ՀՀ առևտրային բանկերը ներդրումային միջավայրի բարելավման գործում

Geography

Աշխատությունը դպրոցական տարիքի սովորողների համար նախատեսված աշխարհագրական ուսումնական ձեռնարկ է, որի հիմնական նպատակն է մատչելի և համակարգված ձևով ներկայացնել Երկիր մոլորակի, նրա աշխարհագրական կառուցվածքի, բնական միջավայրի, աշխարհամասերի, երկրների և բնակչության վերաբերյալ հիմնարար գիտելիքները։ Այն ստեղծված է աշխարհագրության սկզբնական ուսուցման պահանջներին համապատասխան՝ ընթերցողին աստիճանաբար ծանոթացնելով աշխարհի տարածական կազմակերպմանը, բնական երևույթներին և մարդկային հասարակության աշխարհագրական առանձնահատկություններին։ Աշխարհագրությունը ներկայացվում է որպես գիտություն, որն ուսումնասիրում է Երկրի մակերևույթը, բնական պայմանները, աշխարհագրական օբյեկտները, բնակչության տեղաբաշխումը և տարբեր տարածքներում մարդկային գործունեության ձևերը։ Ուսումնական նյութի կարևոր ուղղություններից է Երկրի ընդհանուր աշխարհագրական պատկերի ճանաչումը՝ ներառյալ ցամաքների և օվկիանոսների տեղադրությունը, աշխարհագրական դիրքի նշանակությունը, մայրցամաքների առանձնահատկությունները և ծովերի ու ցամաքային տարածքների փոխհարաբերությունները։ Բնական աշխարհագրության շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում լեռների, հարթավայրերի, գետերի, լճերի, ծովերի և այլ բնական կազմավորումների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև կլիմայական պայմանների, եղանակային երևույթների և բնության բազմազանության ճանաչումը։ Այս գիտելիքները հնարավորություն են տալիս սովորողներին պատկերացում կազմելու Երկրի մակերևույթի բազմազանության, բնական միջավայրի առանձնահատկությունների և տարբեր աշխարհագրական տարածքների միջև գոյություն ունեցող տարբերությունների մասին։ Աշխատության մյուս կարևոր ուղղությունը քաղաքական և հասարակական աշխարհագրությունն է, որը սովորողին ծանոթացնում է աշխարհի տարբեր երկրների, ժողովուրդների, բնակավայրերի և հասարակական կյանքի առանձնահատկություններին։ Երկրների աշխարհագրական դիրքի, տարածքի, բնակչության, բնական պաշարների և տնտեսական գործունեության ուսումնասիրությունը նպաստում է տարբեր ժողովուրդների կենսակերպի ու պատմական զարգացման պայմանների ընկալմանը։ Աշխարհագրական գիտելիքների միջոցով բացահայտվում է նաև բնության և մարդու փոխհարաբերությունը։ Բնական պայմանները, աշխարհագրական դիրքը և ռեսուրսները կարևոր ազդեցություն են ունենում բնակչության զբաղմունքների, բնակավայրերի ձևավորման, տնտեսական գործունեության և հասարակական կյանքի կազմակերպման վրա։ Այսպիսով, աշխարհագրությունը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես տեղանունների ու տարածքների մասին տեղեկությունների ամբողջություն, այլև որպես գիտություն, որն օգնում է հասկանալու աշխարհի բնական և հասարակական երևույթների փոխկապակցվածությունը։ Դասագրքի կարևոր մանկավարժական առանձնահատկությունը նյութի ներկայացման ուսուցողական նպատակադրումն է։ Աշխարհագրական գիտելիքների հաջորդական յուրացումը նպաստում է սովորողների տարածական պատկերացումների ձևավորմանը, աշխարհագրական օբյեկտները ճանաչելու, համեմատելու և տարբերակելու կարողությունների զարգացմանը։ Քարտեզի և աշխարհագրական նկարագրությունների հետ աշխատանքը կարևոր դեր ունի տարածական մտածողության ձևավորման գործում՝ օգնելով սովորողներին հասկանալու ուղղությունները, հեռավորությունները, տարածքների հարաբերակցությունը և աշխարհագրական դիրքի նշանակությունը։ Աշխարհագրական երևույթների ուսումնասիրությունը զարգացնում է նաև դիտողականությունը, հիշողությունը, տրամաբանական մտածողությունը և բնության նկատմամբ ճանաչողական հետաքրքրությունը։ Աշխատության կրթական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն սովորողին հաղորդակից է դարձնում աշխարհի բազմազանությանը՝ ձևավորելով պատկերացում տարբեր բնական միջավայրերի, ժողովուրդների և երկրների մասին։ Աշխարհագրության ուսումնասիրությունը նպաստում է նաև բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Բնական պաշարների, կլիմայական պայմանների և մարդու գործունեության փոխազդեցության ճանաչումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու շրջակա միջավայրի պահպանության կարևորությունը և մարդու պատասխանատվությունը բնության նկատմամբ։ Գրական և մեթոդական առումով աշխատությունը պատկանում է դպրոցական հանրամատչելի աշխարհագրական դասագրքերի ավանդույթին, որի հիմնական նպատակն է գիտական տեղեկությունները ներկայացնել սովորողների տարիքային ու կրթական պահանջներին համապատասխան։ Նյութի համակարգված շարադրանքը և աշխարհագրական հասկացությունների ուսուցողական ներկայացումը նպաստում են գիտելիքների աստիճանական յուրացմանը և աշխարհագրական ամբողջական աշխարհայացքի ձևավորմանը։ Պատմական և մշակութային առումով գիրքը կարևոր տեղ ունի տասնիններորդ դարի հայ դպրոցական ու գիտակրթական գրականության զարգացման պատմության մեջ։ Այդ ժամանակաշրջանում աշխարհագրության դասավանդումը դիտարկվում էր որպես ընդհանուր կրթության կարևոր բաղադրիչ, քանի որ այն հնարավորություն էր տալիս սովորողներին ճանաչելու ոչ միայն սեփական հայրենիքը, այլև աշխարհի տարբեր երկրներն ու ժողովուրդները։ Հայերեն աշխարհագրական դասագրքերի ստեղծումը նպաստում էր գիտական գիտելիքների տարածմանը, մայրենի լեզվով կրթության զարգացմանը և հայերեն աշխարհագրական եզրաբանության հարստացմանը։ Վենետիկի Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանությունը նշանակալի ներդրում է ունեցել հայերեն ուսումնական գրականության զարգացման գործում։ Միաբանության հրատարակչական գործունեության շնորհիվ հայ ընթերցողին հասանելի են դարձել պատմության, աշխարհագրության, լեզվաբանության, մաթեմատիկայի և այլ գիտությունների վերաբերյալ բազմաթիվ աշխատություններ։ Այս հրատարակությունն արտացոլում է այդ կրթական ու լուսավորական գործունեության կարևոր ուղղություններից մեկը՝ աշխարհագրական գիտելիքների տարածումը դպրոցական կրթության միջոցով։ Այն արժեքավոր է հայ աշխարհագրական գրականության պատմության, դպրոցական կրթության զարգացման, աշխարհագրության դասավանդման ավանդույթների և Մխիթարյան միաբանության գիտակրթական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում աշխարհագրագետների, մանկավարժների, կրթության պատմաբանների, հայ գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների և հին դպրոցական դասագրքերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Իր ճանաչողական և դաստիարակչական նշանակությամբ այն նպաստում է աշխարհի բնական ու հասարակական բազմազանության ընկալմանը, տարածական մտածողության զարգացմանը և աշխարհագրական գիտելիքի միջոցով մարդու ընդհանուր կրթական ու մշակութային հորիզոնի ընդլայնմանը։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է հաշվելի պարամետրերով բաշխումների ասիմպտոտիկ հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Տաուբերյան թեորեմների, ներկայացման մեթոդների, կանոնավոր փոփոխության տեսության և կայունության խնդիրների համատեքստում։ Հետազոտության հիմքում այն մաթեմատիկական օրինաչափությունների բացահայտումն է, որոնք հնարավորություն են տալիս ֆունկցիաների, հաջորդականությունների կամ բաշխումների մի տեսակի ասիմպտոտիկ վարքից եզրակացություններ ստանալ դրանց հետ կապված այլ բնութագրերի վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Տաուբերյան մոտեցումներին, որոնք կարևոր դեր ունեն անալիզում և հավանականությունների տեսությունում՝ կապ հաստատելով տարբեր փոխակերպումների սահմանային վարքի և սկզբնական մաթեմատիկական օբյեկտների ասիմպտոտիկ հատկությունների միջև։ Քննության են առնվում կանոնավոր փոփոխվող ֆունկցիաների և դրանց ընդհանրացումների հատկությունները, աճի կամ նվազման արագությունների նկարագրման եղանակները և համապատասխան ներկայացման թեորեմները։ Հաշվելի պարամետրերով բաշխումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել այնպիսի համակարգեր, որոնց հատկությունները պայմանավորված են մեկ կամ մի քանի դիսկրետ պարամետրերի փոփոխությամբ և որոնց սահմանային վարքը կարող է նկարագրվել ասիմպտոտիկ հարաբերությունների միջոցով։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ներկայացման խնդիրներին՝ պարզելու համար, թե ինչ պայմաններում կարելի է ուսումնասիրվող բաշխումները կամ դրանց բնութագրերը արտահայտել ավելի պարզ կառուցվածք ունեցող ֆունկցիաների և պարամետրերի միջոցով։ Կայունության ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում է, թե սկզբնական պայմանների, պարամետրերի կամ բաշխման բնութագրերի փոքր փոփոխություններն ինչպես կարող են ազդել ստացված ասիմպտոտիկ արդյունքների վրա և ինչ պայմաններում են հիմնական օրինաչափությունները պահպանվում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել նաև սահմանային անցումներ, գումարների և ինտեգրալների ասիմպտոտիկ գնահատումներ, փոխակերպումների հատկություններ և տարբեր դասերի բաշխումների միջև կապեր։ Տեսական արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ պատահական գործընթացների, վիճակագրական բաշխումների, մեծ շեղումների, հերթերի տեսության և այլ հավանականային մոդելների ուսումնասիրության մեջ։ Աշխատությունը նպաստում է ասիմպտոտիկ անալիզի և կանոնավոր փոփոխության տեսության մեթոդների զարգացմանը՝ ձևավորելով հաշվելի պարամետրերով բաշխումների ներկայացման, սահմանային վարքի և կայունության առավել համակարգված մաթեմատիկական նկարագրություն։

Other Subjects

Մեթոդական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է գրադարանային գրացուցակների կազմման, կազմակերպման և գործնական կիրառման հիմնական սկզբունքներին։ Ներկայացվում է գրացուցակների նշանակությունը գրադարանի տեղեկատվական և մատենագիտական գործունեության մեջ, դրանց դերը գրքային ֆոնդի բովանդակության բացահայտման, անհրաժեշտ հրատարակությունների որոնման և ընթերցողների տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման գործում։ Քննարկվում են գրացուցակների հիմնական տեսակները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, մատենագիտական գրառումների կազմման և դասակարգման սկզբունքները, ինչպես նաև գրացուցակային քարտերի համակարգման և համապատասխան բաժիններում տեղադրման մեթոդները։ Ուշադրություն է դարձվում այբբենական, կարգային և առարկայական գրացուցակների կազմակերպման առանձնահատկություններին, դրանց միջև եղած տարբերություններին և գրադարանային աշխատանքում յուրաքանչյուրի գործառույթներին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գրականության նկարագրման, հեղինակային և վերնագրային տվյալների ներկայացման, գրացուցակի խմբագրման, լրացման ու շարունակական պահպանման մեթոդական հարցերին։ Տեսական դրույթները համադրվում են գործնական ցուցումների հետ՝ նպաստելով գրադարանային ֆոնդերի արդյունավետ կազմակերպմանը և տեղեկատվության արագ որոնմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է գրադարանավարների մասնագիտական աշխատանքի կատարելագործման, ինչպես նաև գրադարանային մասնագիտություն ուսումնասիրող ուսանողների տեսական գիտելիքների և գործնական հմտությունների զարգացման համար։

History

Գիրքը ներկայացնում է Հայաստանի տարածքում տարբեր պատմական փուլերում ձևավորված հնագիտական տվյալները՝ օգնելով հասկանալ մարդու կյանքը և հասարակության զարգացումը հին ժամանակներում։ Հիմնական բովանդակությունը․ Հնագույն բնակավայրեր Առաջին մարդկային բնակության հետքեր և քարե գործիքներ։ Նյութական մշակույթ Աշխատանքային գործիքներ, կենցաղային իրեր և արտադրական զարգացում։ Հասարակական զարգացում Նախնադարյան համայնքներից դեպի ավելի բարդ սոցիալական կառուցվածքներ անցում։ Պեղումների տվյալներ Հայաստանի տարբեր հնավայրերից ստացված հնագիտական նյութերի վերլուծություն։ Պատմական վերականգնում Հնագիտական փաստերի հիման վրա Հայաստանի հին պատմության վերակազմություն։

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Սիրիայում արաբական զարթոնքի (ալ-Նահդա) գործընթացում հայ գործիչների մասնակցության ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով XVIII դարի վերջից մինչև XX դարի սկիզբը։ Գրքում ներկայացվում է պատմական այն միջավայրը, որտեղ ձևավորվել և զարգացել է արաբական մշակութային ու հասարակական վերածնունդը՝ ընդգծելով Օսմանյան կայսրության բազմազգ իրականության ազդեցությունը։ Հեղինակը վերլուծում է Սիրիայի հայ համայնքի կրթամշակութային գործունեությունը, տպագրական գործի զարգացումը, մամուլի և գրականության ոլորտներում հայ մտավորականների ներդրումը։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ թարգմանիչների, հրատարակիչների, ուսուցիչների և հասարակական գործիչների դերին արաբական մտքի արդիականացման, կրթական հաստատությունների ձևավորման և միջմշակութային կապերի զարգացման գործընթացում։ Քննարկվում են նաև հայ և արաբ մտավորականների համագործակցության ձևերը, գաղափարական փոխազդեցությունները և համատեղ մշակութային նախաձեռնությունները։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, արևելագետների, հայագետների, մշակութաբանների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ պատկերացում հայ գործիչների ներդրման մասին Սիրիայի արաբական զարթոնքի շրջանում։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է հերմենևտիկայի հիմնական խնդիրների պատմական և մշակութային զարգացման ուսումնասիրությանը՝ մեկնաբանության տեսության ձևավորման տարբեր փուլերի և դրանց գաղափարական նախադրյալների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տեքստի, իմաստի, հեղինակի, մեկնաբանողի և պատմամշակութային միջավայրի փոխհարաբերությունն է, ինչպես նաև այն հարցը, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են ընկալվել հասկացման ու մեկնաբանության հնարավորություններն ու սահմանները։ Քննության են առնվում հերմենևտիկական մտածողության ակունքները, կրոնական և իրավական տեքստերի մեկնաբանման ավանդույթները, բանասիրական մոտեցումների զարգացումը և հետագայում հերմենևտիկայի վերածումը ավելի լայն փիլիսոփայական ուղղության։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գաղափարին, որ տեքստի իմաստը չի կարող ամբողջությամբ առանձնացվել այն պատմական ու մշակութային պայմաններից, որոնցում ստեղծվել և հետագայում մեկնաբանվել է տվյալ տեքստը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ մեկնաբանողի նախնական գիտելիքների, լեզվական միջավայրի, մշակութային փորձի և արժեքային համակարգի նշանակությանը հասկացման գործընթացում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մասի և ամբողջի փոխադարձ մեկնաբանության սկզբունքը, որի միջոցով առանձին բառերի, գաղափարների կամ հատվածների իմաստը բացահայտվում է ամբողջ ստեղծագործության համատեքստում, իսկ ամբողջի ընկալումն իր հերթին ճշգրտվում է առանձին բաղադրիչների ուսումնասիրությամբ։ Քննության են առնվում նաև օբյեկտիվ մեկնաբանության հնարավորության, հեղինակային մտադրության նշանակության, պատմական հեռավորության և ժամանակակից ընթերցողի ընկալման միջև հարաբերությունների վերաբերյալ տեսական բանավեճերը։ Հերմենևտիկան դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեքստերի վերլուծության մեթոդ, այլև որպես մշակութային հաղորդակցության և տարբեր պատմական աշխարհների միջև իմաստային կապերի բացահայտման միջոց։ Այս տեսանկյունից մեկնաբանությունը ներկայանում է որպես շարունակական գործընթաց, որի ընթացքում անցյալի մշակութային ժառանգությունը նոր իմաստներ է ձեռք բերում տարբեր ժամանակաշրջանների մտավոր միջավայրերում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է փիլիսոփայության, մշակութաբանության, պատմության և տեքստաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հերմենևտիկական խնդիրների պատմական փոփոխականությունը և դրանց նշանակությունը մարդկային մտածողության, լեզվի ու մշակույթի փոխհարաբերությունների ըմբռնման համար։