Իսահակ Իսահակյանի կյանքը և ստեղծագործությունը

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Էռնեստ Հեմինգուեյի կարճ պատմվածքներում երկխոսության հաղորդակցական և գործաբանական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գեղարվեստական երկխոսությունն է՝ որպես ոչ միայն հերոսների միջև տեղեկատվության փոխանակման, այլև նրանց հարաբերությունների, հոգեբանական վիճակի, մտադրությունների, հակասությունների և չարտահայտված իմաստների բացահայտման կարևոր միջոց։ Հեմինգուեյի ստեղծագործություններում երկխոսությունը հաճախ առանձնանում է կարճությամբ, պարզ բառապաշարով, կրկնություններով, լռություններով, անուղղակի արտահայտություններով և տեղեկատվական բացերով, ինչի շնորհիվ խոսքային փոխանակման մակերեսային բովանդակության ներքո ձևավորվում են լրացուցիչ իմաստային շերտեր։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել խոսքային ակտերը, խոսակցական իմպլիկատուրաները, ենթատեքստը, հաղորդակցական նպատակները, դիմելաձևերը, հարց ու պատասխանի կառուցվածքները, թեմայի փոփոխությունը, հերթափոխը և զրուցակիցների փոխազդեցության այլ առանձնահատկություններ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են հերոսները երբեմն ուղղակիորեն ասում մի բան, բայց իրենց խոսքի միջոցով ակնարկում մեկ այլ բան, և ինչպես է ընթերցողը համատեքստի, իրավիճակի ու լեզվական մանրամասների հիման վրա վերականգնում չարտահայտված իմաստը։ Հեմինգուեյի կարճ արձակի ուսումնասիրություններում երկխոսությունը դիտարկվել է նաև որպես սոցիալական փոխազդեցության կառուցվածք, որտեղ դիմելաձևերն ու խոսակցական հաջորդականությունները կարող են տեղեկություն հաղորդել հերոսների սոցիալական հարաբերությունների մասին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում համագործակցության սկզբունքի և դրա խոսակցական կանոնների ուսումնասիրությունը, քանի որ հերոսների խոսքում որոշակի տեղեկությունների բացթողումը, թեմայից շեղումը, երկիմաստությունը կամ դիտավորյալ անորոշությունը կարող են ստեղծել լրացուցիչ գործաբանական իմաստ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև քաղաքավարության ռազմավարությունների և անուղղակի խոսքային ակտերի վերլուծությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել հերոսների միջև իշխանության, կախվածության, մտերմության, կոնֆլիկտի կամ հուզական լարվածության հարաբերությունները։ Աշխատության համար հատկապես նշանակալի նյութ կարող են լինել այն պատմվածքները, որտեղ սյուժետային կարևոր հանգամանքները բացահայտվում են ոչ թե հեղինակային ուղղակի մեկնաբանությամբ, այլ հերոսների խոսակցության ենթատեքստի միջոցով։ Այդպիսի երկխոսությունները ցույց են տալիս Հեմինգուեյի նվազագույն միջոցներով առավելագույն իմաստ ստեղծելու գեղարվեստական սկզբունքը․ խոսքի պարզությունն ու կարճությունը չեն սահմանափակում բովանդակությունը, այլ ընթերցողին ստիպում են ակտիվորեն մեկնաբանել լռությունները, ակնարկները և անավարտ մտքերը։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն Հեմինգուեյի անհատական ոճի, այլև գեղարվեստական հաղորդակցության բնույթի ուսումնասիրության համար, քանի որ այն ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է երկխոսությունը միաժամանակ առաջ մղել սյուժեն, բացահայտել կերպարները, արտահայտել միջանձնային հարաբերությունները և ստեղծել խորքային ենթատեքստ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, գործաբանության և խոսույթի վերլուծության մասնագետներին, գրականագետներին, թարգմանիչներին, անգլերենի և ամերիկյան գրականության մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։

Other Subjects

Այս թեման վերաբերում է աշխատուժի կառուցվածքի վերլուծությանը՝ ըստ երեք հիմնական չափանիշների՝ սեռատարիքային կազմի, մասնագիտության և որակավորման, ինչը կարևոր է ինչպես տնտեսական պլանավորման, այնպես էլ աշխատաշուկայի ուսումնասիրության համար։ Աշխատուժի սեռատարիքային կառուցվածքը ցույց է տալիս, թե ինչպես են բաշխված աշխատունակ բնակչության խմբերը ըստ սեռի (տղամարդիկ և կանայք) և տարիքային խմբերի (երիտասարդ, միջին և տարեց աշխատողներ), ինչը թույլ է տալիս գնահատել աշխատաշուկայի ակտիվությունը, ժողովրդագրական ճնշումները և ապագա աշխատուժի պոտենցիալը։ Մասնագիտական կառուցվածքը արտացոլում է աշխատողների բաշխվածությունը տարբեր ոլորտների և մասնագիտությունների միջև՝ օրինակ՝ արդյունաբերություն, գյուղատնտեսություն, ծառայություններ, ՏՏ ոլորտ, կրթություն և առողջապահություն, ինչը ցույց է տալիս տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները և զարգացման մակարդակը։ Որակավորման կառուցվածքը բնութագրում է աշխատողների կրթական մակարդակը, մասնագիտական հմտությունները և փորձառությունը՝ բաժանելով նրանց բարձր, միջին և ցածր որակավորում ունեցող խմբերի, ինչը կարևոր է արտադրողականության և տնտեսական մրցունակության գնահատման համար։ Այս երեք բաղադրիչների համադրությունը հնարավորություն է տալիս վերլուծել աշխատաշուկայի արդյունավետությունը, բացահայտել աշխատուժի դեֆիցիտը կամ ավելցուկը տարբեր ոլորտներում և մշակել համապատասխան կրթական ու զբաղվածության քաղաքականություններ։ Ժամանակակից տնտեսություններում հատկապես կարևոր է բարձր որակավորում ունեցող աշխատուժի աճը, քանի որ տեխնոլոգիական զարգացումները և թվային փոխակերպումը մեծացնում են պահանջարկը մասնագիտացված հմտությունների նկատմամբ։

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է Ջոն Ֆաուլզի ստեղծագործություններում կոնցեպտուալ մետաֆորայի արդիականացման միջոցները՝ ընդգծելով լեզվական, իմաստաբանական և գեղարվեստական մեխանիզմների փոխազդեցությունը հեղինակային տեքստում։ Նշվում է, որ կոնցեպտուալ մետաֆորան հանդես է գալիս որպես ճանաչողական մոդել, որի միջոցով վերացական գաղափարները ներկայացվում են կոնկրետ և պատկերավոր ձևերով՝ ձևավորելով ընթերցողի ընկալման խորքային շերտեր։ Վերլուծվում է, որ Ֆաուլզի ստեղծագործություններում մետաֆորային կառուցվածքները հաճախ հիմնված են ազատության և սահմանափակման, իրականության և պատրանքի, ինքնության և օտարման հակադրությունների վրա, որոնք արտահայտվում են ինչպես բառային, այնպես էլ տեքստային մակարդակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական միջոցներին՝ սիմվոլիկ բառապաշարին, կրկնություններին, հակադրական կառուցվածքներին և նարատիվի բազմաշերտությանը, որոնք ծառայում են մետաֆորային իմաստների ակտիվացմանը և խորացմանը։ Նշվում է նաև, որ կոնցեպտուալ մետաֆորան Ֆաուլզի մոտ ոչ միայն գեղարվեստական արտահայտչամիջոց է, այլև փիլիսոփայական մտածողության ձև, որը թույլ է տալիս բացահայտել մարդկային գիտակցության բարդ կառուցվածքները և իրականության ընկալման հարաբերականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ կոնցեպտուալ մետաֆորայի արդիականացումը Ֆաուլզի ստեղծագործություններում իրականացվում է բազմամակարդակ լեզվական և իմաստային մեխանիզմների միջոցով, որոնք ապահովում են տեքստի գեղարվեստական խորությունն ու բազմիմաստությունը։

Pedagogy

Հրատարակությունը վերաբերում է 1879 թվականի հուլիսի 15-ին անցկացված մրցանակաբաշխության երրորդ հանդեսին և ներկայացնում է կրթական ու հասարակական կյանքի կազմակերպված միջոցառումների պատմությանն առնչվող տպագիր նյութ։ Մրցանակաբաշխությունները կրթական հաստատությունների գործունեության կարևոր մասն էին․ դրանց միջոցով ամփոփվում էին սովորողների առաջադիմության արդյունքները, արժևորվում ուսումնառության ընթացքում ցուցաբերած ջանքերը և խրախուսվում գիտելիքների ձեռքբերումը։ Նման հանդեսները կարող էին ներառել միջոցառման ընթացքին, մասնակիցներին, պարգևատրման կարգին և կրթական աշխատանքի արդյունքներին վերաբերող տեղեկություններ՝ միաժամանակ արտահայտելով ժամանակաշրջանի կրթական արժեքներն ու դաստիարակչական նպատակները։ Այսպիսի տպագիր նյութերը կարևոր աղբյուրներ են կրթական հաստատությունների առօրյայի, ուսուցիչների և սովորողների գործունեության, ինչպես նաև կրթության խրախուսման ձևերի ուսումնասիրության համար։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու 19-րդ դարի հայ համայնքային միջավայրում կրթական միջոցառումների կազմակերպման և հասարակական կյանքի հետ դրանց կապի մասին։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ կրթության պատմությամբ, դպրոցական ավանդույթներով, կրթական հաստատությունների գործունեությամբ և ժամանակաշրջանի տպագիր փաստաթղթերով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն նաև մատենագիտական արժեք ունի՝ որպես որոշակի ժամանակի և միջոցառման հետ կապված գրավոր վկայություն։

Linguistics

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է առոգանության դերին խոսքի իմաստային, գործառական և հաղորդակցական կառուցվածքի ձևավորման գործընթացում։ Քննության են առնվում հնչերանգի, շեշտի, խոսքի տեմպի, դադարների և մեղեդայնության առանձնահատկությունները՝ որպես բանավոր հաղորդակցության իմաստաստեղծ բաղադրիչներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ խոսողն արտահայտում է հաղորդման նպատակը, վերաբերմունքը, հուզական երանգները և առանձնացնում արտահայտության առավել կարևոր հատվածները։ Վերլուծվում է առոգանական կառուցվածքի և խոսքի բառաքերականական կազմության փոխազդեցությունը, ինչպես նաև տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում առոգանության գործառույթների փոփոխությունը։ Քննարկվում են պատմողական, հարցական, հրամայական և այլ տիպի արտահայտությունների հնչերանգային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համատեքստի ազդեցությունը խոսքի իմաստավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առոգանության նշանակությունը խոսքային մտադրության փոխանցման, արտահայտության իմաստային կազմակերպման և հաղորդակցության արդյունավետության ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հնչյունաբանության, գործառական լեզվաբանության, խոսքի տեսության և հաղորդակցական լեզվաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Linguistics

Գրականագիտական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Գերմանիայի վերամիավորման թեմայի արտացոլմանը 1990-ական թվականների գերմանական վեպում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով գերմանացի գրող Գյունթեր Գրասի ստեղծագործական ժառանգությանը։ Քննության են առնվում 1989–1990 թվականների պատմական իրադարձությունների ազդեցությունը գերմանական գրականության զարգացման, հասարակական մտածողության և ազգային ինքնության վերաիմաստավորման գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արևելյան և Արևմտյան Գերմանիաների միավորման հետևանքով առաջացած սոցիալական, մշակութային, հոգեբանական և գաղափարական հակասությունների գեղարվեստական ներկայացմանը։ Վերլուծվում են պատմական հիշողության, ազգային ինքնագիտակցության, անցյալի վերագնահատման, հասարակական փոփոխությունների և անհատի ճակատագրի թեմաները՝ ժամանակաշրջանի գերմանական արձակի համատեքստում։ Քննարկվում են Գյունթեր Գրասի ստեղծագործություններին բնորոշ պատմական իրադարձությունների քննադատական ընկալումը, քաղաքական ու հասարակական խնդիրների գեղարվեստական մեկնաբանությունը, երգիծանքի, խորհրդանշական պատկերների և պատմողական բազմաշերտ կառուցվածքների կիրառությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող է առանձնացվել գրողի «Լայն դաշտ է» վեպը՝ որպես Գերմանիայի վերամիավորման հասարակական հետևանքների և պատմական շարունակականության գեղարվեստական մեկնաբանության օրինակ։ Անդրադարձ է կատարվում 1990-ական թվականների գերմանական վեպի գաղափարական ու գեղարվեստական առանձնահատկություններին, պատմության և գրականության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև վերամիավորման թեմայի ներկայացման տարբեր մոտեցումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գերմանական գրականության, համեմատական գրականագիտության, մշակութաբանության և ժամանակակից եվրոպական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։