ՀՀ սննդի արտադրության կազմակերպությունների անվճարունակության և սնանկացման հիմնախնդիրները

History

Աշխատությունը նվիրված է Գևորգ Դ. Կոստանդնուպոլսեցի կաթողիկոսին՝ Ամենայն հայոց կաթողիկոսներից մեկին, որի գործունեությունը նշանակալի տեղ է զբաղեցնում 19-րդ դարի հայ եկեղեցական և հասարակական կյանքի պատմության մեջ։ Գևորգ Դ.-ն՝ ծննդյամբ Քերովբե Քերովբյան, կաթողիկոսական գահին է գտնվել 1866–1882 թվականներին։ Նրա գործունեությունը կապված է Հայ առաքելական եկեղեցու կառավարման, հոգևոր կրթության զարգացման, եկեղեցական հաստատությունների ամրապնդման և ազգային կրթամշակութային կյանքի աջակցության հետ։ Կենսագրական շարադրանքը ներկայացնում է կաթողիկոսի կյանքի ու հոգևոր ուղու հիմնական հանգրվանները, եկեղեցական ծառայությունը, առաջնորդական գործունեությունը և հայ ժողովրդի կյանքում ունեցած դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի նրա նախաձեռնությունները կրթական և մշակութային ոլորտներում, ինչպես նաև եկեղեցու հասարակական առաքելության ամրապնդմանն ուղղված ջանքերը։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է Գևորգ Դ. կաթողիկոսի անձի, 19-րդ դարի հայ եկեղեցական պատմության և Հայոց կաթողիկոսության գործունեության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև ներկայացնում է հայ հոգևոր առաջնորդների կենսագրական գրականության ավանդույթը։

History

Գրքում ուսումնասիրվում է Աբխազիայի կարգավիճակի հիմնահարցը 1917–1921 թվականներին՝ ընդգրկելով Ռուսաստանի կայսրության փլուզման, հեղափոխական գործընթացների և Կովկասում նոր պետական կազմավորումների ձևավորման պատմական համատեքստը, վերլուծվում են Աբխազիայի քաղաքական ինքնորոշման փորձերը, տարածաշրջանային իշխանությունների փոփոխությունները և տարբեր քաղաքական ուժերի ազդեցությունը կարգավիճակի ձևավորման վրա, ներկայացվում են Աբխազիայի հարաբերությունները Վրաստանի, Ռուսաստանի և այլ տարածաշրջանային դերակատարների հետ, դիտարկվում են ռազմական և վարչական վերահսկողության փոփոխությունները քաղաքացիական պատերազմի տարիներին, ինչպես նաև միջազգային և ներքին քաղաքական գործոնները, որոնք ազդել են տարածքի իրավական և պետական կարգավիճակի չկայունացման վրա, աշխատանքը հիմնված է պատմական աղբյուրների և փաստաթղթերի վերլուծության վրա՝ փորձելով բացահայտել այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական գործընթացների տրամաբանությունը և երկարաժամկետ հետևանքները Հարավային Կովկասի տարածաշրջանային հարաբերությունների համար։

Economics

Հայաստան և Ռուսաստան միջև առևտրատնտեսական կապերը հանդիսանում են երկու երկրների տնտեսական համագործակցության կարևոր ուղղություններից մեկը և ընդգրկում են բազմաբնույթ ոլորտներ՝ ներառյալ արտաքին առևտուրը, էներգետիկան, ներդրումային համագործակցությունը, տրանսպորտային լոգիստիկան և աշխատուժի միգրացիան։ Հայաստանի տնտեսության համար Ռուսաստանի Դաշնությունը ավանդաբար հանդիսանում է գլխավոր առևտրային գործընկերներից մեկը, որտեղ արտահանման և ներմուծման կառուցվածքում զգալի տեսակարար կշիռ ունեն էներգակիրները, սննդամթերքը, արդյունաբերական ապրանքները և հումքային ռեսուրսները, իսկ Հայաստանից Ռուսաստան արտահանվում են հիմնականում գյուղատնտեսական ապրանքներ, վերամշակված սննդամթերք, ալկոհոլային և ոչ ալկոհոլային արտադրանքներ, ինչպես նաև որոշ արդյունաբերական և հանքարդյունաբերական արտադրանքներ։ Երկրների միջև տնտեսական կապերը խորանում են նաև Եվրասիական տնտեսական միության շրջանակում համագործակցության շնորհիվ, ինչը նպաստում է մաքսային կարգավորումների պարզեցմանը, ապրանքների ազատ տեղաշարժին և տնտեսական ինտեգրացիայի մակարդակի բարձրացմանը։ Բացի առևտրային հարաբերություններից, կարևոր դեր ունի նաև ներդրումային համագործակցությունը, որտեղ ռուսական կապիտալը ներգրավված է Հայաստանի էներգետիկայի, հեռահաղորդակցության, բանկային և ենթակառուցվածքային ոլորտներում, իսկ Հայաստանից դեպի Ռուսաստան արտագնա աշխատանքի և միգրացիայի հոսքերը նույնպես զգալի ազդեցություն ունեն երկու երկրների սոցիալ-տնտեսական կապերի վրա։ Այս հարաբերությունները ձևավորվում են նաև աշխարհաքաղաքական և տարածաշրջանային գործոնների ազդեցությամբ, ինչը պայմանավորում է դրանց դինամիկ բնույթը և փոխադարձ կախվածության բարձր աստիճանը, հատկապես էներգետիկ անվտանգության, շուկաների հասանելիության և տարածաշրջանային կայունության համատեքստում։

Journalism

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին արևելահայ իրականության մեջ մանկավարժական պարբերական մամուլի ձևավորման, կայացման և զարգացման հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը դիտարկում է մանկավարժական մամուլը ոչ միայն որպես կրթությանն ու դպրոցին վերաբերող տեղեկատվության տարածման միջոց, այլև որպես հասարակական-մշակութային և լուսավորական կարևոր հարթակ, որտեղ քննարկվում էին կրթության կազմակերպման, դպրոցի զարգացման, ուսուցչի դերի, դաստիարակության, կրթության մատչելիության և ազգային կրթական ինքնության հետ կապված հիմնահարցերը։ Աշխատության թեման 2008 թվականին պաշտպանված թեկնածուական ատենախոսության թեմա է, որի հեղինակը Անահիտ Խորենի Բրուտյանն է։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակը ներառում է այն շրջանը, երբ արևելահայ հասարակական կյանքում կրթական և լուսավորական գաղափարները սկսեցին առավել ակտիվորեն արտահայտվել պարբերական մամուլի միջոցով։ Այդ ժամանակաշրջանում Թիֆլիսը դարձավ արևելահայ մտավոր և հրատարակչական կյանքի կարևոր կենտրոն, որտեղ 19-րդ դարի ընթացքում ձևավորվեց բազմազան պարբերական մամուլ, այդ թվում՝ մանկավարժական և մանկապատանեկան ուղղվածության հրատարակություններ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել մանկավարժական պարբերականների առաջացման նախադրյալները, դրանց խմբագրական քաղաքականությունը, թեմատիկ ուղղությունները, հեղինակային կազմը և ընթերցողական հասցեատերերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն հարցի ուսումնասիրությունը, թե ինչպես էին պարբերականները արձագանքում ժամանակի կրթական խնդիրներին և ինչպիսի պատկերացումներ էին ձևավորում նոր դպրոցի, ուսուցման բովանդակության ու դաստիարակության նպատակների վերաբերյալ։ Այդ մամուլում կրթական թեմաները փոխկապակցվում էին հասարակական առաջընթացի և ազգային մշակույթի պահպանման խնդիրների հետ՝ կրթությունը դիտարկելով որպես հասարակության զարգացման և լուսավորության կարևոր միջոց։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել դպրոցի և կրթության հիմնախնդիրների ներկայացմանը, քանի որ 19-րդ դարի արևելահայ մանկավարժական մամուլում դպրոցական կյանքի, ուսուցման և կրթական կազմակերպման հարցերը կազմել են քննարկումների կարևոր ուղղություններից մեկը։ Այս թեմայով հեղինակի առանձին ուսումնասիրություն նույնպես հրապարակվել է 2009 թվականին։ Կարող է ուսումնասիրվել նաև կանանց կրթության խնդրի ներկայացումը, որը ևս 19-րդ դարի արևելահայ մանկավարժական մամուլի կարևոր թեմաներից էր։ Մամուլի էջերում արտացոլվում էին նաև ուսուցման մեթոդների կատարելագործման, ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածության, դպրոցական կարգապահության, մայրենի լեզվով կրթության, գիտելիքների տարածման և երեխայի դաստիարակության վերաբերյալ ժամանակի պատկերացումները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է տարբեր պարբերականների համեմատական քննությունը՝ դրանց գաղափարական ուղղվածության, մանկավարժական հայացքների և հասարակական դիրքորոշումների տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Այդ համատեքստում արևելահայ մամուլի զարգացման ընդհանուր ընթացքը ներառում էր տարբեր գաղափարական ուղղություններ ներկայացնող պարբերականներ, որոնց շարքում հիշատակվում են «Հյուսիսափայլ», «Մեղու Հայաստանի», «Մշակ», «Փորձ», «Արձագանք», «Նոր-Դար» և այլ հրատարակություններ։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքը կարող է ընդգրկել տվյալ ժամանակաշրջանի պարբերական մամուլի համարները, հոդվածները, խմբագրականները, մանկավարժական հրապարակումները, գրախոսությունները և այլ նյութեր, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակի կրթական մտածողության զարգացումն ու մամուլի դերը այդ գործընթացում։ Կարևոր է նաև մամուլի պատմական պայմանների հաշվառումը․ 19-րդ դարի վերջին հայկական դպրոցների գործունեությունը ենթարկվում էր ցարական վարչական քաղաքականության սահմանափակումների, ինչը անմիջական ազդեցություն էր ունենում կրթական կյանքի և մանկավարժական մտքի զարգացման վրա։ Աշխատության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս մանկավարժական մամուլի պատմությունը դիտարկել արևելահայ հասարակության կրթական, մշակութային և մտավոր զարգացման ավելի լայն գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժության պատմությամբ, հայ մամուլի պատմությամբ, հայագիտությամբ, լրագրագիտությամբ և 19-րդ դարի հասարակական մտքի զարգացմամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է արևելահայ մանկավարժական մամուլի ձևավորման ու զարգացման ընթացքը՝ բացահայտելով դրա առաջացման պատմական նախադրյալները, հիմնական թեմատիկ ուղղությունները, կրթական և լուսավորական նշանակությունը, ինչպես նաև այն դերը, որը պարբերական մամուլը կատարել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի հայկական կրթական մտքի և հասարակական գիտակցության զարգացման գործում։

Literature

Հրատարակությունը ներկայացնում է գրական ստեղծագործությունների երկու հիմնական ձևերը՝ արձակ և չափածո խոսքը։ Արձակը գրական արտահայտության այն ձևն է, որն իր բովանդակությունը շարադրում է բնական խոսքին մոտ կառուցվածքով՝ առանց չափական և հանգային պարտադիր կանոնների, մինչդեռ չափածոն հիմնվում է տաղաչափական կազմակերպվածության, ռիթմի և հաճախ նաև հանգավորման վրա։ Այս երկու ձևերը գրականության մեջ ունեն արտահայտչական տարբեր հնարավորություններ և կիրառվում են մտքերի, զգացմունքների, իրադարձությունների ու գաղափարների գեղարվեստական ներկայացման համար։ Վերնագիրը վկայում է, որ հրատարակության բովանդակությունը կապված է գրական աշխատանքի և ստեղծագործական արտահայտության տարբեր եղանակների հետ։ Այն կարող է դիտարկվել որպես արձակ և չափածո գրականության օրինակների կամ դրանց վերաբերյալ նյութերի ներկայացում, սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հստակեցնել առանձին ստեղծագործությունների ժանրային կազմը կամ թեմատիկ ուղղվածությունը։ Հրատարակությունն արժեքավոր է 19-րդ դարի հայ գրական կյանքի, գրական ձևերի կիրառության և հայերեն ստեղծագործությունների տպագրության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրականության զարգացման և արձակ ու չափածո խոսքի փոխհարաբերությունների հետազոտությամբ զբաղվողների համար։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Սյունիքի մարզի բնակլիմայական պայմաններում գյուղատնտեսական մշակաբույսերի ոռոգման արդյունավետության գնահատմանը և ջրային ռեսուրսների օգտագործման օպտիմալացման խնդիրներին։ Գրքում ուսումնասիրվում են տարբեր մշակաբույսերի ջրապահանջը, ոռոգման ռեժիմների առանձնահատկությունները, հողի խոնավության պահպանման մեխանիզմները և ոռոգման եղանակների ազդեցությունը բերքատվության ու արտադրության արդյունավետության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է տարածաշրջանի կլիմայական պայմանները, ջրային ռեսուրսների սահմանափակումները և գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները՝ առաջարկելով գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումներ ջրի խնայող օգտագործման համար։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են փորձարարական ուսումնասիրությունների արդյունքներ, մշակաբույսերի աճի ու զարգացման ցուցանիշների գնահատումներ, ինչպես նաև ոռոգման համակարգերի կատարելագործման հնարավոր ուղիներ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսների, ագրոնոմների և ջրային տնտեսության մասնագետների համար՝ նպաստելով Սյունիքի մարզում կայուն և արդյունավետ գյուղատնտեսական արտադրության զարգացմանը։