Конституционное регулирование прав собственности и экономической деятельности։ Опыт Армении и ряда зарубежных стран

Other Subjects

Այս երկլեզու տեղեկատվական հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի համակարգված ցանկ՝ ընդգրկելով ինչպես հայերեն, այնպես էլ ռուսերեն գրականության նմուշներ, որոնք ուղղված են երիտասարդ ընթերցողների հետաքրքրությունների և կրթական կարիքների բավարմանը։ Նյութը ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ օգնելով կողմնորոշվել ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության բազմազան աշխարհում և ընտրել ընթերցանության համար առավել համապատասխան գրքեր՝ ըստ թեմատիկ, ժանրային և ճանաչողական հետաքրքրությունների։ Ցանկում ընդգրկված ստեղծագործությունները ներառում են արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, հոգեբանական և սոցիալական թեմաներով վեպեր, ինչպես նաև կրթական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են լեզվական հմտությունների, ստեղծագործական մտածողության և աշխարհընկալման զարգացմանը։ Հրատարակությունը կարևորում է ընթերցանության դերը պատանեկան զարգացման գործընթացում՝ որպես գիտելիքի ընդլայնման, արժեքային համակարգի ձևավորման և ինքնաճանաչման միջոց, միաժամանակ աջակցելով գրադարանային և կրթական հաստատությունների աշխատանքին՝ ընթերցողների համար գրքերի ընտրության գործընթացը դյուրացնելու նպատակով։

History

«Հայկական զորմասը Պալքան–Թուրք պատերազմի մեջ» հեղինակ Արմեն Սյունը ներկայացնում է հայկական ռազմական ստորաբաժանումների և զինվորական գործողությունների դերը Բալքանյան պատերազմների և Օսմանյան Թուրքիայի հետ հակամարտությունների ընթացքում։ Գրքում անդրադառնում է հայկական ուժերի ռազմավարական կազմակերպմանը, մարտական գործողությունների մասնակցությանը, առանձին զորամասերի պատմությանը և նրանց ներդրմանը ինչպես ազգային ինքնապաշտպանության, այնպես էլ broader տարածաշրջանային ռազմական քաղաքականության մեջ։ Արմեն Սյունը համադրում է պատմական փաստագրական տվյալներ, մասնագիտական վերլուծություններ և ռազմավարական գնահատականներ՝ բացահայտելով ռազմական գործընթացների ազդեցությունը հայ ժողովրդի անվտանգության, տարածքային խնդիրների և ազգային ինքնության պահպանման վրա։ Հեղինակի մոտեցումը թույլ է տալիս տեսնել թե՛ մարտական գործողությունների մանրամասները, թե՛ դրանց սոցիալական և քաղաքական հետևանքները, ինչպես նաև հայ զինվորականության ավանդը տարածաշրջանի պատմական զարգացումներում։ Այս աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ ռազմատնտեսական պատմության, ազգային պաշտպանության ուսումնասիրության և ռազմական մշակույթի գնահատման համար։

Sociology

Աշխատությունը նվիրված է տեղական ինքնակառավարման համակարգում առաջացող սոցիալական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, դրանց պատճառների բացահայտմանը և հնարավոր լուծումների վերլուծությանը։ Հետազոտության կենտրոնում համայնքի և բնակչության միջև փոխհարաբերություններն են, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով տեղական իշխանությունները կարող են արձագանքել բնակիչների սոցիալական կարիքներին և նպաստել համայնքի կենսապայմանների բարելավմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են սոցիալական ծառայությունների կազմակերպումը, բնակչության տարբեր խմբերի կարիքների գնահատումը, սոցիալական պաշտպանության հասանելիությունը, զբաղվածության և աղքատության խնդիրները, սոցիալական անհավասարությունները, ինչպես նաև համայնքային մակարդակում սոցիալական աջակցության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տեղական ինքնակառավարման մարմինների լիազորություններին, ֆինանսական և նյութական ռեսուրսներին, դրանց համագործակցությանը պետական կառավարման մարմինների, հասարակական կազմակերպությունների և համայնքային այլ կառույցների հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համայնքային զարգացման ծրագրերի մշակմանը, բնակչության մասնակցությանը որոշումների կայացման գործընթացում և տեղական իշխանությունների հաշվետվողականությանը, քանի որ սոցիալական խնդիրների արդյունավետ լուծումը մեծապես կախված է բնակիչների իրական կարիքների բացահայտումից և նրանց ներգրավվածությունից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սոցիալապես խոցելի խմբերի՝ տարեցների, երեխաների, հաշմանդամություն ունեցող անձանց, ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքների և այլ խմբերի խնդիրներին ու նրանց համար համայնքային մակարդակում համապատասխան աջակցության մեխանիզմների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տեղական ինքնակառավարումը դիտարկել ոչ միայն որպես վարչական կառավարման համակարգ, այլև որպես բնակչության սոցիալական բարեկեցության, համայնքային համերաշխության և կյանքի որակի բարելավման կարևոր գործիք։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պետական և համայնքային կառավարման մասնագետներին, սոցիալական ոլորտի աշխատակիցներին, քաղաքագետներին, սոցիոլոգներին, համայնքային իշխանությունների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման արդյունավետության և համայնքների սոցիալական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում խնդրանքի արտահայտման լեզվագործաբանական և հաղորդակցական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում խնդրանքը որպես խոսքային ակտ, դրա կառուցվածքային, իմաստային և գործառական հատկանիշները, ինչպես նաև հաղորդակցական տարբեր իրավիճակներում կիրառվող լեզվական միջոցները։ Վերլուծվում են խնդրանքի ուղղակի և անուղղակի ձևերը, հարցական, հրամայական և պայմանական կառույցների գործածությունը, ինչպես նաև քաղաքավարության և խոսքի մեղմացման տարբեր միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսողի հաղորդակցական նպատակին, զրուցակիցների սոցիալական հարաբերություններին, նրանց միջև հեռավորությանը, հաղորդակցման միջավայրին և իրավիճակի պաշտոնական կամ ոչ պաշտոնական բնույթին։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են բառապաշարային, քերականական, շարահյուսական և համատեքստային միջոցները նպաստում խնդրանքի ուժգնության, քաղաքավարության աստիճանի և խոսողի վերաբերմունքի արտահայտմանը։ Քննարկվում են նաև խնդրանքի ընկալման և մեկնաբանման գործընթացները, երբ արտահայտության բառացի իմաստը կարող է տարբերվել հաղորդակցական իրական նպատակից։ Կարևորվում է համատեքստի, խոսքային ռազմավարությունների և մշակութային պայմանավորվածությունների դերը հաջող հաղորդակցության ապահովման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում խնդրանքի ձևերի ընտրությանը և դրանց գործառական տարբերություններին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու ժամանակակից անգլերենում խնդրանքի ձևավորման ու կիրառման հիմնական օրինաչափությունները, ինչպես նաև բացահայտելու լեզվական ձևի և հաղորդակցական նպատակի փոխկապակցվածությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել անգլերենի լեզվագործաբանության, հաղորդակցական լեզվաբանության, խոսքային ակտերի տեսության, օտար լեզուների դասավանդման և միջմշակութային հաղորդակցության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Psychology

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ա. Ի. Միրաքյանի գիտական ժառանգությանը և հոգեկան արտացոլման հայեցակարգի զարգացման գործում նրա ունեցած նշանակալի ներդրմանը։ Աշխատության հիմքում ընկած է այն գիտական մոտեցումը, որի համաձայն հոգեկան գործընթացները պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես արտաքին աշխարհի ազդեցությունների պասիվ արտացոլում, այլև որպես մարդու ակտիվ ճանաչողական գործունեության, ընկալման և իրականության հետ փոխհարաբերության բարդ համակարգ։ Հետազոտություններում Միրաքյանի հայեցակարգը ներկայացվում է որպես հոգեբանական երևույթների ուսումնասիրման ինքնատիպ մոտեցում, որը հատկապես նշանակալի է ընկալման գործընթացի բնույթի, դրա մեխանիզմների և մարդու կողմից իրականության յուրացման առանձնահատկությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է Միրաքյանի գիտական ուղու և նրա հայեցակարգի ձևավորման նախադրյալների բացահայտումը։ Հեղինակի տեսական հայացքները ձևավորվում են այնպիսի հարցադրումների շրջանակում, որոնք վերաբերում են մարդու հոգեկանի և արտաքին աշխարհի փոխհարաբերությանը, ընկալման կառուցվածքին և հոգեկան արտացոլման մեխանիզմներին։ Այս մոտեցման կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն փորձում է հաղթահարել հոգեկան գործընթացների չափազանց պարզեցված մեկնաբանությունները և մարդու հոգեկան գործունեությունը դիտարկել ավելի ամբողջական համակարգի շրջանակում։ Ուսումնասիրության առանցքային թեման ընկալման գործընթացն է։ Մարդը շրջապատող իրականությունը չի ընկալում որպես արդեն պատրաստ, անփոփոխ տեղեկատվություն․ ընկալման ընթացքում արտաքին ազդեցությունները ներառվում են մարդու գործունեության, փորձի, գիտակցության և անձնային առանձնահատկությունների համակարգում։ Այդ պատճառով ընկալումը ներկայացվում է որպես ակտիվ գործընթաց, որի ընթացքում ձևավորվում է իրականության որոշակի հոգեկան պատկերը։ Այս դրույթը կարևոր նշանակություն ունի հոգեկան արտացոլման բնույթը հասկանալու համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս տարբերակել արտաքին աշխարհի մեխանիկական վերարտադրությունը և մարդու կողմից իրականության ակտիվ հոգեկան յուրացումը։ Միրաքյանի հայեցակարգի առանձնահատկություններից է «ոչարգասիքային» մոտեցման գաղափարը, որը նրա գիտական ժառանգության ուսումնասիրություններում դիտարկվում է որպես կարևոր տեսական սկզբունք։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հոգեկան արտացոլումը չսահմանափակել միայն որոշակի վերջնական արդյունքի՝ պատրաստի հոգեկան պատկերի կամ արդյունքի ձևավորմամբ։ Փոխարենը շեշտադրվում է գործընթացի դինամիկ բնույթը, մարդու ակտիվ ներգրավվածությունը և այն պայմանները, որոնց ներքո ձևավորվում ու փոխակերպվում է հոգեկան արտացոլումը։ Այս տեսանկյունից հոգեկան գործընթացը դիտարկվում է ոչ թե որպես մեկանգամյա արձագանք, այլ որպես շարունակական փոխազդեցության համակարգ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հոգեկան արտացոլման և գործունեության փոխհարաբերությանը։ Մարդու հոգեկան աշխարհը չի կարող ամբողջությամբ հասկացվել՝ անջատելով այն նրա գործունեությունից։ Մարդը ճանաչում, ընկալում և մեկնաբանում է իրականությունը կոնկրետ գործունեության պայմաններում, իսկ գործունեությունն իր հերթին փոխվում է մարդու ունեցած պատկերացումների և փորձի ազդեցությամբ։ Այս փոխադարձ կապը թույլ է տալիս հոգեկան արտացոլումը դիտարկել որպես ակտիվ և զարգացող գործընթաց։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է հասկանալ, թե ինչու նույն արտաքին իրավիճակը տարբեր մարդկանց մոտ կարող է առաջացնել տարբեր հոգեբանական արձագանքներ և ընկալումներ։ Հետազոտության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ընկալման վերաբերյալ տարբեր տեսություններին և դրանց համեմատությանը։ Միրաքյանի մոտեցման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ավանդական պատկերացումների սահմանափակումները և ցույց տալ այն տեսական հնարավորությունները, որոնք առաջանում են ընկալման գործընթացը ավելի լայն՝ սուբյեկտի և իրականության փոխհարաբերության համատեքստում դիտարկելիս։ Այս առումով նրա հայեցակարգը կարող է դիտարկվել որպես փորձ՝ վերանայելու հոգեկան արտացոլման գործընթացի ուսումնասիրության որոշ հաստատված մոտեցումներ և առաջարկելու այլ մեկնաբանության հնարավորություններ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև սուբյեկտի դերի խնդիրը։ Հոգեկան արտացոլման ընթացքում մարդը հանդես է գալիս ոչ թե որպես արտաքին ազդակների պասիվ ընդունող, այլ որպես ակտիվ սուբյեկտ։ Նրա նախկին փորձը, գործունեությունը, գիտելիքները, հետաքրքրությունները և հոգեկան առանձնահատկությունները կարող են ազդել այն բանի վրա, թե ինչպես է նա ընկալում և մեկնաբանում իրականությունը։ Այս դրույթը հոգեբանական ուսումնասիրության մեջ թույլ է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ անհատական տարբերությունների առաջացման պատճառները և բացատրել հոգեկան գործընթացների բազմազանությունը։ Միրաքյանի հայեցակարգի նշանակությունը չի սահմանափակվում միայն տեսական հոգեբանությամբ։ Նրա գաղափարների հիման վրա հետագայում ուսումնասիրություններ են իրականացվել ընկալման տրանսցենդենտալ հոգեբանության ուղղությամբ, իսկ այդ մոտեցման հնարավոր կիրառությունները դիտարկվել են նաև հոգեթերապիայի և կրթության ոլորտներում։ Հետազոտական աշխատանքներում հատուկ ուշադրություն է դարձվել Միրաքյանի հետևորդների աշխատություններին՝ նրա տեսական սկզբունքների հետագա զարգացման և կիրառման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։ Կրթական ոլորտում այս մոտեցումը կարող է կարևոր լինել սովորողի ընկալման և ուսումնական գործունեության առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Եթե հոգեկան արտացոլումը դիտարկվում է որպես ակտիվ գործընթաց, ապա ուսուցումը նույնպես չի կարող սահմանափակվել տեղեկատվության փոխանցմամբ։ Սովորողը պետք է դիտարկվի որպես գիտելիքը յուրացնող և վերակազմավորող ակտիվ սուբյեկտ, որի անձնական փորձը և գործունեությունը նշանակություն ունեն ուսումնական նյութի ընկալման ու իմաստավորման համար։ Հոգեթերապիայի համատեքստում ևս այս տեսական մոտեցումը կարող է օգտագործվել մարդու կողմից սեփական փորձի ընկալման և մեկնաբանության առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Հոգեկան իրականությունը դիտարկելով որպես ակտիվորեն ձևավորվող և մեկնաբանվող գործընթաց՝ հնարավոր է ավելի խորությամբ ուսումնասիրել մարդու վերաբերմունքը սեփական ապրումների, շրջապատի և կյանքի իրադարձությունների նկատմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր արդյունքներից մեկն այն է, որ Միրաքյանի գիտական ժառանգությունը հնարավորություն է տալիս հոգեկան արտացոլման խնդիրը դիտարկել ավելի լայն տեսական շրջանակում։ Նրա մոտեցման արժեքը հատկապես դրսևորվում է այն գաղափարում, որ հոգեկան գործընթացները պետք է ուսումնասիրել դրանց ձևավորման, զարգացման և գործունեության հետ փոխկապվածության մեջ։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել հոգեկան երևույթները մեկուսացված և անփոփոխ արդյունքների վերածելուց և ընդգծում է դրանց դինամիկ ու սուբյեկտային բնույթը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Ա. Ի. Միրաքյանի ներդրումը հոգեկան արտացոլման հայեցակարգի զարգացման գործում կապված է մարդու ընկալման և հոգեկան գործունեության ակտիվ բնույթի շեշտադրման, ընկալման գործընթացի նոր տեսական մեկնաբանությունների մշակման և ոչարգասիքային մոտեցման առաջադրման հետ։ Նրա գաղափարները կարևոր նշանակություն ունեն հայ հոգեբանական մտքի պատմության համար և միաժամանակ ստեղծում են հիմք հոգեբանության այլ բնագավառներում հետագա տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությունների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է վերջույթների փափուկ հյուսվածքների սարկոմաների հեռավոր մետաստազավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ վիրաբուժական միջամտությունների ծավալի և բուժման արդյունքների փոխկապակցվածության համատեքստում։ Քննարկվում են փափուկ հյուսվածքների սարկոմաների կլինիկական և կենսաբանական առանձնահատկությունները, չարորակ ուռուցքների աճի ու տարածման օրինաչափությունները, ինչպես նաև հիվանդության զարգացման վրա ազդող հիմնական կանխատեսական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիրաբուժական բուժման տարբեր մոտեցումներին, ուռուցքի հեռացման ծավալին, վիրահատական եզրերի վիճակին և դրանց հնարավոր ազդեցությանը հիվանդության հետագա ընթացքի վրա։ Ուսումնասիրվում են օրգանապահպան վիրահատությունների, լայնածավալ մասնահատումների և առավել արմատական վիրաբուժական միջամտությունների կիրառման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով ուռուցքի տեղակայումը, չափերը, հյուսվածաբանական տեսակը և չարորակության աստիճանը։ Դիտարկվում են հեռավոր մետաստազների առաջացման հաճախականության, դրանց հայտնաբերման ժամկետների և տարածման հիմնական ուղղությունների գնահատման մեթոդները։ Կարևորվում են հիվանդների կլինիկական տվյալների վերլուծությունը, հետվիրահատական հսկողությունը, հիվանդության կրկնության և մետաստազավորման ռիսկի գնահատումը, ինչպես նաև բուժման երկարաժամկետ արդյունքների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր ծավալի վիրաբուժական միջամտությունների ենթարկված հիվանդների խմբերը՝ հեռավոր մետաստազավորման ցուցանիշների, հիվանդության առանց առաջընթացի ընթացքի և ընդհանուր ապրելիության առանձնահատկությունները գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում վիրաբուժական բուժման, ճառագայթային թերապիայի և համակարգային հակաուռուցքային բուժման փոխլրացնող դերին՝ հիվանդության վերահսկման գործընթացում։ Առանձնացվում են վիրահատության ծավալի ընտրության, ուռուցքաբանական արմատականության և վերջույթի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների պահպանման միջև հավասարակշռության ապահովման խնդիրները։ Միաժամանակ կարևորվում է վիրաբուժական միջամտության ծավալի և մետաստազավորման միջև հնարավոր կապի գնահատման ընթացքում ուռուցքի սկզբնական բնութագրերի ու հիվանդների կլինիկական տարբերությունների հաշվառումը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի ուռուցքաբանական վիրաբուժության, փափուկ հյուսվածքների չարորակ նորագոյացությունների բուժման և կլինիկական կանխատեսման մեթոդների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ուռուցքաբանների, վիրաբույժների, կլինիկական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։