ՀՀ ապահովագրական համակարգի զարգացման ուղիները շուկայական տնտեսության անցման պայմաններում

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ինֆորմացիայի մշակման և փոխանցման թվային համակարգերում տվյալների հուսալի ներկայացման, կոդավորման և հաղորդման արդյունավետության բարձրացման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կասկադային կոդավորող կառուցվածքների և թվային մոդուլյացիայի համապատասխան մոդելների ու մեթոդների մշակման հիման վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի կառուցվածքային լուծումների վրա, որոնցում մի քանի կոդավորման փուլերի համատեղ կիրառումը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել հաղորդվող ինֆորմացիայի աղմկակայունությունը, նվազեցնել սխալների հավանականությունը և արդյունավետ օգտագործել կապուղու հասանելի ռեսուրսները։ Կասկադային կոդավորումը դիտարկվում է որպես տարբեր հատկություններով օժտված կոդերի հաջորդական կամ փոխկապակցված կիրառման համակարգ, որտեղ առանձին բաղադրիչների համադրումը կարող է ապահովել ավելի բարձր պաշտպանվածություն, քան յուրաքանչյուր կոդի ինքնուրույն օգտագործումը։ Քննության են առնվում կոդավորող և ապակոդավորող կառուցվածքների կազմակերպման սկզբունքները, կոդային արագության, ավելցուկայնության, սխալների հայտնաբերման և ուղղման կարողության միջև փոխկապակցվածությունները։ Կարևորվում է կառուցվածքային պարամետրերի ընտրությունը՝ հաշվի առնելով տվյալների մշակման արագությունը, հաշվարկային բարդությունը, կապուղու թողունակությունը և պահանջվող հուսալիությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թվային մոդուլյացիայի մեթոդներին, որոնց միջոցով կոդավորված ինֆորմացիան համապատասխանեցվում է հաղորդման միջավայրի ֆիզիկական առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում է ազդանշանների ներկայացման և տարբերակման խնդիրը՝ նպատակ ունենալով ապահովել տվյալների հնարավորինս ճշգրիտ վերականգնում ընդունող կողմում նույնիսկ աղմուկների և այլ խանգարող ազդեցությունների առկայության դեպքում։ Ուսումնասիրվում է կոդավորման և մոդուլյացիայի համատեղ նախագծման նշանակությունը, քանի որ դրանց փոխհամաձայնեցված ընտրությունը կարող է էականորեն ազդել ամբողջ թվային համակարգի արդյունավետության վրա։ Կասկադային կառուցվածքների մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տարբեր կոդերի համակցություններ, գնահատել դրանց աշխատանքը հաղորդման տարբեր պայմաններում և ընտրել պահանջվող բնութագրերին համապատասխան տարբերակներ։ Առանձին նշանակություն է տրվում համակարգի աղմկակայունության գնահատմանը՝ սխալների հավանականության, ազդանշան-աղմուկ հարաբերության և տվյալների վերականգնման ճշգրտության տեսանկյունից։ Քննության են առնվում նաև ապակոդավորման ալգորիթմների արդյունավետության խնդիրները, քանի որ պաշտպանվածության բարձրացումը հաճախ ուղեկցվում է հաշվարկային գործողությունների և մշակման ժամանակի ավելացմամբ։ Այդ պատճառով կարևոր խնդիր է հուսալիության և հաշվարկային բարդության միջև արդյունավետ հարաբերակցության ապահովումը։ Մոդելների մշակման ընթացքում կարող են կիրառվել հավանականությունների տեսության, տեղեկատվության տեսության, թվային ազդանշանների մշակման և հաշվողական մոդելավորման մեթոդներ։ Համակարգչային փորձարկումները հնարավորություն են տալիս տարբեր պարամետրերի պայմաններում գնահատել առաջարկվող կառուցվածքների աշխատանքը, համեմատել կոդավորման ու մոդուլյացիայի տարբեր տարբերակներ և բացահայտել դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները։ Ուսումնասիրվում է նաև փոխանցման արագության և կապուղու թողունակության արդյունավետ օգտագործման խնդիրը, քանի որ սխալներից պաշտպանության նպատակով ավելացվող ծառայողական ինֆորմացիան կարող է նվազեցնել օգտակար տվյալների հարաբերական բաժինը։ Հետևաբար կոդային կառուցվածքների ընտրությունը կատարվում է ոչ միայն սխալների ուղղման կարողության, այլև սպեկտրային և էներգետիկ արդյունավետության հաշվառմամբ։ Կարևորվում է համակարգերի հարմարեցումը հաղորդման պայմանների փոփոխություններին, ինչը կարող է ենթադրել կոդավորման պարամետրերի կամ մոդուլյացիայի եղանակների փոփոխություն՝ կախված կապուղու վիճակից և տվյալների հուսալիության նկատմամբ ներկայացվող պահանջներից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մշակված մոդելների և ալգորիթմների ծրագրային իրականացման հնարավորություններին, ինչը թույլ է տալիս իրականացնել թվային փորձարկումներ, գնահատել համակարգի հիմնական ցուցանիշները և հիմնավորել առավել արդյունավետ կառուցվածքների ընտրությունը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դեռ նախագծման փուլում կանխատեսել համակարգի վարքը տարբեր աղմկային և բեռնվածքային պայմաններում։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ տվյալների հուսալի կոդավորումն ու մոդուլյացիան կարևոր դեր ունեն ժամանակակից հեռահաղորդակցական, համակարգչային, տեղեկատվական և թվային կառավարման համակարգերում։ Մշակված սկզբունքներն ու մեթոդները կարող են կիրառվել այն համակարգերի նախագծման և կատարելագործման ժամանակ, որոնց համար կարևոր են տվյալների փոխանցման բարձր հուսալիությունը, սխալների նվազեցումը և կապուղու ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տեղեկատվության տեսության, թվային կապի, ազդանշանների մշակման, հեռահաղորդակցության, կոդավորման տեսության և տեղեկատվական համակարգերի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, նախագծողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

History

19-րդ դարի վերջին հրատարակված այս վավերագրական աշխատությունը ներկայացնում է Ամերիկյան Կարմիր խաչի իրականացրած մարդասիրական օգնության առաքելությունը Օսմանյան կայսրության Փոքր Ասիայի տարածքներում, որտեղ զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և սովի հետևանքով հազարավոր մարդիկ հայտնվել էին ծայրահեղ ծանր վիճակում։ Գրքում ներառված են առաքելության ղեկավարների և մասնակիցների պաշտոնական զեկույցները, ճանապարհորդական գրառումները, բժշկական դիտարկումները, ֆինանսական հաշվետվությունները, հեռագրերը և օգնության բաշխման մանրամասները՝ ստեղծելով իրադարձությունների ամբողջական ու փաստագրական պատկերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օգնության կազմակերպման դժվարություններին, տեղական իշխանությունների հետ հարաբերություններին, հիվանդությունների տարածմանը, բնակչության կենցաղային պայմաններին և կամավորների կատարած աշխատանքի նշանակությանը։ Հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է միջազգային մարդասիրական գործունեության, Կարմիր խաչի պատմության և 1895–1896 թվականների հայկական կոտորածների հետևանքների ուսումնասիրման համար, քանի որ ներկայացնում է դեպքերի անմիջական ականատեսների վկայություններն ու պաշտոնական փաստաթղթերը՝ արտացոլելով ինչպես տուժած բնակչության ողբերգական վիճակը, այնպես էլ օգնության կազմակերպման և իրականացման փորձը։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ Իսահակ Իսահակյանի կյանքի և ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է գրողի կենսագրական ուղին, նրա ձևավորման միջավայրը, հասարակական և մշակութային գործունեությունը, ինչպես նաև գրական աշխարհայացքի զարգացման հիմնական փուլերը։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել նրա մանկությունն ու պատանեկությունը, կրթությունը, գրական գործունեության սկզբնավորումը, հասարակական կյանքի տարբեր իրադարձությունների ազդեցությունը նրա աշխարհընկալման վրա և հետագա ստեղծագործական ճանապարհը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրողի ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկություններին, որոնցում կարևոր տեղ են զբաղեցնում հայրենիքի, ժողովրդի, սիրո, կարոտի, մենության, բնության, կյանքի և մահվան, մարդու ներաշխարհի ու ազգային ինքնության թեմաները։ Նրա պոեզիայում առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայրենի բնաշխարհի և ժողովրդի կյանքի գեղարվեստական պատկերումը, իսկ զգացմունքային խորությունը հաճախ համադրվում է պարզ, երաժշտական և պատկերավոր լեզվի հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև նրա բանաստեղծական լեզվի և ոճի առանձնահատկություններին՝ քնարականության, ժողովրդական խոսքի տարրերի, բանահյուսական մոտիվների, պատկերավորման միջոցների և ռիթմական կառուցվածքների ուսումնասիրությամբ։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել սիրային քնարերգությանը, որտեղ անձնական զգացմունքը հաճախ վերածվում է ավելի լայն՝ մարդու հոգեբանական ապրումների և գոյության իմաստի մասին խորհրդածության։ Բնության թեման ևս կարևոր տեղ է զբաղեցնում ստեղծագործական ժառանգության մեջ․ բնապատկերը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես միջավայր, այլև որպես հերոսի հոգեվիճակն արտահայտող գեղարվեստական միջոց։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև արձակ ստեղծագործությունները, որտեղ հեղինակն անդրադառնում է մարդու ճակատագրին, հասարակական հարաբերություններին, ազգային կյանքի խնդիրներին և պատմական հիշողությանը։ Կարևոր է նաև բանահյուսության ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ժողովրդական պատկերները, լեզվական արտահայտությունները և ազգային մտածողության տարրերը զգալի դեր են ունեցել նրա գեղարվեստական համակարգի ձևավորման գործում։ Գրողի կյանքի և ստեղծագործության փոխկապակցված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են կենսագրական փորձառությունները, պատմական իրադարձությունները և անձնական ապրումները վերածվել գեղարվեստական նյութի։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև նրա ստեղծագործությունների տեղին հայ գրականության պատմության մեջ և տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց ունեցած նշանակությանը։ Նրա ժառանգությունը դիտարկվում է որպես ազգային գրական մշակույթի կարևոր բաղադրիչ, որը միավորում է ժողովրդական ավանդույթը, դասական բանաստեղծական ձևերը և անհատական քնարական աշխարհընկալումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, աշակերտներին, ուսանողներին, մանկավարժներին, գրականագետներին և գրողի ստեղծագործական ժառանգությունն ավելի խորությամբ ուսումնասիրող հետազոտողներին։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ոռոգման ջրի օգտագործման տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է գյուղատնտեսության զարգացման համար ոռոգման ջրի բացառիկ նշանակությամբ, ջրային ռեսուրսների սահմանափակությամբ, ոռոգման համակարգերի տեխնիկական վիճակով, ջրի տեղափոխման և բաշխման ընթացքում առաջացող կորուստներով, ինչպես նաև ջրամատակարարման ծախսերի ազդեցությամբ գյուղատնտեսական արտադրության ինքնարժեքի և շահութաբերության վրա։ Հայաստանի գյուղատնտեսության մի շարք ճյուղերի համար ոռոգումը հանդիսանում է արտադրական գործընթացի անհրաժեշտ պայման, ուստի ջրի արդյունավետ կառավարումը անմիջականորեն կապված է հողերի արտադրողականության, բերքատվության, գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամուտների և գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հետ։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել ոռոգման ջրի տնտեսական արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները և մշակել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան նվազեցնել ջրի կորուստները, խնայել ֆինանսական և էներգետիկ ռեսուրսները, բարձրացնել ոռոգվող հողերի արտադրողականությունը և ապահովել ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Հայաստանի ջրային ռեսուրսների առանձնահատկությունները, գյուղատնտեսության մեջ դրանց օգտագործման ուղղությունները և ոռոգման համակարգի դերը երկրի ագրարային տնտեսության զարգացման գործում։ Ջրի տնտեսական արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն դրա առկա քանակով, այլև հասանելիությամբ, որակով, ջրառի, տեղափոխման, մղման և բաշխման ծախսերով։ Հետևաբար ոռոգման ջրի արդյունավետության գնահատումը պետք է իրականացվի ամբողջական շղթայի տեսանկյունից՝ ջրառից մինչև մշակաբույսի կողմից ջրի փաստացի օգտագործումը։ Կարևոր խնդիր է ոռոգման համակարգերում ջրի կորուստների նվազեցումը։ Ջրանցքների, ջրատարների, խողովակաշարերի և այլ հիդրոտեխնիկական կառույցների մաշվածությունը կարող է հանգեցնել ջրի զգալի կորուստների՝ նվազեցնելով համակարգի օգտակար գործողության մակարդակը և մեծացնելով մեկ միավոր ջրի մատակարարման ինքնարժեքը։ Այդ պատճառով ենթակառուցվածքների վերականգնումը, նորոգումը և տեխնիկական արդիականացումը դիտարկվում են որպես տնտեսական արդյունավետության բարձրացման առանցքային ուղղություններ։ Ջրի կորուստների կրճատումը հնարավորություն է տալիս նույն ջրային ռեսուրսի հաշվին ընդլայնել ոռոգման հնարավորությունները կամ նվազեցնել ջրառի և ջրամատակարարման հետ կապված ծախսերը։ Տնտեսական արդյունավետության կարևոր բաղադրիչ է ոռոգման համակարգերի էներգաարդյունավետությունը։ Մեխանիկական ջրամատակարարման դեպքում ջրի մղումը պահանջում է էլեկտրաէներգիայի զգալի ծախս, որը կարող է բարձրացնել ջրի մատակարարման արժեքը և, համապատասխանաբար, գյուղատնտեսական արտադրանքի ինքնարժեքը։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել պոմպակայանների տեխնիկական վիճակը, պոմպային սարքավորումների արդյունավետությունը, ջրի բարձրացման անհրաժեշտությունը և էներգիայի սպառման հնարավոր նվազեցման մեխանիզմները։ Էներգախնայող սարքավորումների ներդրումը և տեխնիկական կորուստների նվազեցումը կարող են բարելավել ինչպես ջրամատակարարող կառույցների, այնպես էլ ջրօգտագործողների տնտեսական արդյունքները։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում ջրի հաշվառման և վերահսկման համակարգերի կատարելագործմանը։ Ճշգրիտ հաշվառումը հնարավորություն է տալիս որոշել ջրի իրական ծավալները, հայտնաբերել կորուստների առաջացման հիմնական հատվածները, վերահսկել սպառումը և առավել հիմնավորված կազմակերպել ջրի բաշխումը։ Ժամանակակից ջրաչափական սարքերի, հեռակառավարման և թվային մոնիթորինգի համակարգերի ներդրումը կարող է բարձրացնել ջրային ռեսուրսների կառավարման թափանցիկությունն ու արդյունավետությունը։ Ջրի սպառման մասին ճշգրիտ տվյալների առկայությունը նաև հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված գնահատել ջրօգտագործման տնտեսական արդյունքները։ Ոռոգման ջրի օգտագործման արդյունավետության գնահատման կարևոր ցուցանիշներից են մեկ միավոր ջրի հաշվով ստացվող գյուղատնտեսական արտադրանքի արժեքը, մեկ հեկտարի հաշվով ջրի ծախսը, ջրամատակարարման ծախսերի մասնաբաժինը արտադրանքի ինքնարժեքում, ոռոգվող հողերի բերքատվությունը և ջրի արտադրողականությունը։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե որքան տնտեսական արդյունք է ստեղծվում օգտագործվող ջրի յուրաքանչյուր միավորի հաշվով և ինչպիսի փոփոխություններ են անհրաժեշտ արդյունավետության բարձրացման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրախնայող ոռոգման տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Կաթիլային ոռոգումը, անձրևացման համակարգերը, հողի խոնավության վերահսկումը, ոռոգման ժամանակացույցի օպտիմալացումը և մշակաբույսերի ջրապահանջի հաշվարկը կարող են նպաստել ջրի նպատակային օգտագործմանը։ Սակայն նման տեխնոլոգիաների ներդրումը պահանջում է ֆինանսական ներդրումներ, ուստի դրանց արդյունավետությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն ջրի խնայողության, այլև ներդրված միջոցների վերադարձելիության տեսանկյունից։ Անհրաժեշտ է համեմատել տեխնոլոգիայի ձեռքբերման և շահագործման ծախսերը ջրի խնայողությունից, բերքատվության աճից և արտադրանքի լրացուցիչ արժեքից ստացվող տնտեսական արդյունքի հետ։ Ջրի արդյունավետ օգտագործման վրա ազդեցություն ունի նաև մշակաբույսերի կառուցվածքը։ Տարբեր գյուղատնտեսական մշակաբույսեր ունեն տարբեր ջրապահանջ, բերքատվություն և տնտեսական արժեք։ Սահմանափակ ջրային ռեսուրսների պայմաններում կարևոր է ընտրել այնպիսի արտադրական կառուցվածք, որը հնարավորություն կտա մեկ միավոր ջրի հաշվով ստանալ առավել բարձր տնտեսական արդյունք։ Այս մոտեցումը պահանջում է ջրային ռեսուրսների կառավարման և գյուղատնտեսական արտադրության պլանավորման փոխկապակցում՝ հաշվի առնելով տվյալ տարածքի բնական պայմանները, հողի որակը, մշակաբույսերի ջրապահանջը և շուկայական պահանջարկը։ Ոռոգման ջրի տնտեսական արդյունավետության վրա ազդում է նաև ջրի սակագնային քաղաքականությունը։ Ջրամատակարարման արժեքը պետք է այնպիսի հարաբերակցություն ունենա ջրօգտագործողների վճարունակության և համակարգի իրական ծախսերի միջև, որը միաժամանակ կխթանի ջրի խնայողությունը և կապահովի ջրամատակարարման համակարգի ֆինանսական կայունությունը։ Չափազանց ցածր վճարը կարող է չխթանել խնայող օգտագործումը և բավարար չլինել համակարգի պահպանման ծախսերը ծածկելու համար, իսկ չափազանց բարձր վճարը կարող է մեծացնել գյուղատնտեսական արտադրողների ֆինանսական բեռը և նվազեցնել որոշ մշակաբույսերի արտադրության շահութաբերությունը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ձևավորել հավասարակշռված և տնտեսապես հիմնավորված սակագնային մեխանիզմ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ջրօգտագործողների կառավարման արդյունավետությունը։ Ջրի բաշխման, ներտնտեսային ցանցերի պահպանման, վճարների հավաքագրման և ջրօգտագործողների միջև պատասխանատվության հստակեցման գործընթացների բարելավումը կարող է նպաստել համակարգի արդյունավետ շահագործմանը։ Ջրօգտագործողների ակտիվ մասնակցությունը կարող է բարձրացնել ջրի նկատմամբ պատասխանատվությունը և նպաստել ինչպես ենթակառուցվածքների պահպանմանը, այնպես էլ ջրի ռացիոնալ օգտագործմանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև ոռոգման ջրի կառավարման միջազգային փորձը և դրա կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում ջրի պահանջարկի կառավարման, թվային հաշվառման, ջրախնայող տեխնոլոգիաների խթանման, արդյունավետ սակագնային քաղաքականության և ենթակառուցվածքների երկարաժամկետ ֆինանսավորման մեխանիզմները։ Միաժամանակ դրանց կիրառումը պետք է համապատասխանեցվի Հայաստանի բնական, տնտեսական և սոցիալական առանձնահատկություններին։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ոռոգման ջրի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման այնպիսի միջոցառումների հիմնավորման մեջ, որոնք կարող են միաժամանակ ունենալ տնտեսական և բնապահպանական դրական արդյունք։ Ջրի կորուստների նվազեցումը, էներգիայի խնայողությունը, ժամանակակից ոռոգման տեխնոլոգիաների ներդրումը, հաշվառման համակարգերի կատարելագործումը և գյուղատնտեսական արտադրության ավելի արդյունավետ կազմակերպումը կարող են նպաստել արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցմանը, բերքատվության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամտաբերության աճին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ոռոգման ջուրը դիտարկում է ոչ միայն որպես բնական ռեսուրս, այլև որպես գյուղատնտեսական արտադրության կարևոր տնտեսական գործոն։ Հայաստանի Հանրապետությունում դրա արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է ենթակառուցվածքային, տեխնոլոգիական, ֆինանսական, կառավարչական և կազմակերպական միջոցառումների համակցված իրականացում։ Նման մոտեցումը կարող է ապահովել ջրային ռեսուրսների ավելի ռացիոնալ օգտագործում, նվազեցնել ջրամատակարարման և գյուղատնտեսական արտադրության ծախսերը, բարձրացնել ոռոգվող հողերի տնտեսական արդյունավետությունը և նպաստել գյուղատնտեսության երկարաժամկետ կայուն զարգացմանը։

Literature

Պ. Լոքռուայի հեղինակած այս ստեղծագործության վերնագիրը հղում է կատարում Պանտալոնե անունով կերպարին, որը հայտնի է իտալական ժողովրդական թատրոնի՝ կոմեդիա դելլ’արտեի ավանդույթից։ Պանտալոնեն այդ թատերական ժանրի ճանաչված դիմակներից է, որը սովորաբար ներկայացվում է որպես տարեց վաճառական կամ հարուստ քաղաքացի՝ առանձնահատուկ բնավորությամբ և վարքագծով։ Նրա կերպարը հաճախ օգտագործվել է կատակերգական իրավիճակներ ստեղծելու, մարդկային թուլությունները, ագահությունը, ինքնահավանությունը և հասարակական հարաբերությունների հակասությունները ծաղրելու համար։ Վերնագրի խոսակցական ձևակերպումը ենթադրում է երկխոսային կամ թատերական բնույթ, սակայն առանց ստեղծագործության ամբողջական բովանդակության հնարավոր չէ հաստատել դրա սյուժեն կամ հստակ ժանրային պատկանելությունը։ Այն կարելի է դիտարկել որպես եվրոպական գրական-թատերական ավանդույթների հետ առնչվող ստեղծագործություն, որի միջոցով հայ ընթերցողին հասանելի են դարձել օտար գրական միջավայրում ձևավորված կերպարներ ու թեմաներ։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ թարգմանական գրականության, թատերական մշակույթի և եվրոպական դրամատուրգիական ստեղծագործությունների հայերեն տարածման պատմության ուսումնասիրության համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արդարադատության իրականացման սահմանադրաիրավական հիմքերի, դատական իշխանության կազմակերպման սկզբունքների և դրանց զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում արդարադատության հասկացությունն ու նշանակությունը սահմանադրական կարգի շրջանակում, դատական իշխանության տեղը պետական իշխանության համակարգում և իշխանությունների բաժանման սկզբունքի հետ դրա փոխհարաբերությունը։ Վերլուծվում են դատարանների անկախության, դատավորների անաչառության, օրենքի առջև հավասարության, դատական պաշտպանության իրավունքի, արդար դատաքննության և արդարադատության մատչելիության սահմանադրական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատական համակարգի կառուցվածքին, դատարանների և դատավորների սահմանադրաիրավական կարգավիճակին, նրանց լիազորությունների իրականացման երաշխիքներին և դատական իշխանության անկախությունն ապահովող իրավական մեխանիզմներին։ Քննարկվում են արդարադատության իրականացման ընթացքում անձի հիմնական իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության, դատական գործընթացների օրինականության և դատական ակտերի պարտադիր կատարման հետ կապված հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դատական իշխանության և օրենսդիր ու գործադիր իշխանությունների փոխհարաբերություններին, փոխզսպումների և հակակշիռների համակարգում դատարանների նշանակությանը, ինչպես նաև դատական կառավարման և դատավորների պատասխանատվության իրավական հիմքերին։ Կարևորվում է սահմանադրական դրույթների և համապատասխան օրենսդրական կարգավորումների փոխկապակցված ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով դրանց զարգացման տարբեր փուլերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու արդարադատության սահմանադրաիրավական կազմակերպման հիմնական օրինաչափությունները, առկա իրավական խնդիրները և դատական համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական և դատական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։