Международно-правовая ответственность за международные преступления

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է քվանտային նանոհամակարգերում լիցքակիրների ցրման գործընթացների տեսական և ֆիզիկական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Գրքում քննարկվում են էլեկտրոնների, խոռոչների և այլ լիցքակիրների փոխազդեցությունները նանաչափ կառուցվածքներում, որտեղ քվանտային էֆեկտները էական ազդեցություն են ունենում նյութերի հատկությունների և մասնիկների վարքագծի վրա։ Ներկայացվում են ցրման տարբեր մեխանիզմներ՝ կապված ֆոնոնների, խառնուրդների, կառուցվածքային անհամասեռությունների և մասնիկների միջև փոխազդեցությունների հետ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը լիցքակիրների տեղափոխման, էներգիայի փոխանակման և հանգստացման գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրվում են քվանտային հորերը, քվանտային լարերը, քվանտային կետերը և այլ նանոկառուցվածքներ՝ վերլուծելով դրանցում տեղի ունեցող տրանսպորտային և օպտիկական երևույթները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից մաթեմատիկական մոդելներին և հաշվարկային մեթոդներին, որոնք կիրառվում են նանոհամակարգերի հատկությունների կանխատեսման և նոր սերնդի էլեկտրոնային ու օպտոէլեկտրոնային սարքերի նախագծման համար։

Technology

Այս աշխատությունը նվիրված է անհեծան ծածկերի կրողունակության գնահատման խնդիրներին՝ հաշվի առնելով սյուների ծռող մոմենտների ազդեցությունը կառուցվածքային համակարգի ընդհանուր աշխատանքի վրա։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են երկաթբետոնե և մետաղական շրջանակային համակարգերի ստատիկ և դինամիկ վարքագծի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև սյուն-ծածկ փոխազդեցության մեխանիզմները։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես են սյուներում առաջացող ծռող մոմենտները ազդում ծածկերի լարվածային-դեֆորմացիոն վիճակի վրա՝ փոխելով կրող տարրերի բաշխված բեռները և համակարգի ընդհանուր կայունությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվարկային մոդելների մշակմանը՝ վերջավոր տարրերի մեթոդի կիրառմամբ, ինչպես նաև ինժեներական պարզեցված մոտեցումների համեմատական վերլուծությանը։ Վերլուծվում են նաև կառուցվածքային օպտիմալացման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ապահովել նյութերի առավել արդյունավետ օգտագործում, նվազեցնել դեֆորմացիաները և բարձրացնել շենքերի սեյսմակայունությունը։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ սյուների ծռող մոմենտների հաշվառումը էական նշանակություն ունի անհեծան ծածկերի ճշգրիտ հաշվարկի և անվտանգ նախագծման համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է անձի պետաիրավական կարգավիճակի տեսական և իրավական ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով եվրոպական սահմանադրաիրավական զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում անհատի և պետության փոխհարաբերություններն են, մարդու հիմնարար իրավունքների և ազատությունների սահմանադրական երաշխավորումը, ինչպես նաև այն իրավական մեխանիզմները, որոնց միջոցով անձը դառնում է ոչ միայն պետական իշխանության պաշտպանության օբյեկտ, այլև սահմանադրական իրավունքների և պարտականությունների ինքնուրույն կրող։ Աշխատության սկզբնական հատվածում անձի պետաիրավական կարգավիճակը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված տարրերի ամբողջություն, որը ներառում է մարդու հիմնական իրավունքներն ու ազատությունները, քաղաքացիությունը, սահմանադրական պարտականությունները, իրավական պաշտպանության միջոցները և պետության կողմից դրանց ապահովման պարտավորությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել անձի ընդհանուր իրավական կարգավիճակը նրա հատուկ սահմանադրական կարգավիճակից և ցույց տալ, թե ինչպես են պետության իրավական համակարգում ամրագրված իրավունքները վերածվում գործնական պաշտպանության ենթակա իրավական հնարավորությունների։ Եվրոպական սահմանադրաիրավական զարգացումների ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ եվրոպական իրավական տարածքում մարդու իրավունքների պաշտպանության համակարգը ձևավորվել է ազգային սահմանադրությունների, միջազգային պայմանագրերի և վերազգային իրավական մեխանիզմների փոխազդեցության արդյունքում։ Աշխատությունը անդրադառնում է այն սկզբունքներին, որոնք աստիճանաբար դարձել են ժամանակակից եվրոպական սահմանադրականության հիմքեր՝ մարդու արժանապատվության հարգում, իրավահավասարություն, օրենքի գերակայություն, ժողովրդավարություն, հիմնարար իրավունքների երաշխավորում և իշխանության սահմանափակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես է փոխվել պետության և անհատի հարաբերությունների ընկալումը։ Դասական պետակենտրոն մոդելից աստիճանաբար անցում է կատարվել այնպիսի համակարգի, որտեղ պետական իշխանության լեգիտիմությունը և սահմանները մեծապես պայմանավորված են մարդու իրավունքների ճանաչմամբ և դրանց արդյունավետ պաշտպանությամբ։ Այս համատեքստում սահմանադրությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետական մարմինների կազմակերպումը կարգավորող փաստաթուղթ, այլև որպես անձի իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության հիմնական իրավական երաշխիք։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է քաղաքացիության ինստիտուտի ուսումնասիրությունը, քանի որ անձի պետաիրավական կարգավիճակի որոշ տարրեր ուղղակիորեն կապված են պետության հետ նրա իրավական կապի բնույթի հետ։ Միաժամանակ ժամանակակից եվրոպական իրավական զարգացումները ցույց են տալիս, որ մարդու մի շարք հիմնարար իրավունքներ չեն կարող կախված լինել միայն քաղաքացիության առկայությունից։ Այս տարբերակումը հատկապես կարևոր է օտարերկրացիների, փախստականների և քաղաքացիություն չունեցող անձանց իրավունքների պաշտպանության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև իրավունքների սահմանափակման խնդիրը։ Ժամանակակից սահմանադրական պետությունում մարդու իրավունքները, թեև ունեն բարձրագույն իրավական պաշտպանություն, որոշակի պայմաններում կարող են ենթարկվել սահմանափակումների։ Այդ սահմանափակումները պետք է ունենան իրավական հիմք, հետապնդեն իրավաչափ նպատակ և համապատասխանեն անհրաժեշտության ու համաչափության պահանջներին։ Այս սկզբունքները կարևոր նշանակություն ունեն այն հավասարակշռության ձևավորման համար, որը պետք է գոյություն ունենա անհատի ազատության և հանրային շահերի պաշտպանության միջև։ Եվրոպական սահմանադրաիրավական զարգացումների համատեքստում առանձնահատուկ դեր ունի նաև դատական պաշտպանության ինստիտուտը։ Անձի պետաիրավական կարգավիճակը լիարժեք է միայն այն դեպքում, երբ իրավունքի խախտման դեպքում անձն ունի անկախ և արդյունավետ պաշտպանության հնարավորություն։ Այդ պատճառով հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ սահմանադրական արդարադատությանը, դատական պաշտպանության իրավունքին և մարդու իրավունքների միջազգային պաշտպանության մեխանիզմներին։ Եվրոպական համակարգում այս հարցերի կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ մարդու իրավունքների պաշտպանության ազգային միջոցներին լրացնում են միջազգային և վերազգային մեխանիզմները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել պետությունների գործողությունների համապատասխանությունը ստանձնած պարտավորություններին։ Աշխատության տեսական նշանակությունն այն է, որ անձի պետաիրավական կարգավիճակը դիտարկվում է ոչ թե մեկ իրավական նորմի կամ իրավունքի շրջանակում, այլ որպես ամբողջական սահմանադրաիրավական ինստիտուտ, որի բովանդակությունը զարգանում է հասարակական և քաղաքական փոփոխություններին զուգընթաց։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ եվրոպական սահմանադրականության զարգացման ընթացքում անձի իրավունքների պաշտպանության մակարդակի բարձրացումը դարձել է պետական իշխանության կազմակերպման և գործունեության առանցքային չափանիշներից մեկը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, մարդու իրավունքների, եվրոպական իրավունքի և պետական կառավարման ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների, դասախոսների, ուսանողների և հետազոտողների համար՝ հնարավորություն տալով հասկանալ անձի և պետության իրավական փոխհարաբերությունների ժամանակակից մոդելը և դրա ձևավորման եվրոպական փորձը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ֆրանսիայի միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1991–2001 թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր միջազգային և քաղաքական պայմանների համատեքստում։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակն ընդգրկում է Հայաստանի Հանրապետության անկախացման առաջին տասնամյակը, երբ երկիրը ձգտում էր հաստատել երկկողմ դիվանագիտական կապեր, ամրապնդել իր միջազգային դիրքերը և ձևավորել արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունները։ Այս գործընթացում Ֆրանսիան առանձնահատուկ դեր է ունեցել՝ հաշվի առնելով երկու երկրների միջև պատմական, մշակութային և հասարակական կապերը, ինչպես նաև Ֆրանսիայում ձևավորված հայկական համայնքի նշանակությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը, պետական և քաղաքական մակարդակներում իրականացված փոխայցելությունները, պաշտոնական շփումների զարգացումը և երկկողմ հարաբերությունների իրավաքաղաքական հիմքի ձևավորումը։ Առանձին կարևորություն ունի տնտեսական համագործակցության ուսումնասիրությունը, ներառյալ առևտրային կապերը, ներդրումները, ֆինանսատնտեսական փոխգործակցությունը և Հայաստանի շուկայում ֆրանսիական կառույցների ներգրավվածությունը։ Մշակութային և կրթական կապերը ևս առանցքային ուղղություն են, քանի որ Ֆրանսիայի հետ հարաբերություններում նշանակալի տեղ են զբաղեցրել ֆրանսերեն լեզվի տարածումը, կրթական ծրագրերը, գիտական ու մշակութային փոխանակումները և հայկական մշակույթի ներկայացումը Ֆրանսիայում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Ֆրանսիայի դիրքորոշմանը Հայաստանի անվտանգության, տարածաշրջանային հակամարտությունների և Հարավային Կովկասի քաղաքական զարգացումների նկատմամբ։ Այս համատեքստում կարևորվում է նաև Ֆրանսիայի գործունեությունը եվրոպական և միջազգային կառույցներում, որտեղ այն կարող էր նպաստել Հայաստանի շահերի ներկայացմանը և երկկողմ հարաբերությունների միջազգային բաղադրիչի ընդլայնմանը։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական դժվարությունները, տարածաշրջանային անկայունությունը և արտաքին քաղաքական բարդությունները լրացուցիչ նշանակություն են հաղորդում Ֆրանսիայի հետ համագործակցության զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատության վերջին ժամանակային սահմանը՝ 2001 թվականը, կարևոր է նաև այն պատճառով, որ այդ շրջանում հայ-ֆրանսիական հարաբերությունները մտնում էին նոր փուլ, իսկ Ֆրանսիայում Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործընթացը ստանում էր առանձնահատուկ քաղաքական նշանակություն։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության մասնագետներին, քաղաքագետներին, տարածաշրջանային քաղաքականությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև հայ-ֆրանսիական կապերի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպես են անկախ Հայաստանի առաջին տասնամյակում ձևավորվել և զարգացել Ֆրանսիայի հետ քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և հասարակական կապերը, և ինչ դեր են դրանք ունեցել Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ու միջազգային հարաբերությունների համակարգում։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է կոնտրաբասի դերի և գեղարվեստական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը XX դարի երկրորդ կեսի և XXI դարասկզբի հայ կոմպոզիտորական արվեստում։ Ներկայացվում են գործիքի կիրառման առանձնահատկությունները տարբեր ժանրերի և ոճական ուղղությունների ստեղծագործություններում՝ ուշադրություն դարձնելով նրա արտահայտչական, տեխնիկական և հնչերանգային հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես է ժամանակի ընթացքում փոխվել կոնտրաբասի նշանակությունը երաժշտական ստեղծագործություններում՝ ավանդական նվագակցող և նվագախմբային գործառույթներից մինչև առավել ինքնուրույն ու արտահայտիչ դերերի ստանձնումը։ Անդրադարձ է կատարվում հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործական մոտեցումներին, գործիքի հնչողության և կատարողական հնարավորությունների օգտագործման եղանակներին, ինչպես նաև ժամանակակից երաժշտական լեզվի ազդեցությանը կոնտրաբասի համար գրված կամ նրա մասնակցությամբ ստեղծված երկերի վրա։ Քննարկվում են կատարողական տեխնիկայի զարգացման առանձնահատկությունները, նոր արտահայտչամիջոցների կիրառումը, հնչերանգային բազմազանությունը և գործիքի դերը երաժշտական կերպարների ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել նշված ժամանակաշրջանում հայկական երաժշտարվեստում կոնտրաբասի զարգացման հիմնական միտումների, կոմպոզիտորական մտածողության փոփոխությունների և գործիքի կատարողական ներուժի ընդլայնման մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, կոմպոզիտորների, կոնտրաբասահարների, երաժշտական ուսումնական հաստատությունների դասախոսների և ուսանողների, ինչպես նաև հայկական ակադեմիական երաժշտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է արտաքին շոկերի ազդեցության և Հայաստանի Հանրապետությունում մակրոտնտեսական կայունության ապահովման հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում արտաքին տնտեսական միջավայրից փոխանցվող այնպիսի ազդեցությունների դրսևորումները, որոնք կարող են պայմանավորված լինել համաշխարհային շուկաների տատանումներով, արտաքին պահանջարկի փոփոխություններով, ֆինանսական հոսքերով, փոխարժեքային զարգացումներով և միջազգային տնտեսական գործընթացներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին ազդեցությունների փոխանցման ուղիներին և դրանց հնարավոր հետևանքներին տնտեսական աճի, գնաճի, զբաղվածության, պետական ֆինանսների ու արտաքին տնտեսական հավասարակշռության համար։ Վերլուծվում են տնտեսության խոցելիության և արտաքին ցնցումների նկատմամբ դիմակայունության վրա ազդող հիմնական գործոնները, ինչպես նաև հարկաբյուջետային ու դրամավարկային քաղաքականության հնարավոր դերակատարումը։ Քննարկվում են մակրոտնտեսական ռիսկերի գնահատման, տնտեսական տատանումների մեղմման, ֆինանսական կայունության պահպանման և տնտեսության հարմարվողականության բարձրացման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու արտաքին շոկերի և ներքին մակրոտնտեսական գործընթացների փոխկապակցվածությունը և առանձնացնելու կայունության ամրապնդման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մակրոտնտեսագիտության, տնտեսական քաղաքականության, պետական ֆինանսների և ֆինանսական կայունության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։