Исследования миграции тяжелых металлов в геосистемах города Еревана

Mathematics

Գործույթների հետազոտման մաթեմատիկական մեթոդներ աշխատությունը կիրառական մաթեմատիկայի և տնտեսագիտական վերլուծության ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է գործույթների հետազոտման հիմնական մոդելներն ու ալգորիթմները՝ նպատակ ունենալով օպտիմալացնել որոշումների ընդունման գործընթացները բարդ համակարգերում, այն ընդգրկում է գծային և ոչ գծային ծրագրավորման խնդիրներ, ցանցային մոդելներ, հերթերի տեսություն, դինամիկ ծրագրավորում և խաղերի տեսության տարրեր, ինչպես նաև դրանց կիրառությունները արտադրության, լոգիստիկայի, ֆինանսների և կառավարման ոլորտներում, գիրքը բացատրում է, թե ինչպես կարելի է մաթեմատիկական մոդելավորման միջոցով նվազեցնել ծախսերը, բարձրացնել արդյունավետությունը և գտնել օպտիմալ լուծումներ սահմանափակ ռեսուրսների պայմաններում, միաժամանակ ներկայացնելով հաշվարկային մեթոդներ և գործնական օրինակներ, որոնք օգնում են կապել տեսական մոտեցումները իրական տնտեսական և կազմակերպչական խնդիրների հետ։

Biology

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է բջջային թաղանթների լիպիդային փոխանակության (մեմբրանային լիպիդների մետաբոլիզմի) վիճակին իոնացնող ճառագայթման ազդեցության պայմաններում և հետագայում պիրազոլոնի ածանցյալ BAC-195-ի կիրառման ֆոնին՝ ընդգծելով ռադիոբիոլոգիայի և կենսաքիմիայի փոխկապակցված խնդիրները։ Նյութում վերլուծվում են ճառագայթման հետևանքով առաջացող օքսիդատիվ սթրեսի մեխանիզմները, լիպիդների պերօքսիդացման մակարդակի փոփոխությունները և բջջաթաղանթի կառուցվածքային-ֆունկցիոնալ խանգարումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում BAC-195 միացության հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցությանը՝ որպես ռադիոպրոտեկտոր, որը կարող է նվազեցնել ազատ ռադիկալների առաջացումը, կայունացնել մեմբրանային կառուցվածքները և վերականգնել լիպիդային հոմեոստազը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է կենսաքիմիական մարկերների՝ ֆոսֆոլիպիդների, խոլեստերինի և պերօքսիդացման արտադրանքների դինամիկայի ուսումնասիրությունը՝ որպես ճառագայթային վնասվածքի գնահատման և վերականգնման գործընթացների վերահսկման միջոց։ Միաժամանակ դիտարկվում են ռադիոպաշտպանիչ միացությունների կիրառման հեռանկարները բժշկության և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Ստեփան Զորյանի գրական հայացքների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա գեղագիտական, գաղափարական և ստեղծագործական պատկերացումների ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները։ Գրքում ներկայացվում են գրողի ստեղծագործական աշխարհայացքի հիմնական սկզբունքները, նրա վերաբերմունքը գրականության հասարակական և գեղարվեստական նշանակության նկատմամբ, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով նա ընկալում և գնահատում էր գրական երկը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Զորյանի պատկերացումներին գրականության և իրականության փոխհարաբերության մասին՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես էր նա ընկալում կյանքի երևույթների գեղարվեստական վերարտադրության, կերպարների ստեղծման և մարդկային հարաբերությունների ներկայացման խնդիրները։ Աշխատության մեջ քննության են առնվում նրա վերաբերմունքը պատմական և ժամանակակից թեմաների նկատմամբ, մարդու ներաշխարհի, սոցիալական միջավայրի և բարոյական արժեքների գեղարվեստական արտացոլման սկզբունքները։ Հեղինակը վերլուծում է նաև Զորյանի ստեղծագործական մեթոդի առանձնահատկությունները՝ անդրադառնալով ռեալիստական պատկերմանը, կերպարակերտմանը, հոգեբանական դիտարկումներին, լեզվական պարզությանը և պատմողական արվեստին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրականության ազգային բնույթի վերաբերյալ նրա պատկերացումներին, հայ գրական ավանդույթների նկատմամբ վերաբերմունքին և գրականության զարգացման ընթացքի վերաբերյալ արտահայտած տեսակետներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նաև գրողի գրական-քննադատական հոդվածները, հրապարակախոսական ելույթները և այլ նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու նրա գրականագիտական մտածողության ամբողջական պատկերը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Զորյանի գրական հայացքները ձևավորվել են գեղարվեստական վարպետության, կյանքի ճշմարտացի պատկերման, մարդկային հոգեբանության բացահայտման և ազգային գրականության զարգացման խնդիրների փոխկապակցված ընկալման հիման վրա։ Գրքում ներկայացվող վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ավելի խորությամբ հասկանալու առանձին ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, այլև գնահատելու հեղինակի տեղն ու դերը XX դարի հայ գրականության պատմության մեջ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, գրականության ուսուցիչների, մշակութաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են Ստեփան Զորյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ և հայ գրական մտքի զարգացման պատմությամբ։

Psychology

Այս գիրքը ներկայացնում է փորձարարական հոգեբանության հիմնական սկզբունքներն ու մեթոդները՝ բացատրելով հոգեբանական երևույթների ուսումնասիրության գիտական մոտեցումները։ Գրքում քննարկվում են փորձերի նախագծման հիմունքները, հիպոթեզների ձևակերպումը, փոփոխականների վերահսկումը և տվյալների հավաքագրման ու վերլուծության մեթոդները։ Հեղինակը անդրադառնում է ընկալման, հիշողության, ուշադրության, ուսուցման և վարքագծի ուսումնասիրության դասական և ժամանակակից փորձարարական հետազոտություններին։ Նյութում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձերի վավերականության, հուսալիության և էթիկական սկզբունքների պահպանմանը։ Գիրքը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական օրինակները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ հոգեբանական գիտության փորձարարական մեթոդաբանությունը և դրա կիրառությունը տարբեր ոլորտներում։

History

«Երկու գիտական օջախներ» թեման սովորաբար վերաբերում է միջնադարյան կամ վաղ նոր շրջանի այն կրթական և հոգևոր կենտրոնների համեմատական ուսումնասիրությանը, որոնք միաժամանակ կատարել են գիտական, մատենագրական և մշակութային գործունեություն՝ դառնալով տվյալ հասարակությունների մտավոր զարգացման առանցքային օջախներ։ Նման ուսումնասիրություններում «գիտական օջախ» հասկացությունը չի սահմանափակվում միայն ժամանակակից ակադեմիական ինստիտուտների իմաստով, այլ ընդգրկում է վանական համալիրներ, դպրոցներ և գրադարաններ, որտեղ զարգացել են ձեռագրական մշակույթը, թարգմանական գործունեությունը, փիլիսոփայական և աստվածաբանական մտածողությունը։ Երկու նման օջախների համեմատական վերլուծությունը թույլ է տալիս բացահայտել դրանց կազմակերպչական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ուսուցման մեթոդները, գիտելիքի փոխանցման ձևերը և մշակութային ազդեցության շրջանակը։ Սովորաբար ընդգծվում է, որ այդ կենտրոններում գիտական գործունեությունը սերտորեն կապված է հոգևոր կյանքի հետ, և գիտելիքը դիտարկվում է որպես բարոյական կատարելության և աստվածային ճշմարտության ընկալման միջոց։ Միաժամանակ տարբեր «օջախներ» կարող են տարբերվել իրենց աշխարհագրական դիրքով, քաղաքական հովանավորությամբ և մշակութային միջավայրով, ինչը ազդում է նրանց գիտական ուղղվածության վրա՝ օրինակ՝ մեկնաբանությունների, թարգմանությունների կամ ինքնուրույն փիլիսոփայական աշխատությունների զարգացման գերակայությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, «երկու գիտական օջախների» համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ միջնադարյան կրթական համակարգերի բազմազանությունը և դրանց դերը տվյալ հասարակությունների մտավոր ու մշակութային ժառանգության ձևավորման գործընթացում։

Pedagogy

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է տնտեսագիտական բուհերում էկոլոգիական կրթության դերին՝ ուսանողների էկոլոգիական գիտակցության ձևավորման և զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակակից տնտեսագետի մասնագիտական պատրաստվածությունը չի կարող սահմանափակվել միայն տնտեսական գիտելիքների յուրացմամբ, քանի որ տնտեսական գործունեությունը սերտորեն կապված է շրջակա միջավայրի պահպանության, բնական ռեսուրսների օգտագործման և կայուն զարգացման խնդիրների հետ։ Աշխատության մեջ էկոլոգիական կրթությունը դիտարկվում է որպես ուսանողի աշխարհայացքի, արժեքային համակարգի, պատասխանատվության զգացման և վարքագծային մշակույթի ձևավորման կարևոր միջոց։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են էկոլոգիական գիտակցության կառուցվածքը, դրա ձևավորման հոգեբանական և մանկավարժական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել ուսանողների բնապահպանական պատասխանատվության զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսագիտական կրթության բովանդակության մեջ բնապահպանական գիտելիքների և կայուն զարգացման սկզբունքների ներառմանը։ Քննարկվում է այն հարցը, թե ինչպես կարելի է մասնագիտական առարկաների դասավանդման ընթացքում ուսանողների մոտ ձևավորել բնապահպանական խնդիրները տնտեսական որոշումների հետ փոխկապակցված ընկալելու կարողություն։ Աշխատությունը կարևորում է ոչ միայն տեսական գիտելիքների փոխանցումը, այլև ուսանողների գործնական ներգրավվածությունը, ինքնուրույն վերլուծությունը, բնապահպանական խնդիրների քննարկումը և պատասխանատու որոշումների կայացման հմտությունների զարգացումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են ներկայացվել կրթական մեթոդներ և մանկավարժական մոտեցումներ, որոնք նպաստում են էկոլոգիական գիտակցության տարբեր բաղադրիչների՝ ճանաչողական, արժեքային, հուզական և վարքագծային ոլորտների ձևավորմանը։ Կարևորվում է նաև բուհական կրթության և հասարակության կայուն զարգացման նպատակների փոխկապակցումը, քանի որ ապագա տնտեսագետների մասնագիտական գործունեությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ բնական ռեսուրսների օգտագործման, արտադրության կազմակերպման և տնտեսական քաղաքականության վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բուհերի դասախոսներին, կրթության ոլորտի հետազոտողներին, տնտեսագիտական և բնապահպանական մասնագիտությունների ուսանողներին, ինչպես նաև կայուն զարգացման և բնապահպանական կրթության հարցերով հետաքրքրվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս էկոլոգիական կրթության նշանակությունը այնպիսի մասնագետների ձևավորման գործում, որոնք տնտեսական արդյունավետությունը կարող են համադրել շրջակա միջավայրի պահպանության և հասարակության երկարաժամկետ բարեկեցության սկզբունքների հետ։