բանաստեղծական խոսքի, վառ կերպարների, սյուժետային դինամիկայի, հումորի, ռոմանտիկական պաթոսի և թատերական արտահայտչականության համադրությանը։ Նրա ստեղծագործությունները դիտարկվում են որպես այնպիսի գեղարվեստական փորձ, որտեղ ավանդական ռոմանտիկական պատկերացումները միահյուսվում են ժամանակակից թատրոնի պահանջներին՝ ստեղծելով ոճական յուրահատուկ համակարգ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հեղինակի ամենահայտնի դրամատիկական ստեղծագործությունների վերլուծությունը՝ հատկապես դրանց հերոսների կերպավորման, գաղափարական բախումների, սիրո և անձնազոհության թեմաների, պատվի և արժանապատվության ընկալումների տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է նաև Ռոստանի լեզվական և բանաստեղծական վարպետությունը՝ ուշադրություն դարձնելով չափածո երկխոսությանը, փոխաբերական պատկերներին, հռետորական հնարքներին և խոսքի երաժշտականությանը։ Ֆրանսիական նեոռոմանտիզմի համատեքստում նրա ստեղծագործությունը ներկայացվում է որպես գրական ավանդույթի և նորարարական թատերական մտածողության փոխազդեցության արդյունք։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև Ռոստանի ստեղծագործության և ժամանակի այլ գրական ուղղությունների հարաբերությանը՝ ցույց տալու համար, թե ինչու նրա գեղարվեստական աշխարհը չի սահմանափակվում միայն ռոմանտիկական ավանդույթի պարզ վերարտադրությամբ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Ռոստանի տեղն ու դերը ֆրանսիական գրականության և թատրոնի պատմության մեջ, ինչպես նաև հասկանալ նեոռոմանտիկական գեղագիտության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին, ֆրանսիական գրականության մասնագետներին, դասախոսներին, ուսանողներին և XIX-XX դարերի սահմանագծի եվրոպական գրական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Chemistry

Նյութը ուսումնասիրում է այն եղանակները, որոնց միջոցով ջրից հեռացվում են մակերևութային ակտիվ նյութերը (ՄԱՆ)՝ այսինքն՝ օճառների, լվացող միջոցների և արդյունաբերական այլ միացությունների մնացորդները, որոնք կարող են վնասել շրջակա միջավայրը և ջրային էկոհամակարգերը։ Հիմնական բովանդակություն Մակերևութային ակտիվ նյութերի բնույթը Ներկայացվում են ՄԱՆ-երի քիմիական հատկությունները, դրանց կիրառությունները կենցաղում և արդյունաբերությունում, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ջրի որակի վրա։ Աղտոտման ազդեցությունները Դիտարկվում է, թե ինչպես են այս նյութերը առաջացնում փրփուրի կուտակում, նվազեցնում ջրի թթվածնի պարունակությունը և խախտում ջրային օրգանիզմների բնական կենսագործունեությունը։ Մաքրման մեթոդներ Նյութը ներկայացնում է ջրի մաքրման հիմնական եղանակները՝ ֆիզիկական (ֆիլտրացիա, նստեցում), քիմիական (օքսիդացում, կոագուլյացիա), կենսաբանական (միկրոօրգանիզմների միջոցով քայքայում)։ Բնապահպանական նշանակություն Շեշտվում է ջրի մաքրության պահպանման և էկոլոգիական հավասարակշռության ապահովման կարևորությունը։ Նյութի հիմնական գաղափարը Նյութը ցույց է տալիս, որ մակերևութային ակտիվ նյութերով ջրերի աղտոտումը լուրջ բնապահպանական խնդիր է, և դրա արդյունավետ լուծումը պահանջում է համակցված քիմիական, ֆիզիկական և կենսաբանական մոտեցումներ։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է մասնագիտական նպատակներով անգլերենի ուսուցման ընթացքում սովորողների հնչարտաբերական իրազեկության ձևավորման և զարգացման տեսական ու մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում օտար լեզվով արդյունավետ մասնագիտական հաղորդակցության համար անհրաժեշտ արտասանական կարողությունների զարգացումն է՝ հնչյունների ճիշտ տարբերակման և արտաբերման, բառային շեշտի, նախադասության ռիթմի, հնչերանգի և կապակցված խոսքի առանձնահատկությունների գիտակցված յուրացման միջոցով։ Հնչարտաբերական իրազեկությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առանձին հնչյունների ճիշտ արտասանելու կարողություն, այլև որպես սովորողի՝ խոսքի հնչյունական կառուցվածքը նկատելու, վերլուծելու, սեփական արտասանությունը վերահսկելու և հաղորդակցական իրավիճակին համապատասխանեցնելու ունակություն։ Մասնագիտական անգլերենի դասընթացում այն առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ սովորողները պետք է կարողանան հասկանալի և վստահ հաղորդակցվել մասնագիտական քննարկումների, ներկայացումների, հանդիպումների և այլ մասնագիտական իրավիճակների ընթացքում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սովորողների մայրենի լեզվի հնչյունական համակարգի հնարավոր ազդեցությունները անգլերենի արտասանության վրա, առավել հաճախ հանդիպող դժվարությունները և դրանց հաղթահարմանն ուղղված մանկավարժական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել լսողական տարբերակման և արտասանական կարողությունների փոխկապակցված զարգացմանը, քանի որ խոսքային հնչյունների և հնչերանգային օրինաչափությունների ճանաչումը նպաստում է դրանց ավելի գիտակցված վերարտադրմանը։ Կարևորվում է մասնագիտական բառապաշարի արտասանության յուրացումը՝ ներառելով տերմինների շեշտադրությունը և մասնագիտական խոսքում դրանց բնական կիրառումը։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել ձայնագրությունների, թվային ուսումնական միջոցների, ինքնագնահատման և հետադարձ կապի կիրառումը՝ սովորողներին հնարավորություն տալով լսել, համեմատել և աստիճանաբար կատարելագործել սեփական խոսքը։ Միաժամանակ առաջնային նպատակ կարող է համարվել ոչ թե որևէ կոնկրետ լեզվակրի արտասանության ամբողջական ընդօրինակումը, այլ խոսքի հասկանալիությունը և հաղորդակցական արդյունավետությունը միջազգային մասնագիտական միջավայրում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, կիրառական լեզվաբանության, հնչյունաբանության և մասնագիտական նպատակներով անգլերենի ուսուցման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել սովորողների հնչարտաբերական իրազեկության հետևողական զարգացման արդյունավետ մեթոդական համակարգը։

History

Գիրքը համադրում է համաշխարհային պատմությունը և Հայաստանի պատմական ընթացքը՝ ընդգրկելով քաղաքական, կրոնական և մշակութային իրադարձություններ։ Հիմնական բովանդակությունը․ Համաշխարհային պատմության նկարագրություն Հին աշխարհի պետություններ, ժողովուրդներ և կարևոր իրադարձություններ։ Հայոց պատմություն Հայաստանի քաղաքական զարգացումները, արքաների և իշխանների գործունեությունը։ Եկեղեցական պատմություն Քրիստոնեության տարածում և եկեղեցու ազդեցությունը հասարակության վրա։ Միջնադարյան պատմական մոտեցում Իրադարձությունների մեկնաբանություն կրոնական և աշխարհայացքային տեսանկյունից։ Պատմական աղբյուրների օգտագործում Տարբեր տեղեկությունների համադրում և շարադրանք։

Philosophy

Այս գիրքը ներկայացնում է փիլիսոփայության պատմական և սիստեմատիկ դասընթացը՝ ընդգրկելով փիլիսոփայական մտքի զարգացման հիմնական փուլերը և նրա հիմնարար բաժինները։ Պատմական մասում քննարկվում են հին հունական փիլիսոփայությունից մինչև ժամանակակից ուղղություններ ընկած գաղափարական համակարգերը՝ ընդգծելով Պլատոնի, Արիստոտելի, միջնադարյան մտածողների և նոր ժամանակների փիլիսոփաների ներդրումը։ Սիստեմատիկ հատվածում ներկայացվում են փիլիսոփայության հիմնական ոլորտները՝ գոյաբանություն, իմացաբանություն, արժեքաբանություն, տրամաբանություն և էթիկա։ Հեղինակը բացատրում է փիլիսոփայական հիմնական խնդիրները, դրանց ձևակերպումները և տարբեր լուծման մոտեցումները։ Նյութը կառուցված է համակարգված և ուսումնական տրամաբանությամբ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ստանալ ամբողջական պատկերացում փիլիսոփայության թե՛ պատմական զարգացման, թե՛ տեսական կառուցվածքի մասին։

History

Աշխատությունը նվիրված է ցեղասպանությունների հիշողությանը վերաբերող թանգարանների կազմակերպման սկզբունքների, ցուցադրությունների կառուցվածքի և պատմական նյութի ներկայացման եղանակների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում թանգարանն է որպես պատմական հիշողության պահպանման, փաստագրման, կրթության և հանրային հաղորդակցության հաստատություն, որտեղ պատմական իրադարձությունների ներկայացումը ձևավորվում է գիտական ուսումնասիրության, թանգարանագիտական մեթոդաբանության և հիշողության մշակույթի փոխազդեցությամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր երկրներում գործող համապատասխան թանգարանների առաքելությունները, հավաքածուների ձևավորման սկզբունքները, մշտական և ժամանակավոր ցուցադրությունների կառուցվածքը, փաստաթղթերի, լուսանկարների, անձնական վկայությունների, առարկայական նյութերի և թվային միջոցների օգտագործման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ցուցադրական տարածքի կազմակերպմանը և այն հարցին, թե ինչպես է այցելուն ուղղորդվում պատմական ժամանակագրության, թեմատիկ բաժինների և անհատական պատմությունների միջոցով՝ առանց պատմական նյութի գիտական հավաստիության և մարդկային արժանապատվության սկզբունքների խախտման։ Կարևոր ուղղություն է թանգարանային պատմույթի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու, թե տարբեր հաստատություններ ինչ հարաբերակցությամբ են ներկայացնում պատմական նախադրյալները, հետապնդման քաղաքականությունը, մարդկանց փորձառությունները, միջազգային արձագանքը, հիշողության ձևավորումը և հետագա հասարակական հետևանքները։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ընդգրկել նաև ցուցանմուշների ընտրության չափանիշները, արխիվային նյութերի կիրառումը, բանավոր պատմության աղբյուրների ներկայացումը, այցելուների համար նախատեսված բացատրական տեքստերը և բազմալեզու տեղեկատվության կազմակերպումը։ Առանձին նշանակություն ունի կրթական գործառույթը՝ դպրոցական և ուսանողական խմբերի համար նախատեսված ծրագրերի, ուղեկցվող այցելությունների, հետազոտական կենտրոնների և թվային կրթական ռեսուրսների տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև զգայուն պատմական նյութի ներկայացման էթիկական խնդիրներին՝ ուսումնասիրելով փաստագրական ճշգրտության, զոհերի հիշատակի նկատմամբ հարգանքի և այցելուների համար պատասխանատու հաղորդակցության սկզբունքները։ Տարբեր թանգարանների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր թանգարանագիտական օրինաչափությունները, այնպես էլ ազգային պատմական փորձից և հիշողության քաղաքականությունից բխող առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է թանգարանագիտության, պատմագիտության, հիշողության ուսումնասիրությունների և մշակութային հաղորդակցության մոտեցումները՝ բացահայտելով, թե ինչպես են թանգարանային հաստատությունները պահպանում, մեկնաբանում և հանրությանը փոխանցում ցեղասպանությունների վերաբերյալ պատմական հիշողությունը։