Mechanisms of the birth of quarkonium and high-energy hadrons in proton-proton and nucleus-nuclear collisions at the energies of the Large Hadron Collider

Law

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է քրեական գործերի դատական քննության պարզեցված և արագացված ընթացակարգերի տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության շրջանակում։ Քննության են առնվում տարբերակված դատավարական ձևերի էությունը, դրանց կիրառման նպատակները, իրավական հիմքերը և ընդհանուր դատավարական կարգից առանձնացնող հատկանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արագացված ընթացակարգի կիրառման պայմաններին, դատավարության մասնակիցների իրավունքների և օրինական շահերի ապահովմանը, ինչպես նաև արդար դատաքննության երաշխիքների պահպանմանը։ Վերլուծվում են դատարանի, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի դերերը, դատավարական գործողությունների իրականացման առանձնահատկությունները և գործի քննության ժամկետների կրճատման հետ կապված հարցերը։ Քննարկվում է դատավարական արդյունավետության և անձի հիմնարար իրավունքների պաշտպանության միջև հավասարակշռության ապահովման անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև իրավական կարգավորման հնարավոր հակասություններին, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրներին և ընթացակարգի կատարելագործման ուղղություններին։ Աշխատանքը կարող է նպաստել քրեական դատավարության տարբերակված ձևերի վերաբերյալ գիտական պատկերացումների զարգացմանը և դատական ընթացակարգերի արդյունավետ կազմակերպման վերաբերյալ առաջարկությունների ձևավորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, դատախազների, հետազոտողների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Նիկոմիդիայի անկախ գավառում հայկական տպագրության և հայ պարբերական մամուլի ձևավորման ու զարգացման պատմության համառոտ ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարածաշրջանում հայկական տպագրական գործունեության սկզբնավորման նախադրյալները, տպարանների գործունեությունը, հրատարակչական նախաձեռնությունները և հայալեզու պարբերականների դերը տեղի հայ համայնքի հասարակական ու մշակութային կյանքում։ Ներկայացվում են տպագիր խոսքի տարածման հիմնական ուղղությունները, հրատարակությունների բնույթը և դրանց նշանակությունը կրթության, ազգային մշակույթի, գրականության ու հասարակական մտքի զարգացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարբերական մամուլին՝ որպես համայնքի ներքին կյանքի, կրթական գործունեության, մշակութային նախաձեռնությունների և ժամանակի հասարակական խնդիրների արտացոլման կարևոր աղբյուրի։ Դիտարկվում է տպագրության կապը հայկական դպրոցների, եկեղեցական և մշակութային հաստատությունների, մտավորականության ու ընթերցող հասարակության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև խմբագիրների, հրատարակիչների, տպագրիչների և այլ գործիչների ներդրմանը հայկական տպագիր մշակույթի տարածման գործում։ Պարբերականների և այլ հրատարակությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տեղի հայ բնակչության մտավոր հետաքրքրությունների, մշակութային կապերի և ինքնության պահպանման միջոցների մասին։ Կարևորվում է տպագիր ժառանգության ուսումնասիրությունը նաև մատենագիտական տեսանկյունից՝ հրատարակությունների հայտնաբերման, նկարագրման և համակարգման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր աղբյուր հանդիսանալ հայ մամուլի և տպագրության պատմության, արևմտահայ մշակույթի, հայ համայնքների պատմության, մատենագիտության և Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության հասարակական ու մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։

Culture

Աշխատությունը ներկայացնում է հայկական մանրանկարչության բազմադարյա ավանդույթը՝ կենտրոնանալով ձեռագիր մատյանների գեղարվեստական ձևավորման, պատկերային համակարգի, ոճական առանձնահատկությունների և պատմամշակութային նշանակության վրա։ Հայկական մանրանկարչությունը ձևավորվել և զարգացել է ձեռագրային մշակույթի հետ սերտ կապի մեջ և այսօր համարվում է հայկական միջնադարյան արվեստի ամենակարևոր պահպանված դրսևորումներից մեկը։ Հայկական ձեռագրերի զգալի մասը զարդարված է մանրանկարներով, զարդագրերով, խորաններով, գլխազարդերով և լուսանցազարդերով, որոնք ոչ միայն գեղագիտական, այլև կառուցվածքային ու խորհրդանշական գործառույթներ են կատարել։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մանրանկարչության զարգացման փուլերի և տարբեր գեղարվեստական դպրոցների առանձնահատկությունների բացահայտումը։ Հայկական մանրանկարչության պատմության մեջ առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում Անիի, Գլաձորի, Տաթևի, Վասպուրականի, Սյունիքի, Արցախի և Կիլիկիայի կենտրոնները, որոնցից յուրաքանչյուրում ձևավորվել են գունային լուծումների, կերպարների պատկերման, զարդանախշերի և կոմպոզիցիոն կառուցվածքի յուրահատուկ ավանդույթներ։ Հատկապես կարևոր է XIII-XIV դարերի շրջանը, երբ հայկական մանրանկարչությունը հասել է բարձր գեղարվեստական զարգացման, իսկ Կիլիկյան Հայաստանի և Մեծ Հայքի տարբեր կենտրոններում ստեղծագործել են նշանավոր վարպետներ։ Այդ շրջանի արվեստը աչքի է ընկնում պատկերագրական բազմազանությամբ, արտահայտիչ կերպարներով, բարդ կոմպոզիցիաներով, հարուստ զարդանախշերով և գունային նրբերանգների վարպետական օգտագործմամբ։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունի Թորոս Ռոսլինի ստեղծագործական ժառանգությունը, որը կարևոր դեր է ունեցել Կիլիկյան մանրանկարչության զարգացման գործում։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել Ավետարանների, Աստվածաշնչերի և այլ ձեռագիր գրքերի պատկերազարդումները, այդ թվում՝ Քրիստոսի կյանքի տեսարանները, ավետարանիչների դիմանկարները, աստվածաշնչյան դրվագները, ինչպես նաև լուսանցքներում և զարդային հատվածներում տեղ գտած բուսական ու կենդանական պատկերները։ Հայկական մանրանկարիչները կրոնական թեմաների կողքին երբեմն պատկերել են նաև առօրյա կյանքի տեսարաններ, արհեստներ, որս, երաժշտություն, մարդկանց կենցաղ, տարազ և այլ մանրամասներ, ինչի շնորհիվ մանրանկարները արժեքավոր աղբյուր են միջնադարյան հասարակության կյանքի ուսումնասիրության համար։ Կարևոր է նաև գույնի և նյութի ուսումնասիրությունը․ մանրանկարներում կիրառվող վառ գույները, ոսկու օգտագործումը, զարդային մոտիվների հարստությունը և գծանկարի ճշգրտությունը ստեղծում են հայկական ձեռագրային արվեստին բնորոշ արտահայտչականություն։ Միաժամանակ հայկական մանրանկարչությունը զարգացել է տարբեր մշակութային միջավայրերի հետ փոխազդեցության պայմաններում՝ պահպանելով սեփական պատկերագրական և ոճական ինքնատիպությունը։ Հայկական մանրանկարիչների գործունեությունը տարածվել է ոչ միայն Հայկական լեռնաշխարհում, այլև Կիլիկիայում, Ղրիմում, Պարսկաստանում, Սիրիայում, Կոստանդնուպոլսում և հայկական սփյուռքի այլ կենտրոններում։ Մանրանկարչության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ձեռագրի՝ որպես ամբողջական մշակութային առարկայի ընկալման համար։ Ձեռագիրը միաժամանակ գրական, պատմական, կրոնական և գեղարվեստական արժեք ունեցող հուշարձան է, որի մանրանկարները, զարդագրերը, կազմը և հիշատակարանները միասին տեղեկություններ են հաղորդում ստեղծման ժամանակաշրջանի, պատվիրատուների, գրիչների, նկարիչների և հասարակական կյանքի մասին։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն հայկական մանրանկարչությունը ներկայացնում է ոչ միայն որպես գեղեցիկ պատկերների ամբողջություն, այլև որպես հայկական մշակութային հիշողության, հոգևոր աշխարհի և գեղարվեստական մտածողության կարևոր արտահայտություն։ Այն կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, ձեռագրագետների, գրականագետների, հայագետների, ուսանողների և միջնադարյան արվեստի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել հայկական մանրանկարչության ձևավորման ու զարգացման, նրա գլխավոր կենտրոնների և վարպետների, պատկերագրական թեմաների, գեղարվեստական լեզվի և հայկական մշակույթի պատմության մեջ ունեցած բացառիկ նշանակության մասին։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է կենդանական աշխարհի բազմազանությանը և նպատակ ունի ընթերցողին մատչելի ձևով ներկայացնելու տարբեր կենդանիների առանձնահատկությունները, կենսակերպն ու բնության մեջ ունեցած նշանակությունը։ Կենդանիների մասին գիտելիքները հնարավորություն են տալիս ճանաչելու կենդանի բնության կառուցվածքը, հասկանալու տեսակների միջև եղած տարբերություններն ու ընդհանրությունները և պատկերացում կազմելու նրանց հարմարվողականության մասին։ Կենդանաբանական ուսումնասիրության կարևոր կողմերից են կենդանիների արտաքին և ներքին կառուցվածքը, սնվելու եղանակները, շարժումը, բազմացումը, բնակության միջավայրերն ու վարքագիծը։ Այս թեմաների միջոցով ընթերցողը կարող է ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել կենդանական օրգանիզմների և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության մասին։ Գիտելիքների նման համակարգված մատուցումը խթանում է դիտողականությունը, բնության նկատմամբ հետաքրքրությունը և կենդանի աշխարհի հանդեպ հոգատար վերաբերմունքը։ Գիրքը կարևոր է նաև հայերեն բնագիտական գրականության պատմության տեսանկյունից՝ որպես կենդանաբանության վերաբերյալ գիտելիքները հայ ընթերցողին հասանելի դարձնելու փորձ։ Այն արտացոլում է կրթական միջավայրում բնական գիտությունների տարածման և բնության ճանաչողությունը զարգացնելու ձգտումը։

History

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ժողովի առաջին նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովական գործունեության սկզբնական ընթացքը, քննարկումների գրանցման ձևը և նիստի ընթացքում արձանագրված տեղեկությունները։ Այն փաստաթղթային նշանակություն ունի 19-րդ դարի հայ համայնքային կյանքի և ազգային ներկայացուցչական կառույցների պատմության ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ժողովի աշխատանքի կազմակերպման, օրակարգային հարցերի ներկայացման, մասնակիցների ելույթների և քննարկումների պաշտոնական ամրագրման եղանակների մասին։ Նման նյութերը կարևոր են հայոց ազգային ինքնակառավարման պատմությունը, համայնքային վարչական հարաբերությունները և հասարակական որոշումների ընդունման մեխանիզմները հետազոտելու տեսանկյունից։ Դրանք նաև արժեքավոր տեղեկություններ են փոխանցում ժամանակաշրջանի պաշտոնական գրագրության, վարչական լեզվի և ժողովական ընթացակարգերի վերաբերյալ։ Առանձին նիստի արձանագրությունը, համադրվելով նույն ժողովի մյուս փաստաթղթերի հետ, հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու կառույցի գործունեության զարգացումը, քննարկումների շարունակականությունն ու համայնքային կառավարման կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Այն օգտակար սկզբնաղբյուր է հայ հասարակական-քաղաքական պատմությամբ, ազգային հաստատությունների գործունեությամբ և 19-րդ դարի հայ համայնքի վարչական կյանքով հետաքրքրվողների համար։

History

Աշխատանքը նվիրված է Միրզա Յուսուֆ Ներսեսովի պատմագրական երկի՝ որպես Ղարաբաղի XVII–XIX դարերի պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրի ուսումնասիրությանը և դրա պատմագիտական արժեքի գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել երկում պահպանված տեղեկությունները, պարզել դրանց բնույթը, հավաստիության աստիճանը և նշանակությունը Ղարաբաղի քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական ու մշակութային պատմության վերականգնման համար։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ աղբյուրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատմական իրադարձությունների նկարագրություն, այլև որպես որոշակի ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական իրականությունն արտացոլող պատմագրական հուշարձան։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում Ղարաբաղի տարածքում տեղի ունեցած քաղաքական գործընթացներին, տեղական իշխանությունների և վարչական կառույցների գործունեությանը, տարբեր իշխանական խմբերի փոխհարաբերություններին, պատերազմներին, արտաքին ուժերի ազդեցությանը և տարածաշրջանի քաղաքական կարգավիճակի փոփոխություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի աղբյուրի տեղեկությունների համադրումը այլ հայկական, պարսկական, ռուսական և տարածաշրջանային գրավոր վկայությունների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզելու առանձին հաղորդումների հավաստիությունը և վերականգնելու ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների առավել ամբողջական պատկերը։ Աշխատանքը կարևոր է նաև աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ պատմական երկի օգտագործումը պահանջում է հաշվի առնել հեղինակի ժամանակաշրջանը, տեղեկությունների ստացման հնարավոր աղբյուրները, հեղինակային դիրքորոշումները և պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման առանձնահատկությունները։ Ղարաբաղի XVII–XIX դարերի պատմության ուսումնասիրության համար աղբյուրի արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու տարածաշրջանի բնակչության, հասարակական հարաբերությունների, տնտեսական կյանքի, վարչական համակարգի և մշակութային միջավայրի վերաբերյալ տեղեկություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել նաև պատմական տեղանունների, անձնանունների, իշխանական տոհմերի և իրադարձությունների ժամանակագրության ուսումնասիրությունը, քանի որ նման տվյալները հնարավորություն են տալիս ճշգրտելու տարբեր պատմական գործընթացների ընթացքն ու փոխկապակցվածությունը։ Աղբյուրի քննադատական վերլուծությունը միաժամանակ թույլ է տալիս առանձնացնել այն տեղեկությունները, որոնք ունեն անմիջական սկզբնաղբյուրային նշանակություն, և դրանք տարբերակել հեղինակի մեկնաբանություններից կամ ավելի վաղ պատմական ավանդույթներից փոխանցված նյութերից։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն դեպքում, երբ ուսումնասիրության առարկան բազմաշերտ և հակասական պատմական գործընթացներ ունեցող տարածաշրջան է։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ տվյալ պատմագրական երկի համակարգված ուսումնասիրությունն ու այլ աղբյուրների հետ համադրումը կարող են էականորեն ընդլայնել Ղարաբաղի XVII–XIX դարերի պատմության վերաբերյալ գիտական պատկերացումները՝ արժեքավոր նյութ տրամադրելով տարածաշրջանի քաղաքական և հասարակական կյանքի, պատմական իրադարձությունների ժամանակագրության և պատմական հիշողության ձևավորման գործընթացների ուսումնասիրման համար։