Խորհրդային Հայաստան: (Երկրագիտական գրականության ցանկ): Հոկտեմբեր, Նոյեմբեր, Դեկտեմբեր

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մ.թ.ա. XII դարի Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած լայնածավալ ճգնաժամային գործընթացների և դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը հայկական լեռնաշխարհի վրա։ Գրքում վերլուծվում են բրոնզի դարի ավարտին տեղի ունեցած քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային փոփոխությունները, որոնք հանգեցրին տարածաշրջանի բազմաթիվ պետությունների և քաղաքակրթական կենտրոնների անկմանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է հայկական լեռնաշխարհի պատմական զարգացումները տվյալ ժամանակաշրջանում, բնակչության տեղաշարժերը, տեղական իշխանությունների ձևավորման գործընթացները, տնտեսական հարաբերությունների փոփոխությունները և արտաքին կապերը։ Աշխատությունում քննարկվում են հնագիտական տվյալները, գրավոր աղբյուրները և պատմական վերլուծությունները՝ բացահայտելու համար տարածաշրջանի դերը Մերձավոր Արևելքի ընդհանուր ճգնաժամային իրավիճակում։ Գիրքը ներկայացնում է հին աշխարհի քաղաքական վերափոխումների, մշակութային փոխազդեցությունների և հայկական լեռնաշխարհի պատմական գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Այն նախատեսված է պատմաբանների, հնագետների, հայագետների, հին աշխարհի պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի հնագույն պատմությամբ և Մերձավոր Արևելքի քաղաքակրթական զարգացումներով։

Sociology

Այս աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղից տեղահանված փախստականների սոցիալական, ժողովրդագրական և հոգեբանական իրավիճակի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով «լքված հայրենիքի» գաղափարը որպես տեղահանման փորձառության և կոլեկտիվ հիշողության առանցքային բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են զանգվածային տեղահանության պատճառներն ու հետևանքները, բնակչության հարկադիր միգրացիայի գործընթացները, ինչպես նաև նոր բնակության վայրերում ինտեգրման, սոցիալական հարմարվողականության և տնտեսական վերականգնման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնության պահպանման, մշակութային շարունակականության և համայնքային կապերի պահպանման գործոններին, որոնք կարևոր դեր են խաղում փախստականների սոցիալական համախմբման և հոգեբանական կայունության ապահովման գործում։ Քննարկվում են նաև միջազգային մարդասիրական իրավունքի, պետական աջակցության քաղաքականությունների և հասարակական կազմակերպությունների դերակատարությունը տեղահանված անձանց կենսապայմանների բարելավման գործընթացում։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ հարկադիր տեղահանումը ոչ միայն սոցիալական և տնտեսական ճգնաժամ է, այլև խորքային մարդաբանական և մշակութային փորձառություն, որը ձևավորում է «լքված երկրի» հիշողությունը և ազդում սերունդների ինքնության կառուցման վրա:

Culture

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Վենետիկի Սան Լազարո կղզում գործող մխիթարյան միաբանությանը (Mechitaristi di San Lazzaro di Venezia)՝ դիտարկելով այն որպես հայ մշակութային, կրոնական և գիտական ժառանգության պահպանման ու տարածման կարևոր կենտրոն։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ այս միաբանությունը հիմնադրվել է 18-րդ դարում Մխիթար Սեբաստացու կողմից և դարձել է հայագիտության, ձեռագրագիտության և թարգմանական դպրոցի ձևավորման առանցքային օջախներից մեկը Եվրոպայում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Սան Լազարո կղզու գրադարանի և ձեռագրատան դերին, որտեղ պահպանվում են հազարավոր արժեքավոր հայերեն ձեռագրեր, պատմական փաստաթղթեր և տպագիր հին գրքեր, որոնք մեծ նշանակություն ունեն հայ մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև մխիթարյանների գիտական գործունեությունը՝ ներառյալ լեզվաբանական ուսումնասիրությունները, բառարանագրությունը, պատմագրությունը և արևմտյան գրականության հայերեն թարգմանությունները, որոնք նպաստել են հայ և եվրոպական մշակույթների փոխհարաբերությունների զարգացմանը։ Միաժամանակ վերլուծվում է միաբանության կրթական և մշակութային առաքելությունը, որի շնորհիվ ձևավորվել է հայ մտավորականության սերունդների լայն ցանց։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ Սան Լազարոյի մխիթարյան կենտրոնը հանդիսանում է եզակի մշակութային միջավայր, որտեղ միավորվում են կրոնական կյանքը, գիտական հետազոտությունը և մշակութային պահպանությունը՝ պահպանելով հայ ինքնության կարևոր շերտերը։

Literature

Այս ստեղծագործությունը՝ Quatrevingt-treize, պատմում է Ֆրանսիական հեղափոխության վերջին փուլերից մեկի՝ 1793 թվականի (հատկապես Վանդեի ապստամբության ժամանակաշրջանի) դրամատիկ իրադարձությունների մասին՝ ներկայացնելով հեղափոխության գաղափարական բախումները, մարդկային ողբերգությունները և քաղաքական ծայրահեղությունների հետևանքները։ Վեպում հեղինակը՝ Victor Hugo, համադրում է պատմական իրադարձությունները և փիլիսոփայական մտորումները՝ ընդգծելով ազատության, արդարության և մարդկային խղճի բարդ փոխհարաբերությունները։ Ստեղծագործության մեջ առանձնանում են հեղափոխականների և թագավորական կողմնակիցների հակադրությունները, ինչպես նաև այն բարոյական երկընտրանքները, որոնց առաջ կանգնում են հերոսները պատերազմի և գաղափարական պայքարի պայմաններում։ Վեպը ներկայացնում է պատմությունը ոչ միայն որպես քաղաքական գործընթաց, այլ նաև որպես մարդկային դրամա՝ լի զոհողություններով, ողբերգությամբ և բարոյական ընտրություններով։ Այն համարվում է Victor Hugo-ի ուշ շրջանի ամենախորքային ստեղծագործություններից մեկը՝ կարևորելով մարդու արժանապատվությունը նույնիսկ ծայրահեղ բռնության պայմաններում։

Law

Գիրքը նվիրված է իրավունքի համակարգում առաջացող բացերի էությանը, դրանց առաջացման պատճառներին, տեսակներին և լրացման իրավաբանական եղանակների ու միջոցների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ իրավական բացը դիտարկվում է որպես այն իրավիճակ, երբ հասարակական հարաբերությունը պահանջում է իրավական կարգավորում, սակայն գործող իրավական նորմերը չեն տալիս դրա ամբողջական կամ ուղղակի լուծումը։ Հեղինակը վերլուծում է իրավական բացերի առաջացման օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ պատճառները՝ անդրադառնալով օրենսդրության զարգացմանը, հասարակական հարաբերությունների փոփոխությանը, իրավական կարգավորման անկատարությանը և նոր իրավական իրավիճակների ի հայտ գալուն։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բացերի տարբերակմանը՝ ըստ դրանց բնույթի, ընդգրկման, առաջացման պայմանների և իրավական նշանակության, ինչպես նաև իրավունքի և օրենսդրության բացերի միջև առկա տարբերություններին։ Գրքի կարևորագույն ուղղություններից է իրավական բացերի լրացման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են օրենքի և իրավունքի անալոգիայի կիրառումը, իրավական սովորույթների, դատական պրակտիկայի, իրավական սկզբունքների և այլ իրավաբանական միջոցների նշանակությունը՝ բացերի հաղթահարման գործընթացում։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում նաև այն սահմանափակումներին, որոնց պայմաններում կարող են կիրառվել այդ մեթոդները՝ հատկապես իրավական որոշակիության, օրինականության և անձանց իրավունքների պաշտպանության պահանջների տեսանկյունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են տարբեր իրավական համակարգերում բացերի հաղթահարման մոտեցումները, դրանց ընդհանուր և տարբերակիչ հատկանիշները, ինչպես նաև դատական և օրենսդրական մարմինների դերակատարությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է իրավական համակարգը արձագանքել այնպիսի իրավիճակներին, որոնք ամբողջությամբ կամ բավարար չափով նախատեսված չեն գործող նորմերով, և ինչպես կարելի է պահպանել իրավակարգավորման ամբողջականությունն ու հետևողականությունը՝ առանց իրավակիրառողի լիազորությունների անհարկի ընդլայնման։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսությամբ, սահմանադրական և քաղաքացիական իրավունքով, դատական պրակտիկայով և համեմատական իրավագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Psychology

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է սոցիալական ներգործությունների ոչ համարժեք ընկալումների դերին՝ որպես անձի սոցիալական ախտահարման (սոցախտահարման) ձևավորման նախադրյալների՝ ընդգծելով ճանաչողական, հուզական և սոցիալական գործոնների փոխազդեցությունը։ Նշվում է, որ սոցիալական ազդակների աղավաղված կամ սխալ մեկնաբանումը կարող է առաջանալ ինչպես ճանաչողական սխեմաների ոչ ճկունությունից, այնպես էլ նախորդ փորձառությունների, տրավմատիկ իրադարձությունների կամ ցածր սոցիալական կոմպետենտության ազդեցությունից։ Նման պայմաններում անձը հաճախ հակված է արտաքին սոցիալական իրավիճակները ընկալել որպես սպառնալիքային, քննադատական կամ անարդար, նույնիսկ այն դեպքերում, երբ իրականում այդպիսի մտադրություն չկա։ Վերլուծվում է, որ այս ընկալման խեղաթյուրումները կարող են հանգեցնել սոցիալական մեկուսացման, հաղորդակցական դժվարությունների, կոնֆլիկտային վարքի և վստահության խախտման, ինչը աստիճանաբար նպաստում է սոցիալական դեզադապտացիայի խորացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հուզական կարգավորման դժվարություններին և ինքնագնահատականի անկայունությանը, որոնք ուժեղացնում են արտաքին ազդակների նկատմամբ զգայունությունը և խթանում սխալ մեկնաբանությունները։ Նշվում է, որ սոցիալական միջավայրի աջակցող կամ հակառակը՝ մերժողական բնույթը կարող է էականորեն ազդել այս գործընթացների զարգացման վրա՝ ամրապնդելով կամ թուլացնելով ոչ ադապտացված ընկալման ձևերը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ սոցիալական ներգործությունների ոչ համարժեք ընկալումները հանդիսանում են կարևոր ռիսկային գործոն անձի սոցիալական ախտահարման համար և պահանջում են համալիր հոգեբանական միջամտություններ՝ ուղղված ճանաչողական վերակառուցմանը և սոցիալական հմտությունների զարգացմանը։