ԽԱՌՆԱՐԱՆ

Economics

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական ճգնաժամերի հետևանքների հաղթահարման մակրոտնտեսական հիմնախնդիրներին՝ կենտրոնանալով տնտեսական աճի դանդաղեցման, գործազրկության աճի, գնաճի և պետական բյուջեի հավասարակշռության խախտման հետևանքների վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է պետական տնտեսական քաղաքականության, ֆինանսական և դրամավարկային միջոցների, ներդրումային ծրագրերի և սոցիալական աջակցման մեխանիզմների դերը ճգնաժամերի ազդեցությունը մեղմելու գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև տնտեսության հատվածային առանձնահատկությունների և գլոբալ շուկայի ազդեցության գնահատում, ցուցադրում է այն մարտահրավերները, որոնք առաջանում են հումքային ու արտադրական ոլորտների մոբիլիզացիայի և տեխնոլոգիական արդիականացման ժամանակ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճգնաժամերի կանխարգելման, երկարաժամկետ կայուն զարգացման ռազմավարությունների և մաքսիմալ տնտեսական արդյունավետության ապահովման մեթոդներին, ինչպես նաև համակցված տնտեսական մոդելների կիրառմանը՝ հնարավորություն տալով կառավարությանը և տնտեսագետներին մշակել արդյունավետ քաղաքականության քայլեր, որոնք ուղղված են տնտեսության կայունացմանը և սոցիալ-տնտեսական շոկերի նվազեցմանը։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսություններում հավի կարմիր տզիկի տարածվածության ուսումնասիրությանը և դրա դեմ պայքարի արդյունավետ միջոցների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են մակաբույծի տարածման մակարդակը տարբեր թռչնաբուծական տնտեսություններում, դրա կենսաբանական և էկոլոգիական առանձնահատկությունները, զարգացման պայմաններն ու տարածմանը նպաստող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թռչնանոցների սանիտարահիգիենիկ վիճակին, պահման պայմաններին, ջերմաստիճանի և խոնավության ազդեցությանը, ինչպես նաև թռչունների խտությանը և տնտեսությունների կառավարման առանձնահատկություններին։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել մակաբույծի առկայության հայտնաբերման և տարածվածության գնահատման մեթոդները, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը թռչունների առողջության, վարքագծի, ձվատվության և ընդհանուր արտադրողականության վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է հավի կարմիր տզիկի դեմ պայքարի մեթոդների գնահատումը՝ ներառյալ անասնաբուժասանիտարական միջոցառումները, թռչնանոցների մաքրումը և ախտահանումը, մակաբույծի կենսացիկլի ընդհատմանը նպաստող միջոցները և համապատասխան պայքարի պատրաստուկների կիրառումը։ Կարևորվում է նաև կանխարգելման համակարգի մշակումը, որը կարող է ներառել տնտեսությունների պարբերական զննում, վաղ հայտնաբերում, կենսաանվտանգության միջոցառումների պահպանում և վարակվածության տարածման կանխարգելում։ Հետազոտությունը կարող է համեմատել պայքարի տարբեր մոտեցումների արդյունավետությունը՝ հաշվի առնելով դրանց ազդեցությունը մակաբույծների քանակի նվազեցման, թռչունների առողջության պահպանման և տնտեսության արտադրական ցուցանիշների վրա։ ՀՀ տնտեսությունների պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու տեղական տարածվածության առանձնահատկությունները և մշակելու գործնական առաջարկություններ՝ համապատասխան տարածաշրջանային պայմաններին։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել թռչնաբուծական տնտեսություններում մակաբույծի տարածման վերահսկմանը, թռչունների առողջության պահպանմանը և արտադրողական կորուստների նվազեցմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել անասնաբույժներին, մակաբուծաբաններին, թռչնաբույծներին, անասնաբուժասանիտարական ծառայությունների մասնագետներին, գյուղատնտեսության ոլորտի հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

History

Հրատարակությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության հայաբնակ տարածքներում 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի քաղաքական ու հասարակական իրադարձությունների ներկայացմանը՝ կենտրոնանալով հայ բնակչության նկատմամբ բռնությունների, հալածանքների, կոտորածների և տեղահանությունների հետևանքների վրա։ Աշխատության բովանդակության առանցքում հայկական բնակչության ծանր կացության նկարագրությունն է, ինչպես նաև այն քաղաքական, վարչական և սոցիալական պայմանների վերլուծությունը, որոնց ներքո ձևավորվել և խորացել էին բռնությունները։ Նյութը կարող է համադրել պատմական փաստերը, ժամանակակիցների վկայությունները, մամուլի հրապարակումները և հեղինակային դիտարկումները՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի իրադարձությունների փաստագրական պատկեր։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հայ բնակչության առօրյային, համայնքային կյանքին, նյութական կորուստներին և բռնությունների հետևանքով առաջացած սոցիալական ու ժողովրդագրական փոփոխություններին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայկական հարցի միջազգային ընկալման տեսանկյունից, քանի որ նման հրապարակումները նպաստել են եվրոպական և ամերիկյան հասարակություններում Օսմանյան կայսրության հայերի դրության մասին տեղեկությունների տարածմանը և միջազգային արձագանքի ձևավորմանը։ Պատմական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ոչ միայն առանձին բռնությունների, այլև դրանց առաջացման քաղաքական միջավայրի, պետական կառավարման մեխանիզմների և միջազգային քաղաքականության արձագանքի մասին։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր՝ Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի, հայկական համայնքների պատմության, Հայկական հարցի և հայերի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ դրա հրապարակախոսական և վկայագրական բնույթը պահանջում է նյութի համադրում այլ ժամանակակից և հետագա պատմական աղբյուրների հետ՝ փաստական տվյալների բազմակողմանի գնահատման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտության և Հայկական հարցի ուսումնասիրողներին, հայագետներին, լրագրության ու քաղաքական հրապարակախոսության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և այդ ժամանակաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Geography

Այս աշխատանքը նվիրված է Սիրիայի և Հայաստանի ածխային (քարածխային) նստվածքային շերտերի համեմատական լիթոլոգիական վերլուծությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց կազմաբանական, ծագումնաբանական և նստվածքագոյացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են նստվածքային ապարների հանքաբանական կազմը, շերտագրական կառուցվածքը և ֆացիալ փոփոխականությունը, ինչը թույլ է տալիս վերականգնել հին երկրաբանական միջավայրերի զարգացման պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տարբերություններին, որոնք պայմանավորված են տարածաշրջանների պալեոգեոգրաֆիական առանձնահատկություններով՝ ներառյալ ծովային և ցամաքային ազդեցությունների հարաբերակցությունը, կլիմայական գործոնները և տեկտոնական շարժումները։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են ինչպես ընդհանուր գեոլոգիական միտումները, այնպես էլ տարածաշրջանային յուրահատկությունները, որոնք ձևավորել են ածխային շերտերի տարբեր կառուցվածք և հաստություն։ Նյութը նաև ընդգծում է լիթոլոգիական ուսումնասիրությունների նշանակությունը օգտակար հանածոների որոնման, շերտագրական կապերի հաստատման և տարածաշրջանային երկրաբանական պատմության վերակառուցման գործում՝ ցույց տալով, որ նման համեմատական մոտեցումները կարևոր են ինչպես տեսական երկրաբանության, այնպես էլ կիրառական հանքաբանության համար։

Mathematics

Կիրառական մաթեմատիկայի և շարունակական միջավայրի մեխանիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է միկրոպոլյար օրթոտրոպ բարակ թիթեղների վարքը նկարագրող կիրառական մոդելների կառուցմանը և դրանց համապատասխան եզրային խնդիրների լուծման մեթոդների ուսումնասիրմանը։ Քննության են առնվում միկրոպոլյար միջավայրերի մեխանիկական առանձնահատկությունները, նյութի ուղղությունից կախված հատկությունները և բարակ կառուցվածքների դեֆորմացման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եռաչափ խնդիրներից երկչափ հաշվարկային մոդելների անցման սկզբունքներին, հիմնական հավասարումների ձևավորմանը և համապատասխան սահմանային պայմանների սահմանմանը։ Վերլուծվում են լարվածադեֆորմացիոն վիճակի բնութագրերը, ուժային և մոմենտային ազդեցությունների դերը, ինչպես նաև օրթոտրոպության և միկրոկառուցվածքային պարամետրերի ազդեցությունը թիթեղների մեխանիկական վարքի վրա։ Քննարկվում են եզրային խնդիրների վերլուծական և հաշվարկային լուծման մոտեցումները, ինչպես նաև ստացված մոդելների կիրառելիության պայմանները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կատարելագործելու բարդ կառուցվածք ունեցող բարակ մարմինների մեխանիկական գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կիրառական մեխանիկայի, առաձգականության տեսության, մաթեմատիկական մոդելավորման և կառուցվածքային հաշվարկների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Sociology

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հետխորհրդային Հայաստանում ձևավորված միգրացիոն գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը, դրանց առաջացման պատճառների, զարգացման հիմնական փուլերի, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական հետևանքների, ինչպես նաև պետական կարգավորման հնարավոր ուղղությունների և հեռանկարների վերլուծությանը։ Հետխորհրդային ժամանակաշրջանում Հայաստանի միգրացիոն պատկերը կտրուկ փոխվել է․ խորհրդային համակարգի փլուզումը, տնտեսական ճգնաժամը, գործազրկությունը, կենսամակարդակի անկումը, տարածաշրջանային հակամարտությունները և սոցիալական անորոշությունը նպաստել են բնակչության լայնածավալ արտագաղթին։ Պաշտոնական քաղաքականության մակարդակում միգրացիայի կառավարումը հետագայում ձևավորվել է որպես առանձին պետական ուղղություն, իսկ երկարաժամկետ արտահոսքը դիտարկվել է նաև ժողովրդագրական և զարգացման խնդիրների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է միգրացիոն գործընթացների պատճառահետևանքային կապերի բացահայտումը։ Հայաստանից բնակչության արտահոսքը պայմանավորվել է ոչ միայն տնտեսական գործոններով, այլև աշխատանքի և եկամուտների ավելի բարձր հնարավորություններ որոնելու, ընտանիքի անդամների միավորման, սոցիալական և քաղաքական անորոշության, կրթական ու մասնագիտական հեռանկարների, ինչպես նաև միջազգային միգրացիոն ցանցերի ձևավորման ազդեցությամբ։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ մեկնելու որոշումը հաճախ պայմանավորված է միաժամանակ մի քանի գործոններով․ տնտեսական դժվարությունները կարող են զուգակցվել ընտանիքի անդամների նախկին միգրացիայով, արտերկրում աշխատանքի հնարավորությունների առկայությամբ և տվյալ երկրի հետ ձևավորված սոցիալական կապերով։ Հետխորհրդային Հայաստանում միգրացիոն գործընթացների առանձնահատկություններից է դրանց բազմաձև բնույթը։ Արտագաղթի կողքին գոյություն են ունեցել ժամանակավոր և սեզոնային աշխատանքային միգրացիաներ, վերադարձի հոսքեր, ներքին տեղաշարժեր, փախստականների և հարկադիր տեղահանվածների շարժեր, ինչպես նաև օտարերկրյա քաղաքացիների ներհոսք։ Հայաստանի պետական միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերը 1990-ականներից ի վեր առանձնացրել են փախստականների ընդունման և պաշտպանության, արտագաղթի կարգավորման, սեզոնային աշխատանքային միգրանտների իրավունքների պաշտպանության, վերադարձողների վերաինտեգրման և այլ ուղղություններ։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է միգրացիայի ժողովրդագրական ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Երկարատև բնակչության արտահոսքը կարող է ազդել բնակչության թվաքանակի, տարիքային և սեռային կառուցվածքի, ծնելիության, աշխատունակ բնակչության մասնաբաժնի և տարածքային բնակեցման վրա։ Առանձնահատուկ խնդիր է երիտասարդ և բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների արտահոսքը, որը կարող է թուլացնել երկրի մարդկային կապիտալը և սահմանափակել տնտեսական զարգացման ներուժը։ «Ուղեղների արտահոսքի» կանխարգելումն ու ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավումը վաղուց ընդգրկվել են Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության նպատակների շրջանակում։ Միգրացիան, սակայն, ունի ոչ միայն բացասական հետևանքներ։ Արտերկրում աշխատող քաղաքացիների դրամական փոխանցումները կարող են նշանակալի դեր ունենալ տնային տնտեսությունների եկամուտների, սպառման, կրթության, բնակարանային պայմանների և որոշ դեպքերում նաև ներդրումների համար։ Արտաքին աշխատանքային փորձը կարող է նպաստել մասնագիտական հմտությունների ձեռքբերմանը, որոնք վերադարձի դեպքում հնարավոր է օգտագործել Հայաստանի տնտեսության մեջ։ Այդ պատճառով արդյունավետ քաղաքականությունը պետք է ոչ թե միայն փորձի սահմանափակել բնակչության շարժունակությունը, այլ ստեղծի անվտանգ, օրինական և փոխշահավետ միգրացիայի պայմաններ։ Միգրացիայի կարգավորման կարևոր ուղղություն է աշխատանքային միգրացիայի կառավարումը։ Հայաստանի քաղաքացիների արտագնա աշխատանքի դեպքում անհրաժեշտ է ապահովել նրանց իրավունքների և շահերի պաշտպանությունը, օրինական աշխատանքի հնարավորությունների ընդլայնումը, օտարերկրյա աշխատաշուկաների վերաբերյալ տեղեկատվության հասանելիությունը և անօրինական միջնորդությունների ու շահագործման ռիսկերի նվազեցումը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս միգրացիան դիտարկել ոչ միայն որպես սոցիալական խնդիր, այլև որպես աշխատաշուկայի և տնտեսական զարգացման կառավարման բաղադրիչ։ Պետական քաղաքականության մյուս կարևոր ուղղությունը վերադարձի և վերաինտեգրման խթանումն է։ Արտերկրից վերադարձած անձանց համար աշխատանքի, բնակության, կրթության, սոցիալական ծառայությունների և ձեռնարկատիրական գործունեության հասանելիության ապահովումը կարող է մեծացնել վերադարձի կայունությունը։ Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության ավելի նոր հայեցակարգային փաստաթղթերում վերադարձի և հայրենադարձության խրախուսումը կապվում է նաև ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավման նպատակների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև ներգաղթի և օտարերկրյա քաղաքացիների ինտեգրման հարցը։ Հայաստանի համար միգրացիոն գործընթացների փոփոխվող բնույթը նշանակում է, որ երկիրը աստիճանաբար պետք է հաշվի առնի ոչ միայն քաղաքացիների արտագաղթի, այլև օտարերկրյա քաղաքացիների մուտքի, կացության, աշխատանքի և հասարակության մեջ ինտեգրման խնդիրները։ Միգրացիայի կառավարման արդի մոտեցումները ներառում են օտարերկրացիների հետ կապված վարչական ընթացակարգերի կատարելագործում, ծառայությունների մատուցման արդյունավետության բարձրացում, միգրացիոն տվյալների բարելավում և պետական կառույցների միջև համակարգված համագործակցություն։ Միգրացիոն գործընթացների կարգավորման համար առանցքային նշանակություն ունի նաև վիճակագրական և տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործումը։ Միգրացիայի իրական ծավալների և կառուցվածքի գնահատումը բարդ է, քանի որ ժամանակավոր և մշտական տեղաշարժերը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտացոլվում են պաշտոնական վիճակագրության մեջ։ Հետևաբար արդյունավետ քաղաքականության համար անհրաժեշտ է ունենալ հնարավորինս ամբողջական տվյալներ՝ ըստ տարիքային, սեռային, կրթական, մասնագիտական և տարածքային հատկանիշների։ Հայաստանի գործող միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերում ևս ընդգծվում է միգրացիոն հոսքերի և գործընթացների վիճակագրության բարելավման անհրաժեշտությունը և քաղաքականության ձևավորման ավելի մեծ փաստահենությունը։ Կարևոր ուղղություն է միգրացիայի և տնտեսական զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Եթե երկրում ստեղծվում են բարձր արտադրողականությամբ աշխատատեղեր, մրցունակ աշխատավարձեր, մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորություններ և ձեռնարկատիրական բարենպաստ միջավայր, կարող է նվազել հարկադիր կամ տնտեսական դրդապատճառներով արտագաղթի ճնշումը։ Միաժամանակ տնտեսական քաղաքականությունը կարող է օգտագործել միգրացիոն կապիտալը՝ վերադարձողների գիտելիքները, սփյուռքի մասնագիտական ցանցերը, դրամական փոխանցումները և ներդրումային ներուժը երկրի զարգացման նպատակներով ուղղորդելու համար։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ ունի նաև միգրացիայի սոցիալական կողմը։ Միգրացիան կարող է փոխել ընտանիքի կառուցվածքը, երեխաների դաստիարակության պայմանները, համայնքային հարաբերությունները և սոցիալական կապերը։ Երկարատև բաժանումը կարող է առաջացնել ընտանիքի անդամների միջև սոցիալական և հոգեբանական խնդիրներ, մինչդեռ վերադարձը միշտ չէ, որ ինքնաբերաբար նշանակում է լիարժեք վերաինտեգրում։ Հետևաբար միգրացիոն քաղաքականությունը պետք է ներառի ոչ միայն վարչական և տնտեսական, այլև սոցիալական աջակցության մեխանիզմներ։ Հետխորհրդային Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության զարգացման ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ոլորտը աստիճանաբար անցել է առանձին խնդիրների լուծումից դեպի ավելի համապարփակ կառավարման մոտեցում։ 2000 թվականից ի վեր ընդունվել են մի շարք հայեցակարգային և ռազմավարական փաստաթղթեր, որոնք տարբեր փուլերում սահմանել են միգրացիոն քաղաքականության առաջնահերթությունները։ Դրանցում ընդգրկվել են անկանոն միգրացիայի կանխարգելումը, սահմանների և օտարերկրացիների կացության կառավարումը, վերադարձողների վերաինտեգրումը, աշխատուժի միջազգային շարժունակությունը, ապաստանի համակարգը և միգրացիոն տվյալների բարելավումը։ Արդի փուլում կարգավորման հեռանկարներից մեկը ինստիտուցիոնալ համակարգի հետագա ամրապնդումն է։ 2026 թվականին Հայաստանի ՆԳ նախարարության ներկայացմամբ՝ միգրացիայի կառավարումը շարունակում է մնալ երկրի կարևոր օրակարգային ուղղություններից, իսկ առաջնահերթությունների շարքում նշվում են ինստիտուցիոնալ դիմակայունությունը, քաղաքացիակենտրոն ծառայությունները, թվային փոխակերպումը, բնակչության պետական ռեգիստրի կատարելագործումը և աշխատանքի ու կեցության թույլտվությունների թվայնացումը։ Նշվել է նաև նոր միգրացիոն ռազմավարության մշակման առաջնահերթությունը։ Այս ամենը վկայում է այն մասին, որ միգրացիայի կառավարման ապագա համակարգը պետք է հիմնված լինի տվյալների վրա, արագ արձագանքի միգրացիոն հոսքերի փոփոխություններին և միաժամանակ համադրի ժողովրդագրական, տնտեսական, սոցիալական և անվտանգության նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միգրացիան ներկայացնում է որպես Հայաստանի հետխորհրդային զարգացման ամենաբարդ և բազմաշերտ խնդիրներից մեկը։ Դրա կարգավորումը չի կարող սահմանափակվել արտագաղթի կանխարգելմամբ․ անհրաժեշտ է միաժամանակ զարգացնել աշխատաշուկան, բարձրացնել կյանքի որակը, պաշտպանել արտագնա աշխատողների իրավունքները, խթանել վերադարձն ու հայրենադարձությունը, աջակցել վերադարձողների վերաինտեգրմանը, կատարելագործել օտարերկրյա քաղաքացիների ընդունման և ինտեգրման համակարգերը, զարգացնել միգրացիոն վիճակագրությունը և օգտագործել սփյուռքի մարդկային ու տնտեսական ներուժը։ Այս մոտեցման դեպքում միգրացիան կարող է աստիճանաբար վերածվել ոչ միայն ժողովրդագրական մարտահրավերի, այլև մարդկային կապիտալի, միջազգային շարժունակության և տնտեսական զարգացման կառավարվող ռեսուրսի։