More in Literature

    View all arrow_right_alt

    Discover other interesting and useful materials

    Here is a collection of other files that may interest you and help in your studies or creative work. To see more, you can go to the materials section
    Online

    Other Subjects

    Գնային քաղաքականության մշակման առանձնահատկությունները ծառայության ոլորտում

    Այս աշխատությունը նվիրված է ծառայությունների ոլորտում գնային քաղաքականության մշակման առանձնահատկություններին, դրանց տեսական հիմքերին և գործնական կիրառմանը ժամանակակից շուկայական տնտեսությունում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչու է ծառայությունների գնագոյացումը ավելի բարդ, քան նյութական ապրանքների դեպքում՝ պայմանավորված ծառայությունների ոչ նյութականությամբ, պահեստավորման անհնարինությամբ, որակի փոփոխականությամբ և սպառման-արտադրության միաժամանակությամբ։ Հեղինակը անդրադառնում է գնագոյացման հիմնական մոտեցումներին՝ ծախսերի վրա հիմնված, պահանջարկի վրա հիմնված և մրցակցության վրա հիմնված մեթոդներ, ինչպես նաև դրանց համակցված կիրառմանը ծառայությունների ոլորտում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծառայության արժեքի ընկալման վրա ազդող գործոններին՝ հաճախորդի սպասումներ, սպասարկման որակ, բրենդի հեղինակություն և փորձառության մակարդակ։ Գրքում քննարկվում են նաև գնային ռազմավարությունները՝ զեղչեր, դինամիկ գնագոյացում, փաթեթային առաջարկներ և պրեմիում գնային քաղաքականություն։ Վերլուծվում է գնային քաղաքականության դերը ծառայությունների մրցունակության բարձրացման, հաճախորդների ներգրավման և երկարաժամկետ հարաբերությունների ձևավորման գործընթացներում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով մարքեթինգի մասնագետների, ծառայությունների ոլորտի ղեկավարների, տնտեսագետների և ուսանողների համար։

    Updated: 2026-10-23
    Գնային քաղաքականության մշակման առանձնահատկությունները ծառայության ոլորտում
    Online

    Journalism

    Հայաստանի մամուլը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին (1941–1945)

    Աշխատությունը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Հայաստանի մամուլի գործունեության, զարգացման և հասարակական կյանքում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով 1941–1945 թվականների պատմական ժամանակաշրջանը։ Այն ներկայացնում է պատերազմի պայմաններում հայկական մամուլի առջև ծառացած խնդիրները, տեղեկատվության տարածման առանձնահատկությունները և տպագիր պարբերականների դերը հասարակական տրամադրությունների, հանրային գիտակցության ու հայրենասիրական ոգու ձևավորման գործում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին մամուլը կարևոր դեր էր կատարում ռազմաճակատից ստացվող լուրերի հաղորդման, ռազմական իրադարձությունների լուսաբանման, բնակչության իրազեկման և թիկունքում իրականացվող աշխատանքների ներկայացման գործում։ Հայաստանի պարբերական մամուլը, արձագանքելով ժամանակաշրջանի քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և սոցիալական իրադարձություններին, միաժամանակ ծառայում էր որպես պետական տեղեկատվական քաղաքականության և գաղափարական քարոզչության կարևոր միջոց։ Աշխատության ուսումնասիրության շրջանակում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն պատերազմի տարիներին տպագրված նյութերի բովանդակությունը, մամուլի թեմատիկ ուղղվածությունը, հրապարակախոսական խոսքի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ռազմաճակատի և թիկունքի կյանքի լուսաբանման եղանակները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մամուլի մասնակցությունը բնակչության մոբիլիզացմանը, զինվորների և ռազմաճակատի աշխատողների սխրանքների ներկայացմանը, հայրենասիրական նախաձեռնությունների խրախուսմանը և հաղթանակի նկատմամբ հավատքի ամրապնդմանը։ Պատերազմական իրավիճակում տպագիր մամուլը ոչ միայն տեղեկատվության փոխանցման միջոց էր, այլև հասարակական համախմբման, բարոյահոգեբանական աջակցության և ազգային ինքնագիտակցության պահպանման կարևոր հարթակ։ Հրատարակության պատմագիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է Հայաստանի հասարակական և մշակութային կյանքի կարևորագույն ժամանակաշրջաններից մեկին՝ դիտարկելով մամուլը որպես պատմական իրադարձությունների արձանագրման և ժամանակի հասարակական մտածողության արտահայտման աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու պատերազմի տարիներին հայկական լրագրության առաջնահերթությունների, հրապարակումների գաղափարական բովանդակության, տեղեկատվական գործունեության և հասարակության հետ ունեցած փոխհարաբերությունների մասին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի մամուլի պատմության, Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի և խորհրդային տարիների տեղեկատվական ու քարոզչական համակարգի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, լրագրության և հաղորդակցության ոլորտի մասնագետներին, մամուլի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են Հայաստանի պատմությունը, պատերազմական տարիների հասարակական գործընթացներն ու հայ ժողովրդի մասնակցությունը համաշխարհային պատմական իրադարձություններին։

    Updated: 2026-11-20
    Հայաստանի մամուլը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին (1941–1945)
    Online

    Culture

    Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ցանկ (1975, թիվ 7)

    Այս մատենագիտական հրատարակությունը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր լույս տեսած գրականության համակարգված ցանկը՝ նպատակ ունենալով աջակցել հետազոտողներին, ուսանողներին, գրադարանավարներին և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողներին տեղեկատվության որոնման և աղբյուրների ընտրության գործընթացում։ Ժողովածուն ներառում է տարբեր թեմատիկ ուղղությունների՝ արվեստագիտության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության, մշակութաբանության, ժողովրդական արվեստի և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ հրատարակությունների մատենագիտական նկարագրություններ։ Նյութերը դասակարգված են ըստ թեմաների կամ այլ մատենագիտական սկզբունքների՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրականության հայտնաբերումն ու ուսումնասիրությունը։ Հրատարակությունը կարևոր տեղեկատու աղբյուր է մշակույթի և արվեստի բնագավառի արդի հրատարակչական արտադրանքի, գիտական հետազոտությունների և մասնագիտական գրականության մասին ամբողջական պատկերացում կազմելու համար։

    Updated: 2026-11-02
    Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ցանկ (1975, թիվ 7)
    Online

    History

    Ազգային ժողովի արձանագրություններ, նիստ 12

    Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ժողովի տասներկուերորդ նիստի արձանագրությունը՝ փաստագրելով ժողովական աշխատանքի ընթացքը, քննարկված հարցերը և պաշտոնական գրառումները։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ հասարակական ու քաղաքական կյանքի և ազգային հաստատությունների գործունեության ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ժողովի աշխատանքային կազմակերպման, օրակարգի ձևավորման, մասնակիցների արտահայտած տեսակետների և որոշումների կայացման ընթացակարգերի մասին։ Նման փաստաթղթերում արտացոլվում են հայ համայնքի կառավարմանն ու հասարակական կազմակերպմանը վերաբերող խնդիրները, ինչպես նաև դրանց լուծման նպատակով կիրառվող քննարկման և որոշումների ընդունման ձևերը։ Դրանք արժեքավոր են ոչ միայն առանձին նիստի պատմությունը վերականգնելու, այլև ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության ընդհանուր բնույթը հասկանալու համար։ Արձանագրության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժամանակաշրջանի հասարակական առաջնահերթությունները, համայնքային կառավարման առանձնահատկությունները և ազգային ինքնակազմակերպման դրսևորումները։ Այն կարևոր նյութ է հայ քաղաքական ու վարչական պատմության, ազգային հաստատությունների և 19-րդ դարի հայ համայնքային կյանքի հետազոտության համար։

    Updated: 2026-11-03
    Ազգային ժողովի արձանագրություններ, նիստ 12
    Online

    Economics

    Анализ хозяйственной деятельности предприятия

    Анализ хозяйственной деятельности предприятия աշխատությունը տնտեսագիտության և կառավարման ոլորտի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ձեռնարկության տնտեսական գործունեության վերլուծության հիմնական մեթոդները և ցուցանիշները, այն բացատրում է արտադրական և ֆինանսական արդյունքների գնահատման համակարգը, ծախսերի կառուցվածքի ուսումնասիրությունը և շահութաբերության հաշվարկը, գիրքը անդրադառնում է նաև ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությանը, արտադրողականության աճի գործոններին և ձեռնարկության ընդհանուր տնտեսական վիճակի գնահատման մեթոդներին, միաժամանակ ընդգրկելով համեմատական, գործոնային և դինամիկ վերլուծության մոտեցումներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր տնտեսագիտության, բիզնեսի կառավարման և ֆինանսական վերլուծության ուսանողների ու մասնագետների համար։

    Updated: 2026-08-21
    Анализ хозяйственной деятельности предприятия
    Online

    Literature

    Պերճ Զեյթունցյանի գեղարվեստական ժառանգությունը

    Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի գրական ժառանգության համակողմանի քննությանը՝ անդրադառնալով նրա արձակին, դրամատուրգիային, պատմական թեմատիկային, գեղարվեստական մտածողությանը, կերպարակերտման սկզբունքներին և ստեղծագործություններում արտահայտված գաղափարական խնդիրներին։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ Զեյթունցյանի գրականությունը պետք է դիտարկել ոչ միայն առանձին ստեղծագործությունների մակարդակում, այլև որպես ամբողջական գեղարվեստական համակարգ, որի տարբեր ժանրերում կրկնվող առանցքային հարցերն են մարդը պատմության մեջ, անհատի և հասարակության հարաբերությունը, բարոյական պատասխանատվությունը, ազգային հիշողությունը, իշխանությունը, ազատությունը և ժամանակի ու պատմության ազդեցությունը մարդու ճակատագրի վրա։ Հեղինակի ստեղծագործական ուղին առանձնահատուկ տեղ ունի 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ գրականության մեջ․ նա այն սերնդի ներկայացուցիչներից էր, որը 1960-ական թվականներին բերեց գեղարվեստական նոր մտածողություն և ավելի սուր ուշադրություն դարձրեց մարդու ներաշխարհին, բարոյական ընտրությանը և հասարակական հակասություններին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը գրողի պատմական արձակի ուսումնասիրությունն է։ Զեյթունցյանը պատմական նյութը օգտագործում է ոչ միայն անցյալի դեպքերը վերարտադրելու, այլև արդիական հարցադրումներ առաջադրելու համար․ պատմական անձանց և իրադարձությունների միջոցով նա անդրադառնում է իշխանության և պատասխանատվության, հայրենիքի ու անհատի, քաղաքական որոշումների և մարդկային ճակատագրերի փոխհարաբերություններին։ Այս առումով առանձնահատուկ նշանակություն ունի «Արշակ Երկրորդ» վեպը, որի շուրջ գրական քննադատության մեջ քննարկվել են պատմության գեղարվեստականացման, պատմական առասպելի վերաիմաստավորման և ժամանակակից խնդիրների հետ դրա կապի հարցերը։ Պատմական թեմայի հանդեպ այս մոտեցումը թույլ է տալիս անցյալի իրադարձությունները վերածել ժամանակակից մարդու բարոյական ու քաղաքական խնդիրների քննարկման միջոցի։ Զեյթունցյանի ստեղծագործական ժառանգության մյուս առանցքային հատվածը դրամատուրգիան է։ Նրա անցումը դրամատիկական ժանրին գրականագիտական գնահատականներում դիտարկվում է որպես օրինաչափ զարգացում, քանի որ նրա արձակին բնորոշ ներքին դրամատիզմը, լարված երկխոսությունները, մենախոսությունները և սուր խնդրադրումները բնականորեն համապատասխանում էին բեմական խոսքի հնարավորություններին։ Դրամատուրգիական ստեղծագործություններում գրողը հաճախ կենտրոնանում է պատմական կամ հասարակական բախումների մեջ հայտնված մարդու վրա՝ բացահայտելով նրա ներքին հակասությունները, ընտրության դժվարությունը և պատասխանատվության զգացումը։ Այդ պատճառով նրա պիեսները կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես թատերական տեքստեր, այլև որպես բարոյափիլիսոփայական խնդիրների գեղարվեստական ուսումնասիրություններ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև Զեյթունցյանի գեղարվեստական հրապարակախոսության խնդիրը։ Նրա ստեղծագործական մտածողության մեջ գրականությունն ու հրապարակախոսությունը հաճախ փոխկապակցված են․ պատմական և ազգային հիշողության, հասարակական պատասխանատվության, մշակութային ինքնության և ժամանակակից կյանքի խնդիրները դառնում են ինչպես գեղարվեստական, այնպես էլ հրապարակախոսական անդրադարձի առարկա։ Գրականագիտական աղբյուրներից մեկում ընդգծվում է, որ նրա գեղարվեստական հրապարակախոսությունը սնվում է ազգային մտածողության տարբեր ակունքներից և միաժամանակ կապված է նրա դրամատիկական մտածողության հետ։ Ուսումնասիրության համար կարևոր է նաև գրողի լեզվական և ոճական համակարգը։ Զեյթունցյանի ստեղծագործություններում խոսքը հաճախ կառուցվում է սուր երկխոսությունների, ներքին մենախոսությունների, հակադրությունների և ինտենսիվ հոգեբանական լարվածության միջոցով։ Կերպարների խոսքը ոչ միայն առաջ է մղում գործողությունը, այլև բացահայտում է նրանց աշխարհայացքը, բարոյական դիրքորոշումը և ներքին պայքարը։ Այդպիսի կառուցվածքը հատկապես արդյունավետ է պատմական և դրամատիկական նյութի դեպքում, որտեղ հերոսների անձնական որոշումները միահյուսվում են հասարակական ու քաղաքական իրադարձություններին։ Ուսումնասիրության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն Տ. Ս. Սարգսյանի՝ «Նորագույն շրջանի հայ գրականություն» մասնագիտությամբ բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսական ուսումնասիրության սեղմագիրն է, որը պատրաստվել է ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում և հրատարակվել Երևանում 2014 թվականին։ Սեղմագիրն ունի 33 էջ, իսկ մատենագիտական ցանկը ներառում է 23 անուն աղբյուր։ Աշխատանքի կարևորությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս Պերճ Զեյթունցյանի գրական ժառանգությունը դիտարկել ամբողջականության մեջ՝ բացահայտելով նրա տարբեր ժանրերի ստեղծագործությունների միջև եղած գաղափարական և գեղարվեստական կապերը։ Հեղինակի համար պատմությունը պարզապես անցյալի նկարագրություն չէ, իսկ արդիականությունը՝ միայն ներկա իրադարձությունների արտացոլում․ երկուսն անընդհատ փոխազդում են՝ ստեղծելով պատմության միջոցով ներկան հասկանալու և ներկայի միջոցով անցյալը վերաիմաստավորելու մեթոդ։ Այս առանձնահատկությունն է նաև պատճառը, որ նրա ստեղծագործությունները շարունակում են հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է Պերճ Զեյթունցյանի ստեղծագործական անհատականությունը, նրա արձակի և դրամատուրգիայի հիմնական առանձնահատկությունները, պատմական մտածողությունը, կերպարակերտման սկզբունքներն ու գեղարվեստական աշխարհայացքը հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, նորագույն շրջանի հայ արձակով, դրամատուրգիայով, պատմավեպով և 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ գրականության գաղափարագեղագիտական զարգացումներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

    Updated: 2026-09-16
    Պերճ Զեյթունցյանի գեղարվեստական ժառանգությունը