Մազանդարան Նահանգի արևմտյան հատվածի նախալեռնային և լեռնային ավանդական բնակավայրերի դերն ու նշանակությունը գյուղական տուրիզմի կայուն զարգացման գործում

Biology

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկական լիմֆոլեյկոզով հիվանդների լիմֆոցիտներում բջջաթաղանթային լիպիդների փոփոխությունների և դրանց հիմքում ընկած կենսաքիմիական ու մոլեկուլային մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են լիմֆոցիտների թաղանթների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, լիպիդային բաղադրության դերը բջջային գործընթացների կարգավորման մեջ, ինչպես նաև չարորակ վերափոխման պայմաններում թաղանթային համակարգերի հնարավոր փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆոսֆոլիպիդների, խոլեստերինի և այլ լիպիդային բաղադրիչների փոխհարաբերություններին, թաղանթների ֆիզիկաքիմիական հատկություններին և դրանց ազդեցությանը բջջային ազդանշանների փոխանցման ու նյութափոխանակության վրա։ Քննարկվում են լիպիդների օքսիդացման, ֆերմենտային վերափոխումների, թաղանթային կայունության և բջջային ֆունկցիաների խանգարման հնարավոր մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում քրոնիկական լիմֆոլեյկոզի ժամանակ լիմֆոցիտների կենսաբանական առանձնահատկություններին, հիվանդության զարգացման հետ կապված բջջային փոփոխություններին և դրանց կենսաքիմիական գնահատման մեթոդներին։ Կարևորվում են թաղանթային լիպիդների ուսումնասիրության նշանակությունը հիվանդության բջջամոլեկուլային գործընթացների պարզաբանման, հնարավոր կենսաբանական ցուցանիշների բացահայտման և հետագա հետազոտությունների ուղղությունների որոշման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիկոսների, բջջաբանների, արյունաբանների, ուռուցքաբանների, մոլեկուլային կենսաբանության մասնագետների և բժշկակենսաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է ոչ գծային բազմաչափ կառավարման համակարգերի կառուցման և սինթեզի տեսական ու մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տատանողականության ցուցանիշը որպես համակարգի դինամիկ հատկությունների գնահատման հիմնական չափանիշ կիրառելու հիման վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բազմամուտք և բազմաելք ունեցող դինամիկ օբյեկտների կառավարման այնպիսի օրենքների ձևավորման վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս ապահովել համակարգի կայունությունը, պահանջվող անցումային գործընթացները և տատանումների թույլատրելի մակարդակը։ Քննության են առնվում ոչ գծայնության ազդեցությունը համակարգի վարքագծի վրա, տարբեր կառավարման կապուղիների փոխազդեցությունը և այն առանձնահատկությունները, որոնք բազմաչափ համակարգերի վերլուծությունն ու նախագծումը տարբերում են միաչափ համակարգերի համապատասխան խնդիրներից։ Տատանողականության ցուցանիշը դիտարկվում է որպես կառավարման որակի կարևոր բնութագիր, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել անցումային գործընթացների բնույթը, համակարգի հակվածությունը տատանումների առաջացմանը և կառավարման պարամետրերի ազդեցությունը ընդհանուր դինամիկ վարքագծի վրա։ Ուսումնասիրվում են մաթեմատիկական մոդելների ձևավորման, համակարգի վիճակի փոփոխականների նկարագրման և կառավարման ազդեցությունների ընտրության սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառավարման համակարգի պարամետրերի այնպիսի ընտրությանը, որի դեպքում միաժամանակ հնարավոր է ապահովել կայունություն, բավարար արագագործություն և անցանկալի տատանումների սահմանափակում։ Քննարկվում են ոչ գծային տարրերի, հետադարձ կապերի և տարբեր կարգավորող ազդեցությունների դերը համակարգի դինամիկ հատկությունների ձևավորման գործում։ Կարևորվում է բազմաչափ համակարգերում առանձին փոփոխականների փոխադարձ ազդեցության հաշվառումը, քանի որ մեկ կառավարման կապուղում կատարված փոփոխությունը կարող է էականորեն անդրադառնալ մյուս ելքային մեծությունների վարքագծի վրա։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են համակարգի կայունության գնահատման և կառավարման օրենքների սինթեզի մաթեմատիկական պայմանները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել նախագծման այնպիսի մեթոդներ, որոնք կիրառելի կլինեն տարբեր կառուցվածք և բարդության աստիճան ունեցող կառավարման օբյեկտների համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համակարգի պարամետրերի փոփոխությունների և արտաքին խանգարումների նկատմամբ կառավարման արդյունավետության պահպանման խնդրին։ Տեսական արդյունքների հիման վրա հնարավոր է գնահատել մշակված ալգորիթմների կիրառելիությունը տեխնիկական համակարգերի կառավարման խնդիրներում և համեմատել տարբեր կարգավորման սկզբունքների արդյունավետությունը։ Առանձին նշանակություն ունի համակարգի ցանկալի դինամիկական հատկությունների նախնական սահմանման և դրանց համապատասխան կառավարման պարամետրերի որոշման միջև կապի բացահայտումը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ոչ գծային բազմաչափ համակարգերի կառավարման տեսության զարգացման և դրանց սինթեզի համար նոր կամ կատարելագործված չափանիշների կիրառման հնարավորությամբ։ Կիրառական տեսանկյունից ներկայացվող մոտեցումները կարող են նշանակություն ունենալ ավտոմատացման, ռոբոտատեխնիկայի, տեխնոլոգիական գործընթացների կառավարման, էլեկտրամեխանիկական և այլ բարդ դինամիկ համակարգերի նախագծման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ավտոմատ կառավարման տեսության, համակարգային վերլուծության, կիրառական մաթեմատիկայի և կառավարման ճարտարագիտության ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Biology

Այս աշխատանքը նվիրված է գենետիկորեն մոդիֆիկացված կարտոֆիլի հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով դրա կենսաբանական, ագրոնոմիական և մոլեկուլային առանձնահատկությունների համապարփակ վերլուծություն։ Վերլուծվում են այն գենետիկական փոփոխությունները, որոնք կատարվում են կարտոֆիլի բույսի վրա՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բերքատվությունը, դիմադրողականությունը վնասատուների, հիվանդությունների և շրջակա միջավայրի անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մուտացված կամ ներմուծված գեների ազդեցությանը բույսի ֆիզիոլոգիական գործընթացների վրա՝ ներառյալ աճի կարգավորումը, օսլայի կուտակումը, պալարների որակը և սննդային արժեքը։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև լաբորատոր և դաշտային փորձարկումների արդյունքների վերլուծությունը, որոնք թույլ են տալիս գնահատել գենետիկ փոփոխությունների կայունությունը տարբեր կլիմայական պայմաններում։ Միաժամանակ քննարկվում են գենետիկորեն մոդիֆիկացված մշակաբույսերի կիրառման հնարավոր ռիսկերն ու առավելությունները՝ ներառյալ էկոլոգիական ազդեցությունները, կենսաանվտանգության խնդիրները և գյուղատնտեսական արտադրողականության բարձրացման հեռանկարները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ գենետիկ ինժեներիայի կիրառումը կարտոֆիլի մշակման մեջ կարող է դառնալ կարևոր գործիք սննդային անվտանգության ապահովման և գյուղատնտեսության արդիականացման համար։

Linguistics

Հայոց լեզվի տեսություն աշխատությունը լեզվաբանական-ուսումնական բնույթի ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայոց լեզվի կառուցվածքի գիտական հիմքերը՝ ընդգրկելով նրա հնչյունաբանությունը, բառագիտությունը, ձևաբանությունը և շարահյուսությունը, այն բացատրում է լեզվի համակարգային բնույթը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր լեզվական մակարդակները փոխկապակցված և միասին ձևավորում խոսքի ամբողջական կառուցվածքը, գիրքը անդրադառնում է նաև հայերենի պատմական զարգացման որոշ առանձնահատկություններին, բարբառային բազմազանությանը և ժամանակակից լեզվական նորմերի ձևավորմանը, միաժամանակ ընդգծելով լեզվի ճիշտ կիրառման կանոնները գրավոր և բանավոր խոսքում, ինչը այն դարձնում է կարևոր ուսումնական աղբյուր ուսանողների, լեզվաբանների և հայերենը խորությամբ ուսումնասիրողների համար։

Economics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական աճի ապահովման գործում ներդրումային գործընթացների դերին և հատկապես արժեթղթերի շուկայի միջոցով ներդրումային ռեսուրսների ներգրավման հնարավորություններին։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել տնտեսական աճի և ներդրումային գործունեության փոխկապակցվածությունը, ուսումնասիրել արժեթղթերի շուկայի զարգացման առանձնահատկությունները և գնահատել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով կապիտալի շուկան կարող է նպաստել տնտեսության մեջ երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորմանն ու արդյունավետ բաշխմանը։ Տնտեսական աճի ապահովման համար անհրաժեշտ է ոչ միայն արտադրության և սպառման ընդլայնում, այլև ներդրումների շարունակական հոսք դեպի տնտեսության տարբեր ճյուղեր։ Ներդրումները հնարավորություն են տալիս ստեղծել նոր արտադրական հզորություններ, կատարելագործել տեխնոլոգիաները, զարգացնել ենթակառուցվածքները, բարձրացնել աշխատանքի արտադրողականությունը և ընդլայնել ձեռնարկությունների մրցունակությունը։ Այս տեսանկյունից ֆինանսական շուկան, իսկ դրա կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը՝ արժեթղթերի շուկան, կարող է հանդես գալ որպես խնայողությունները ներդրումային կապիտալի վերածող հիմնական մեխանիզմներից մեկը։ Արժեթղթերի շուկայի էությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս կապիտալի կարիք ունեցող տնտեսավարող սուբյեկտներին ֆինանսական միջոցներ ներգրավել՝ բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների թողարկման միջոցով։ Միաժամանակ ներդրողները ստանում են իրենց միջոցները տարբեր ակտիվներում տեղաբաշխելու հնարավորություն՝ ակնկալելով եկամուտ և ընդունելով համապատասխան ռիսկ։ Այս փոխհարաբերությունը ստեղծում է ֆինանսական ռեսուրսների վերաբաշխման համակարգ, որը կարող է նպաստել տնտեսության առավել արդյունավետ հատվածների ֆինանսավորմանը։ Հայաստանի տնտեսության պայմաններում արժեթղթերի շուկայի զարգացումը հատկապես կարևոր է տնտեսության ֆինանսավորման աղբյուրների դիվերսիֆիկացման տեսանկյունից։ Եթե տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրը միայն բանկային վարկավորումն է, ապա ֆինանսական համակարգի հնարավորությունները կարող են սահմանափակվել։ Զարգացած կապիտալի շուկան հնարավորություն է տալիս լրացնել բանկային ֆինանսավորումը և ընկերություններին հասանելի դարձնել երկարաժամկետ ֆինանսավորման այլընտրանքային աղբյուրներ։ Այսպիսի բազմազանեցումը կարող է նվազեցնել տնտեսության կախվածությունը մեկ ֆինանսավորման մեխանիզմից և ընդլայնել ներդրումային ծրագրերի իրականացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի ձևավորման և զարգացման գործընթացի վերլուծությունը։ Դիտարկվում են շուկայի մասնակիցները, ֆինանսական գործիքների տեսակները, ներդրումային միջավայրի առանձնահատկությունները և շուկայի գործունեության վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Արժեթղթերի շուկայի արդյունավետությունը մեծապես կախված է վստահության մակարդակից, տեղեկատվության թափանցիկությունից, իրավական պաշտպանության մեխանիզմներից, ֆինանսական ենթակառուցվածքների զարգացածությունից և ներդրողների համար առկա հնարավորությունների բազմազանությունից։ Ներդրումների ներգրավման կարևոր նախապայմաններից է ներդրումային միջավայրի կանխատեսելիությունը։ Ներդրողը որոշում կայացնելիս գնահատում է ոչ միայն սպասվող եկամտաբերությունը, այլև ռիսկերը, շուկայի իրացվելիությունը, իրավական միջավայրը և ներդրված կապիտալի վերադարձի հնարավորությունները։ Հետևաբար արժեթղթերի շուկայի զարգացումը պահանջում է այնպիսի ինստիտուցիոնալ միջավայր, որը կարող է ապահովել շուկայի մասնակիցների իրավունքների պաշտպանությունը և ֆինանսական տեղեկատվության հասանելիությունը։ Աշխատության շրջանակում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև արժեթղթերի շուկայի ազդեցությունը տնտեսության խնայողությունների մոբիլիզացման վրա։ Տնային տնտեսությունների, կազմակերպությունների և այլ ներդրողների ժամանակավորապես ազատ դրամական միջոցները կարող են ուղղվել ֆինանսական ակտիվների ձեռքբերմանը, իսկ ներգրավված միջոցները՝ տնտեսության զարգացմանն ուղղված ծրագրերի ֆինանսավորմանը։ Այսպիսով, արժեթղթերի շուկան կարող է կապ ստեղծել խնայողությունների և ներդրումների միջև՝ նպաստելով կապիտալի ավելի արդյունավետ շրջանառությանը։ Բաժնային արժեթղթերի շուկայի զարգացումը կարող է հնարավորություն տալ ընկերություններին ներգրավել կապիտալ՝ առանց պարտքային ֆինանսավորման ծավալների ավելացման։ Բաժնետոմսերի թողարկման միջոցով ընկերությունը կարող է ներգրավել նոր սեփական կապիտալ, իսկ ներդրողը ստանում է ընկերության ապագա տնտեսական արդյունքներին մասնակցելու հնարավորություն։ Միաժամանակ պարտատոմսերի շուկան կարող է ապահովել երկարաժամկետ պարտքային ռեսուրսների ներգրավում ինչպես պետական, այնպես էլ մասնավոր հատվածի համար։ Այս երկու ուղղությունների համադրումը կարող է ձևավորել ավելի բազմազան ֆինանսավորման համակարգ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև արժեթղթերի շուկայի և տնտեսական աճի միջև փոխադարձ կապի գնահատումը։ Զարգացող շուկան կարող է նպաստել ներդրումների ավելացմանը, իսկ տնտեսական աճը, իր հերթին, կարող է մեծացնել ընկերությունների շահութաբերությունը, ներդրողների ակտիվությունը և ֆինանսական գործիքների նկատմամբ պահանջարկը։ Այսպիսով ձևավորվում է փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմ, որի արդյունավետությունը կախված է ֆինանսական շուկայի խորությունից և տնտեսության ընդհանուր զարգացման մակարդակից։ Հատուկ ուշադրություն է պահանջում նաև շուկայի իրացվելիության խնդիրը։ Ներդրողների համար կարևոր է ոչ միայն արժեթուղթ ձեռք բերելու, այլև անհրաժեշտության դեպքում այն արագ և արդար գնով վաճառելու հնարավորությունը։ Ցածր իրացվելիությունը կարող է մեծացնել ներդրումային ռիսկը և նվազեցնել շուկայի գրավչությունը։ Հետևաբար արժեթղթերի շուկայի զարգացման քաղաքականության կարևոր ուղղություններից է գործարքների ծավալների, մասնակիցների թվի և ֆինանսական գործիքների բազմազանության մեծացումը։ Արժեթղթերի շուկայի զարգացման համար կարևոր նշանակություն ունի նաև ինստիտուցիոնալ ներդրողների դերը։ Կենսաթոշակային ֆոնդերը, ապահովագրական կազմակերպությունները, ներդրումային ֆոնդերը և այլ խոշոր ֆինանսական կառույցներ կարող են երկարաժամկետ միջոցներ ուղղել արժեթղթերի շուկա։ Նման ներդրողները կարող են ապահովել շուկայի պահանջարկի ավելի կայուն հիմք և նպաստել ֆինանսական գործիքների նկատմամբ հետաքրքրության ընդլայնմանը։ Միաժամանակ նրանց ակտիվությունը կարող է բարձրացնել կորպորատիվ կառավարման և ֆինանսական հաշվետվողականության պահանջները։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման խնդիրը։ Նման ընկերությունների համար կապիտալի շուկա դուրս գալը հաճախ ավելի բարդ է՝ պայմանավորված տեղեկատվության թափանցիկության, թողարկման ծախսերի, կառավարման համակարգերի և ներդրողների համար ռիսկերի բարձր մակարդակի հետ։ Սակայն համապատասխան ենթակառուցվածքների և կարգավորման պայմաններում արժեթղթերի շուկան կարող է ստեղծել ֆինանսավորման նոր հնարավորություններ նաև այդ հատվածի համար։ Այս հանգամանքը կարևոր է Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքում փոքր և միջին բիզնեսի ունեցած նշանակության պատճառով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ տնտեսական աճի ներդրումային ապահովման գործում արժեթղթերի շուկան կարող է կատարել մի շարք կարևոր գործառույթներ՝ մոբիլիզացնել խնայողությունները, ապահովել կապիտալի վերաբաշխում, ընդլայնել ձեռնարկությունների ֆինանսավորման աղբյուրները, խթանել ներդրումային ակտիվությունը և նպաստել ֆինանսական համակարգի դիվերսիֆիկացմանը։ Միաժամանակ շուկայի արդյունավետությունը կախված է դրա իրացվելիությունից, թափանցիկությունից, իրավական և ինստիտուցիոնալ միջավայրից, ներդրողների վստահությունից և ֆինանսական գործիքների բազմազանությունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, ներդրումային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև բուհերի ուսանողներին։ Այն հատկապես օգտակար է Հայաստանի տնտեսական զարգացման, կապիտալի շուկայի, ներդրումային քաղաքականության և ֆինանսական համակարգի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է նանոսենսորներում տեղի ունեցող ֆիզիկական երևույթների մոդելավորմանն ու դրանց տեսական ուսումնասիրությանը։ Գրքում դիտարկվում են նանոմասշտաբային համակարգերի աշխատանքի հիմքում ընկած ֆիզիկական գործընթացները, դրանց մաթեմատիկական նկարագրության սկզբունքները և համակարգչային մոդելավորման միջոցով տարբեր երևույթների հետազոտման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնք պայմանավորում են նանոսենսորների զգայունությունը, ընտրողականությունը, արձագանքի բնույթը և չափման ճշգրտությունը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննարկվել նանոկառուցվածքների էլեկտրական, մեխանիկական, ջերմային, օպտիկական և այլ ֆիզիկական հատկությունները, ինչպես նաև արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դրանց արձագանքի մեխանիզմները։ Մոդելավորման կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նանոսենսորների վարքագիծը տարբեր պայմաններում, բացահայտել պարամետրերի միջև փոխկապակցվածությունները և կանխատեսել համակարգի արձագանքը՝ առանց յուրաքանչյուր գործընթացի անմիջական փորձարարական իրականացման։ Աշխատությունը կարևոր է նանոֆիզիկայի, նանոէլեկտրոնիկայի, սենսորային տեխնոլոգիաների և կիրառական ֆիզիկայի տեսանկյունից, քանի որ համադրում է տեսական մոտեցումները և հաշվարկային մեթոդները՝ նանոմասշտաբային սարքերի աշխատանքի ավելի խոր ընկալման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆիզիկոսներին, ինժեներներին, նանոտեխնոլոգիայի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ որպես նանոսենսորների ֆիզիկական գործընթացների ուսումնասիրության և մոդելավորման մեթոդների վերաբերյալ տեղեկատվական աղբյուր։