Գործույթների հետազոտման մաթեմատիկական մեթոդներ

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մատենական գեղանկարչության ուսուցման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը գեղարվեստական կրթօջախներում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այս առանձնահատուկ արվեստի ուսուցման արդյունավետ սկզբունքները, մեթոդներն ու կազմակերպման ձևերը։ Հետազոտության կենտրոնում մանրանկարչական արվեստի ուսուցման առանձնահատկություններն են, դրա տեսական հիմքերի և գործնական հմտությունների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև սովորողների գեղարվեստական մտածողության և ստեղծագործական կարողությունների զարգացումը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են մատենական գեղանկարչության պատմական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները, հայկական մանրանկարչության ավանդույթները, պատկերային համակարգը, կոմպոզիցիոն սկզբունքները, գունային լուծումները և զարդանախշային մշակույթը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման գործընթացի փուլային կազմակերպմանը՝ սկսած տեսական գիտելիքների և արվեստի պատմության ուսումնասիրությունից մինչև նկարելու, գունավորման, կոմպոզիցիայի կառուցման և մանրակրկիտ մշակման գործնական հմտությունների ձևավորումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական միջնադարյան ձեռագրերի և մանրանկարների ուսումնասիրությանը, քանի որ դրանց վերլուծությունը սովորողներին հնարավորություն է տալիս հասկանալու ավանդական պատկերային լեզուն և յուրացնելու ազգային գեղարվեստական ժառանգության առանձնահատկությունները։ Ուսուցման ընթացքում կարող են կիրառվել բնօրինակների և վերարտադրությունների դիտարկում, պատճենում, փուլային վարժություններ, գունային և կոմպոզիցիոն առաջադրանքներ, զարդանախշերի ուսումնասիրություն և ինքնուրույն ստեղծագործական աշխատանքներ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է նաև ուսուցչի դերը՝ որպես ոչ միայն տեխնիկական հմտությունների փոխանցող, այլև սովորողի ստեղծագործական մտածողությունը, դիտողականությունը, գեղագիտական ճաշակը և մշակութային ինքնագիտակցությունը զարգացնող մասնագետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր տարիքային և պատրաստվածության մակարդակ ունեցող սովորողների համար ուսումնական նյութի ընտրության, առաջադրանքների բարդության աստիճանական բարձրացման և անհատական մոտեցման կիրառման խնդիրներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մատենական գեղանկարչության տեխնիկական առանձնահատկություններին՝ նյութերի և գործիքների ճիշտ ընտրությանը, մանրակրկիտ աշխատանքի հմտությունների զարգացմանը, գծանկարի, հարթապատկերային ձևերի, գունային հարաբերությունների և մանրամասների մշակման յուրացմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեթոդական մոտեցումները կարող են կիրառվել արվեստի դպրոցներում, գեղարվեստական ուսումնարաններում և այլ մասնագիտացված կրթական հաստատություններում՝ մատենական գեղանկարչության ուսուցման գործընթացը համակարգված և արդյունավետ կազմակերպելու համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կերպարվեստի ուսուցիչներին, նկարիչ-մանկավարժներին, արվեստաբաններին, արվեստի կրթությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և հայկական մանրանկարչության ավանդույթների պահպանման ու փոխանցման խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Կենսաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է սպիտակ մագլցող բույսի (Bryonia alba) կենսաակտիվ նյութերի ազդեցության մոլեկուլային և նեյրոֆիզիոլոգիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ցիկլիկ ադենոզինմոնոֆոսֆատի (cAMP) համակարգի և նեյրոմեդիատորային ամինաթթուների սինապսային ակտիվության վրա ունեցած ազդեցությանը։ Վերլուծվում են բույսի կենսաքիմիական բաղադրիչների փոխազդեցությունները բջջային ազդանշանային ուղիների հետ, երկրորդային սուրհանդակների կարգավորիչ դերը և նեյրոնային հաղորդակցության մոդուլացիան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրգռիչ և արգելակիչ նեյրոմեդիատորների հավասարակշռությանը, սինապսային պլաստիկությանը և կենտրոնական նյարդային համակարգի ֆունկցիոնալ փոփոխություններին՝ բույսի ակտիվ նյութերի ազդեցության պայմաններում։ Աշխատությունը համադրում է կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական և փորձարարական տվյալները՝ բացահայտելով հնարավոր թերապևտիկ կիրառությունների և ֆարմակոդինամիկ հատկությունների հիմքերը։ Ներկայացված վերլուծությունները կարող են օգտակար լինել ֆարմակոլոգների, նեյրոբիոքիմիկների, ֆիզիոլոգների, կենսաբժշկական հետազոտողների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև բուսական ծագման կենսաակտիվ նյութերի ազդեցությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Այլ առարկաներ

Թեման ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետությունում վարկային շուկայի ձևավորումը, զարգացման փուլերը և ժամանակակից միտումները։ Վարկային շուկան հանդիսանում է ֆինանսական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը ապահովում է տնտեսության տարբեր ոլորտների ֆինանսավորումը և նպաստում բիզնեսի ու սպառման զարգացմանը։ Վերջին տարիներին ՀՀ-ում նկատվել է վարկավորման ծավալների աճ, բանկային ծառայությունների զարգացում և թվային ֆինանսական գործիքների լայն կիրառություն։ Միաժամանակ վարկային շուկայի վրա ազդեցություն են ունենում տնտեսական աճը, գնաճը, տոկոսադրույքների փոփոխությունները և Կենտրոնական բանկի քաղաքականությունը։ Թեման կարևոր է, քանի որ վարկային շուկայի արդյունավետ զարգացումը նպաստում է երկրի տնտեսական կայունությանը, ներդրումային ակտիվության բարձրացմանը և ֆինանսական համակարգի ամրապնդմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1952-2007 թվականներին Եգիպտոսի հայկական համայնքի պատմության, հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են եգիպտահայ համայնքի պատմական ձևավորման նախադրյալները, նրա կազմակերպչական կառուցվածքը և գործունեությունը Եգիպտոսի քաղաքական ու հասարակական փոփոխությունների պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1952 թվականի եգիպտական հեղափոխությունից հետո տեղի ունեցած վերափոխումների ազդեցությանը հայ բնակչության սոցիալ-տնտեսական դրության, ժողովրդագրական պատկերի և համայնքային հաստատությունների գործունեության վրա։ Քննարկվում են հայկական եկեղեցու, կրթական հաստատությունների, մշակութային միությունների, բարեգործական կազմակերպությունների և մամուլի դերը ազգային ինքնության, լեզվի ու ավանդույթների պահպանման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում համայնքի ներսում տեղի ունեցած ժողովրդագրական փոփոխություններին, արտագաղթի պատճառներին, սերունդների միջև մշակութային ժառանգության փոխանցման խնդիրներին և եգիպտահայության կապերին Հայաստանի ու սփյուռքահայ այլ համայնքների հետ։ Դիտարկվում են նաև հայերի մասնակցությունը Եգիպտոսի հասարակական և տնտեսական կյանքին, համայնքային ինքնակառավարման առանձնահատկությունները և ազգային կառույցների գործունեության շարունակականությունն ապահովելու ջանքերը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, սփյուռքագետների, արևելագետների, հայագետների և հայկական համայնքների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Ուսումնական ձեռնարկը «Ջրի միջոցով փոխանցվող հիվանդությունները» ուսումնասիրում է հիվանդություններ, որոնք տարածվում են ջրի միջոցով, և ներկայացնում է դրանց կանխարգելման, ախտորոշման և վերահսկման հիմնական սկզբունքները։ Հիմնական թեմաները ներառում են՝ Հիվանդությունների տեսակներ – կոլերա, տիպային տիցեռիա, գաստրոէնտերին վիրուսային և բակտերիալ ինֆեկցիաներ։ Տարածման մեխանիզմներ – ջրի աղտոտում, սանիտարական պայմանների խախտում, սննդի միջոցով փոխանցում։ Կարգավորում և կանխարգելում – ջրի մշակման մեթոդներ, սանիտարական կանոնների պահպանում, հանրային առողջության ծրագրեր։ Ձեռնարկը նախատեսված է բժշկության, առողջապահության և հանրային առողջության ոլորտի ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են ջրի միջոցով փոխանցվող հիվանդությունների կանխարգելման և վերահսկման ռազմավարությունները:

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Համադանի և Ֆարսի շրջանների հետ կապված ֆահլավիյաթի՝ միջնադարյան իրանական տեղական լեզուներով ու բարբառներով ստեղծված բանաստեղծական ժառանգության լեզվական, գրական և պատմամշակութային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն չափածո բնագրերն են, որոնք արժեքավոր նյութ են իրանական լեզուների պատմական զարգացման, տարածաշրջանային խոսվածքների և դասական պարսկերենի հետ դրանց փոխհարաբերությունների բացահայտման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պահպանված տեքստերի բառապաշարին, հնչյունական և քերականական առանձնահատկություններին, ձևաբանական կառուցվածքներին ու բարբառային տարրերին, որոնց համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական պատկերի առանձին կողմեր։ Համադանի և Ֆարսի նյութերը դիտարկվում են ինչպես առանձին տարածաշրջանային ավանդույթների, այնպես էլ իրանական լեզվամշակութային ընդհանուր տարածքի համատեքստում։ Քննվում է ֆահլավիյաթ հասկացության պատմական բովանդակությունը, դրա կիրառությունը միջնադարյան աղբյուրներում և այդ անվան տակ պահպանված ստեղծագործությունների լեզվական պատկանելության որոշման խնդիրը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ձեռագրերում և գրական աղբյուրներում պահպանված տարբերակների տեքստաբանական քննությունը, քանի որ տեղական խոսքի առանձնահատկությունները հետագա ընդօրինակման ընթացքում կարող էին փոփոխվել կամ հարմարեցվել դասական պարսկերենի նորմերին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բանաստեղծական ձևերին, պատկերային համակարգին, սիրային, փիլիսոփայական, կենցաղային և ժողովրդական մոտիվներին՝ ցույց տալով լեզվաբանական նյութի և գեղարվեստական ավանդույթի փոխկապակցվածությունը։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր շրջանների լեզվական ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև դրանց կապերը հին և միջին իրանական լեզուների ու նոր իրանական բարբառների հետ։ Այս նյութերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև պատմական բարբառագիտության համար, քանի որ որոշ տեղական լեզվական ձևեր առավել ամբողջական կերպով պահպանվել են հենց բանաստեղծական հատվածների միջոցով։ Միաժամանակ ֆահլավիյաթը դիտարկվում է որպես տարածաշրջանային մշակութային ինքնության և բանավոր ու գրավոր ավանդույթների փոխազդեցության արտահայտություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրանագիտության, պատմական լեզվաբանության, բարբառագիտության, տեքստաբանության և գրականագիտության մեթոդները՝ նպաստելով միջնադարյան Իրանի լեզվական բազմազանության և տեղական բանաստեղծական մշակույթի առավել ամբողջական ընկալմանը։