Հնդեվրոպական լեզուների համեմատական քերականության քննադատական ուսումնասիրություն

Medicine

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կենսաակտիվ նյութերի՝ սելենի, մոլիբդենի և մակարդուկային հեղուկի ազդեցության ուսումնասիրմանը թռչունների օրգանիզմի վրա, ինչպես նաև միկրոտարրերով մշակված ձվերի ինկուբացիոն հատկությունների գնահատմանը։ Գրքում վերլուծվում են միկրոտարրերի կենսաբանական նշանակությունը, դրանց մասնակցությունը թռչունների նյութափոխանակության գործընթացներին, աճին, զարգացմանը, իմունային համակարգի գործունեությանը և վերարտադրողական ցուցանիշներին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է սննդակարգում կենսաակտիվ հավելումների կիրառման ազդեցությունը թռչունների ֆիզիոլոգիական վիճակի, ձվարտադրության և սերնդի կենսունակության վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, ձվերի ինկուբացիոն որակի գնահատման մեթոդներ, ինչպես նաև միկրոտարրերի օգտագործման արդյունավետության վերաբերյալ գիտական եզրահանգումներ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի թռչնաբուծության արտադրողականության բարձրացման, կենդանիների սնուցման գիտական հիմքերի զարգացման և կենսաբանական ակտիվ հավելումների կիրառման արդյունավետ մեթոդների մշակման համար։ Գիրքը նախատեսված է անասնաբույժների, թռչնաբուծության մասնագետների, կենսաքիմիկոսների, գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և կենդանիների սնուցման ու արտադրության խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է քրեական արդարադատության հիմնարար սկզբունքների ձևավորման, պատմական զարգացման և ազգային իրավական համակարգերում դրանց իրականացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը միջազգային իրավունքի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական չափանիշներն են, որոնք ուղղված են արդար դատաքննության, օրինականության, անձի իրավունքների պաշտպանության և քրեական վարույթի պատշաճ իրականացման ապահովմանը։ Քննվում է այդ սկզբունքների էվոլյուցիան միջազգային իրավունքի զարգացման տարբեր փուլերում՝ ուշադրություն դարձնելով մարդու իրավունքների միջազգային պաշտպանության համակարգի, միջազգային պայմանագրային կարգավորումների և միջազգային դատական հաստատությունների գործունեության ազդեցությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում անմեղության կանխավարկածին, օրենքի առջև հավասարությանը, անկախ և անաչառ դատարանի կողմից գործի քննությանը, պաշտպանության իրավունքին, իրավական որոշակիությանը և անձի նկատմամբ նույն արարքի համար կրկնակի քրեական հետապնդման սահմանափակման գաղափարին։ Ուսումնասիրվում է նաև քրեական պատասխանատվության և պատժի օրինականության սկզբունքը՝ որպես կամայական քրեականացման և իրավական նորմերի հետադարձ կիրառման սահմանափակման կարևոր երաշխիք։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային չափանիշների ներպետական իմպլեմենտացիան, որի շրջանակում դիտարկվում են միջազգային պարտավորությունների և ազգային սահմանադրական, քրեական ու քրեադատավարական նորմերի փոխհարաբերությունները։ Քննվում են այն իրավական մեխանիզմները, որոնց միջոցով միջազգային սկզբունքները ներառվում, մեկնաբանվում և կիրառվում են ազգային իրավակարգերում՝ հաշվի առնելով տարբեր իրավական համակարգերի ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է ոչ միայն սկզբունքների օրենսդրական ամրագրումը, այլև դրանց գործնական արդյունավետությունը դատական և իրավակիրառ գործունեության ընթացքում։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել միջազգային քրեական արդարադատության զարգացման ազդեցությանը՝ անհատական քրեական պատասխանատվության, դատավարական երաշխիքների և միջազգային իրավախախտումների քննության ընդհանուր իրավական սկզբունքների ձևավորման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային իրավունքի, մարդու իրավունքների պաշտպանության, քրեական և քրեադատավարական իրավունքի մոտեցումները՝ բացահայտելով քրեական արդարադատության սկզբունքների զարգացման տրամաբանությունը և միջազգային իրավական չափանիշների ազգային մակարդակում իրականացման հիմնական առանձնահատկությունները։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է 1920–1924 թվականներին Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև ձևավորված քաղաքական, դիվանագիտական, ռազմական և տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ Առաջին աշխարհամարտից հետո Հարավային Կովկասում և Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած արմատական աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց ընթացքում երկու երկրների միջև հարաբերությունները ձևավորվեցին նոր քաղաքական պայմաններում՝ Օսմանյան կայսրության փլուզումից, Ադրբեջանի խորհրդայնացումից և Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման հաղթանակից հետո։ Աշխատությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ նշված ժամանակաշրջանը երկու պետությունների հարաբերությունների համար անցումային փուլ էր․ նախկին կայսերական և հանրապետական քաղաքական համակարգերի փոփոխությունը, բոլշևիկյան Ռուսաստանի ազդեցության ընդլայնումը և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորումը էապես փոխեցին նրանց արտաքին քաղաքական հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության սկզբնական փուլում դիտարկվում են 1920 թվականի իրադարձությունները, հատկապես Ադրբեջանի խորհրդայնացումը և դրա հետևանքները տարածաշրջանային քաղաքականության համար։ Ադրբեջանի նոր քաղաքական կարգավիճակը այն ներքաշեց խորհրդային ազդեցության համակարգ, մինչդեռ Թուրքիայի ազգային շարժումը պայքարում էր Անկարայի շուրջ ձևավորված նոր իշխանության ամրապնդման և արտաքին ուժերի դեմ պայքարի համար։ Այս պայմաններում երկու կողմերի հարաբերությունները զարգանում էին ոչ միայն երկկողմ շահերի, այլև Խորհրդային Ռուսաստանի հետ նրանց հարաբերությունների ազդեցության ներքո։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման և ադրբեջանական քաղաքական շրջանակների փոխհարաբերություններին։ Այդ շրջանում կարևոր դեր ունեին ինչպես գաղափարական և ազգային համերաշխության պատկերացումները, այնպես էլ ավելի լայն տարածաշրջանային ռազմավարական հաշվարկները։ Թուրքիայի ազգային շարժման ղեկավարության համար Կովկասը կարևոր նշանակություն ուներ անվտանգության և արտաքին կապերի տեսանկյունից, իսկ Ադրբեջանը գտնվում էր այնպիսի աշխարհաքաղաքական դիրքում, որը նրան դարձնում էր տարածաշրջանի կարևոր հանգույց։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև 1921 թվականի Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի տարածաշրջանային հետևանքները։ Այդ պայմանագրերը նոր իրավաքաղաքական շրջանակ ձևավորեցին Թուրքիայի և Անդրկովկասի հանրապետությունների հարաբերությունների համար և միաժամանակ արտացոլեցին խորհրդային Ռուսաստանի ու Թուրքիայի փոխադարձ շահերի համադրումը։ Կարսի պայմանագրի կնքմանը մասնակցեցին նաև Ադրբեջանական, Հայկական և Վրացական ԽՍՀ-ները, ինչն ընդգծում է այն ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերությունների բարդ կառուցվածքը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպես երկկողմ հարաբերությունները ներառվեցին ավելի լայն խորհրդա-թուրքական և անդրկովկասյան քաղաքական համակարգում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև Ղարաբաղի, Նախիջևանի և Զանգեզուրի հետ կապված քաղաքական հարցերի ուսումնասիրությունը։ 1920–1921 թվականներին Հարավային Կովկասում սահմանների, տարածքային պատկանելության և վարչական կարգավիճակների շուրջ ընթացող գործընթացները ուղղակիորեն կապված էին տարածաշրջանի նոր քաղաքական դասավորության հետ։ Այս համատեքստում Ադրբեջանի և Թուրքիայի դիրքորոշումների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հասկանալ տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ ազգային, ռազմավարական և խորհրդային գործոնների փոխազդեցությունը։ Աշխատության մեջ կարող են քննության առնվել նաև տնտեսական և հաղորդակցային հարաբերությունները։ Կովկասի աշխարհագրական դիրքը, նավթային ռեսուրսները, առևտրային ճանապարհները և տրանսպորտային հաղորդակցությունները կարևոր նշանակություն ունեին ինչպես Ադրբեջանի, այնպես էլ Թուրքիայի համար։ Սակայն տնտեսական կապերի զարգացման հնարավորությունները սահմանափակվում էին պատերազմների հետևանքներով, տարածաշրջանի քաղաքական անկայունությամբ և խորհրդային վերահսկողության հաստատմամբ։ Առանձին ուշադրության է արժանի 1923–1924 թվականների փուլը, երբ Թուրքիայի Հանրապետության հռչակումից հետո Անկարայի արտաքին քաղաքականությունը սկսեց աստիճանաբար ստանալ նոր պետական ձևաչափ։ Միաժամանակ Ադրբեջանում խորհրդային իշխանության հաստատումը սահմանափակում էր նրա արտաքին քաղաքական ինքնուրույնությունը։ Այդ պատճառով հարաբերությունների բնույթը չէր կարող ամբողջությամբ կառուցվել երկու ինքնուրույն պետությունների դասական դիվանագիտական փոխհարաբերությունների տրամաբանությամբ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև Խորհրդային Ռուսաստանի դերը։ Այդ ժամանակաշրջանում Մոսկվան տարածաշրջանում առանցքային քաղաքական դերակատար էր, և թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունների շատ հարցեր պետք է դիտարկել խորհրդային քաղաքականության հետ դրանց փոխկապակցվածության շրջանակում։ Թուրքիայի համար Խորհրդային Ռուսաստանը միաժամանակ կարևոր գործընկեր էր արևմտյան ուժերի դեմ պայքարում և ազդեցության առանձին կենտրոն, մինչդեռ Ադրբեջանը գտնվում էր խորհրդային պետական համակարգի կազմում։ Այս իրավիճակը ստեղծում էր ինչպես համագործակցության հնարավորություններ, այնպես էլ հարաբերությունների ինքնուրույնության սահմանափակումներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1920–1924 թվականների թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունները ձևավորվել են ազգային, գաղափարական, աշխարհաքաղաքական և ռազմավարական բազմաթիվ գործոնների փոխազդեցության պայմաններում։ Այդ հարաբերությունների զարգացման վրա ազդել են Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման նպատակները, Ադրբեջանի խորհրդայնացումը, Խորհրդային Ռուսաստանի տարածաշրջանային քաղաքականությունը, Կովկասի տարածքային խնդիրները և նոր միջազգային համակարգի ձևավորումը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել Թուրքիայի և Ադրբեջանի նորագույն պատմությամբ, Հարավային Կովկասի պատմությամբ, խորհրդա-թուրքական հարաբերություններով և XX դարի սկզբի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող պատմաբանների, քաղաքագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է աէրացիայի և գրունտային ջրերի գոտիներում ջրափոխանակման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ ուղղաձիգ դրենաժային համակարգերի աշխատանքի պայմաններում։ Գրքում վերլուծվում են հողի և ստորերկրյա ջրերի փոխազդեցության մեխանիզմները, խոնավության շարժի օրինաչափությունները, ջրային հավասարակշռության ձևավորման առանձնահատկությունները և դրանց վրա ազդող բնական ու տեխնածին գործոնները։ Հեղինակը ներկայացնում է ուղղաձիգ դրենաժի ազդեցությունը գրունտային ջրերի մակարդակի կարգավորման, հողերի ջրաղակալման կանխարգելման, աղազերծման գործընթացների և գյուղատնտեսական հողերի բարելավման արդյունավետության վրա։ Աշխատությունն ընդգրկում է տեսական հիմնավորումներ, մաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումներ, դաշտային հետազոտությունների արդյունքներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել ոռոգման, հողաբարելավման, ջրային ռեսուրսների կառավարման և բնապահպանական ծրագրերի իրականացման ընթացքում։ Գիրքը նախատեսված է հիդրոերկրաբանների, ջրագետների, հողագետների, գյուղատնտեսության և բնապահպանության ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի հաստատված (ստացիոնար) ռեժիմների հաշվարկման մեթոդներին և ակտիվ ու ռեակտիվ հզորությունների կորուստների մասնակի ածանցյալների վերլուծությանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է բարդ էլեկտրացանցերի աշխատանքի մաթեմատիկական մոդելավորումը՝ ընդգծելով համակարգի կայուն աշխատանքի ապահովման, էներգիայի կորուստների նվազեցման և օպտիմալ ռեժիմների ընտրության խնդիրները։ Գրքում ներկայացվում են հոսքային բաշխման հաշվարկման (load flow) հիմնական մոտեցումները, ներառյալ Նյուտոն–Ռաֆսոնի և այլ թվային մեթոդների կիրառությունը մեծածավալ ցանցերի համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հզորության կորուստների զգայունության վերլուծությանը, մասնակի ածանցյալների կիրառմանը՝ ցանցային պարամետրերի փոփոխությունների ազդեցությունը գնահատելու համար։ Հեղինակը քննարկում է նաև օպտիմալ հոսքային բաշխման խնդիրները, լարման կայունության չափանիշները և էներգահամակարգի ռեժիմների ավտոմատ կարգավորման սկզբունքները։ Աշխատությունը կարևոր է էներգետիկ ինժեներների, համակարգային օպերատորների և գիտահետազոտողների համար՝ նպաստելով էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի արդյունավետության բարձրացման և կորուստների նվազեցման ժամանակակից մեթոդների զարգացմանը։

Biology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է անթրոպոգեն, այսինքն՝ մարդու գործունեությամբ պայմանավորված գործոնների ազդեցության ուսումնասիրությանը Փամբակ և Տանձուտ գետերի ֆիտոպլանկտոնային համակեցությունների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում գետային էկոհամակարգերի կենսաբանական վիճակի գնահատումն է՝ ֆիտոպլանկտոնի տեսակային կազմի, քանակական ցուցանիշների, տարածական և սեզոնային փոփոխությունների միջոցով։ Ֆիտոպլանկտոնը ջրային էկոհամակարգերի կարևոր բաղադրիչ է և զգայուն է ջրի ֆիզիկաքիմիական պայմանների փոփոխությունների նկատմամբ, ուստի դրա կազմի և կառուցվածքի ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր տեղեկություններ տալ ջրային միջավայրի էկոլոգիական վիճակի վերաբերյալ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել երկու գետերի տարբեր հատվածներում ֆիտոպլանկտոնային համակեցությունների տեսակային բազմազանությունը, գերակշռող խմբերը, տեսակների առատությունը և կենսազանգվածը՝ դրանք համադրելով ջրի հիմնական ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու տնտեսական գործունեության հետևանքով առաջացող ազդեցություններին, որոնք կարող են կապված լինել արդյունաբերական և կենցաղային կեղտաջրերի, գյուղատնտեսական արտահոսքերի, հանքարդյունաբերության, բնակավայրերի ընդլայնման, ջրային ռեսուրսների օգտագործման և գետերի հունի փոփոխությունների հետ։ Այս գործոնները կարող են փոխել ջրի քիմիական կազմը, սննդանյութերի հարաբերակցությունը, թթվածնային ռեժիմը, պղտորությունը և այլ էկոլոգիական պայմաններ, ինչն իր հերթին կարող է ազդել ֆիտոպլանկտոնի տեսակային և քանակական կառուցվածքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բնական և անթրոպոգեն ազդեցությունների պայմաններում ֆիտոպլանկտոնային համակեցությունների փոփոխությունների բացահայտումը։ Տարբեր հատվածների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որտեղ և ինչ աստիճանի են դրսևորվում մարդու գործունեության հետևանքները և ինչպես են դրանք արտացոլվում ջրային օրգանիզմների համայնքային կառուցվածքում։ Սեզոնային դիտարկումները կարող են լրացուցիչ պատկերացում տալ ֆիտոպլանկտոնի դինամիկայի մասին, քանի որ ջերմաստիճանի, լուսավորության, ջրի հոսքի և սննդանյութերի փոփոխությունները բնականորեն ազդում են դրա զարգացման վրա և պետք է տարբերակվեն մարդու գործունեության ազդեցությունից։ Աշխատությունը կարող է ներառել ջրի և ֆիտոպլանկտոնի նմուշառման, տեսակների նույնականացման, քանակական հաշվարկների և էկոլոգիական ցուցանիշների վերլուծության մեթոդներ։ Ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել գետերի էկոլոգիական վիճակը և բացահայտել առավել զգայուն կամ, հակառակը, աղտոտված պայմաններին դիմակայող ֆիտոպլանկտոնային խմբերը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև ջրային էկոհամակարգերի կենսաբանական մոնիթորինգի համար, քանի որ ֆիտոպլանկտոնի փոփոխությունները կարող են ծառայել որպես ջրի որակի և էկոհամակարգի խախտումների կենսաբանական ցուցիչներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ գետերի էկոլոգիական վիճակի գնահատման, աղտոտման աղբյուրների ազդեցության ուսումնասիրման, ջրային ռեսուրսների պահպանության և բնապահպանական կառավարման միջոցառումների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել էկոլոգներին, ջրաբաններին, բուսաբաններին, հիդրոկենսաբաններին, բնապահպանական մասնագետներին և ջրային էկոհամակարգերի ուսումնասիրմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես Հայաստանի գետային էկոհամակարգերի վրա մարդու գործունեության ազդեցությունը կենսաբանական ցուցանիշների միջոցով գնահատելու և Փամբակ ու Տանձուտ գետերի ֆիտոպլանկտոնային համայնքների վիճակի վերաբերյալ գիտական տվյալներ ստանալու տեսանկյունից։