Ինտերնետի միջոցով իրականացվող առևտրի հարկման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության զբոսաշրջության ոլորտում ինովացիոն գործունեության կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նորարարական լուծումների, թվային տեխնոլոգիաների, զբոսաշրջային ծառայությունների զարգացման և ոլորտի մրցունակության բարձրացման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում զբոսաշրջության ոլորտում նորարարությունների ստեղծման, ներդրման, կառավարման և առևտրայնացման գործընթացներն են, ինչպես նաև դրանց արդյունավետությունը սահմանող կազմակերպական, տնտեսական, տեխնոլոգիական և ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ ժամանակակից զբոսաշրջության մրցունակությունը մեծապես պայմանավորված է ոչ միայն բնական, պատմամշակութային և մարդկային ռեսուրսների առկայությամբ, այլև դրանք նորարարական զբոսաշրջային արդյունքի վերածելու կարողությամբ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել թվային հարթակների, առցանց ամրագրման և վճարման համակարգերի, թվային մարքեթինգի, տվյալների վերլուծության, արհեստական բանականության և այլ ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները զբոսաշրջային ծառայությունների կառավարման և անհատականացման գործընթացներում։ Հայաստանի ներկայիս պետական քաղաքականության շրջանակում նույնպես շեշտադրվում է զբոսաշրջային արդյունքի դիվերսիֆիկացումը, նոր և տարբերվող զբոսաշրջային փորձառությունների ստեղծումը և ինովացիոն նախաձեռնությունների խթանումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև զբոսաշրջային նոր ուղղությունների և արտադրանքի ձևավորմանը, ծառայությունների որակի բարձրացմանը, ենթակառուցվածքների կատարելագործմանը և միջազգային շուկաներում հայկական զբոսաշրջային արդյունքի ճանաչելիության ընդլայնմանը։ Հայաստանի Հանրապետության 2026–2030 թվականների զբոսաշրջության զարգացման ռազմավարական ծրագրում նախատեսվում են նաև ներդրումների ներգրավման, նոր շուկաների թիրախավորման, ենթակառուցվածքների զարգացման և ծառայությունների որակի բարելավման ուղղություններ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ինովացիոն գործունեության կառավարման հիմնական խոչընդոտներին՝ ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությանը, նորարարական գաղափարների առևտրայնացման դժվարություններին, տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների անհավասար զարգացմանը, մասնագիտական կարողությունների պակասին և գիտության, կրթության ու զբոսաշրջային բիզնեսի միջև համագործակցության ոչ բավարար մակարդակին։ Կարևորվում է նաև պետական կառավարման դերը, քանի որ ինովացիոն քաղաքականության շրջանակում պետության խնդիրներից են տեխնոլոգիական վերազինման և ինովացիոն ենթակառուցվածքների զարգացման խթանումը, ֆինանսական աջակցությունը, կադրերի պատրաստումը, տեխնոլոգիաների փոխանցումն ու առևտրայնացումը։ Զբոսաշրջության ոլորտում թվայնացման ուղղությամբ իրականացվող փոփոխությունները նույնպես կարևոր կառավարչական նշանակություն ունեն․ օրինակ՝ 2026 թվականին զբոսաշրջային գործունեություն իրականացնող սուբյեկտների գրանցման և գործունեության հայտարարագրման համար ներդրվել է թվային համակարգ, ինչը նպաստում է ոլորտի թափանցիկության և կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ ինովացիոն գործունեության կառավարման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորումը կարող է նպաստել զբոսաշրջային ծառայությունների որակի բարձրացմանը, նոր զբոսաշրջային արդյունքների ստեղծմանը, այցելուների փորձառության բարելավմանը, ներդրումների ներգրավմանը և Հայաստանի միջազգային զբոսաշրջային մրցունակության ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել զբոսաշրջության կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, մարքեթոլոգների, պետական կառավարման մարմինների, զբոսաշրջային կազմակերպությունների, նորարարության ոլորտի մասնագետների և հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը զբոսաշրջության ոլորտում ինովացիոն գործունեությունը դիտարկում է որպես ոլորտի երկարաժամկետ զարգացման և մրցունակության կարևորագույն գործոն՝ բացահայտելով նորարարությունների կառավարման առկա խնդիրները և դրանց լուծման այնպիսի ուղղություններ, որոնք կարող են համադրել թվայնացումը, կազմակերպական բարեփոխումները, մարդկային կապիտալի զարգացումը, ներդրումային աջակցությունը և նոր զբոսաշրջային փորձառությունների ստեղծումը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական սեփականության կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական սեփականության՝ որպես հանրային ռեսուրսի, արդյունավետ օգտագործման, պահպանման և կառավարման հարցերն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում պետական սեփականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետությանը պատկանող գույքի ամբողջություն, այլև որպես տնտեսական ներուժ, որի ճիշտ կառավարումը կարող է նպաստել պետական եկամուտների ավելացմանը, տնտեսական ակտիվության խթանմանը և հանրային շահի ապահովմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել պետական սեփականության կազմը, դրա հաշվառման, գնահատման, կառավարման և օգտագործման գործող մեխանիզմները, ինչպես նաև պետական գույքի կառավարման գործընթացում ներգրավված կառույցների լիազորություններն ու պատասխանատվությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ընկերությունների, անշարժ գույքի, հողային և այլ ակտիվների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Կարևոր ուղղություն է պետական սեփականության կառավարման արդյունավետության գնահատման չափանիշների ուսումնասիրությունը, քանի որ միայն գույքի պահպանությունը բավարար չէ դրա տնտեսական և սոցիալական արդյունավետությունը որոշելու համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել պետական ակտիվների եկամտաբերությունը, դրանց օգտագործման արդյունավետությունը, կառավարման ծախսերը, ներդրումային ներուժը և հանրային նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պետական սեփականության կառավարման թափանցիկությանը, հաշվետվողականությանը և վերահսկողությանը։ Այդ գործոնները կարևոր են պետական ակտիվների ոչ արդյունավետ օգտագործման, չարաշահումների և կառավարչական ռիսկերի նվազեցման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական գույքի վարձակալության, օտարման, մասնավորեցման, հավատարմագրային կառավարման և այլ ձևերով օգտագործման արդյունավետությանը՝ գնահատելով դրանց տնտեսական և հասարակական հետևանքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կառավարման ժամանակակից մեթոդների կիրառմանը, այդ թվում՝ թվայնացված հաշվառմանը, պետական ակտիվների միասնական տեղեկատվական համակարգերի զարգացմանը, տվյալների վերլուծությանը և կատարողականի վրա հիմնված կառավարմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև միջազգային փորձը և այլ երկրներում պետական սեփականության կառավարման արդյունավետ մոդելները՝ Հայաստանի պայմաններին համապատասխան կիրառելի մոտեցումներ բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել պետական ակտիվների կառավարման ինստիտուցիոնալ և կազմակերպական բարեփոխումներ, վերահսկողության մեխանիզմների կատարելագործում, կառավարման արդյունավետության չափման նոր ցուցանիշներ և պետական սեփականության տնտեսական ներուժի ավելի լիարժեք օգտագործման ուղիներ։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող լուծումները կարող են նպաստել պետական գույքի արդյունավետ օգտագործմանը, պետական բյուջեի եկամուտների ավելացմանը, կառավարման թափանցիկության բարձրացմանը և հանրային ռեսուրսների նկատմամբ պատասխանատվության ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել պետական կառավարման մարմինների մասնագետներին, տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, կառավարման փորձագետներին, պետական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և հանրային սեփականության կառավարման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Other Subjects

Մատենագիտական աշխատությունը նվիրված է 1920–1980 թվականներին ստեղծված և հրատարակված հայերեն դրամատիկական գրականության համակարգված ներկայացմանը՝ ընդգրկելով խորհրդային ժամանակաշրջանի հայ թատերգության զարգացման կարևորագույն փուլերը, գրական ուղղությունները, ժանրային առանձնահատկությունները և ստեղծագործական բազմազանությունը։ Այն արժեքավոր տեղեկատու աղբյուր է հայ գրականության, թատերարվեստի և մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն ընձեռելով ծանոթանալու վեց տասնամյակների ընթացքում հայերենով լույս տեսած դրամատիկական ստեղծագործությունների մատենագիտական տվյալներին։ Ցանկի հիմնական նպատակը դրամատուրգիական ժառանգության վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքագրումը, դասակարգումը և հետազոտողների ու ընթերցողների համար հասանելի դարձնելն է։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է խորհրդային շրջանի հայ դրամատուրգիայի ձևավորման և զարգացման գործընթացները, պատմական իրադարձությունների, հասարակական փոփոխությունների, գաղափարական ուղղությունների և մշակութային քաղաքականության ազդեցությունը թատերգական ստեղծագործության վրա։ Մատենագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու դրամատիկական գրականության ժանրային բազմազանությունը՝ ողբերգությունների, կատակերգությունների, դրամաների, պատմական պիեսների, սոցիալ-կենցաղային և հոգեբանական բնույթի ստեղծագործությունների, ինչպես նաև մանկապատանեկան թատերգության զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում հայ դրամատուրգների ստեղծագործական գործունեության, նրանց երկերի հրատարակությունների, գրական ժառանգության տարածման և թատերական մշակույթի հետ ունեցած փոխառնչությունների վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկությունները։ Ցանկը կարող է նպաստել տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված դրամատիկական երկերի հայտնաբերմանը, հեղինակների ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը և հայ թատերգության պատմության առանձին փուլերի համեմատական վերլուծությանը։ Կարևորվում է նաև խորհրդային տարիներին հայ գրականության մեջ տեղի ունեցած գեղարվեստական և գաղափարական փոփոխությունների արտացոլումը դրամատուրգիական ստեղծագործություններում, հասարակական կյանքի, մարդու ներաշխարհի, բարոյական արժեքների, պատմական հիշողության և ազգային ինքնության թեմաների զարգացումը։ Մատենագիտական ցանկի միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել հայ դրամատիկական գրականության հրատարակչական ակտիվության, տարբեր հեղինակների ստեղծագործությունների տարածվածության և գրական գործընթացի ժամանակագրական զարգացման մասին։ Աշխատությունն առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև գրադարանային և տեղեկատվական գործունեության տեսանկյունից, քանի որ նպաստում է գրական աղբյուրների որոնմանը, մատենագիտական տեղեկությունների ճշգրտմանը, գրադարանային հավաքածուների ուսումնասիրմանը և ազգային տպագիր ժառանգության պահպանմանը։ Որպես մատենագիտական շարքի երկրորդ պրակ՝ այն ժամանակագրական առումով կենտրոնանում է խորհրդային ժամանակաշրջանի վրա՝ հնարավորություն տալով տվյալ շրջանի դրամատիկական գրականությունը դիտարկելու հայ թատերգության պատմական զարգացման ընդհանուր համատեքստում։ Հրատարակությունը կարևոր օժանդակ նյութ է հայ գրականության պատմության, դրամատուրգիայի տեսության, թատերագիտության և մշակութային ուսումնասիրությունների համար։ Այն կարող է օգտագործվել գիտահետազոտական աշխատանքների, գրականագիտական ուսումնասիրությունների, թատերական պատմության վերաբերյալ հետազոտությունների, ուսումնական ծրագրերի մշակման և մատենագիտական տեղեկատուների կազմման ընթացքում։ Աշխատությունը նախատեսված է գրականագետների, թատերագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, գրադարանագետների, մատենագետների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների, թատերական գործիչների և հայ դրամատիկական գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է արդի գրական հայերենի արևելահայերեն և արևմտահայերեն տարբերակների հնչերանգային առանձնահատկությունները՝ փորձառական-զուգադրական մոտեցմամբ՝ ընդգծելով դրանց պրոսոդիկ համակարգերի կառուցվածքային և գործառական տարբերությունները։ Նշվում է, որ հնչերանգը որպես խոսքի երաժշտական կողմ ներառում է տոնային շարժումները, շեշտադրության կազմակերպումը, ռիթմիկ կառուցվածքը և ինտոնացիոն մոդելները, որոնք տարբեր կերպ են դրսևորվում երկու գրական տարբերակներում։ Վերլուծվում է, որ արևելահայերենում հնչերանգային համակարգը բնութագրվում է համեմատաբար կայուն ինտոնացիոն կոնտուրներով, շեշտի ավելի հստակ տեղակայմամբ և խոսքի մեղմ տոնային տատանումներով, մինչդեռ արևմտահայերենում հաճախ նկատվում է ավելի արտահայտիչ մեղեդայնություն, ինտոնացիոն բազմազանություն և խոսքի ռիթմիկ ավելի ընդգծված կառուցվածք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձառական տվյալների վրա, որոնք ցույց են տալիս, որ նույն հաղորդակցական իրավիճակներում երկու տարբերակների հնչերանգային ձևերը կարող են տարբեր ընկալողական և էմոցիոնալ ազդեցություն ունենալ լսողի վրա։ Նշվում է նաև, որ հնչերանգային տարբերությունները պայմանավորված են ինչպես պատմական զարգացման առանձնահատկություններով, այնպես էլ տարբեր բարբառային հիմքերի ազդեցությամբ, որոնք ձևավորել են յուրաքանչյուր տարբերակի պրոսոդիկ համակարգի յուրահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ արևելահայերեն և արևմտահայերեն տարբերակների հնչերանգային համակարգերը ներկայացնում են նույն լեզվի ներսում ձևավորված տարբեր պրոսոդիկ մոդելներ՝ պահպանելով ընդհանուր կառուցվածքային հիմքը, բայց տարբերվելով արտահայտչական և ընկալողական բնութագրերով։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Կոտայքի և Գեղարքունիքի մարզերի բնակլիմայական ու արտադրական պայմաններում բուծվող մազեխ ցեղի և կորիդելի տիպի ոչխարների մթերատվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և համեմատական գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կենդանիների հիմնական տնտեսական և կենսաբանական հատկանիշները՝ կենդանի զանգվածը, աճի ու զարգացման ցուցանիշները, բրդային և կաթնային մթերատվությունը, վերարտադրողական հատկությունները և տեղական պայմաններին հարմարվողականությունը։ Մազեխը Հայաստանի տեղական կոպտաբուրդ ոչխարների ցեղերից է, իսկ հանրապետությունում բուծվում են նաև կորիդելի տիպին պատկանող կիսանրբագեղմ մսաբրդատու ոչխարներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր տարիքային և սեռային խմբերի կենդանիների մարմնակազմական ու մթերատու հատկանիշներին, կերային պայմանների ազդեցությանը և արոտավայրային պահվածքի առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում բրդի քանակական ու որակական ցուցանիշները՝ խուզված բրդի զանգվածը, մաքուր բրդի ելքը, մանրաթելի կառուցվածքը և տեխնոլոգիական հատկությունները, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն ոչխարների տնտեսական արժեքի գնահատման համար։ Մազեխ ցեղի վերաբերյալ ժամանակակից հետազոտությունները ևս ընդգծում են բրդի ֆիզիկական և տեխնիկական հատկանիշների, կենդանիների սեռատարիքային խմբերի և բուծման պայմանների համեմատական գնահատման կարևորությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև կաթնային մթերատվությունը և կաթի բաղադրությունը, քանի որ մազեխ ու կորիդելի տիպի ոչխարների կաթնային ցուցանիշների համեմատական ուսումնասիրություններ նախկինում իրականացվել են Հայաստանի տարբեր գոտիներում։ Կարևորվում են կենդանիների վերարտադրողական հատկությունները, մատղաշի պահպանությունը, աճի ինտենսիվությունը և կերի օգտագործման արդյունավետությունը։ Կոտայքի և Գեղարքունիքի բնական պայմանների համատեքստում գնահատվում է նաև կենդանիների հարմարվողականությունը բարձրադիր և արոտավայրային տնտեսավարման պայմաններին։ Տարբեր խմբերի ցուցանիշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել դրանց արտադրական առավելություններն ու առանձնահատկությունները և գնահատել հետագա ընտրասերման աշխատանքների հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանում ոչխարաբուծության արդյունավետության բարձրացման, տեղական գենետիկական ռեսուրսների պահպանման, կենդանիների մթերատու հատկությունների կատարելագործման և տարբեր բնակլիմայական գոտիներին համապատասխան բուծման ու ընտրասերման մոտեցումների մշակման տեսանկյունից։

Political Science

Հրատարակությունը պարունակում է Ազգային ժողովի տասնյոթերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ փաստագրելով ժողովի աշխատանքների ընթացքը, քննարկումների բովանդակությունը և նիստի ընթացքում բարձրացված հարցերը։ Այն կարևոր վավերագրական նյութ է հայ ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության, ժողովական ընթացակարգերի և համայնքային ինքնակառավարման պատմության ուսումնասիրության համար։ Ատենագրության միջոցով պահպանվում են նիստի մասնակիցների ելույթները, արտահայտված տեսակետները, ներկայացված առաջարկներն ու քննարկումների հաջորդականությունը։ Այսպիսի փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու հայ համայնքի կառավարման համակարգի, ազգային հաստատությունների փոխհարաբերությունների և հասարակական նշանակության հարցերի քննարկման եղանակների մասին։ Դրանք կարող են անդրադառնալ համայնքային կազմակերպման, կրթական և կրոնական հաստատությունների, վարչական խնդիրների ու հասարակական կյանքի այլ բնագավառների՝ ըստ տվյալ նիստի օրակարգի։ Հրատարակության վավերագրական արժեքը պայմանավորված է նաև պաշտոնական հայերենի, ժողովական խոսքի և 19-րդ դարի վարչական գրագրության առանձնահատկությունների պահպանմամբ։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի, Ազգային ժողովի գործունեության և հայ ազգային կառույցների պատմության հետազոտության համար։