Հին իսրայելացիների և քրիստոնյաների կենցաղը

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է դատական նախադեպի՝ որպես իրավունքի աղբյուրի տեսական և գործնական նշանակության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության և տարբեր երկրների իրավական համակարգերի համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել դատական որոշումների իրավաստեղծ և իրավամեկնաբանման նշանակությունը, պարզել դրանց տեղը իրավունքի աղբյուրների համակարգում և համեմատել տարբեր իրավական ավանդույթներում նախադեպի ձևավորման ու կիրառման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում անգլո-ամերիկյան և ռոմանագերմանական իրավական համակարգերի տարբերություններին, քանի որ առաջինում դատական նախադեպը պատմականորեն հանդես է գալիս որպես իրավունքի կարևոր աղբյուր, մինչդեռ երկրորդում առաջնային նշանակությունը սովորաբար տրվում է օրենքին և այլ նորմատիվ իրավական ակտերին։ ՀՀ-ի պարագայում հարցը հատկապես հետաքրքիր է դատական իշխանության զարգացման և դատական պրակտիկայի միատեսակության ապահովման տեսանկյունից։ Ատենախոսությանը նվիրված մատենագիտական աղբյուրը նշում է, որ 2005 թվականի սահմանադրական փոփոխություններով Վճռաբեկ դատարանին վերապահվել էր օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու առաքելությունը, ինչը կարևոր փուլ էր հայկական իրավական համակարգում դատական նախադեպի դերի վերաիմաստավորման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել Վճռաբեկ դատարանի որոշումների իրավական նշանակությունը, դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների ազդեցությունը ստորադաս դատարանների գործունեության վրա և դատական պրակտիկայի միասնականության ապահովման մեխանիզմները։ Առանձին և կարևոր տեղ է զբաղեցնում Սահմանադրական դատարանի որոշումների ուսումնասիրությունը։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանը նշում է, որ իր ըստ էության կայացված որոշումները պարտադիր են պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների, պաշտոնատար անձանց, ինչպես նաև ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց համար ամբողջ Հանրապետության տարածքում։ Միաժամանակ Սահմանադրական դատարանի իրավական դիրքորոշումների վերաբերյալ իր որոշումներում ընդգծվում է դրանց պաշտոնական բնույթը, համընդհանուր իրավական հետևանքները, իրավական անորոշության վերացման նշանակությունը և նախադեպային բնույթը։ Այս հանգամանքը ցույց է տալիս, որ հայկական իրավական համակարգում դատական նախադեպի հարցը չի սահմանափակվում դասական անգլիական stare decisis մոդելի մեխանիկական կիրառմամբ, այլ ունի յուրահատուկ սահմանադրաիրավական դրսևորումներ։ Աշխատությունում կարող են համեմատվել նաև տարբեր երկրների մոտեցումները՝ ուսումնասիրվելով այն հարցը, թե ինչ պայմաններում է բարձրագույն դատարանի որոշումը դառնում պարտադիր կամ ազդեցիկ հետագա դատական գործերի համար, ինչ սահմաններում կարող է դատարանը զարգացնել իրավական նորմի մեկնաբանությունը և որտեղ է անցնում դատական մեկնաբանության ու դատական իրավաստեղծ գործունեության սահմանը։ Կարևոր թեմա է նաև դատական նախադեպի հարաբերակցությունը օրենքի, իրավական սովորույթի, իրավական դոկտրինի և այլ իրավական աղբյուրների հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այն առավելություններին, որոնք նախադեպային մոտեցումը կարող է ապահովել՝ իրավունքի կիրառման միասնականություն, իրավական անորոշության նվազեցում, նոր իրավահարաբերությունների արագ կարգավորում և օրենքի գործնական մեկնաբանության զարգացում։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել հնարավոր խնդիրները՝ դատական իշխանության կողմից իրավաստեղծ գործունեության ընդլայնման, դատավորների հայեցողության սահմանների, տարբեր դատարանների մոտեցումների անհամապատասխանության և իրավական կանխատեսելիության ապահովման հետ կապված հարցերը։ Իրավահամեմատական մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանի մոդելի առանձնահատկությունները այլ երկրների փորձի համատեքստում և պարզել, թե որ մեխանիզմները կարող են նպաստել դատական պրակտիկայի արդյունավետության ու միասնականության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նաև անդրադառնալ իրավական համակարգերի զարգացման պատմական առանձնահատկություններին, քանի որ նախադեպի դերը մեծապես պայմանավորված է տվյալ երկրի իրավական ավանդույթներով, սահմանադրական կառուցվածքով և դատարանների ինստիտուցիոնալ դիրքով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, դատավորներին, փաստաբաններին, իրավունքի տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, սահմանադրագետներին և իրավաբանական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն հնարավորություն է տալիս դատական նախադեպը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին դատական որոշում, այլև որպես իրավական համակարգի զարգացման, օրենքի միասնական կիրառման և իրավական նորմերի մեկնաբանման կարևոր գործիք՝ միաժամանակ բացահայտելով ՀՀ իրավական համակարգի և այլ երկրների նախադեպային մոդելների միջև առկա նմանություններն ու տարբերությունները։

Biology

Այս աշխատությունը նվիրված է Bacillus thuringiensis տեսակի հիմքով միջատասպանների ազդեցության ուսումնասիրությանը Սևանա լճի ավազանի անտառածածկ հողագրունտների կենսաբանական ակտիվության վրա։ Հեղինակը հետազոտում է կենսաբանական պայքարի միջոցների կիրառման էկոլոգիական հետևանքները, հողային էկոհամակարգերի միկրոկենսաբանական գործընթացները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են հողի կենսաբանական հավասարակշռության փոփոխությունները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են մանրէաբանական համայնքների ակտիվությունը, հողի ֆերմենտային գործընթացները, օրգանական նյութերի փոխակերպման առանձնահատկությունները և միջատասպանների հնարավոր ազդեցությունը բնական էկոհամակարգերի կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաբանական պատրաստուկների արդյունավետության և շրջակա միջավայրի անվտանգության համատեղ գնահատմանը, ինչպես նաև անտառային հողերի պահպանության և կայուն կառավարման խնդիրներին։ Ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, վերլուծական մոտեցումներ և գիտական եզրահանգումներ, որոնք կարող են նպաստել էկոլոգիապես անվտանգ գյուղատնտեսական և անտառաբուծական մեթոդների մշակմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել էկոլոգներին, կենսաբաններին, մանրէաբաններին, հողագետներին, բնապահպանության ոլորտի մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և շրջակա միջավայրի պահպանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Religion

Այս աշխատությունը նվիրված է մարդկային հարաբերություններին, բարեկամության արժեքին և մարդկանց միջև փոխադարձ հարգանքի ու աջակցության կարևորությանը։ Վերնագիրը մատնանշում է համընդհանուր բարեկամության գաղափարը՝ ընդգծելով, որ մարդը կարող է օգտակար և բարի լինել իր շրջապատի բոլոր մարդկանց նկատմամբ՝ անկախ նրանց դիրքից, ծագումից կամ անձնական առանձնահատկություններից։ Գրքի գաղափարական առանցքում կարելի է դիտարկել բարության, ազնվության, վստահության, գթասրտության, համերաշխության և փոխօգնության արժեքները։ Նման խրատական աշխատությունները նպատակ են ունեցել ընթերցողին ուղղորդելու առօրյա վարքի և հասարակական հարաբերությունների մեջ՝ խրախուսելով հարգալից վերաբերմունքը, խոսքի ու գործի պատասխանատվությունը և ուրիշների կարիքների նկատմամբ ուշադրությունը։ Դրանք կարևորել են ոչ միայն անհատի բարոյական կատարելագործումը, այլև հասարակության մեջ խաղաղ ու ներդաշնակ համակեցության ձևավորումը։ Գիրքը կարող է դիտարկվել որպես 19-րդ դարի հայերեն բարոյադաստիարակչական գրականության օրինակ, որն արտահայտում է մարդկային համերաշխության և հասարակական փոխադարձ պատասխանատվության գաղափարները։ Այն արժեքավոր է ժամանակաշրջանի բարոյական պատկերացումների և դաստիարակչական մտքի ուսումնասիրության համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարում Օսմանյան կայսրությունում իրականացված բարենորոգումների վերաբերյալ հայ հասարակական մտքի ձևավորման, զարգացման և գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են Թանզիմաթի բարենորոգումների պատմաքաղաքական նախադրյալները, Օսմանյան կայսրության պետական և հասարակական կառավարման վերափոխման փորձերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը արևմտահայության հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ մտավորականների, հասարակական գործիչների, հրապարակախոսների և ազգային-քաղաքական շրջանակների վերաբերմունքին բարենորոգումների նկատմամբ, նրանց արտահայտած ակնկալիքներին, քննադատական գնահատականներին և առաջարկություններին։ Ուսումնասիրվում են իրավահավասարության, քաղաքացիական ազատությունների, ազգային ինքնության պահպանման, կրթության զարգացման և համայնքային ինքնակառավարման հարցերի արտացոլումները հայ հասարակական-քաղաքական մտքում։ Անդրադարձ է կատարվում հայ պարբերական մամուլի, հրապարակախոսության և հասարակական քննարկումների նշանակությանը բարենորոգչական գաղափարների տարածման ու մեկնաբանման գործընթացում։ Կարևորվում են օսմանյան պետական քաղաքականության և հայ հասարակական պահանջների փոխհարաբերությունները, բարենորոգումների իրականացման ընթացքում առաջացած հակասությունները և արևմտահայ քաղաքական մտածողության զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, հասարակական մտքի պատմության հետազոտողների, արևելագետների, քաղաքագետների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Political Science

Հրատարակությունը ներառում է Ազգային ընդհանուր ժողովի երեսունութերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ ներկայացնելով հայ համայնքի ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության հերթական փաստաթղթային վկայությունը։ Նման արձանագրությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ժողովական աշխատանքի կազմակերպումը, նիստի ընթացքը, օրակարգային հարցերը և քննարկումների արդյունքում արձանագրված որոշումները։ Դրանք կարևոր նյութ են ազգային կառավարման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ արտացոլում են համայնքի հասարակական կյանքին առնչվող խնդիրների քննարկման և դրանց լուծման ուղիների որոնման գործընթացը։ Արձանագրության միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել ժողովական ընթացակարգերի, մասնակիցների դիրքորոշումների, առաջարկությունների ներկայացման և որոշումների ձևավորման մասին։ Այն նաև վկայում է ազգային հաստատությունների՝ համայնքային հարցերի կարգավորման և հասարակական ինքնակազմակերպման գործում ունեցած դերի մասին։ Փաստաթուղթը արժեքավոր սկզբնաղբյուր է Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի պատմությամբ, ազգային կառույցների գործունեությամբ, XIX դարի հայ հասարակական մտքի և վարչական մշակույթի զարգացմամբ հետաքրքրվողների համար։ Այլ նիստերի արձանագրությունների հետ համադրությամբ այն կարող է նպաստել ժողովի գործունեության հաջորդականության, քննարկումների ուղղությունների և ազգային կառավարման պատմական առանձնահատկությունների բացահայտմանը։

Technology

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ֆունկցիոնալ նշանակության սննդամթերքի նոր տեխնոլոգիաների մշակմանը՝ սննդային արժեքը, կենսաբանական ակտիվությունը և մարդու առողջության համար հնարավոր օգտակար հատկությունները համադրող արտադրանքի ստեղծման նպատակով։ Աշխատության հիմքում ժամանակակից սննդի տեխնոլոգիայի այն ուղղությունն է, որի շրջանակում սննդամթերքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես օրգանիզմի էներգետիկ և սննդանյութային պահանջները բավարարող միջոց, այլև որպես կենսաբանական ակտիվ բաղադրիչների աղբյուր։ Այս մոտեցումը ենթադրում է արտադրանքի բաղադրության, հումքի ընտրության, տեխնոլոգիական մշակման և պահպանման պայմանների համալիր ուսումնասիրություն։ Ֆունկցիոնալ նշանակության սննդամթերքի մշակման ժամանակ կարևոր է ընտրել այնպիսի հումք և բաղադրիչներ, որոնք կարող են բարձրացնել արտադրանքի սննդային կամ ֆիզիոլոգիական արժեքը։ Այդ նպատակով կարող են օգտագործվել վիտամիններով, հանքային նյութերով, սննդային մանրաթելերով, սպիտակուցներով, պոլիֆենոլներով և այլ կենսաբանորեն ակտիվ միացություններով հարուստ բնական հումքեր։ Հնարավոր է նաև կիրառել պրոբիոտիկ միկրոօրգանիզմներ, նախաբիոտիկ բաղադրիչներ կամ այլ ֆունկցիոնալ նյութեր՝ համապատասխան տեխնոլոգիական պայմանների պահպանմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բաղադրության և տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացումը։ Նոր արտադրանքի ստեղծման դեպքում անհրաժեշտ է ոչ միայն ապահովել օգտակար բաղադրիչների առկայությունը, այլև պահպանել արտադրանքի համային, բույրային, գունային և կառուցվածքային հատկությունները։ Տեխնոլոգիական մշակումը կարող է փոխել հումքի կենսաբանական ակտիվ նյութերի պարունակությունը, ուստի ջերմային մշակման, չորացման, խմորման, պահեստավորման և փաթեթավորման ռեժիմների ընտրությունը պետք է հիմնված լինի համապատասխան փորձարարական տվյալների վրա։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական և սննդային ցուցանիշների գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել խոնավության, սպիտակուցների, ճարպերի, ածխաջրերի, սննդային մանրաթելերի, հանքային տարրերի և այլ բաղադրիչների պարունակությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է գնահատել կենսաբանական ակտիվ նյութերի պահպանվածությունը տեխնոլոգիական գործընթացի տարբեր փուլերում։ Այդպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու՝ արդյոք մշակված տեխնոլոգիան իրականում ապահովում է արտադրանքի նախատեսված ֆունկցիոնալ հատկությունները։ Առանձին կարևորություն ունի արտադրանքի անվտանգությունը։ Ֆունկցիոնալ սննդամթերքի տեխնոլոգիայի մշակումը պետք է ներառի հումքի մանրէաբանական և քիմիական անվտանգության գնահատում, արտադրական գործընթացի հիգիենիկ վերահսկողություն և պահպանման ժամկետի հիմնավորում։ Նոր բաղադրիչների կիրառման դեպքում անհրաժեշտ է նաև գնահատել դրանց տեխնոլոգիական համատեղելիությունը և օգտագործման անվտանգությունը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս համատեղել արտադրանքի ֆունկցիոնալ արժեքը և սպառողի անվտանգության պահանջները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նաև զգայորոշիչ գնահատումը։ Նույնիսկ բարձր սննդային կամ կենսաբանական արժեք ունեցող արտադրանքը կարող է սահմանափակ կիրառություն ունենալ, եթե այն չի բավարարում սպառողի համային և կառուցվածքային նախասիրություններին։ Այդ պատճառով համի, հոտի, արտաքին տեսքի, գույնի, խտության և այլ զգայորոշիչ հատկանիշների ուսումնասիրությունը տեխնոլոգիայի կատարելագործման կարևոր բաղադրիչ է։ Հնարավոր է համեմատել տարբեր բաղադրատոմսեր և տեխնոլոգիական ռեժիմներ՝ լավագույն սպառողական և սննդային ցուցանիշներով տարբերակը որոշելու համար։ Ֆունկցիոնալ սննդամթերքի տեխնոլոգիաների մշակումը կարևոր է նաև սննդի արդյունաբերության նոր արտադրատեսակների ստեղծման տեսանկյունից։ Ժամանակակից սպառողական պահանջարկը խթանում է այնպիսի արտադրանքի զարգացումը, որը համատեղում է հարմարավետ օգտագործումը, բարձր սննդային արժեքը և առողջությանը նպաստող բաղադրիչների առկայությունը։ Այդպիսի արտադրանք կարող է մշակվել տարբեր խմբերի համար՝ կախված նրանց սննդային պահանջներից և արտադրանքի նախատեսված նշանակությունից։ Աշխատության մեջ կարող է դիտարկվել նաև տեղական և ոչ ավանդական բուսական հումքի օգտագործման հնարավորությունը։ Տեղական հումքի կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ ստեղծելու ազգային կամ տարածաշրջանային առանձնահատկություններով ֆունկցիոնալ արտադրանք, բարձրացնել տեղական գյուղատնտեսական հումքի վերամշակման արդյունավետությունը և ընդլայնել սննդի արդյունաբերության արտադրատեսակների տեսականին։ Այս ուղղությամբ կարևոր է ուսումնասիրել հումքի քիմիական կազմը, կենսաբանական ակտիվությունը և տեխնոլոգիական հատկությունները։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ մշակված տեխնոլոգիական լուծումները կարող են հիմք ծառայել սննդի արդյունաբերության մեջ նոր արտադրատեսակների ստեղծման և արտադրական գործընթացների կատարելագործման համար։ Դրանք կարող են կիրառվել տարբեր տեսակի սննդամթերքի արտադրության մեջ՝ համապատասխան բաղադրության, տեխնոլոգիական ռեժիմների և անվտանգության պահանջների ընտրությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է սննդամթերքի քիմիական կազմի, սննդային և կենսաբանական արժեքի, տեխնոլոգիական մշակման, անվտանգության և սպառողական հատկությունների ուսումնասիրությունը։ Դրա հիմնական նպատակն է ստեղծել գիտականորեն հիմնավորված տեխնոլոգիական մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի ստանալ բարձր սննդային և ֆունկցիոնալ արժեք ունեցող, անվտանգ և սպառողական պահանջներին համապատասխան սննդամթերք։ Թեման կարող է հետաքրքրել սննդի տեխնոլոգներին, սննդաբաններին, կենսատեխնոլոգներին, սննդի արդյունաբերության մասնագետներին, քիմիկոսներին, գյուղատնտեսական հումքի վերամշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։