ՀՀ աշխատաշուկայի զարգացման միտումները ետճգնաժամային փուլում

Mathematics

Այս գիրքը նվիրված է ժամանակային շարքերի մշտադիտարկման ոչ պարամետրական ալգորիթմների տեսական և կիրառական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են այնպիսի վիճակագրական մեթոդներ և հաշվարկային մոտեցումներ, որոնք թույլ են տալիս վերլուծել ժամանակի ընթացքում փոփոխվող տվյալները՝ առանց նախապես սահմանելու դրանց բաշխման խիստ մաթեմատիկական մոդելները։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ժամանակային շարքերում օրինաչափությունների հայտնաբերման, շեղումների բացահայտման, փոփոխությունների վերահսկման և տվյալների հուսալի գնահատման խնդիրները։ Գիրքը անդրադառնում է ոչ պարամետրական մեթոդների կառուցման սկզբունքներին, ալգորիթմների արդյունավետության գնահատմանը, դրանց կիրառմանը տարբեր ոլորտներում և մեծածավալ տվյալների մշակման հնարավորություններին։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են կիրառվել տեխնիկական համակարգերի վերահսկման, ֆինանսական ցուցանիշների վերլուծության, գիտական դիտարկումների, արտադրական գործընթացների և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է արագ և ճշգրիտ արձագանքել տվյալների փոփոխություններին։ Աշխատությունը նախատեսված է մաթեմատիկոսների, վիճակագիրների, տվյալների վերլուծությամբ զբաղվող մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ որպես ժամանակային շարքերի ուսումնասիրման ժամանակակից մեթոդների վերաբերյալ մասնագիտական աղբյուր։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է ճահճակուղբերի հիբրիդային սերունդներում տնտեսապես և սելեկցիոն առումով կարևոր հատկանիշների ժառանգման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ծնողական ձևերի և դրանց խաչասերումից ստացված սերունդների գենետիկական ու ֆենոտիպային առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով գնահատել, թե տարբեր հատկանիշներն ինչ աստիճանով և ինչպիսի փոփոխականությամբ են փոխանցվում հաջորդ սերունդներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենդանիների կենդանի զանգվածին, աճի արագությանը, մարմնակազմությանը, մորթու և մազածածկույթի որակական առանձնահատկություններին, գունավորմանը, վերարտադրողական ցուցանիշներին, կենսունակությանը և այլ սելեկցիոն արժեք ներկայացնող հատկանիշներին։ Հետազոտության հիմնական մեթոդներից կարող են լինել նպատակային խաչասերումը, տոհմաբանական վերլուծությունը, ծնողների և սերունդների ֆենոտիպային գնահատումը, կենդանիների չափումների իրականացումը, սերունդների խմբերի համեմատությունը և կենսաչափական ու վիճակագրական տվյալների մշակումը։ Տոհմաբանական մեթոդի միջոցով հնարավոր է հետևել առանձին հատկանիշների փոխանցմանը սերունդների միջև, իսկ համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշել ծնողական ձևերի ազդեցությունը հիբրիդների հատկությունների ձևավորման վրա։ Վիճակագրական մեթոդներով կարող են գնահատվել հատկանիշների փոփոխականությունը, փոխկապակցվածությունը և ժառանգելիության աստիճանը, ինչպես նաև պարզվել դիտվող տարբերությունների վիճակագրական նշանակալիությունը։ Կարևոր ուղղություն է տարբեր սերունդների մոտ ցանկալի հատկանիշների համակցությունների բացահայտումը, ինչը կարող է հիմք ծառայել հետագա ընտրության և զույգերի նպատակային կազմավորման համար։ Ուսումնասիրվում է նաև արտաքին միջավայրի, կերակրման և պահվածքի պայմանների ազդեցությունը հատկանիշների դրսևորման վրա, քանի որ կենդանու ֆենոտիպը ձևավորվում է ժառանգական և միջավայրային գործոնների համատեղ ազդեցությամբ։ Ստացված տվյալների հիման վրա հնարավոր է գնահատել տարբեր հիբրիդային համակցությունների սելեկցիոն արժեքը և առանձնացնել հետագա բազմացման համար առավել նպատակահարմար կենդանիներին։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն կենդանիների գենետիկայի ու բուծման համար՝ նպաստելով ճահճակուղբերի սելեկցիոն աշխատանքի գիտական կազմակերպմանը, արժեքավոր հատկանիշների ամրապնդմանը և ցանկալի արտադրական հատկություններով սերունդների ստացման արդյունավետության բարձրացմանը։

Journalism

Աշխատությունը նվիրված է զանգվածային տեղեկատվության ոլորտում ձևավորվող իրավահարաբերությունների բնույթի, կառուցվածքի և իրավական կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի իրավական համակարգի շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում տեղեկատվության ստեղծման, ստացման, մշակման, տարածման և հանրային հաղորդակցության ընթացքում առաջացող հարաբերություններն են, ինչպես նաև այդ հարաբերությունների մասնակիցների իրավական կարգավիճակը։ Քննվում են խոսքի և արտահայտվելու ազատության, տեղեկատվություն ստանալու և տարածելու հնարավորության, լրատվամիջոցների գործունեության ազատության ու դրանց հետ փոխկապակցված իրավական պատասխանատվության հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լրագրողների, խմբագրությունների, լրատվական գործունեություն իրականացնող կազմակերպությունների, պետական մարմինների, քաղաքացիների և իրավաբանական անձանց միջև առաջացող իրավահարաբերություններին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեղեկատվության ազատ տարածման և այլ իրավունքների պաշտպանության միջև հավասարակշռության խնդիրը, մասնավորապես՝ անձնական և ընտանեկան կյանքի, պատվի, արժանապատվության, գործարար համբավի, անձնական տվյալների և օրենքով պաշտպանվող այլ շահերի համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տեղեկության աղբյուրների պաշտպանության, պաշտոնական տեղեկատվության հասանելիության, հերքման և պատասխանի հնարավորության, ինչպես նաև լրատվական նյութերի տարածման հետևանքով առաջացող իրավական պատասխանատվության ընդհանուր սկզբունքները։ Առանձին նշանակություն ունի զանգվածային հաղորդակցության թվայնացման ազդեցությունը, քանի որ առցանց լրատվամիջոցների, սոցիալական հարթակների և տեղեկատվության արագ տարածման պայմաններում ավանդական լրատվական իրավահարաբերությունները ձեռք են բերում նոր առանձնահատկություններ։ Քննվում են նաև լրատվական գործունեության ինքնակարգավորման և պետական իրավական կարգավորման փոխհարաբերությունները՝ հաշվի առնելով լրատվամիջոցների անկախության և հանրային շահի պաշտպանության անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում տեղեկատվական վեճերի իրավական բնույթին և դրանց լուծման մեխանիզմներին՝ տարբերակելով քաղաքացիաիրավական, վարչաիրավական և այլ հնարավոր իրավական հարաբերությունները։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև միջազգային իրավական սկզբունքների և մարդու իրավունքների պաշտպանության չափանիշների նշանակությունը զանգվածային տեղեկատվության ոլորտի ազգային իրավակարգավորման զարգացման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը զանգվածային տեղեկատվության ոլորտը ներկայացնում է որպես բազմաշերտ իրավական միջավայր, որտեղ փոխկապակցվում են տեղեկատվության ազատությունը, լրատվամիջոցների գործունեությունը, անձի իրավունքների պաշտպանությունը, հանրային շահը և իրավական պատասխանատվության մեխանիզմները։

Pedagogy

Այս գիտամեթոդական աշխատությունը նվիրված է ոչ լեզվաբանական բուհերում գերմաներենի՝ որպես երկրորդ օտար լեզվի ուսուցման ընթացքում մենախոսական խոսքի ձևավորման արդյունավետ մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ տեղեկատվական-հաղորդակցական և նախագծային տեխնոլոգիաների կիրառմամբ։ Գրքում ներկայացվում են ժամանակակից կրթական մոտեցումներ, որոնք նպաստում են ուսանողների բանավոր հաղորդակցական կարողությունների, ինքնուրույն մտածողության և լեզվական հմտությունների զարգացմանը՝ դասավանդման գործընթացը դարձնելով առավել գործնական և ինտերակտիվ։ Հեղինակը քննարկում է մենախոսական խոսքի ուսուցման փուլերը, առաջադրանքների մշակման սկզբունքները, թվային կրթական գործիքների կիրառման հնարավորությունները և նախագծային աշխատանքի կազմակերպման մեթոդները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք նպաստում լեզվական գիտելիքների ամրապնդմանը և իրական հաղորդակցական իրավիճակներում դրանց կիրառմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացված են նաև ուսուցման կազմակերպման մոդելներ, գնահատման մոտեցումներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել բարձրագույն կրթության համակարգում։ Գիրքը նախատեսված է օտար լեզուների դասավանդմամբ զբաղվող դասախոսների, մեթոդիստների, մանկավարժական հետազոտողների, մագիստրանտների, ասպիրանտների և ոչ լեզվաբանական բուհերի ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ժամանակակից կրթական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ և օտար լեզուների ուսուցման արդյունավետության բարձրացմամբ։

Agriculture

Աշխատանքը նվիրված է Վայոց ձորի մարզի պայմաններում հողի էրոզիայի կանխարգելման և դրա հետևանքների նվազեցման նպատակով հակաէրոզիոն միջոցառումների համակարգի մշակմանը և այդ միջոցառումների արդյունավետ կազմակերպման հողաշինարարական ուղիների հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում հողային ռեսուրսների պահպանության, արդյունավետ օգտագործման և դրանց արտադրական ներուժի երկարաժամկետ ապահովման խնդիրն է։ Հայաստանի հողաշինարարական օրենսդրության համաձայն՝ հողաշինարարությունը ներառում է հողերի արդյունավետ օգտագործման և պահպանության ծրագրավորումը, գյուղատնտեսական հողերի պահպանության ծրագրերի մշակումը և հողերի մոնիթորինգը, ուստի հակաէրոզիոն միջոցառումների կազմակերպումը դրա կարևոր բաղադրիչներից է։ Վայոց ձորի մարզի համար խնդիրը առանձնահատուկ նշանակություն ունի լեռնային ռելիեֆի, լանջերի զգալի թեքությունների, տեղումների սեզոնային բնույթի, մակերևութային հոսքերի և հողօգտագործման տարբեր ձևերի պայմաններում։ Այս գործոնների համակցությունը կարող է նպաստել հողի վերին՝ օրգանական նյութերով և սննդատարրերով հարուստ շերտի աստիճանական հեռացմանը, ինչի հետևանքով նվազում է հողի բերրիությունը, վատանում են դրա ջրաֆիզիկական հատկությունները և սահմանափակվում գյուղատնտեսական արտադրողականությունը։ Էրոզիան հատկապես վտանգավոր է լանջային գյուղատնտեսական տարածքներում, որտեղ սխալ ընտրված մշակման ուղղությունը կամ հողի պաշտպանական միջոցառումների բացակայությունը կարող են արագացնել մակերևութային ջրահոսքի ձևավորումը և հողանյութի տեղափոխումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է Վայոց ձորի տարածքի բնական և տնտեսական պայմանների համալիր գնահատումը։ Դրա համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ռելիեֆը, լանջերի թեքությունն ու երկարությունը, հողերի տիպերը և մեխանիկական կազմը, բուսածածկույթը, տեղումների և մակերևութային հոսքերի բնույթը, գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման ձևերը և էրոզիայի տարածվածության աստիճանը։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարածքը բաժանել էրոզիոն վտանգի տարբեր մակարդակ ունեցող հատվածների և յուրաքանչյուր հատվածի համար ընտրել համապատասխան հակաէրոզիոն միջոցառումների համալիր։ Աշխատանքի առանցքային ուղղություններից է հողերի էրոզիոն վիճակի քարտեզագրումը և հողաշինարարական գոտիավորումը։ Ժամանակակից հողաշինարարական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել արդեն էրոզացված տարածքները, այլև առանձնացնել այն հողամասերը, որտեղ առկա են էրոզիայի զարգացման բարձր նախադրյալներ։ Այդպիսի տարածքային վերլուծությունը կարևոր է, քանի որ նույն հակաէրոզիոն միջոցը բոլոր հողամասերում չի կարող ունենալ նույն արդյունավետությունը։ Միջոցառումների ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի տեղանքի ռելիեֆով, հողի հատկություններով, մշակաբույսերի կառուցվածքով և ջրային հոսքի առանձնահատկություններով։ Հակաէրոզիոն հողաշինարարության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել գյուղատնտեսական հողերի տարածքային վերակազմակերպումը։ Խնդիրը ներառում է հողամասերի ճիշտ տեղաբաշխում, դրանց չափերի և սահմանների նպատակահարմար կազմակերպում, ճանապարհների և դաշտամիջյան ուղիների տեղադրման համապատասխանություն ռելիեֆին, ինչպես նաև մշակաբույսերի այնպիսի տարածական կազմակերպում, որը կնվազեցնի մակերևութային հոսքի արագությունն ու հողի լվացումը։ Հատկապես կարևոր է խուսափել լանջի թեքությամբ ուղղված վարից և հնարավորության դեպքում կիրառել հողի մշակման հորիզոնական կամ ուրվագծային կազմակերպում։ Հակաէրոզիոն համալիրում կարող են ներառվել ագրոտեխնիկական միջոցառումներ։ Դրանց թվում են հողի մշակման համապատասխան ուղղության ընտրությունը, նվազագույն կամ հողապաշտպան մշակությունը, բազմամյա խոտաբույսերի օգտագործումը, ցանքաշրջանառության կատարելագործումը և այնպիսի մշակաբույսերի տեղաբաշխումը, որոնք ապահովում են հողի մակերեսի ավելի լավ պաշտպանություն։ Նպատակն է նվազեցնել անձրևների և ձնհալի ջրերի անմիջական ազդեցությունը հողի վրա, մեծացնել ջրի ներթափանցումը հողի մեջ և սահմանափակել մակերևութային հոսքի առաջացումը։ Վայոց ձորի պայմաններում կարևոր նշանակություն կարող են ունենալ նաև անտառմելիորատիվ միջոցառումները։ Լանջերի համապատասխան հատվածներում պաշտպանիչ անտառաշերտերի, թփուտային կամ խոտածածկ բուսականության ստեղծումը կարող է նվազեցնել մակերևութային հոսքի էներգիան, ամրացնել հողը արմատային համակարգի միջոցով և նպաստել խոնավության պահպանմանը։ Բուսածածկույթի վերականգնումը հատկապես կարևոր է էրոզիայի արդեն ենթարկված տարածքներում, որտեղ բնական բուսական ծածկի խախտումը կարող է արագացնել հողատարումը։ Հակաէրոզիոն միջոցառումների շարքում կարող են կիրառվել նաև հիդրոտեխնիկական լուծումներ։ Դրանք անհրաժեշտ են այն դեպքերում, երբ կազմակերպատնտեսական, ագրոտեխնիկական և անտառմելիորատիվ միջոցառումները բավարար չեն էրոզիոն գործընթացը կանխելու համար։ Մասնագիտական ուսումնասիրություններում որպես նման միջոցներ դիտարկվում են լայն հիմքով թումբ-սանդղավանդակները, աստիճանավոր դարավանդները, ջրաորսիչ առուները և այլ կառուցվածքներ, որոնք կարգավորում են մակերևութային հոսքը և սահմանափակում հողի լվացումը։ Հետազոտության մեջ կարող է հիմնավորվել նաև հողերի հակաէրոզիոն կազմակերպման և ջրային ռեսուրսների կառավարման փոխկապակցվածությունը։ Ջրի արագ և անկառավարելի հոսքը լանջային տարածքներում հողի էրոզիայի հիմնական շարժիչ գործոններից է, ուստի ջրահեռացման և ջրակարգավորման համակարգերի ճիշտ տեղադրումը կարող է էապես նվազեցնել հողատարումը։ Դրենաժային առուների, ջրաորսիչ կառույցների և այլ ինժեներական միջոցների տեղադրումը պետք է իրականացվի տեղանքի ռելիեֆի և ջրհավաք ավազանների առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հողերի պահպանության կարևոր ուղղություն է նաև արդեն դեգրադացված հողերի վերականգնումը։ Վերականգնման ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել մակերևույթի կայունացում, բերրի հողաշերտի պահպանում կամ վերականգնում, օրգանական նյութերով հարստացում և համապատասխան բուսածածկույթի ձևավորում։ ՀՀ գործող պահանջներում գյուղատնտեսական նպատակներով հողերի վերականգնման համար նախատեսվում է նաև ագրոքիմիական, ագրոտեխնիկական, ինժեներական և հակաէրոզիոն միջոցառումների համատեղ կիրառում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել հակաէրոզիոն հողաշինարարական նախագծերի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Յուրաքանչյուր միջոցառման համար անհրաժեշտ է համադրել դրա իրականացման ծախսերը, պահպանման պահանջները և ակնկալվող արդյունքները՝ հողի բերրիության պահպանման, բերքատվության կայունացման, ջրային հոսքերի կարգավորման և հողի կորստի նվազեցման տեսանկյունից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն կտա առանձնացնելու այն միջոցառումները, որոնք առավել նպատակահարմար են մարզի տարբեր գյուղատնտեսական գոտիների համար։ Մոնիթորինգի համակարգի ստեղծումը ևս կարևոր է երկարաժամկետ արդյունքների գնահատման համար։ Հողերի պարբերական դիտարկումը կարող է ներառել էրոզիայի խորության և տարածքի փոփոխության, հողի բերրիության ցուցանիշների, բուսածածկույթի վիճակի, մակերևութային հոսքի և կիրառված հակաէրոզիոն միջոցառումների արդյունավետության վերահսկում։ Հողերի մոնիթորինգը Հայաստանի հողաշինարարական համակարգի պաշտոնական գործառույթներից է, ինչը հիմք է ստեղծում նման ուսումնասիրությունների արդյունքները տարածքային կառավարման և հողերի պահպանության ծրագրերում կիրառելու համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է Վայոց ձորի համար հակաէրոզիոն միջոցառումների տարածքայինորեն հիմնավորված համակարգի մշակման հնարավորության մեջ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել համայնքային և ներտնտեսային հողաշինարարական ծրագրերի կազմման, գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ օգտագործման, դեգրադացված տարածքների վերականգնման և էրոզիոն վտանգի նվազեցման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հողի էրոզիայի դեմ պայքարը դիտարկում է ոչ թե առանձին ագրոտեխնիկական գործողությունների, այլ փոխկապակցված հողաշինարարական, ագրոտեխնիկական, անտառմելիորատիվ և անհրաժեշտության դեպքում հիդրոտեխնիկական միջոցառումների համալիրի տեսանկյունից։ Վայոց ձորի մարզի բնական պայմանների և հողօգտագործման առանձնահատկությունների հաշվառմամբ նման համակարգի մշակումը կարող է նպաստել հողային ռեսուրսների պահպանմանը, գյուղատնտեսական հողերի արտադրողականության կայունացմանը և մարզի հողային ֆոնդի երկարաժամկետ արդյունավետ կառավարմանը։

Biology

Սևանա լիճ-ի սիգի (Coregonus lavaretus complex) բազմացման գործընթացը ներկայացնում է այդ էնդեմիկ կամ տեղայնացված ձկնատեսակի կենսաբանական վերարտադրության և պոպուլյացիայի պահպանման առանձնահատկությունները բարձր լեռնային քաղցրահամ լճային էկոհամակարգում, որտեղ ջերմաստիճանի, թթվածնի պարունակության և սննդային բազայի սեզոնային փոփոխությունները վճռորոշ դեր ունեն ձվադրման հաջողության համար։ Սիգի բազմացումը սովորաբար կապված է տարվա ցուրտ շրջանների հետ, երբ ջրի ջերմաստիճանը նվազում է և ստեղծվում են բարենպաստ պայմաններ ձվերի զարգացումն ու սաղմնավորման կայուն ընթացքը ապահովելու համար, իսկ ձկները տեղափոխվում են լճի որոշակի հատվածներ կամ մերձափնյա գոտիներ՝ ձվադրման նպատակով։ Ձվերը դրվում են ենթաշերտի վրա և զարգանում են արտաքին միջավայրում, ինչը նրանց զգայուն է դարձնում ինչպես բնական գործոնների՝ ջրի մակարդակի տատանումների, այնպես էլ մարդածին ազդեցությունների նկատմամբ, ներառյալ աղտոտվածությունը և ձկնորսական ճնշումը։ Պոպուլյացիայի դինամիկայի ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ սիգի վերարտադրողական հաջողությունը սերտորեն կապված է լճի էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանման հետ, իսկ ձկնաբուծական և պահպանողական միջոցառումները, ինչպիսիք են արհեստական բազմացումը և ձկնապաշարի համալրումը, կիրառվում են տեսակների կայունությունը ապահովելու համար։ Այս ուսումնասիրությունները կարևոր են ոչ միայն կենսաբանական գիտության համար, այլ նաև տարածաշրջանի սննդային և տնտեսական ռեսուրսների կայուն կառավարման տեսանկյունից։