Discover other interesting and useful materials

    Here is a collection of other files that may interest you and help in your studies or creative work. To see more, you can go to the materials section
    Online

    Linguistics

    Հայագիտության զուգահեռականներում

    Հայագիտության զուգահեռականներում-ը հայագիտական ուղղվածության տեսական և վերլուծական աշխատություն է, որը նպատակ ունի դիտարկել հայ ժողովրդի պատմության, լեզվի, մշակույթի և ինքնության ուսումնասիրությունը համեմատական և միջգիտակարգային դիտանկյունից՝ ընդգրկելով տարբեր գիտական դպրոցների մոտեցումները և հետազոտական մեթոդաբանությունները, աշխատությունում քննարկվում են հայագիտության զարգացման հիմնական փուլերը, արևելյան և արևմտյան գիտական ավանդույթների ազդեցությունը, ինչպես նաև այն, թե ինչպես են տարբեր պատմագիտական և լեզվաբանական դպրոցներ մեկնաբանել Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմական փորձը, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համեմատական ուսումնասիրություններին՝ հայ և հարևան ժողովուրդների պատմության, լեզվական կապերի, մշակութային փոխազդեցությունների և տարածաշրջանային քաղաքակրթական գործընթացների միջև, միաժամանակ վերլուծվում են հայագիտության արդի մարտահրավերները՝ գլոբալ գիտական միջավայրում ինքնության պահպանման, աղբյուրագիտական մոտեցումների արդիականացման և միջգիտակարգային համագործակցության զարգացման համատեքստում, աշխատությունը ընդգծում է, որ հայագիտությունը ոչ միայն ազգային գիտական ուղղություն է, այլ նաև միջազգային գիտական դաշտի մաս, որտեղ հայ ժողովրդի ուսումնասիրությունը դիտարկվում է ավելի լայն քաղաքակրթական և համեմատական շրջանակներում։

    Updated: 2026-08-29
    Հայագիտության զուգահեռականներում
    Online

    Linguistics

    Արաբական և պարսկական փոխառությունները XIII դարի հայ բժշկարաններում

    Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան հայ բժշկական գրավոր ժառանգության բառապաշարում արաբերենից և պարսկերենից ներթափանցած լեզվական միավորների պատմալեզվաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում XIII դարի բժշկական բնագրերում հանդիպող փոխառյալ բառերի հայտնաբերումը, դասակարգումը, իմաստային բնութագրումը և հայերենի բառային համակարգում դրանց յուրացման առանձնահատկությունների բացահայտումն է։ Քննության են առնվում բժշկությանը, մարդու օրգանիզմին, հիվանդությունների անվանումներին, դեղանյութերին, բուսական և հանքային ծագման նյութերին, բժշկական գործիքներին ու մասնագիտական հասկացություններին վերաբերող բառային միավորները՝ դիտարկելով դրանց ծագումնաբանական և իմաստաբանական զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխառությունների հնչյունական և ձևաբանական հարմարեցմանը, քանի որ օտարալեզու բառերը հայերեն միջավայրում կարող էին ենթարկվել հնչյունական փոփոխությունների, ստանալ հայերենին բնորոշ քերականական ձևեր և մասնակցել նոր բառերի կազմությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու նաև, թե որոշ բառեր հայերեն են անցել անմիջապես արաբերենից կամ պարսկերենից, թե հնարավոր միջնորդ լեզուների միջոցով, ինչպես նաև բացահայտելու տարբեր ծագում ունեցող եզրույթների միջև առկա իմաստային հարաբերությունները։ Բառապաշարային նյութի քննությունը կարևոր տեղեկություններ է տալիս միջնադարյան հայկական բժշկագիտության և Մերձավոր Արևելքի գիտական ավանդույթների փոխազդեցության վերաբերյալ։ Արաբական և պարսկական բժշկական մշակույթի հետ շփումները դիտարկվում են ոչ միայն որպես բառային փոխառությունների աղբյուր, այլև որպես գիտելիքի փոխանցման ավելի լայն պատմամշակութային գործընթացի բաղադրիչ։ Ձեռագրային տարբերակների համեմատությունը կարող է նպաստել բառերի գրության ձևերի, կիրառության հաճախականության և ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած իմաստային փոփոխությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր են նաև հայ բժշկական տերմինաբանության պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով տարբերակել բնիկ, փոխառյալ և հետագայում հայերենում վերաիմաստավորված մասնագիտական միավորները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական բառագիտության, ստուգաբանության, ձեռագրագիտության և բժշկության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով միջնադարյան հայերենի մասնագիտական բառապաշարի ձևավորման բազմալեզու և մշակութային միջավայրը։

    Updated: 2026-09-26
    Արաբական և պարսկական փոխառությունները XIII դարի հայ բժշկարաններում
    Online

    History

    Խաղաղության գործընթացը Մերձավոր Արևելքում․ ժամանակագրություն (1897–2001 թթ.)

    Աշխատությունը ներկայացնում է Մերձավոր Արևելքում խաղաղության հաստատմանն ուղղված քաղաքական գործընթացների, դիվանագիտական նախաձեռնությունների, միջազգային բանակցությունների և արաբա-իսրայելական հակամարտության պատմական զարգացման ժամանակագրական պատկերը՝ ընդգրկելով 1897–2001 թվականների կարևոր իրադարձությունները։ Ուսումնասիրության հիմնական առանցքը Մերձավոր Արևելքում հրեական ազգային շարժման ձևավորման, Պաղեստինի հարցի առաջացման, Իսրայել պետության ստեղծման և արաբական ու իսրայելական կողմերի միջև հակամարտության կարգավորման բազմամյա փորձերի պատմությունն է։ Ժամանակագրական շարադրանքը հնարավորություն է տալիս հետևելու տարածաշրջանի քաղաքական գործընթացների ձևավորմանն ու աստիճանական զարգացմանը՝ բացահայտելով դրանց պատմական նախադրյալները, միջազգային քաղաքականության ազդեցությունը և խաղաղության հաստատման ուղղությամբ իրականացված տարբեր նախաձեռնությունների նշանակությունը։ Աշխատության սկզբնական ժամանակագրական շրջանը կապված է 19-րդ դարի վերջի սիոնիստական շարժման առաջացման և կազմակերպման հետ, որի կարևոր իրադարձություններից էր 1897 թվականին Բազելում գումարված Առաջին սիոնիստական համագումարը։ Հետագա իրադարձությունները ներկայացնում են Պաղեստինի նկատմամբ միջազգային քաղաքական հետաքրքրության աճը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ձևավորված նոր քաղաքական իրադրությունը, Բալֆուրի հռչակագրի նշանակությունը, Օսմանյան կայսրության փլուզումը և Պաղեստինի նկատմամբ բրիտանական մանդատային կառավարման հաստատումը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում Պաղեստինի տարածքում հրեական և արաբական ազգային շարժումների զարգացմանը, նրանց միջև հարաբերությունների սրմանը, տարածքային և քաղաքական պահանջների ձևավորմանը և հակամարտության միջազգային բնույթի աստիճանական ընդլայնմանը։ Ժամանակագրությունը ներառում է նաև 1947 թվականի ՄԱԿ-ի որոշումը Պաղեստինի բաժանման վերաբերյալ, 1948 թվականին Իսրայել պետության հռչակումը, դրան հաջորդած արաբա-իսրայելական պատերազմը և տարածաշրջանի քաղաքական ու ժողովրդագրական իրավիճակի արմատական փոփոխությունները։ Հետագա ժամանակաշրջանի իրադարձությունները հնարավորություն են տալիս հետևելու հակամարտության զարգացմանը, 1956 թվականի Սուեզի ճգնաժամին, 1967 թվականի վեցօրյա պատերազմին, 1973 թվականի հոկտեմբերյան պատերազմին և դրանց հետևանքով ձևավորված նոր քաղաքական իրադրությանը։ Կարևոր նշանակություն ունեն նաև Մերձավոր Արևելքում խաղաղության հաստատման ուղղությամբ իրականացված դիվանագիտական նախաձեռնությունները, մասնավորապես՝ Եգիպտոսի և Իսրայելի հարաբերությունների կարգավորման գործընթացը, Քեմփ Դեյվիդի համաձայնությունները, 1979 թվականի եգիպտոսա-իսրայելական խաղաղության պայմանագիրը և արաբական պետությունների ու Իսրայելի միջև հարաբերությունների կարգավորման հետագա փորձերը։ Աշխատության կարևոր թեմատիկ ուղղություններից է պաղեստինյան հարցի միջազգայինացումը և Պաղեստինի ժողովրդի քաղաքական ինքնորոշման խնդրի աստիճանական ընդգրկումը միջազգային դիվանագիտության օրակարգում։ Այս համատեքստում ներկայացվում են Պաղեստինի ազատագրության կազմակերպության գործունեության, պաղեստինյան ազգային շարժման զարգացման, արաբական երկրների դիրքորոշումների և ՄԱԿ-ի շրջանակներում ծավալված քննարկումների հետ կապված կարևոր իրադարձությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի 1990-ական թվականների խաղաղության գործընթացը, որը նոր փուլ մտավ Մադրիդի խաղաղության համաժողովից հետո և շարունակվեց իսրայելա-պաղեստինյան բանակցություններով։ 1993 թվականի Օսլոյի համաձայնությունները, Իսրայելի և Պաղեստինի ազատագրության կազմակերպության միջև փոխադարձ ճանաչման գործընթացը, Պաղեստինյան ինքնավարության ձևավորումը և հետագա բանակցությունները ներկայացնում են տարածաշրջանում քաղաքական կարգավորման նոր հնարավորությունների ու դրանց իրականացման ընթացքում առաջացած դժվարությունների կարևոր դրվագները։ Ժամանակագրությունն ընդգրկում է նաև 1994 թվականի Իսրայել-Հորդանան խաղաղության պայմանագիրը, 1990-ական թվականների միջնորդական նախաձեռնությունները, տարածքային հարցերի շուրջ բանակցությունները և 2000 թվականի Քեմփ Դեյվիդի գագաթնաժողովը, ինչպես նաև նույն ժամանակաշրջանում սկսված պաղեստինյան երկրորդ ինտիֆադայի ազդեցությունը խաղաղության գործընթացի վրա։ Մինչև 2001 թվականը տեղի ունեցած իրադարձությունների հաջորդական ներկայացումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հակամարտության կարգավորման բանակցային մեխանիզմների, կողմերի քաղաքական դիրքորոշումների, միջազգային միջնորդների դերակատարության և խաղաղության հաստատման գործընթացում առկա բարդությունների մասին։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը ժամանակագրական մեթոդն է, որի շնորհիվ իրար հաջորդող պատմական իրադարձությունները ներկայացվում են փոխկապակցված ամբողջության մեջ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալու քաղաքական որոշումների, ռազմական բախումների, միջազգային համաձայնությունների և դիվանագիտական նախաձեռնությունների միջև պատճառահետևանքային կապերը։ Նման կառուցվածքը հատկապես օգտակար է երկարատև և բազմաշերտ հակամարտության ուսումնասիրության համար, քանի որ թույլ է տալիս հետևել դրա պատմական արմատներին, փոփոխվող քաղաքական պայմաններին և կարգավորման տարբեր փուլերին՝ առանց իրադարձությունները ժամանակային համատեքստից անջատելու։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի նաև միջազգային հարաբերությունների և տարածաշրջանային անվտանգության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ Մերձավոր Արևելքի խաղաղության գործընթացը սերտորեն կապված է համաշխարհային քաղաքականության, մեծ տերությունների շահերի, միջազգային կազմակերպությունների գործունեության, տարածքային վեճերի և ազգային ինքնորոշման խնդիրների հետ։ Հեղինակը թեման ներկայացնում է պատմաքաղաքական դիտանկյունից՝ ժամանակագրական տվյալների միջոցով ձևավորելով տարածաշրջանի քաղաքական զարգացումների ամբողջական պատկեր։ Աշխատությունը արժեքավոր ուսումնասիրական և տեղեկատու նյութ է արևելագետների, պատմաբանների, քաղաքագետների, դիվանագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և Մերձավոր Արևելքի քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև ուսանողների և հետազոտողների համար՝ որպես արաբա-իսրայելական հակամարտության պատմական նախադրյալներին, խաղաղության հաստատման միջազգային նախաձեռնություններին և 20-րդ դարի վերջի տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումներին ծանոթանալու համակարգված աղբյուր։

    Updated: 2026-11-17
    Խաղաղության գործընթացը Մերձավոր Արևելքում․ ժամանակագրություն (1897–2001 թթ.)
    Online

    Medicine

    Գենային պոլիմորֆիզմը պտղի կորստի համախտանիշի դեպքում և բուժման օպտիմալացումը

    Գիրքը նվիրված է պտղի կորստի համախտանիշի դեպքում գենային պոլիմորֆիզմների ուսումնասիրմանը և բուժման օպտիմալացման ժամանակակից մոտեցումներին։ Այն ներկայացնում է վերարտադրողական խանգարումների զարգացման գենետիկական և կենսաբանական հիմքերը, ժառանգական գործոնների ազդեցությունը հղիության ընթացքի վրա և անհատականացված բժշկության կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են տարբեր գենետիկական տարբերակների դերը պտղի կորստի առաջացման մեխանիզմներում, դրանց կապը իմունաբանական, հեմոստազի և նյութափոխանակային գործընթացների առանձնահատկությունների հետ, ինչպես նաև գենետիկական հետազոտությունների կիրառման նշանակությունը ախտորոշման և կանխարգելման նպատակներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժական ռազմավարությունների կատարելագործմանը, ռիսկերի գնահատմանը, հղիության պահպանմանն ուղղված միջոցառումների ընտրությանը և անհատական մոտեցումների ձևավորմանը։ Գիրքը ներկայացնում է գիտական ուսումնասիրություններ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարևոր են վերարտադրողական առողջության պահպանման և պտղի կորստի դեպքերի նվազեցման համար։ Աշխատանքը նախատեսված է մանկաբարձ-գինեկոլոգների, գենետիկների, վերարտադրողական բժշկության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և բժշկական բուհերի ուսանողների համար։

    Updated: 2026-09-03
    Գենային պոլիմորֆիզմը պտղի կորստի համախտանիշի դեպքում և բուժման օպտիմալացումը
    Online

    Other Subjects

    Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու– հավելված

    Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – հավելված-ը գիտական պարբերական ժողովածուի հավելվածային հրատարակություն է, որը լրացնում և ընդլայնում է հիմնական թողարկումների բովանդակությունը՝ ներառելով լրացուցիչ ակադեմիական հոդվածներ, աղբյուրագիտական նյութեր, հետազոտական նոր արդյունքներ և երբեմն նաև թեմատիկ հատուկ ուսումնասիրություններ, աշխատությունում ներկայացված նյութերը հիմնականում վերաբերում են հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներին, որտեղ ընդգծվում են ինչպես տեսական խնդիրները, այնպես էլ կոնկրետ փաստական վերլուծությունները, հավելվածը ծառայում է որպես գիտական քննարկումների ընդլայնված հարթակ, որտեղ հեղինակները հնարավորություն են ստանում ներկայացնելու ավելի մանրամասն կամ լրացուցիչ ուսումնասիրություններ, որոնք չեն ընդգրկվել հիմնական համարներում, միաժամանակ այն նպաստում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացմանը և գիտական հաղորդակցության խորացմանը՝ ապահովելով լրացուցիչ աղբյուր գիտական համայնքի համար։

    Updated: 2026-09-17
    Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու– հավելված
    Online

    Political Science

    Հումանիտար ինտերվենցիաները ժամանակակից տարածաշրջանային հակամարտությունների կարգավորման համակարգում (1999-2008թթ.)

    Այս աշխատությունը ներկայացնում է ժամանակակից տարածաշրջանային հակամարտությունների ժամանակ հումանիտար ինտերվենցիաների դերը և դրանց արդյունավետության գնահատումը 1999-2008 թվականներին։ Նյութում վերլուծվում են միջազգային կազմակերպությունների, պետությունների և ոչ կառավարական կառույցների ներգրավվածությունը հակամարտությունների կարգավորման գործընթացներում՝ շեշտադրելով մարդասիրական օգնության տրամադրման, խաղաղապահ գործողությունների և բնակչության պաշտպանության մեխանիզմները։ Աշխատությունը ներկայացնում է կոնկրետ դեպքերի ուսումնասիրություն՝ անդրադառնալով ռազմական բախումների, տեղահանված բնակչության խնդիրների և տնտեսական ու սոցիալական հետևանքների վրա հումանիտար ինտերվենցիաների ազդեցությանը։ Նյութում քննարկվում են նաև իրավական հիմքերը, միջազգային իրավունքի և կազմակերպությունների կանոնակարգերի կիրառությունը, ինչպես նաև քաղաքական և անվտանգության գործոնները, որոնք ուղղորդում են կամ սահմանափակում ինտերվենցիաների արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կարևոր է միջազգային հարաբերությունների, քաղաքական գիտությունների և անվտանգության ոլորտների մասնագետների համար՝ տրամադրելով համապարփակ վերլուծություն հումանիտար միջամտությունների գործառնական, քաղաքական և սոցիալական ասպեկտների վերաբերյալ։

    Updated: 2026-09-09
    Հումանիտար ինտերվենցիաները ժամանակակից տարածաշրջանային հակամարտությունների կարգավորման համակարգում (1999-2008թթ.)