Մարգար Զաքարիա Խոճենց Երեւանցու հոգեշահ խոսքերի կտակագիր

Culture

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ կինոյում հերոսի կերպարի ձևավորման, զարգացման և վերափոխման հիմնախնդրին՝ տարբեր պատմական փուլերի և գեղարվեստական ուղղությունների համատեքստում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում է, թե ինչպես է կինեմատոգրաֆիկ հերոսը արտացոլում ժամանակի սոցիալական, քաղաքական և մշակութային իրականությունները՝ սկսած դասական խորհրդային շրջանից մինչև անկախության տարիներ։ Հեղինակը դիտարկում է հերոսի կերպարի տիպաբանական առանձնահատկությունները, ներքին հոգեբանական կառուցվածքը, արժեքային համակարգը և նրա փոխհարաբերությունը հասարակության հետ՝ ընդգծելով անհատի և կոլեկտիվի միջև լարվածությունն ու փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հերոսի կերպարի ճգնաժամային դրսևորումներին, հակահերոսի ձևավորմանը և ժամանակակից կինոյում անհատականության բազմաշերտ պատկերումներին։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է գեղարվեստական լեզվի, ռեժիսորական մոտեցումների և սցենարային կառուցվածքի ազդեցությունը հերոսի կերպարի ձևավորման վրա՝ համադրելով կինոգիտական և մշակութաբանական վերլուծություններ։ Այն օգտակար է կինոգետների, մշակութաբանների, արվեստաբանների և կինոյի տեսությամբ հետաքրքրվողների համար։

Other Subjects

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պատմության ուսումնասիրությանը՝ հնագույն ժամանակներից մինչև պատմական զարգացման հետագա փուլերը։ Քննության են առնվում Հայկական լեռնաշխարհի աշխարհագրական դիրքը, հնագույն բնակավայրերի և պետական կազմավորումների առաջացումը, հայ ժողովրդի պատմական ձևավորման գործընթացները և հայկական պետականության զարգացման հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի քաղաքական, հասարակական, տնտեսական և մշակութային պատմության կարևոր իրադարձություններին, տարածաշրջանային պետությունների հետ հարաբերություններին և արտաքին ազդեցությունների պայմաններում հայկական ինքնության պահպանման առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են հին և միջնադարյան հայկական թագավորությունները, քրիստոնեության ընդունման պատմական նշանակությունը, Հայ առաքելական եկեղեցու դերը, ինչպես նաև հայկական գրի, գրականության, կրթության և մշակույթի զարգացումը։ Անդրադարձ է կատարվում օտար տիրապետությունների ժամանակաշրջաններին, ազգային-ազատագրական շարժումներին, հայկական համայնքների և սփյուռքի ձևավորմանը, ինչպես նաև նորագույն պատմության քաղաքական ու հասարակական փոփոխություններին։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայ ժողովրդի պատմական հիշողությունը, մշակութային ժառանգությունը և տարբեր քաղաքակրթությունների հետ ունեցած փոխառնչությունները։ Կարևորվում են պատմական աղբյուրների, ժամանակագրական տեղեկությունների և պատմագիտական մեկնաբանությունների նշանակությունը Հայաստանի անցյալի համակողմանի ճանաչման գործում։ Իսպաներեն այս աշխատությունը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի պատմությամբ հետաքրքրվող իսպանախոս ընթերցողներին, պատմաբաններին, հայագետներին և համաշխարհային պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

History

Պատմագիտական և արևելագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի և Մերձավոր Արևելքի պատմական, քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանի պատմական զարգացման տարբեր ժամանակաշրջանների համատեքստում։ Քննության են առնվում Հայաստանի աշխարհագրական դիրքի առանձնահատկությունները, դրա նշանակությունը տարածաշրջանային հաղորդակցության ուղիների, առևտրական կապերի և քաղաքակրթական փոխազդեցությունների ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական պետական կազմավորումների և Մերձավոր Արևելքի ժողովուրդների ու պետությունների պատմական հարաբերություններին, քաղաքական ազդեցությունների փոխհարաբերակցությանը և տարածաշրջանային գործընթացներում Հայաստանի ունեցած դերակատարությանը։ Դիտարկվում են Հայաստանի կապերը Միջագետքի, Անատոլիայի, Իրանական բարձրավանդակի և հարակից տարածքների հետ՝ պատմական աղբյուրների ու մշակութային ընդհանրությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Վերլուծվում են բնակչության տեղաշարժերի, առևտրատնտեսական փոխանակումների, կրոնական պատկերացումների, լեզվական շփումների և մշակութային ավանդույթների տարածման հնարավոր ազդեցությունները հայ հասարակության պատմական զարգացման վրա։ Քննարկվում են տարածաշրջանի քաղաքական վերափոխումները, միջպետական հարաբերությունների առանձնահատկությունները և Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության նշանակությունը մերձավորարևելյան ընդհանուր պատմական գործընթացների բացահայտման համար։ Անդրադարձ է կատարվում պատմագրական, հնագիտական, լեզվաբանական և մշակութաբանական աղբյուրների համադրական ուսումնասիրության հնարավորություններին, ինչպես նաև Հայաստանի ու Մերձավոր Արևելքի պատմական ժառանգության փոխկապակցվածությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, արևելագիտության, տարածաշրջանային պատմության, հնագիտության և միջազգային պատմամշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Այս մեթոդական-հրահանգչական նամակը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում ՄԳԱ (մասնագիտական գնահատման/ատեստավորման կամ համապատասխան կառավարման ընթացակարգի) պահանջաթերթիկի ձևավորման, լրացման և շրջանառության կազմակերպման ուղիներին՝ ընդգծելով վարչական գործընթացների միասնականացման և փաստաթղթաշրջանառության արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքը ներկայացնում է այն հիմնական սկզբունքները, որոնց հիման վրա կառուցվում է պահանջաթերթիկի կազմման գործընթացը՝ ներառյալ տվյալների ճշգրտությունը, կառուցվածքային հստակությունը և իրավական համապատասխանությունը գործող նորմատիվ ակտերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստաթղթի շարժի կազմակերպմանը պետական և գերատեսչական մակարդակներում՝ ապահովելով վերահսկելիություն, թափանցիկություն և պատասխանատվության հստակ բաշխում գործընթացի մասնակիցների միջև։ Ներկայացվում են նաև գործնական ցուցումներ պահանջաթերթիկի լրացման ձևաչափի, անհրաժեշտ կցորդների, հաստատման փուլերի և արխիվացման կարգի վերաբերյալ, ինչը նպաստում է վարչական աշխատանքի համակարգվածությանը։ Աշխատանքը շեշտում է նաև թվայնացման և էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառության ներդրման կարևորությունը, որը թույլ է տալիս նվազեցնել ժամանակային ծախսերը և բարձրացնել կառավարման արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ, մեթոդական-հրահանգչական նամակը ծառայում է որպես գործնական ուղեցույց պետական համակարգում ՄԳԱ պահանջաթերթիկների միասնական և արդյունավետ կիրառման ապահովման համար՝ նպաստելով կառավարչական գործընթացների կարգավորվածությանն ու արդիականացմանը։

Literature

«Թափառական հրեան» եվրոպական գրականության մեջ տարածված պատմաառասպելական կերպարի շուրջ ձևավորված ծավալուն ստեղծագործություն է, որի գաղափարական հիմքում ընկած են մարդկային ճակատագրի, հավերժական թափառման, բարոյական պատասխանատվության, կրոնական համոզմունքների և հասարակական անարդարության խնդիրները։ Թափառական հրեայի մասին ավանդազրույցը ձևավորվել է միջնադարյան քրիստոնեական մշակույթի շրջանակում և հետագա դարերում դարձել է գրականության, թատրոնի ու կերպարվեստի բազմաթիվ երկերի ներշնչման աղբյուր։ Ավանդության տարածված տարբերակներում գլխավոր կերպարը ներկայացվում է որպես մարդ, որը դատապարտված է անվերջ շրջելու աշխարհով մեկ՝ չգտնելով մշտական հանգրվան և շարունակաբար կրելով իր ճակատագրի ծանրությունը։ Այս կերպարը գրականության մեջ ձեռք է բերել բազմաշերտ խորհրդանշական նշանակություն՝ մարմնավորելով հավերժական ճանապարհորդի, պատմական իրադարձությունների ականատեսի, միայնության մեջ ապրող անհատի և մարդկային գոյության իմաստը որոնող մարդու գաղափարները։ Ստեղծագործության գաղափարական շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու անհատի և հասարակության հարաբերություններին, բարոյական ընտրության հետևանքներին, կրոնական աշխարհայացքի ազդեցությանը մարդու կյանքի վրա և պատմական ժամանակի անընդհատ ընթացքին։ Թափառականության մոտիվը կարևոր նշանակություն ունի նաև որպես ազատության և հարկադրանքի հակադրություն․ անվերջ ճանապարհորդող կերպարը կարող է շարժվել տարբեր երկրներով ու հասարակություններով, սակայն նրա շարժունակությունը չի վերածվում լիարժեք ազատության, քանի որ նա զրկված է հանգստի, կայունության և վերջնական հանգրվանի հնարավորությունից։ Այս հակադրությունը կերպարին հաղորդում է ողբերգական բնույթ և ընթերցողին մղում խորհելու այն մասին, թե որքանով է մարդը կարողանում տնօրինել սեփական ճակատագիրը, երբ նրա կյանքը ենթարկվում է իրենից անկախ ուժերի կամ պատմական հանգամանքների ազդեցությանը։ Եվրոպական գրական ավանդույթում թափառական հրեայի կերպարը տարբեր ժամանակներում օգտագործվել է նաև հասարակական հարաբերությունների, կրոնական անհանդուրժողականության, քաղաքական իշխանության, սոցիալական անհավասարության և մարդկային տառապանքի թեմաները բացահայտելու համար։ Այս համատեքստում ստեղծագործությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն որպես առասպելական կամ կրոնական պատում, այլև որպես գրական ձև, որի միջոցով հնարավոր է քննության առնել հասարակության բարոյական արժեքները և պատմական փոփոխությունների ազդեցությունը մարդու կյանքի վրա։ Հատորի առանձին հրատարակությունը վկայում է ստեղծագործության ծավալուն բնույթի և բազմահատոր կառուցվածքի մասին՝ ընթերցողին ներկայացնելով ավելի լայն պատմողական ամբողջության մի մասը։ Բազմահատոր ստեղծագործություններին բնորոշ է գաղափարների, թեմաների և կերպարների աստիճանական զարգացումը, որի շնորհիվ հնարավոր է ավելի ընդարձակ ձևով անդրադառնալ պատմական միջավայրին, հասարակական հակասություններին և մարդկային հարաբերությունների բարդություններին։ Թափառական կերպարի շուրջ կառուցված պատումը կարող է ընդգրկել տարբեր ժամանակների ու միջավայրերի համադրություն՝ ստեղծելով պատմական լայն համայնապատկեր և հնարավորություն տալով մեկ անհատի ճակատագրի միջոցով դիտարկելու մարդկության ընդհանուր փորձը։ Գրական առումով այս ավանդույթի կարևոր առանձնահատկություններից են խորհրդանշական կերպարների կիրառությունը, դրամատիկ հակադրությունները, կրոնական ու փիլիսոփայական հարցադրումները և անհատի անձնական պատմությունը հասարակական իրողությունների հետ կապելու եղանակները։ Թափառական հերոսի կերպարը հատկապես նպաստավոր է ժամանակի և տարածության լայն ընդգրկման համար, քանի որ նրա անվերջ ճանապարհորդությունը թույլ է տալիս պատումի շրջանակում միավորել տարբեր աշխարհներ, հասարակություններ և պատմական իրավիճակներ։ Այդ կերպարը կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես գործողությունների կենտրոնական մասնակից, այլև որպես դիտորդ, որի միջոցով ընթերցողը ծանոթանում է մարդկային վարքի տարբեր դրսևորումներին և հասարակական կյանքի հակասություններին։ Միաժամանակ, թափառական հրեայի ավանդազրույցն ունի բարդ մշակութային պատմություն, քանի որ դրա սկզբնական քրիստոնեական մեկնաբանություններից մի քանիսը հիմնված էին հրեա ժողովրդի նկատմամբ ձևավորված բացասական կրոնական պատկերացումների վրա։ Հետագա գրական վերամշակումներում կերպարը ստացել է տարբեր իմաստներ՝ երբեմն պահպանելով պատժի ու մեղքի ավանդական մոտիվները, երբեմն էլ վերածվելով օտարվածության, պատմական հիշողության և մարդկային գոյության անորոշության խորհրդանիշի։ Ուստի ստեղծագործության մշակութային նշանակությունը գնահատելիս կարևոր է հաշվի առնել ինչպես ավանդազրույցի գրական ազդեցությունը, այնպես էլ դրա ձևավորման պատմական միջավայրն ու կրոնական նախապաշարմունքների հետ կապը։ 19-րդ դարում եվրոպական գեղարվեստական գրականության, պատմավեպի և հանրամատչելի ընթերցանության տարածումը նպաստեց նման ծավալուն ստեղծագործությունների շրջանառությանը տարբեր լեզուներով։ Հայ ընթերցողական միջավայրում եվրոպական գրականության տարածումը կարևոր դեր ուներ գեղարվեստական ճաշակի ընդլայնման, նոր պատմողական ձևերի յուրացման և հասարակական ու փիլիսոփայական հարցերի շուրջ հետաքրքրության զարգացման գործում։ Կոստանդնուպոլիսը հայ գրահրատարակչության, մամուլի և մտավոր կյանքի նշանակալի կենտրոններից էր, որտեղ հայերեն հրատարակություններն ապահովում էին տարբեր մշակութային ավանդույթների ու գրական ուղղությունների հասանելիությունը։ «Մասիս» լրագրի տպարանում հրատարակված այս հատորը կապվում է այդ միջավայրի հետ և հետաքրքրություն է ներկայացնում հայալեզու գրահրատարակչության ու թարգմանական գրականության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի ընթերցողական պահանջները, երբ հայերեն գրական շրջանառության մեջ կարևոր տեղ էին զբաղեցնում ոչ միայն ազգային պատմությանն ու մշակույթին վերաբերող երկերը, այլև համաշխարհային գրականության մեջ տարածված պատմություններն ու գաղափարները։ Հրատարակության պատմամշակութային արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու եվրոպական գրական կերպարների և թեմաների ներթափանցումը հայերեն գրական միջավայր, բազմահատոր երկերի հրատարակման ավանդույթը և հայ ընթերցողի կապը 19-րդ դարի գրական նորաձևությունների հետ։ Ընթերցողական առումով ստեղծագործությունը հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել եվրոպական գրականության պատմությամբ, կրոնական ավանդազրույցներով, պատմական պատումներով, խորհրդանշական կերպարներով և 19-րդ դարի հայ գրահրատարակչական մշակույթով զբաղվողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են ավանդական կրոնական պատմությունները վերածվել լայնածավալ գեղարվեստական նյութի, ինչպես են կերպարների ճակատագրերը կապվել հասարակական ու բարոյական հարցադրումների հետ, և ինչպես են այդ գրական ձևերը տարածվել տարբեր լեզվական ու մշակութային միջավայրերում։ Հատորը արժեքավոր է նաև որպես հայերեն տպագիր գրքի պատմության նյութ, քանի որ արտացոլում է ընթերցանության բազմազանացման և միջազգային գրական կապերի ընդլայնման ընթացքը։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը ներկայացնում է հետաքրքրություն ներկայացնող գրական և պատմամշակութային նյութ՝ թափառականության, մարդկային ճակատագրի, կրոնական պատկերացումների, հասարակական հակասությունների և եվրոպական գրական ավանդույթի փոխազդեցության ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է հայ ազգային մատենագիտության համակարգում պարբերական մատենագիտական հաշվառման նշանակության, կառուցվածքի և տեղեկատվական գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հայերեն և հայագիտական տպագիր արտադրանքի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալների հավաքման, մշակման, դասակարգման և համակարգված ներկայացման սկզբունքներն են։ Քննվում է, թե ինչպես են առանձին մատենագիտական ցանկերը միավորվում ամբողջական տեղեկատվական ժողովածուի մեջ՝ հնարավորություն տալով արձանագրել որոշակի ժամանակահատվածում հրատարակված գրքերը, պարբերականները և տպագիր արտադրանքի այլ տեսակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային մատենագիտության հիմնական գործառույթներին՝ հրատարակչական ժառանգության հաշվառմանը, պահպանմանը, որոնելիության ապահովմանը և հետազոտողների ու գրադարանային մասնագետների համար մատենագիտական տեղեկատվության հասանելի դարձնելուն։ Ուսումնասիրվում են մատենագիտական նկարագրության կառուցվածքը, նյութերի դասակարգման սկզբունքները, թեմատիկ և անվանական բաժանումները, օժանդակ ցանկերի ու ցուցիչների նշանակությունը և տեղեկատվության որոնման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հրատարակության՝ որպես տարբեր բնույթի մատենագիտական ցանկերի համախմբված համակարգի դիտարկումը, որտեղ յուրաքանչյուր բաժին կատարում է առանձին տեղեկատվական գործառույթ, իսկ դրանց ամբողջությունը ներկայացնում է ազգային տպագիր արտադրանքի ընդհանուր պատկերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել տարբեր տարիների թողարկումների կառուցվածքային փոփոխությունները, մատենագիտական մշակման մեթոդների զարգացումը և գրադարանային ու տեղեկատվական պահանջների ազդեցությունը տվյալների ներկայացման ձևերի վրա։ Ուշադրություն է դարձվում նաև նման աղբյուրների պատմագիտական նշանակությանը, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հրատարակչական գործունեության ծավալները, թեմատիկ ուղղությունները, հեղինակային կազմը և գիտական ու մշակութային կյանքի զարգացման միտումները։ Մատենագիտական ցանկերի ժողովածուն կարևոր աղբյուր է նաև գրքի պատմության, տպագրության աշխարհագրության, հրատարակչությունների գործունեության և ազգային գրավոր ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մատենագիտության տեսության, գրադարանագիտության և հայ տպագրության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով ազգային մատենագիտական հաշվառումը որպես մշակութային հիշողության պահպանման և տեղեկատվական ժառանգության համակարգման կարևոր միջոց։