Հիշարժան տարեթվեր 2015

Law

Այս թեման վերաբերում է ահաբեկչության դեմ պայքարի միջազգային իրավական կարգավորման համակարգին, որի նպատակն է կանխել, ճնշել և պատժել ահաբեկչական գործողությունները՝ ապահովելով միջազգային անվտանգության և պետությունների համագործակցության արդյունավետ մեխանիզմներ։ Միջազգային իրավունքում ահաբեկչության դեմ պայքարը կարգավորվում է ինչպես համընդհանուր, այնպես էլ տարածաշրջանային պայմանագրերով, կոնվենցիաներով և ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևերով, որոնք սահմանում են ահաբեկչության կանխարգելման, ֆինանսավորման արգելման և իրավական պատասխանատվության հիմնական սկզբունքները։ Կարևոր դեր ունի ՄԱԿ-ի շրջանակում ընդունված մի շարք կոնվենցիաների համակարգը, որոնք վերաբերում են ավիացիոն անվտանգության, պատանդառության, պայթուցիկ նյութերի անօրինական օգտագործման և ահաբեկչության ֆինանսավորման դեմ պայքարին։ Միևնույն ժամանակ, միջազգային իրավական կարգավորումը բախվում է մի շարք խնդիրների, այդ թվում՝ «ահաբեկչության» միասնական իրավական սահմանման բացակայությանը, պետությունների քաղաքական տարաձայնություններին և իրավական մեխանիզմների կիրառման անհավասարությանը։ Բացի այդ, կարևոր է մարդու իրավունքների և անվտանգության ապահովման միջև հավասարակշռության պահպանումը, քանի որ հակաահաբեկչական միջոցառումները չպետք է խախտեն հիմնարար ազատությունները և միջազգային մարդասիրական իրավունքի նորմերը։ Այսպիսով, ահաբեկչության դեմ պայքարի միջազգային իրավական կարգավորումը հանդիսանում է բարդ և բազմաշերտ համակարգ, որը պահանջում է պետությունների սերտ համագործակցություն, իրավական նորմերի շարունակական կատարելագործում և գլոբալ անվտանգության միասնական մոտեցումների ձևավորում։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Երիտթուրքերի քաղաքական շարժման և Օսմանյան կայսրության տարբեր ազգային համայնքների միջև հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ հատկապես XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի քաղաքական ու հասարակական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են Երիտթուրքական շարժման ձևավորման նախադրյալները, դրա գաղափարական զարգացումը, սահմանադրականության, կենտրոնացման և պետական վերակազմավորման վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև իշխանության նկատմամբ դրա վերաբերմունքի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կայսրության բազմազգ կառուցվածքին և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում էին տարբեր ժողովուրդների քաղաքական, մշակութային և ազգային ձգտումների պայմաններում։ Ուսումնասիրվում են հայերի, հույների, արաբների, ալբանացիների, բուլղարների և կայսրության այլ ժողովուրդների նկատմամբ Երիտթուրքական քաղաքականության հիմնական դրսևորումները՝ հաշվի առնելով ժամանակի քաղաքական իրադարձություններն ու իշխանական հարաբերությունները։ Աշխատությունը կարևորում է այն հարցը, թե ինչպես են սահմանադրական բարեփոխումների, հավասարության և քաղաքացիական միասնության սկզբնական գաղափարները փոխկապակցվել կենտրոնացման և թուրքական ազգային ինքնության ամրապնդման գործընթացների հետ։ Քննարկվում է նաև ազգային շարժումների նկատմամբ իշխանությունների վերաբերմունքի փոփոխությունը և դրա ազդեցությունը կայսրության ներքին կայունության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական գաղափարախոսության և պետական կառավարման գործելակերպի միջև առկա տարբերությունների բացահայտումը, քանի որ Երիտթուրքական շարժման ծրագրային դրույթներն ու իշխանության իրական քաղաքականությունը միշտ չէ, որ համընկել են։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում 1908 թվականի սահմանադրական հեղափոխությունից հետո ստեղծված քաղաքական իրավիճակին, կենտրոնական իշխանության ամրապնդմանը և ազգային հարցի սրմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են կայսրության ազգային հարաբերությունները փոխակերպվել պատերազմի, տարածքային կորուստների, սոցիալական լարվածության և քաղաքական ազգայնականության ուժեղացման պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Օսմանյան կայսրության փլուզման նախադրյալների, ազգային ինքնությունների ձևավորման և Մերձավոր Արևելքի հետագա քաղաքական զարգացումների պատմական հիմքերը բացահայտելու տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, օսմանագետների, քաղաքագետների, ազգայնականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է հայ հոգևոր և հասարակական կյանքի նշանավոր գործչի մանկավարժական գործունեության, կրթական հայացքների և դաստիարակության վերաբերյալ գաղափարների ուսումնասիրությանը։ Ուշադրության կենտրոնում նրա գործունեության այն կողմերն են, որոնք առնչվում են կրթությանը, ազգային դաստիարակությանը, երիտասարդ սերնդի բարոյական ձևավորմանը և հայ մշակութային ինքնության պահպանմանը։ Քննվում է այն միջավայրը, որտեղ ձևավորվել են նրա մանկավարժական պատկերացումները, ինչպես նաև կրթության և ուսուցչական աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքը։ Մանկավարժական գործունեությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գիտելիքների փոխանցման գործընթաց, այլև որպես անհատի մտավոր, բարոյական և մշակութային զարգացման միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային կրթության գաղափարին, մայրենի լեզվի, պատմական հիշողության, գրականության և մշակութային ժառանգության դերին երիտասարդ սերնդի աշխարհայացքի ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրվում են ուսուցչի հասարակական առաքելության, սովորողի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի, կրթության մարդասիրական բնույթի և գիտելիքի ու բարոյական արժեքների փոխկապակցվածության վերաբերյալ մոտեցումները։ Կարևորվում է նաև ընտանիքի, դպրոցի և հասարակական միջավայրի համագործակցությունը՝ որպես անձի դաստիարակության միասնական գործընթացի բաղադրիչ։ Հետազոտության մեջ կարող են քննության առնվել հրապարակային ելույթները, գրավոր ժառանգությունը, կրթական նախաձեռնությունները և գործունեության տարբեր փուլերը՝ դրանցում մանկավարժական գաղափարների դրսևորումները բացահայտելու նպատակով։ Հոգևոր առաջնորդի հետագա գործունեության համատեքստում կրթությունը դիտարկվում է նաև որպես ազգային ինքնության, լեզվի և մշակույթի շարունակականությունն ապահովող կարևոր միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի երիտասարդության հետ աշխատանքի ուսումնասիրությունը, որտեղ գիտելիքի ձեռքբերումը զուգորդվում է պատասխանատվության, մարդասիրության, հայրենասիրության և հասարակական ծառայության արժեքների ձևավորման հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս մանկավարժական տեսանկյունից գնահատելու նրա բազմակողմ գործունեությունը և բացահայտելու կրթական գաղափարների տեղը հայ մանկավարժական մտքի պատմության մեջ՝ միաժամանակ ներկայացնելով կրթության, ազգային մշակույթի և բարոյական դաստիարակության փոխադարձ կապերի վերաբերյալ ձևավորված մոտեցումները։

Law

Իրավագիտական, ֆինանսաիրավական և պետական կառավարման բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ֆինանսական վերահսկողության համակարգի ձևավորման, գործունեության իրավական հիմքերի, կազմակերպական կառուցվածքի և պետական ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման օրինականության ապահովման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է ֆինանսական վերահսկողության իրավական էության, նպատակների, սկզբունքների, իրականացման ձևերի և մեթոդների բացահայտման, ինչպես նաև ֆինանսական հարաբերությունների կարգավորման գործում պետական վերահսկողական մարմինների ունեցած դերի գնահատման հետ։ Ֆինանսական վերահսկողությունը պետական ֆինանսական կառավարման կարևորագույն բաղադրիչներից է, որի միջոցով ապահովվում են հանրային միջոցների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման օրինականությունը, ֆինանսական կարգապահությունը, հաշվետվողականությունը և ֆինանսական գործունեության թափանցիկությունը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ֆինանսական վերահսկողության հասկացության տեսական մեկնաբանությունները, դրա իրավական բնույթը, ֆինանսական իրավունքի համակարգում զբաղեցրած տեղը և պետական իշխանության մարմինների վերահսկողական լիազորությունների իրավական սահմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ֆինանսական վերահսկողության և ֆինանսական կառավարման փոխհարաբերությունները, քանի որ վերահսկողական գործունեությունը ոչ միայն ուղղված է ֆինանսական խախտումների հայտնաբերմանը, այլև կարող է նպաստել հանրային միջոցների օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցմանը և պետական կառավարման համակարգի կատարելագործմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆինանսական վերահսկողության իրավական սկզբունքների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ օրինականության, օբյեկտիվության, անկախության, հրապարակայնության, համաչափության, մասնագիտական պատասխանատվության և վերահսկողական գործունեության արդյունավետության ապահովման հարցերը։ Այս սկզբունքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ֆինանսական վերահսկողության իրականացման իրավական երաշխիքները և վերահսկողություն իրականացնող մարմինների գործունեության նկատմամբ սահմանված պահանջները։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել ֆինանսական վերահսկողության տարբեր տեսակները՝ պետական և ոչ պետական, ներքին և արտաքին, նախնական, ընթացիկ և հետագա վերահսկողությունը, ինչպես նաև դրանց իրավական առանձնահատկություններն ու կիրառման ոլորտները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում բյուջետային վերահսկողության, հարկային վերահսկողության, մաքսային վերահսկողության, ֆինանսական հաշվետվությունների ստուգման և պետական գույքի կառավարման նկատմամբ վերահսկողության կազմակերպման հիմնախնդիրները։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական օրենսդրության համակարգը, սահմանադրական դրույթների և ոլորտային իրավական ակտերի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև պետական ֆինանսների կառավարման գործընթացում իրավական կարգավորման նշանակությունը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել պետական բյուջեի կազմման, հաստատման, կատարման և հաշվետվությունների ներկայացման փուլերում վերահսկողական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Բյուջետային միջոցների օգտագործման նկատմամբ իրավական վերահսկողությունը կարևոր նշանակություն ունի հանրային ֆինանսների կառավարման պատասխանատվության ապահովման, ֆինանսական պարտավորությունների կատարման և պետական ծրագրերի իրականացման օրինականության գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ֆինանսական վերահսկողություն իրականացնող պետական մարմինների իրավական կարգավիճակի, լիազորությունների և փոխգործակցության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Այս համատեքստում կարող են վերլուծվել Ազգային ժողովի վերահսկողական գործառույթները, Հաշվեքննիչ պալատի իրավական կարգավիճակը, ֆինանսների կառավարման ոլորտում գործադիր իշխանության մարմինների իրավասությունները, ինչպես նաև հարկային և մաքսային վարչարարության շրջանակներում իրականացվող վերահսկողական գործողությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի վերահսկողական մարմինների իրավասությունների հստակ սահմանազատումը, քանի որ տարբեր հաստատությունների գործառույթների համընկնումը կամ ոչ բավարար համակարգումը կարող է ազդել վերահսկողական գործունեության արդյունավետության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ֆինանսական ստուգումների, հաշվեքննությունների, աուդիտի, փաստաթղթային ուսումնասիրությունների և ֆինանսական հաշվետվությունների վերլուծության իրավական հիմքերը։ Այս մեխանիզմների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու վերահսկողական գործընթացների կազմակերպման պահանջները, ստուգվող սուբյեկտների իրավունքներն ու պարտականությունները և վերահսկողության արդյունքների իրավական հետևանքները։ Առանձին ուշադրության են արժանի ֆինանսական իրավախախտումների հայտնաբերման, դրանց կանխարգելման և պատասխանատվության միջոցների կիրառման հարցերը։ Ֆինանսական վերահսկողության իրավական կարգավորումը ենթադրում է ոչ միայն պետական մարմինների վերահսկողական լիազորությունների ամրագրում, այլև իրավաբանական և ֆիզիկական անձանց իրավունքների պաշտպանության, վարչարարական ընթացակարգերի պահպանման և վերահսկողական որոշումների բողոքարկման հնարավորությունների ապահովում։ Այս տեսանկյունից կարևոր նշանակություն ունեն իրավական որոշակիության, համաչափության և պատշաճ վարչարարության սկզբունքները։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև պետական ֆինանսական վերահսկողության և կոռուպցիոն ռիսկերի կանխարգելման փոխհարաբերություններին։ Ֆինանսական գործառնությունների թափանցիկությունը, հաշվետվողականության համակարգերի զարգացումը և վերահսկողական ընթացակարգերի արդյունավետությունը կարող են նպաստել հանրային միջոցների ոչ նպատակային օգտագործման ռիսկերի նվազեցմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային փորձի և ֆինանսական վերահսկողության ընդունված չափանիշների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ բարձրագույն հաշվեքննիչ մարմինների գործունեության սկզբունքների, հանրային հատվածի աուդիտի մոտեցումների և ֆինանսական հաշվետվողականության կազմակերպման միջազգային փորձի համեմատական վերլուծությունը։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ազգային իրավական կարգավորումների առանձնահատկությունները և բացահայտելու դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները՝ հաշվի առնելով Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի կառուցվածքն ու պետական կառավարման առանձնահատկությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում ֆինանսական վերահսկողության թվայնացման, էլեկտրոնային հաշվետվությունների, տեղեկատվական համակարգերի և տվյալների վերլուծության գործիքների կիրառման իրավական հարցերը։ Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացումը նոր հնարավորություններ է ստեղծում ֆինանսական գործառնությունների մշտադիտարկման, վերահսկողական ռիսկերի գնահատման և ֆինանսական խախտումների վաղ հայտնաբերման համար։ Միաժամանակ նման համակարգերի կիրառումը պահանջում է անձնական տվյալների պաշտպանության, տեղեկատվական անվտանգության և վերահսկողական լիազորությունների իրավաչափ իրականացման երաշխիքների ապահովում։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել իրավանորմատիվ, համակարգային, համեմատաիրավական, պատմաիրավական և գործառական վերլուծության մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ֆինանսական վերահսկողության օրենսդրական հիմքերը, համեմատել վերահսկողական տարբեր մեխանիզմների իրավական առանձնահատկությունները և գնահատել պետական ֆինանսական կառավարման համակարգում դրանց ունեցած նշանակությունը։ Կարևոր է նաև ֆինանսական վերահսկողության վերաբերյալ իրավական ակտերի, դատական պրակտիկայի, պաշտոնական հաշվետվությունների և մասնագիտական գրականության ուսումնասիրությունը, որը կարող է նպաստել իրավական կարգավորման գործնական խնդիրների բացահայտմանը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ֆինանսական իրավունքի կարևորագույն ինստիտուտներից մեկի տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությամբ, պետական ֆինանսական վերահսկողության իրավական մեխանիզմների համակարգմամբ և վերահսկողական գործունեության արդյունավետության ապահովման իրավական պայմանների վերլուծությամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է ֆինանսական օրենսդրության կատարելագործման, պետական վերահսկողական մարմինների գործունեության կազմակերպման, հանրային ֆինանսների կառավարման թափանցիկության բարձրացման և ֆինանսական կարգապահության ամրապնդման հնարավորությունների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբաններին, ֆինանսիստներին, պետական կառավարման մասնագետներին, աուդիտորներին, հաշվեքննիչներին, հարկային և մաքսային ոլորտների աշխատակիցներին, օրենսդրական բարեփոխումների մասնակիցներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի իրավագիտական, ֆինանսատնտեսական, ինստիտուցիոնալ և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանի Հանրապետությունում ֆինանսական վերահսկողության իրավական հիմքերի, պետական ֆինանսների կառավարման մեխանիզմների, վերահսկողական մարմինների իրավասությունների և ֆինանսական օրինականության ապահովման սկզբունքների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Other Subjects

Այս ուսումնական նյութը ներկայացնում է նորարարական գործընթացների ներդրման նախապայմանները կրթական համակարգում՝ ընդգծելով այն հիմնական գործոնները, որոնք ապահովում են նոր գաղափարների, մեթոդների և տեխնոլոգիաների արդյունավետ կիրառումը ուսումնական գործընթացում։ Նյութում քննարկվում է, որ նորարարությունների հաջող ներդրումը պահանջում է համապատասխան կազմակերպչական միջավայր, կառավարման աջակցություն, ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածություն և շարունակական վերապատրաստման հնարավորություններ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կրթական հաստատության բաց և ճկուն կառավարման համակարգին, թիմային համագործակցության մշակույթին և փոփոխությունների նկատմամբ դրական վերաբերմունքին՝ որպես նորարարական գործընթացների կայացման կարևոր պայմանների։ Նյութը շեշտադրում է տեխնոլոգիական ապահովվածության, տեղեկատվական ռեսուրսների հասանելիության և մեթոդական աջակցման դերը, որոնք նպաստում են ուսուցման գործընթացի արդիականացմանը։ Քննարկվում են նաև հնարավոր խոչընդոտները՝ ավանդական մտածելակերպը, փոփոխությունների դիմադրությունը և ռեսուրսների սահմանափակությունը, ինչպես նաև դրանց հաղթահարման ուղիները։ Բովանդակությունը կարող է օգտակար լինել կրթության ոլորտի ղեկավարների, ուսուցիչների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով նորարարական մոտեցումների արդյունավետ ներդրման և կրթական համակարգի զարգացման խորքային ըմբռնմանը։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է հայկական դասական երաժշտության ձևավորման պատմական, մշակութային և գեղարվեստական նախադրյալների, զարգացման հիմնական ուղղությունների և ազգային երաժշտական մտածողության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայ երաժշտական մշակույթի բազմադարյա ավանդույթները, ժողովրդական և հոգևոր երաժշտության դերը մասնագիտական կոմպոզիտորական արվեստի կայացման գործում, ինչպես նաև ազգային երաժշտական ժառանգության և եվրոպական դասական երաժշտության փոխազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական երաժշտության զարգացման տարբեր պատմական փուլերին, երաժշտական լեզվի, մեղեդիական կառուցվածքների, ռիթմական առանձնահատկությունների և բազմաձայնության սկզբունքների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում են ազգային կոմպոզիտորական դպրոցի առաջացման պայմանները, երաժշտական ստեղծագործության ժանրային բազմազանությունը և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների կատարելագործման գործընթացները։ Անդրադարձ է կատարվում Տիգրան Չուխաճյանի, Քրիստափոր Կարա-Մուրզայի, Մակար Եկմալյանի, Կոմիտասի, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի և հայկական երաժշտարվեստի այլ նշանավոր ներկայացուցիչների ստեղծագործական ժառանգության պատմական նշանակությանը։ Կարևորվում են ժողովրդական երաժշտության հավաքագրման, ուսումնասիրման և մշակման ավանդույթները, ազգային երաժշտական ինքնության պահպանման խնդիրները, ինչպես նաև հայկական դասական երաժշտության տեղն ու դերը համաշխարհային երաժշտական մշակույթի համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, երաժշտության պատմաբանների, կոմպոզիտորների, կատարողների, դասախոսների և երաժշտական կրթություն ստացող ուսանողների համար։