Միջազգային կազմակերպությունների կողմից օտարերկրյա պորտֆելային ներդրումների կարգավորումը (ՀՀ օրինակով)

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է քաղցր տաքդեղի և բադրիջանի տարբեր սորտերի կենսաբանական, ագրոնոմիական և արտադրական առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության երկու էապես տարբեր հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում սորտերի աճի և զարգացման ընթացքի, բերքատվության, պտուղների որակական հատկանիշների և շրջակա միջավայրի պայմաններին հարմարվողականության գնահատումն է՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր գոտիներում առավել արդյունավետ դրսևորվող սորտային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բույսերի ֆենոլոգիական փուլերին՝ ծլման, վեգետատիվ աճի, ծաղկման, պտղակալման և բերքի հասունացման ժամկետներին, քանի որ ջերմաստիճանային ռեժիմի, վեգետացիոն շրջանի տևողության և տեղանքի բարձրության տարբերությունները կարող են էականորեն ազդել դրանց զարգացման ընթացքի վրա։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե նույն սորտերը ինչպես են արձագանքում լեռնաանտառային գոտու համեմատաբար զով պայմաններին և Արարատյան հարթավայրին բնորոշ ավելի տաք ու չոր կլիմայական միջավայրին։ Քննվում են բույսերի ձևաբանական հատկանիշները, պտուղների չափը, ձևը, զանգվածը, ապրանքային տեսքը, հասունացման միաժամանակությունը և բերքի ձևավորման ընդհանուր բնույթը։ Կարևորվում է ոչ միայն բարձր բերքատվությունը, այլև դրա կայունությունը, քանի որ սորտի արտադրական արժեքը պայմանավորված է տարբեր եղանակային պայմաններում կանխատեսելի արդյունք ապահովելու ունակությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև հողի առանձնահատկությունների, խոնավության ապահովվածության և ջերմային պայմանների ազդեցությունները բույսերի կենսագործունեության ու պտղաբերության վրա։ Սորտերի համեմատական գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական շրջանացման համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս տարբերակել լայն հարմարվողականություն ունեցող և առավելապես որոշակի գոտուն համապատասխանող ձևերը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև բանջարաբուծության սորտային կառուցվածքի կատարելագործման, տեղական պայմաններին համապատասխան մշակաբույսերի ընտրության և արտադրական արդյունավետության գնահատման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է բանջարաբուծության, սորտագիտության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և ագրոէկոլոգիայի մոտեցումները՝ տարբեր բնական գոտիներում քաղցր տաքդեղի ու բադրիջանի սորտերի կենսաբանական և տնտեսական արժեքը համակողմանիորեն գնահատելու նպատակով։

Medicine

Միջին ականջի և վերին շնչուղիների զուգակցված հիվանդությունների դեպքում համակցված վիրահատական բուժման հիմնավորումը պայմանավորված է այդ համակարգերի անատոմիական, ֆունկցիոնալ և պաթոֆիզիոլոգիական սերտ փոխկապակցվածությամբ, որտեղ Էվստաքյան փողը, քթի խոռոչը, քթըմպանը և միջին ականջը կազմում են միասնական օդափոխության և դրենաժի համակարգ։ Հաճախ հանդիպող համակցված ախտաբանությունները՝ քրոնիկական միջին օտիտը, ադենոիդային հյուսվածքի հիպերպլազիան, քրոնիկական ռինոսինուսիտը և Էվստաքյան փողի դիսֆունկցիան, փոխադարձաբար նպաստում են հիվանդության քրոնիզացմանը և բուժման արդյունավետության նվազեցմանը, եթե կիրառվում է միայն մեկ օջախի մեկուսացված բուժում։ Համակցված վիրահատական մոտեցման հիմնական հիմնավորումն այն է, որ վերին շնչուղիների օդափոխության և դրենաժի վերականգնումը անմիջական ազդեցություն ունի միջին ականջի աերացիայի վրա, ինչի արդյունքում բարելավվում է թմբկախոռոչի ճնշման հավասարակշռությունը և նվազում է էքսուդատի կուտակումը։ Օրինակ՝ ադենոտոմիան կամ ֆունկցիոնալ էնդոսկոպիկ սինուս վիրաբուժությունը (FESS) կարող են զուգակցվել տիմպանոպլաստիկայի կամ միրինգոտոմիայի հետ՝ ապահովելով ինչպես պատճառական գործոնի վերացում, այնպես էլ տեղային ախտաբանական փոփոխությունների շտկում։ Պաթոֆիզիոլոգիական տեսանկյունից վերին շնչուղիների քրոնիկական բորբոքումը հանգեցնում է լորձաթաղանթի այտուցի, մուկոցիլյար տրանսպորտի խանգարման և մանրէային գաղութացման, ինչը նպաստում է միջին ականջի կրկնվող ինֆեկցիաներին։ Այդ պատճառով միայն ականջի վիրահատական միջամտությունը հաճախ չի ապահովում երկարաժամկետ արդյունք, եթե չի վերացվում վերին շնչուղիների օբստրուկցիան կամ բորբոքային օջախը։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Դվինի և Անիի հնագիտական պեղումների ժամանակ հայտնաբերված ներկազարդված, բայց լաքապատ չհանդիսացող կերամիկայի ուսումնասիրությանը։ Նյութում ներկայացվում են հնագիտական շերտերի ստուգված տվյալները, կերամիկական նմուշների ֆիզիկամետաղական առանձնահատկությունները, ձևերը, դեկորատիվ տարրերը և արտադրության տեխնիկայի առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը վերլուծում է կերամիկայի դեկորատիվ համակարգը՝ համեմատական ուսումնասիրություններ կատարելով ժամանակակից և հին ժամանակաշրջանների օրինակների հետ, ինչպես նաև անդրադառնում սոցիալական և տնտեսական կոնտեքստին՝ կերամիկայի օգտագործման ու նշանակության տեսանկյունից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Դվինի և Անիի կերամիկայի մշակութային և պատմական նշանակությանը՝ տարածաշրջանի առևտրային, արվեստի և արտադրական ավանդույթները հասկանալու համար։ Նյութը արժեքավոր է հնագիտական, արվեստաբանության և մշակութաբանության ոլորտների մասնագետների համար՝ տրամադրելով նոր տվյալներ միջնադարյան հայ քաղաքի և բնակավայրերի նյութական մշակույթի մասին։

Literature

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Միխայիլ Յուրևիչ Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ գրականության մեջ ունեցած արձագանքին՝ հատկապես նրա երկերի հայերեն թարգմանություններին, գրական ավանդույթների ձևավորմանը և հայ քննադատական մտքի կողմից ռուս մեծ բանաստեղծի ստեղծագործության ընկալմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ռուս-հայ գրական և մշակութային կապերի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Լերմոնտովի ստեղծագործությունը հայ ընթերցողին հասանելի է դարձել ոչ միայն թարգմանությունների միջոցով, այլև հայ գրականության և գրականագիտության վրա թողած բազմաշերտ ազդեցությամբ։ Աշխատության առանցքում թարգմանության խնդիրն է՝ ինչպես է Լերմոնտովի գեղարվեստական աշխարհը փոխանցվել հայերեն, ինչպիսի լեզվական, ոճական և չափածո դժվարությունների են հանդիպել թարգմանիչները և ինչ եղանակներով են փորձել պահպանել բնագրի իմաստային ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Լերմոնտովի պոեզիան առանձնանում է բարձր հուզականությամբ, փիլիսոփայական ենթատեքստով, բնության և անհատի փոխհարաբերության յուրահատուկ պատկերավորմամբ, ներքին հակասությունների արտահայտմամբ և երաժշտական բանաստեղծական խոսքով, ուստի նրա ստեղծագործությունների թարգմանությունը հայերեն պահանջել է ոչ միայն լեզվական, այլև գեղարվեստական բարձր վարպետություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված թարգմանությունների համեմատական դիտարկումը։ Թարգմանական տարբերակները կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակի հայ գրական լեզվի զարգացումը, գեղագիտական նախասիրությունները և ռուս գրականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Միևնույն ստեղծագործության տարբեր թարգմանությունները հնարավորություն են տալիս տեսնելու, թե ինչպես են փոխվել բառապաշարի, շարահյուսության, հանգավորման, չափածոյի և պատկերավորման նկատմամբ մոտեցումները։ Այս առումով թարգմանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես օտարալեզու ստեղծագործության փոխանցում, այլև որպես հայ գրական մշակույթի զարգացման գործընթացի մաս։ Լերմոնտովի ստեղծագործության ազդեցությունը հայ գրականության վրա ուսումնասիրելիս առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրական ավանդույթների հարցը։ Նրա պոեզիայի որոշ թեմաներ՝ ազատության ձգտումը, անհատի և հասարակության հակադրությունը, միայնության զգացումը, ներքին ընդվզումը, հայրենի բնության նկատմամբ վերաբերմունքը և հերոսական կերպարի որոնումը, տարբեր ձևերով արձագանք են գտել հայ գրականության մեջ։ Այդ ազդեցությունը պարտադիր չէ հասկանալ որպես ուղղակի ընդօրինակում․ ավելի ճիշտ այն կարելի է դիտարկել որպես գեղարվեստական մտածողության և թեմատիկ մոտիվների փոխազդեցություն, որի միջոցով հայ գրողները յուրացրել կամ վերաիմաստավորել են ռուսական ռոմանտիկական գրականության որոշ առանձնահատկություններ։ Հատուկ ուշադրության է արժանի Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ քննադատական ընկալումը։ Հայ գրականագետներն ու քննադատները տարբեր ժամանակաշրջաններում անդրադարձել են նրա պոեզիայի գաղափարական բովանդակությանը, գեղարվեստական արժեքին, ռոմանտիկական աշխարհայացքին և կերպարների հոգեբանական խորությանը։ Քննադատական անդրադարձների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է փոփոխվել Լերմոնտովի գրական կերպարը հայ մշակութային միջավայրում և ինչպիսի մեկնաբանական շեշտադրումներ են գերակշռել տարբեր պատմական փուլերում։ Ռուս-հայ գրական կապերի համատեքստում Լերմոնտովի ընկալումը հատկապես կարևոր է նաև այն պատճառով, որ նրա ստեղծագործությունը կապված է Կովկասի թեմայի հետ։ Կովկասը նրա կենսագրության և գրական աշխարհի կարևոր բաղադրիչներից էր, իսկ կովկասյան բնությունը, ժողովուրդները և պատմական միջավայրը բազմիցս արտացոլվել են նրա ստեղծագործություններում։ Այդ հանգամանքը լրացուցիչ հետաքրքրություն է հաղորդում նրա ժառանգության հայերեն ընկալմանը, քանի որ հայկական մշակութային միջավայրը նույնպես անմիջականորեն կապված էր տարածաշրջանի պատմական և մշակութային իրականության հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև Լերմոնտովի արձակի և պոեզիայի տարբերակված ընկալումը։ Նրա չափածո ստեղծագործությունների թարգմանության դեպքում առաջնային խնդիրներից են ռիթմը, հանգը, բանաստեղծական պատկերները և հնչերանգը, մինչդեռ արձակի դեպքում ավելի մեծ նշանակություն են ստանում պատմողական ոճը, կերպարների խոսքը, հոգեբանական նրբությունները և շարադրանքի կառուցվածքը։ Այս տարբերությունները թարգմանական գործընթացը դարձնում են բազմաշերտ և հնարավորություն են տալիս գնահատելու հայ թարգմանիչների կիրառած տարբեր ռազմավարությունները։ Աշխատանքի արժեքավոր կողմերից մեկը կարող է լինել նաև Լերմոնտովի ստեղծագործության հայերեն հրատարակությունների և թարգմանական ժառանգության համակարգումը։ Այդպիսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հետևել, թե երբ և ինչ փուլերով է ռուս բանաստեղծի ժառանգությունը ներթափանցել հայ գրական շրջանառության մեջ, որ գործերն են առավել հաճախ թարգմանվել և վերահրատարակվել, և ինչպիսի տեղ է հատկացվել նրան հայ գրական-մշակութային կյանքում։ Այս գործընթացը միաժամանակ ցույց է տալիս հայ ընթերցողի հետաքրքրությունը ռուս դասական գրականության նկատմամբ և հայ թարգմանական մշակույթի զարգացման աստիճանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Լերմոնտովի հայ գրական ընկալումը ներկայացնում է երեք փոխկապակցված ուղղություններով՝ թարգմանական ժառանգություն, գրական ազդեցություն և քննադատական մեկնաբանություն։ Այդ երեք ոլորտների համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես է ռուսական ռոմանտիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործությունը ներթափանցել հայ մշակութային տարածք և վերաիմաստավորվել հայ գրականության ու գրականագիտության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս-հայ գրական կապերով, թարգմանագիտությամբ, ռուսական և հայկական գրականության փոխազդեցությամբ, Լերմոնտովագիտությամբ և գրական քննադատության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Environmental Science

Աշխատանքը նվիրված է ծանր մետաղներով աղտոտված հողերի վերականգնման և էկոլոգիական վիճակի բարելավման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ տարբեր բույսերի մշակության և ֆիտոմելիորացիայի մեթոդների կիրառմամբ Իրանի Խուզիստանի նահանգի պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել բուսական ծածկույթի միջոցով աղտոտված հողերի մաքրման կամ կայունացման արդյունավետությունը և բացահայտել այն բուսատեսակները, որոնք առավել հարմար են ծանր մետաղներով ծանրաբեռնված հողերում աճելու, աղտոտիչները կուտակելու կամ դրանց շարժունակությունը սահմանափակելու համար։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ ծանր մետաղներով աղտոտված հողերը կարող են երկար ժամանակ պահպանել իրենց վտանգավոր հատկությունները, բացասաբար ազդել հողի կենսաբանական ակտիվության, բույսերի աճի, գյուղատնտեսական արտադրանքի անվտանգության և շրջակա միջավայրի ընդհանուր վիճակի վրա։ Խուզիստանի նահանգի պայմաններում խնդիրը կարող է առնչվել արդյունաբերական և գյուղատնտեսական գործունեության, ոռոգման, հողօգտագործման ինտենսիվության և այլ մարդածին գործոնների ազդեցությանը, ինչի հետևանքով որոշ տարածքներում հողում կարող են կուտակվել տարբեր մետաղական աղտոտիչներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել աղտոտված հողերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, ծանր մետաղների պարունակությունն ու տարածական բաշխումը, ինչպես նաև դրանց հասանելիությունը բույսերի համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր բույսերի՝ աղտոտված միջավայրում աճելու ունակությանը, արմատային համակարգի զարգացմանը, կենսազանգվածի ձևավորմանը և մետաղների կլանման ու կուտակման առանձնահատկություններին։ Ֆիտոմելիորացիան ներկայացվում է որպես համեմատաբար մատչելի և էկոլոգիապես ավելի մեղմ մոտեցում, որի դեպքում բույսերը կարող են օգտագործվել աղտոտիչների հեռացման, կուտակման, անշարժացման կամ հողի էրոզիայի նվազեցման նպատակով։ Կախված բույսի կենսաբանական հատկություններից՝ հնարավոր է կիրառել տարբեր ռազմավարություններ։ Որոշ բույսեր կարող են մեծ քանակությամբ մետաղներ կուտակել վերգետնյա կամ ստորգետնյա օրգաններում, իսկ մյուսները կարող են նպաստել աղտոտիչների ամրացմանը հողում և սահմանափակել դրանց տարածումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր բույսերի մշակության արդյունքները՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը հողի աղտոտվածության մակարդակի, մետաղների շարժունակության և հողի հիմնական հատկությունների վրա։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել բույսերի կողմից ծանր մետաղների կլանման արդյունավետությունը՝ հաշվի առնելով հողի pH-ը, օրգանական նյութի պարունակությունը, խոնավությունը, աղայնությունը և այլ ֆիզիկաքիմիական գործոններ։ Խուզիստանի բնորոշ տաք և չոր կլիմայական պայմանները կարող են էական ազդեցություն ունենալ ինչպես բույսերի աճի, այնպես էլ աղտոտիչների վարքի վրա, ուստի ֆիտոմելիորացիայի մեթոդների արդյունավետությունը պետք է գնահատվի հենց տեղական էկոլոգիական պայմանների համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է ներառել դաշտային և լաբորատոր փորձեր, որոնց միջոցով համեմատվում են տարբեր բուսատեսակների աճի ցուցանիշները, հողի և բույսերի հյուսվածքներում ծանր մետաղների պարունակությունը և կիրառված մեթոդների ընդհանուր արդյունավետությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի բույսերի ընտրության հարցը․ առավել նպատակահարմար են այն տեսակները, որոնք արագ են աճում, արտադրում են մեծ կենսազանգված, ունեն լավ զարգացած արմատային համակարգ, դիմացկուն են տեղական կլիմայական պայմանների նկատմամբ և կարող են արդյունավետորեն փոխազդել հողում առկա աղտոտիչների հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև ֆիտոմելիորացիայի տնտեսական և գործնական արդյունավետության գնահատումը։ Բուսական մեթոդները որոշ դեպքերում կարող են ավելի քիչ ծախսատար լինել, քան հողի մեխանիկական հեռացումը կամ ֆիզիկաքիմիական մաքրման բարդ տեխնոլոգիաները, սակայն դրանց կիրառումը պահանջում է ժամանակ, համապատասխան բուսատեսակների ընտրություն և աղտոտված կենսազանգվածի անվտանգ կառավարում։ Այդ պատճառով աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հավաքված բուսական նյութի հետագա տնօրինման խնդրին, որպեսզի կուտակված մետաղները կրկին չվերադառնան շրջակա միջավայր։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ Խուզիստանի աղտոտված հողերի համար առավել արդյունավետ բուսական տեսակների և մշակության տեխնոլոգիաների ընտրության, ինչպես նաև տեղական պայմաններին համապատասխան ֆիտոմելիորացիոն ծրագրերի մշակման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է հողագիտության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի, էկոտոքսիկոլոգիայի և շրջակա միջավայրի վերականգնման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչպես կարելի է տարբեր բույսերի նպատակային մշակության միջոցով նվազեցնել ծանր մետաղներով աղտոտված հողերի էկոլոգիական վտանգը և վերականգնել դրանց արտադրական ու էկոլոգիական արժեքը։ Թեման ունի կարևոր գործնական նշանակություն աղտոտված հողերի կայուն կառավարման, գյուղատնտեսական տարածքների պաշտպանության, շրջակա միջավայրի առողջացման և էկոլոգիապես անվտանգ հողօգտագործման ռազմավարությունների մշակման համար։

Linguistics

Գրքում ուսումնասիրվում են անգլերեն լեզվի առածների և ասացվածքների իմաստատրամաբանական և գործառական առանձնահատկությունները, վերլուծվում է դրանց կառուցվածքային և իմաստային կազմակերպվածությունը, ինչպես նաև լեզվական կայուն արտահայտությունների դերը հաղորդակցության գործընթացում, ներկայացվում են առածների իմաստային շերտերը՝ ներառյալ բառացի և փոխաբերական նշանակությունները, դիտարկվում են դրանց կիրառման գործառական ոլորտները՝ խոսակցական, գրավոր և գեղարվեստական խոսքում, ուսումնասիրվում է դրանց մշակութային և ճանաչողական արժեքը՝ որպես ազգային մտածողության արտահայտման ձև, քննարկվում են համարժեքության և թարգմանության խնդիրները տարբեր լեզուների միջև, առանձնացվում են իմաստային ընդհանրացման և հուզական-գնահատողական երանգների ձևավորման մեխանիզմները, գիրքը համադրում է իմաստաբանության, գործաբանական լեզվաբանության և մշակութային ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ նպաստելով անգլերեն ֆրազեոլոգիայի խորքային ըմբռնմանը և դրա գործառական կիրառության ուսումնասիրությանը։