Կազմակերպության տեղեկատվական կառավարչական համակարգի մոդելավորման հիմնահարցերը

Finance

Զուտ եկամուտը ֆինանսական ռեսուրսների գլխավոր աղբյուրներից մեկն է, որը ձևավորվում է ձեռնարկության կամ կազմակերպության ընդհանուր եկամուտներից բոլոր ծախսերի, հարկերի և պարտավորությունների հանումից հետո մնացած շահույթից։ Այն արտահայտում է տնտեսվարող սուբյեկտի իրական ֆինանսական արդյունքը և ցույց է տալիս, թե որքան արդյունավետ է իրականացվել գործունեությունը որոշակի ժամանակահատվածում։ Զուտ եկամուտը կարևոր դեր ունի, քանի որ այն հանդիսանում է ինքնաֆինանսավորման հիմնական աղբյուր, այսինքն՝ դրա միջոցով կազմակերպությունը կարող է իրականացնել նոր ներդրումներ, ընդլայնել արտադրությունը, արդիականացնել տեխնոլոգիաները և բարձրացնել մրցունակությունը առանց արտաքին ֆինանսավորման մեծ կախվածության։ Բացի այդ, զուտ եկամուտը օգտագործվում է նաև շահաբաժինների վճարման, պահուստային ֆոնդերի ձևավորման և կազմակերպության զարգացման ռազմավարական ծրագրերի իրականացման համար։ Ֆինանսական կառավարման տեսանկյունից զուտ եկամտի աճը վկայում է կազմակերպության արդյունավետ աշխատանքի մասին, մինչդեռ դրա նվազումը կարող է ցույց տալ ծախսերի աճ կամ եկամուտների անկում։ Այսպիսով, զուտ եկամուտը ոչ միայն հաշվապահական ցուցանիշ է, այլ նաև կարևոր ֆինանսական ռեսուրս, որը ապահովում է ձեռնարկության կայուն զարգացումը և տնտեսական ինքնուրույնությունը։

Linguistics

Սիլվա Կապուտիկյանի հուշագրությունների լեզուն առանձնանում է բազմաշերտ կառուցվածքով, որտեղ միաժամանակ համադրվում են գրական, հրապարակախոսական և խոսակցական ոճերը։ Նրա հուշագրական տեքստերում լեզուն ծառայում է ոչ միայն իրադարձությունների վերապատմմանը, այլև հեղինակային դիրքորոշման, հիշողության հուզական լիցքի և ժամանակի սոցիալ-քաղաքական իրականության արտահայտմանը։ Տեքստային կառուցվածքը հաճախ հոսուն է՝ հիմնված ազատ շարահյուսության, ընդարձակ նախադասությունների և ներքին խոսքի վրա, ինչը ստեղծում է մտքի բնական զարգացում հիշողության ընթացքի նման։ Բառապաշարը բազմազան է․ հանդիպում են ինչպես գրական-վեհ արտահայտություններ, այնպես էլ կենդանի խոսակցական ձևեր, երբեմն նաև օտարաբանություններ, որոնք արտացոլում են ժամանակի լեզվական միջավայրը և հեղինակի շփումների լայն շրջանակը։ Հատկանշական է պատկերավորման հարուստ համակարգը՝ փոխաբերություններ, համեմատություններ և խորհրդանշական ձևակերպումներ, որոնք ուժեղացնում են հուզական ազդեցությունը և դարձնում հիշողությունը գրեթե գեղարվեստական պատկեր։ Լեզվի մեջ նկատելի է նաև ընդգծված անհատական ոճ՝ ներսից խոսող, երբեմն հուզականորեն կտրուկ, երբեմն էլ վերլուծական տոնով, ինչը թույլ է տալիս հուշագրությունը ընկալել ոչ միայն որպես հիշողությունների ժողովածու, այլ նաև որպես ինքնարտահայտման և ժամանակի մեկնաբանման միջոց։

Culture

Մատենագիտական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայկական ԽՍՀ մշակույթին և արվեստին վերաբերող նոր լույս տեսած գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվություն։ Այն նախատեսված է ընթերցողներին, մասնագետներին և հետազոտողներին տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ նյութերի մասին ընթացիկ տեղեկություններ տրամադրելու համար։ Ներառված նյութերը վերաբերում են մշակութային կյանքի և արվեստի տարբեր ոլորտներին՝ կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, գրական և մշակութային գործունեությանը, ժողովրդական արվեստին, մշակութային հաստատություններին, ստեղծագործական կազմակերպություններին և հարակից թեմաներին։ Մատենագիտական գրառումների միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել համապատասխան ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեության, ուսումնասիրված թեմաների և մշակութային ու գեղարվեստական կյանքի կարևոր ուղղությունների մասին։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատվական և որոնողական աղբյուր՝ անհրաժեշտ գրականությունը բացահայտելու, հետազոտության համար սկզբնաղբյուրներ ընտրելու և Հայկական ԽՍՀ մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։ Այն հատկապես օգտակար է մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանային ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և Հայաստանի խորհրդային շրջանի մշակութային ժառանգությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է 1909–1918 թվականներին Օսմանյան կայսրության Ադանայի նահանգում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնությունների, տեղահանությունների, զանգվածային հետապնդումների և սեփականազրկման քաղաքականության պատմական ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է 1909 թվականի Ադանայի դեպքերի նախադրյալների և հետևանքների, ինչպես նաև հետագա տարիներին տարածաշրջանի հայ համայնքների սոցիալական, տնտեսական և ժողովրդագրական վիճակի փոփոխությունների վրա։ Քննության են առնվում Օսմանյան կայսրության ներքաղաքական զարգացումները, երիտթուրքական իշխանության քաղաքականությունը, ազգային և կրոնական հարաբերությունների սրացումը, ինչպես նաև այն վարչական ու քաղաքական մեխանիզմները, որոնք ազդել են հայ բնակչության անվտանգության և սեփականության իրավունքների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին իրականացված տեղահանությունների և Հայոց ցեղասպանության քաղաքականության ազդեցությանը Ադանայի նահանգի հայ համայնքների վրա։ Ուսումնասիրվում են բնակչության տեղահանման, համայնքների կազմալուծման, գույքի բռնագրավման, անշարժ և շարժական ունեցվածքի փոխանցման ու յուրացման գործընթացները՝ դրանք դիտարկելով պետական քաղաքականության և տեղական վարչական գործելակերպի համատեքստում։ Կարևորվում է հայերին պատկանող տների, հողերի, ձեռնարկությունների, արհեստանոցների, առևտրական հաստատությունների, կրթական և կրոնական կառույցների ճակատագրի ուսումնասիրությունը, քանի որ տնտեսական ունեզրկումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես նյութական կորուստ, այլև որպես համայնքային կյանքի շարունակականությունը խաթարող գործոն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են օգտագործվել օսմանյան պաշտոնական փաստաթղթեր, դիվանագիտական զեկուցագրեր, ժամանակակից մամուլի հրապարակումներ, հուշագրություններ, վկայություններ և վիճակագրական տվյալներ՝ իրադարձությունների ընթացքն ու հետևանքները համադրելու նպատակով։ Առանձին նշանակություն ունի ժողովրդագրական փոփոխությունների ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել հայ բնակչության թվաքանակի, բնակավայրերի կառուցվածքի և տարածաշրջանի էթնիկական պատկերի փոփոխությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային արձագանքներին, օտարերկրյա դիվանագիտական ներկայացուցիչների և մարդասիրական կազմակերպությունների հաղորդած տեղեկություններին։ 1909 թվականի իրադարձությունների և 1915 թվականից սկսված համատարած հալածանքների միջև կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել բռնության քաղաքականության զարգացման փուլերը և հասկանալ, թե ինչպես փոխվեցին հայ համայնքների գոյության պայմանները մեկ տասնամյակի ընթացքում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է Կիլիկիայի հայության պատմության, Հայոց ցեղասպանության, սեփականազրկման քաղաքականության և Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի սոցիալ-քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության մեջ և կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ցեղասպանագիտության մասնագետների, հայագետների, ուսանողների և նորագույն շրջանի հայոց պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի սկզբին Արևմտյան Հայաստանում իրականացված բարենորոգումների գործընթացի և Գերմանիայի քաղաքականության համակողմանի ուսումնասիրությանը Օսմանյան կայսրությունում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են 1912–1914 թվականների հայկական բարենորոգումների ծրագրերը, դրանց առաջացման պատմաքաղաքական նախադրյալները, միջազգային դիվանագիտական միջավայրը և եվրոպական տերությունների դիրքորոշումները հայկական հարցի վերաբերյալ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Օսմանյան իշխանությունների քաղաքականությանը, բարենորոգումների իրականացման խոչընդոտներին, ինչպես նաև Գերմանիայի դերին՝ որպես Առաջին համաշխարհային պատերազմին նախորդող շրջանում Օսմանյան կայսրության կարևոր դաշնակցի և ազդեցիկ գործընկերոջ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գերմանա-թուրքական հարաբերությունների զարգացումը, տնտեսական, ռազմական և քաղաքական համագործակցության ուղղությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հայկական հարցի և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների վրա։ Ներկայացվում են պատմական փաստաթղթերի, դիվանագիտական նյութերի և գիտական ուսումնասիրությունների հիման վրա կատարված վերլուծություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու տվյալ ժամանակաշրջանի բարդ քաղաքական իրադրությունը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, քաղաքական գիտությունների հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայկական հարցի պատմությամբ, Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի քաղաքական զարգացումներով և եվրոպական տերությունների ազդեցությամբ Մերձավոր Արևելքում։

Informatics

C++ ծրագրավորման լեզուն հանդիսանում է բարձր մակարդակի, բազմաթիվ նպատակային և օբյեկտային կողմնորոշված լեզու, որը մշակվել է C լեզվի հիման վրա՝ ավելացնելով օբյեկտային ծրագրավորման, դասերի, ժառանգության, պատճենահասանելիության և այլ առաջադեմ հնարավորություններ։ Այն թույլ է տալիս ստեղծել ինչպես համակարգային ծրագրեր, այնպես էլ կիրառական ծրագրեր՝ համացանցի, գիտական հաշվարկների, խաղերի, բազաների և ծրագրային ապահովման ոլորտներում։ C++-ի հիմնական առավելությունն այն է, որ այն համատեղում է արագության, արդյունավետության և ճկունության բարձր մակարդակ, հնարավորություն է տալիս վերահսկել հիշողության օգտագործումը և օպտիմալացնել ծրագրերը։ Լեզուն ունի հարուստ ստանդարտ գրադարան (Standard Template Library, STL), որը ապահովում է պատրաստի տվյալների կառուցվածքների, ալգորիթմների և ֆունկցիաների լայն ընտրանի՝ ծրագրավորման գործընթացը արագացնելու և պարզեցնելու համար։ C++-ը պահանջում է ծրագրավորողի ուշադրություն հիշողության կառավարումում, ցուցիչների և օբյեկտների կյանքի ցիկլի վերահսկման հարցերում, սակայն դրա շնորհիվ հնարավոր է բարձրորակ և արագ ծրագրային ապահովում ստեղծել։ Ժամանակակից ծրագրավորման մեջ C++-ը լայնորեն կիրառվում է համակարգային ծրագրավորման, գրաֆիկական և խաղային շարժիչների, ներդրումային և տեխնիկական ծրագրերի մշակման համար, ինչը այն դարձնում է տեխնոլոգիական զարգացման կարևոր գործիք։ Այսպիսով, C++ լեզուն հանդիսանում է հզոր և բազմակողմանի ծրագրավորման միջավայր, որը ապահովում է ծրագրերի բարձր արդյունավետություն, ճկունություն և երկարաժամկետ օգտագործելիություն։