Локализованные колебания ортотропных цилиндрических оболочек и конструкций из одинаковых незамкнутых круговых цилиндрических оболочек

Other Subjects

«Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Ինֆորմացիոն ցանկ» գիրքը ներկայացնում է վերջին տարիների հրապարակումների և հետազոտությունների ընդգրկուն ամփոփագիր, որի նպատակն է ընթերցողներին տրամադրել ժամանակակից հասարակական և քաղաքական գիտությունների ոլորտի հիմնական նորություններ, տրենդներ և ուսումնասիրությունների ուղղություններ։ Գրքում ներկայացված են նոր՝ գիտական, ակադեմիական և հանրագիտարանային հրատարակություններ, որոնք ընդգրկում են գլոբալ քաղաքական գործընթացները, սոցիալական շարժումների դինամիկան, տեղական և ազգային կառավարման նոր մոտեցումները, ժողովրդավարության և տեխնոլոգիաների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև բնապահպանական քաղաքականության և կայուն զարգացման հարցերը։ Նկարագրվում են յուրաքանչյուր գրքի հիմնական թեմաները, հետազոտական մեթոդները, նպատակային խմբերը և գրականության ազդեցությունը քաղաքական և հասարակական ուսումնասիրությունների վրա։ Գիրքը նախատեսված է գիտնականների, դասախոսների, ուսանողների և հասարակական-քաղաքական հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են արագ և համապարփակ տեսք ունենալ վերջին հրատարակությունների և նորարարական մոտեցումների մասին՝ հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում, և հանդիսանում է հուսալի ուղեցույց՝ գիտական հետազոտություններ սկսելու, գրականություն ընտրելու և ոլորտում ընթացող զարգացման հետ ծանոթանալու համար։

Literature

Աշխատությունը հանդիսանում է համահավաք մատենագիտական գրացուցակ, որը ներկայացնում է Հայաստանի գիտական և բուհական գրադարաններում 1978-1987 թվականներին ստացված արտասահմանյան լեզուներով գրականության համակարգված ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել տեղեկատվական ամբողջականություն և հեշտ հասանելիություն այդ տարիներին ներմուծված գիտական ու մասնագիտական հրատարակությունների վերաբերյալ տվյալներին։ Այն ընդգրկում է տարբեր գիտաճյուղերին վերաբերվող գրքեր, ժողովածուներ, գիտական ուսումնասիրություններ և այլ հրատարակություններ, որոնք ստացվել են արտասահմանյան լեզուներով և համալրել են Հայաստանի գրադարանային ֆոնդերը՝ նպաստելով գիտական հետազոտությունների զարգացմանը և միջազգային գիտական կապերի ընդլայնմանը։ Գրացուցակում նյութերը դասավորված են մատենագիտական խիստ կանոններով՝ ըստ թեմաների, հեղինակների և հրատարակչական տվյալների, ինչը հնարավորություն է տալիս արդյունավետ որոնում իրականացնել և կողմնորոշվել գիտական տեղեկատվության մեծ հոսքի մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանների միջև գրքափոխանակության գործընթացներին, գիտական ինֆորմացիայի շրջանառությանը և արտասահմանյան աղբյուրներից գիտական գրականության ներմուծման դերին՝ խորհրդային Հայաստանի գիտական և կրթական համակարգի զարգացման համատեքստում։ Աշխատությունը ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատու գործիք գրադարանավարների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ ապահովելով գիտական տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և նպաստելով միջազգային գիտական գրականության արդյունավետ օգտագործմանը։

Literature

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ռափայել Պատկանյանի արձակ ժառանգության այն հատվածի ուսումնասիրությանը, որն առնչվում է Նոր Նախիջևանի հայ համայնքի կյանքին, կենցաղին և հասարակական հարաբերություններին։ Քննության են առնվում պատմվածքների թեմատիկ շրջանակը, սյուժետային կառուցվածքը, կերպարների համակարգը և հեղինակի գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքային ու ընտանեկան միջավայրի պատկերմանը, մարդկային փոխհարաբերություններին, բարքերին, սովորույթներին և ժամանակի հասարակական խնդիրների գրական արտացոլմանը։ Վերլուծվում են կերպարների խոսքային բնութագրերը, երգիծական ու հումորային տարրերը, պատմողական եղանակները և լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում է նաև Նոր Նախիջևանի միջավայրի դերը ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական համակարգի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու գրողի արձակի առանձնահատկությունների և նրա ստեղծագործություններում համայնքային կյանքի արտացոլման մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, մշակութաբանության և նորնախիջևանահայության մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Թանգարանների դասակարգումը կարևոր նշանակություն ունի թանգարանային գործի կազմակերպման և մշակութային արժեքների համակարգված ներկայացման համար։ Առարկայական դասակարգման հիմքում դրվում է թանգարանի հավաքածուների բովանդակությունը և այն ոլորտը, որին վերաբերում են ցուցանմուշները։ Այս դասակարգման համաձայն թանգարանները բաժանվում են մի քանի հիմնական տեսակների։ Պատմական թանգարաններում ներկայացվում են տարբեր ժամանակաշրջանների պատմական իրադարձություններ, փաստաթղթեր, հնագիտական նյութեր, զենքեր և մշակութային արժեքներ, որոնք արտացոլում են ժողովուրդների անցյալը և հասարակության զարգացումը։ Գեղարվեստական թանգարանները նվիրված են կերպարվեստին և ներառում են նկարներ, քանդակներ, գրաֆիկական աշխատանքներ և դեկորատիվ արվեստի նմուշներ, որոնք ներկայացնում են տարբեր արվեստագետների ստեղծագործությունները և արվեստի պատմական զարգացումը։ Բնագիտական թանգարաններում ցուցադրվում են կենդանական, բուսական, երկրաբանական և հնէաբանական նյութեր, որոնք նպաստում են բնության և գիտության ուսումնասիրմանը։ Ազգագրական թանգարանները ներկայացնում են տարբեր ժողովուրդների կենցաղը, ավանդույթները, հագուստը, արհեստները և մշակութային առանձնահատկությունները։ Գրական թանգարաններում պահպանվում և ցուցադրվում են գրողների ձեռագրերը, անձնական իրերը, գրքերը և գրական գործունեությանը վերաբերող նյութերը։ Տեխնիկական և գիտական թանգարանները ներկայացնում են գիտության, տեխնիկայի և արդյունաբերության զարգացման պատմությունը, տարբեր սարքավորումներ, մեքենաներ և նորարարական գյուտեր։ Հուշային թանգարանները նվիրված են հայտնի անձանց կյանքին և գործունեությանը՝ պահպանելով նրանց անձնական իրերը, փաստաթղթերը և բնակավայրերը։ Բացի նշված տեսակներից, գոյություն ունեն նաև համալիր թանգարաններ, որոնք միավորում են մի քանի առարկայական ուղղություններ և ներկայացնում են բազմաբնույթ հավաքածուներ։ Այսպիսով, թանգարանների առարկայական դասակարգումը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ կազմակերպել մշակութային ժառանգության պահպանումը, ուսումնասիրությունը և հանրային ներկայացումը։

Philosophy

Այս փիլիսոփայական աշխատությունը նվիրված է վեճի՝ որպես մտավոր հաղորդակցության և գաղափարների փոխանակման առանձնահատուկ եղանակի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է վեճը գործում որպես մտքերի, տեսակետների և փաստարկների փոխանակման ձև, ինչ պայմաններում է այն վերածվում արդյունավետ մտավոր երկխոսության և ինչ հանգամանքներում կարող է կորցնել իր ճանաչողական ու կառուցողական նշանակությունը։ Աշխատության շրջանակում վեճը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հակադիր կարծիքների բախում, այլև որպես մտածողության ակտիվ գործընթաց, որի ընթացքում մասնակիցները ներկայացնում, հիմնավորում, քննադատում և վերանայում են իրենց դիրքորոշումները։ Փիլիսոփայական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու վեճի կառուցվածքը, դրա հիմնական տարրերը, մասնակիցների դիրքորոշումները, փաստարկման տրամաբանությունը և փոխըմբռնման հասնելու հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում փաստարկի և հակափաստարկի հարաբերությանը, քանի որ մտավոր հաղորդակցության արդյունավետությունը մեծապես կախված է ոչ միայն առաջադրված տեսակետից, այլև այն հիմնավորելու կարողությունից և հակառակ տեսակետի տրամաբանական քննադատությունից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև բանավեճի և վեճի տարբերություններին՝ ցույց տալով, որ դրանց նպատակները միշտ չէ, որ նույնական են․ որոշ դեպքերում առաջնային է ճշմարտության կամ հիմնավորված եզրակացության որոնումը, իսկ այլ իրավիճակներում վեճը կարող է վերածվել սեփական դիրքորոշումը պաշտպանելու կամ հակառակ կողմին համոզելու միջոցի։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունի տրամաբանական սխալների, մանիպուլյատիվ հնարքների և ոչ կառուցողական հաղորդակցության ձևերի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք կարող են խոչընդոտել ռացիոնալ երկխոսությանը և հեռացնել քննարկումը սկզբնական ճանաչողական նպատակից։ Փիլիսոփայական տեսանկյունից վեճը նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ճշմարտության, գիտելիքի, համոզմունքի, հիմնավորման և երկխոսության փոխհարաբերությունները։ Հակադիր տեսակետների բախման ընթացքում մասնակիցները կարող են ոչ միայն պաշտպանել իրենց սկզբնական դիրքերը, այլև բացահայտել սեփական պատկերացումների թույլ կողմերը, վերանայել որոշ նախադրույթներ և հասնել ավելի հիմնավորված դիրքորոշման։ Այդ պատճառով վեճը կարող է դիտարկվել որպես քննադատական մտածողության և մտավոր ինքնակատարելագործման գործիք։ Աշխատության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև հաղորդակցության էթիկական կողմը՝ քննարկելով զրուցակցի նկատմամբ հարգանքի, մտքի ազատ արտահայտման, փաստարկների ազնիվ ներկայացման և դիմացինի դիրքորոշումը ճիշտ ըմբռնելու սկզբունքները։ Նման մոտեցումը վեճը ներկայացնում է որպես փոխադարձ ճանաչողության գործընթաց, որտեղ նպատակը պարտադիր չէ հակառակորդին հաղթելը, այլ կարող է լինել խնդրի առավել խորքային և բազմակողմանի ըմբռնումը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, տրամաբանության և փաստարկման տեսության մասնագետներին, հաղորդակցության տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև քննադատական մտածողության, բանավեճի մշակույթի և մտավոր երկխոսության հարցերով հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։ Այն հատկապես օգտակար է վեճի բնույթը որպես ճանաչողական և հաղորդակցական երևույթ հասկանալու, արդյունավետ փաստարկման սկզբունքները բացահայտելու և կառուցողական մտավոր հաղորդակցության փիլիսոփայական հիմքերը ուսումնասիրելու համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի պետական կառավարման սկզբնական շրջանում արտաքին հարաբերությունների կազմակերպմանը և այդ ոլորտի համար պատասխանատու պետական մարմնի գործունեությանը 1920–1922 թվականներին։ Հետազոտության առանցքում նորաստեղծ խորհրդային իշխանության արտաքին քաղաքական գործառույթների ձևավորումն է՝ Հարավային Կովկասում տեղի ունեցող ռազմաքաղաքական վերափոխումների, խորհրդային հանրապետությունների միջև հարաբերությունների և տարածաշրջանային նոր քաղաքական համակարգի կայացման պայմաններում։ Քննվում են կառույցի ստեղծման նախադրյալները, իրավասությունների շրջանակը, կազմակերպական կառուցվածքը, պաշտոնական գրագրությունը և արտաքին հարաբերությունների իրականացման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ տվյալ ժամանակաշրջանում Հայաստանի արտաքին քաղաքական հնարավորությունները արագ փոփոխվում էին՝ պայմանավորված խորհրդայնացմամբ, Ռուսաստանի խորհրդային իշխանության ազդեցությամբ, հարևան հանրապետությունների հետ հարաբերություններով և Հարավային Կովկասի խորհրդային հանրապետությունների աստիճանական քաղաքական ու վարչական մերձեցմամբ։ Ուսումնասիրվում են Վրաստանի, Ադրբեջանի, Թուրքիայի և խորհրդային Ռուսաստանի հետ հարաբերություններին վերաբերող խնդիրները, սահմանային ու տարածքային հարցերի շուրջ ընթացող քաղաքական գործընթացները, տնտեսական հաղորդակցության, բնակչության տեղաշարժերի և տարածաշրջանային հարաբերությունների հետ կապված հարցերը։ Դիվանագիտական գործունեությունը դիտարկվում է ոչ միայն պաշտոնական բանակցությունների, այլև նոտաների, զեկուցագրերի, հրահանգների, հաղորդագրությունների և միջգերատեսչական գրագրության միջոցով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենտրոնական խորհրդային իշխանության և հանրապետական կառույցների իրավասությունների հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ տարիներին արտաքին քաղաքական ինքնուրույնության շրջանակը շարունակաբար վերափոխվում էր։ Հետազոտության համար նշանակալի են պետական արխիվային փաստաթղթերը, պաշտոնական որոշումները, դիվանագիտական գրագրությունը և ժամանակաշրջանի մամուլը, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել կառույցի գործունեության հիմնական ուղղությունները և գնահատել դրա տեղը պետական կառավարման համակարգում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև 1922 թվականին Անդրկովկասյան խորհրդային հանրապետությունների միավորման գործընթացներին, որոնց հետևանքով արտաքին հարաբերությունների ոլորտում հանրապետական մարմինների լիազորությունները էականորեն վերակազմավորվեցին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է խորհրդային իշխանության հաստատման առաջին տարիներին Հայաստանի արտաքին քաղաքական հաստատությունների ձևավորման և աստիճանական վերափոխման պատմությունը՝ այն դիտարկելով Հարավային Կովկասի քաղաքական վերակազմավորման և խորհրդային պետական համակարգի կենտրոնացման ավելի լայն համատեքստում։