Լելիոս կամ Բարեկամության մասին․ նամակ Տիտոս Պոմպոնիոս Ատտիկոսին

Biology

Գիրքը նվիրված է տարբեր ցեղերի կովերի կաթնախեժի, կաթի և արյան ֆոսֆոլիպիդային կազմի փոփոխությունների ուսումնասիրությանը բնական ֆիզիոլոգիական վիճակում և մաստիտի դեպքում։ Աշխատությունում վերլուծվում են ֆոսֆոլիպիդների կենսաբանական դերը, դրանց քանակական և որակական փոփոխությունները, ինչպես նաև կաթնագեղձի բորբոքային գործընթացների ազդեցությունը նյութափոխանակության վրա։ Քննարկվում են մաստիտի ախտորոշման կենսաքիմիական ցուցանիշները, հիվանդության զարգացման մեխանիզմները, տարբեր ցեղերի կենդանիների ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները և հիվանդության ընթացքի համեմատական գնահատումը։ Ներկայացվում են հետազոտական մեթոդներ և արդյունքներ, որոնք կարող են նպաստել հիվանդության վաղ հայտնաբերմանը, կանխարգելմանը և անասնաբուժական բուժման արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել անասնաբույժների, կենդանաբույծների, կենսաքիմիկոսների, գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողների, անասնաբուժական և ագրարային բուհերի դասախոսների, ուսանողների և կաթնատու կենդանիների առողջությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Psychology

Նյութը բացատրում է, թե ինչպես է ուսուցիչ–աշակերտ, աշակերտ–աշակերտ և ընդհանուր կրթական միջավայրում տեղի ունեցող հաղորդակցությունը ազդում ուսուցման որակի, մթնոլորտի և սովորողների զարգացման վրա։ Հիմնական գաղափարները․ Միջանձնային հաղորդակցություն Կրթական գործընթացի հիմքում ընկած է մարդկանց միջև փոխհարաբերությունը՝ խոսքի, վարքի, ժեստերի և հուզական արձագանքների միջոցով։ Ուսուցչի հաղորդակցման դերը Ուսուցիչը ոչ միայն փոխանցում է գիտելիք, այլ նաև ձևավորում է վստահության, հարգանքի և համագործակցության մթնոլորտ։ Հաղորդակցության ձևեր և միջոցներ Վերբալ (խոսք) և ոչ վերբալ (դիմախաղ, շարժումներ, ձայնի տոն) հաղորդակցությունը և դրանց ազդեցությունը աշակերտների վրա։ Արդյունավետ հաղորդակցության պայմաններ ակտիվ լսում հարգալից վերաբերմունք հստակ և հասկանալի արտահայտում հետադարձ կապ Խոչընդոտներ հաղորդակցման մեջ Թյուրըմբռնում, կանխակալ վերաբերմունք, հաղորդակցման սխալ ոճ, որոնք կարող են խանգարել ուսուցման գործընթացին։ Հաղորդակցության ազդեցությունը սովորողների վրա Այն նպաստում է ինքնավստահության, համագործակցության, քննադատական մտածողության և սոցիալական հմտությունների զարգացմանը։

Literature

«Նահանջը առանց երգի»-ն անդրադառնում է 20-րդ դարի հայ ժողովրդի ճակատագրին, սոցիալական և ազգային խնդիրներին, ինչպես նաև անհատի ներքին պայքարներին։ Վեպը բնութագրվում է սուր սոցիալական վերլուծությամբ, հոգեբանական խորությամբ և մարդասիրական մոտեցմամբ։ Շահան Շահնուրը ներկայացնում է անձնական ու ազգային փորձառությունների սիմբիոզը՝ զուգորդելով դրամատիզմն ու հուզականությունը։ Հիմնական թեմաները․ Ազգային ճակատագիր և հայ ժողովրդի պատմական փորձառություններ Սոցիալական անհավասարություն և արդարության որոնումներ Մարդկային հոգեբանություն, ներքին պայքար և ինքնազգացողություն Սեր, կորուստ և անձնական ինքնահաստատում Պատմական ու քաղաքական իրողությունների անդրադարձ Գրքի առանձնահատկությունները․ Խորքային հոգեբանական վերլուծություն և սոցիալական ընկալում Հստակ ներկայացված ազգային և պատմական թեմաներ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և հայ ժամանակակից գրականության սիրահարների համար Միավորում է վեպի, հոգեբանական և սոցիալական մոտեցումները

Agriculture

Գյուղատնտեսական վարկերը ֆինանսական միջոցներ են, որոնք տրամադրվում են գյուղատնտեսությամբ զբաղվող ֆերմերներին, գյուղացիական տնտեսություններին կամ ագրոբիզնեսներին՝ արտադրական գործընթացները կազմակերպելու, ընդլայնելու կամ արդիականացնելու նպատակով։ Դրանք կարող են օգտագործվել տարբեր նպատակներով՝ սերմացուի, պարարտանյութերի, կենդանիների, տեխնիկայի ձեռքբերման, ջերմոցների կառուցման, ոռոգման համակարգերի ներդրման կամ բերքահավաքի ֆինանսավորման համար։ Գյուղատնտեսական վարկերը սովորաբար ունեն արտոնյալ պայմաններ՝ համեմատած սովորական սպառողական վարկերի հետ, քանի որ գյուղատնտեսությունը հաճախ կախված է սեզոնայնությունից, կլիմայական պայմաններից և բարձր ռիսկերից։ Այդ պատճառով պետությունները կամ միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունները հաճախ իրականացնում են աջակցման ծրագրեր՝ ցածր տոկոսադրույքներով կամ սուբսիդավորվող վարկերով՝ գյուղատնտեսության զարգացումը խթանելու համար։ Այս վարկերը կարևոր դեր ունեն գյուղական տնտեսությունների կայունացման, արտադրողականության բարձրացման, սննդի ապահովության և գյուղական բնակչության տնտեսական բարեկեցության բարելավման գործում։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը՝ Լոռու մարզը դիտարկելով որպես հետազոտության օրինակ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական արտադրողների համագործակցության ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները, կոոպերատիվների տնտեսական նշանակությունը և դրանց դերը գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների միավորման հնարավորություններին, համատեղ արտադրության, վերամշակման, պահպանման և իրացման կազմակերպմանը, ինչպես նաև նյութատեխնիկական ռեսուրսների և ֆինանսական միջոցների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Լոռու մարզի օրինակով դիտարկվում են տարածաշրջանի գյուղատնտեսական ներուժը, տնտեսությունների կառուցվածքը, արտադրողների առջև ծառացած հիմնական խնդիրները և կոոպերացիայի միջոցով դրանց հաղթահարման հնարավորությունները։ Քննարկվում են կոոպերատիվների ստեղծմանն ու գործունեությանը նպաստող և խոչընդոտող տնտեսական, կազմակերպական և իրավական գործոնները, ինչպես նաև անդամների միջև համագործակցության արդյունավետության, կառավարման և շահերի համադրման հարցերը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման հնարավորությունների ընդլայնմանը, շուկայական դիրքերի ամրապնդմանը, արտադրանքի մրցունակության բարձրացմանը և ավելացված արժեքի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կոոպերացիայի դերը գյուղական տարածքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման, զբաղվածության ընդլայնման և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովման գործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագետների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, գյուղական համայնքների և կոոպերատիվների կառավարման ներկայացուցիչների, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների մասնագետների, հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Literature

Ալեքսանդր Շիրվանզադե-ի «Եվգինե» ստեղծագործությունը սոցիալ-հոգեբանական բնույթի պատմություն է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է կնոջ ճակատագրի, սիրո և հասարակական միջավայրի բախումը։ Կենտրոնական կերպարը՝ Եվգինեն, ապրում է այնպիսի պայմաններում, որտեղ անձնական զգացմունքները հաճախ սահմանափակվում են սոցիալական կարծիքով, նյութական հաշվարկներով և շրջապատի ճնշումներով։ Շիրվանզադեն նրա կերպարի միջոցով բացահայտում է կնոջ ներքին ապրումները, հոգեբանական տառապանքները և այն դժվար ընտրությունները, որոնց նա բախվում է սիրո ու պարտականության, զգացմունքի ու հասարակական պահանջների միջև։ Ստեղծագործությունը նաև քննադատում է այն հասարակական բարքերը, որտեղ կնոջ ազատությունը սահմանափակված է և նրա ճակատագիրը հաճախ որոշվում է ոչ թե անձնական կամքով, այլ արտաքին պայմաններով՝ ընդգծելով մարդու երջանկության ու հասարակության կոշտ կանոնների հակասությունը։