Միջազգային կազմակերպությունների կողմից օտարերկրյա պորտֆելային ներդրումների կարգավորումը (ՀՀ օրինակով)

Другие предметы

Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի զարգացման հիմնական ուղղությունները 1986–1990 թվականներին և մինչև 2000 թվականը (այսինքն՝ 12-րդ հնգամյա պլանի և հետագա անցումային շրջանի համատեքստում) ձևավորվել են Խորհրդային Միության վերջին փուլում սկսված գիտատեխնիկական առաջընթացի, տեղեկատվականացման միտումների և գրադարանային համակարգի արդիականացման պահանջների ազդեցությամբ։ Այդ շրջանում գրադարանի գլխավոր ռազմավարական ուղղություններից մեկը համարվել է գրքային ֆոնդերի համալրումն ու համակարգված պահպանումը, մասնավորապես՝ հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականության ամբողջական հավաքագրումը, ինչպես նաև հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների պահպանությունը հատուկ պահոցներում։ Կարևոր ուղղություն էր նաև մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության զարգացումը, կատալոգների համակարգման բարելավումը և միասնական տեղեկատու-տեղեկատվական համակարգի ստեղծման փորձերը, որոնք պետք է հեշտացնեին գիտական և կրթական ոլորտների համար տեղեկատվության հասանելիությունը։ 1986–1990 թվականներին առանձնահատուկ ուշադրություն էր դարձվում գրադարանի նյութատեխնիկական բազայի արդիականացմանը, ընթերցասրահների ընդլայնմանը, ծառայությունների որակի բարձրացմանը և օգտվողների թվի աճին համապատասխան աշխատանքների կազմակերպմանը։ Միաժամանակ սկսվում էին առաջին քայլերը գրադարանային գործընթացների ավտոմատացման ուղղությամբ՝ փորձելով ներդնել հաշվառման և կատալոգավորման նոր տեխնիկական միջոցներ, որոնք հետագայում պետք է հիմք դառնային թվային համակարգերի զարգացման համար։ Մինչև 2000 թվականը, արդեն հետխորհրդային շրջանում, գրադարանի զարգացման հիմնական ուղղությունները վերափոխվեցին՝ պայմանավորված քաղաքական և տնտեսական փոփոխություններով․ առաջնային դարձավ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրումը, էլեկտրոնային կատալոգների ստեղծումը, միջազգային գրադարանային ցանցերին ինտեգրումը և տեղեկատվական փոխանակման ընդլայնումը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի քերականության կարևոր բաժիններից մեկին՝ բառագիտությանը, և կենտրոնանում է խոսքի ութ մասերի ուսումնասիրության վրա։ Այն ներկայացնում է բառերի դասակարգման և լեզվական կառուցվածքի ըմբռնման այն սկզբունքները, որոնք անհրաժեշտ են հայերենի քերականական համակարգը ճանաչելու համար։ Խոսքի մասերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու բառերի իմաստային, քերականական և գործառական առանձնահատկությունները, հասկանալու դրանց դերը նախադասության կառուցման մեջ և ճիշտ կիրառելու լեզվական կանոնները։ Քերականական այս բաժինը կարևոր հիմք է ընթերցանության, գրավոր խոսքի, շարադրության և լեզվական վերլուծության հմտությունների զարգացման համար։ Ձեռնարկը կարող էր ծառայել որպես ուսումնական նյութ հայերեն սովորողների, աշակերտների և լեզվի դասավանդմամբ զբաղվողների համար՝ համակարգված ձևով ներկայացնելով բառերի տեսակները և դրանց տարբերակման հիմքերը։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու XIX դարի հայ քերականագիտական մտքի և հայերենի ուսուցման մեթոդների առանձնահատկություններին։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայ լեզվաբանական գրականության պատմության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է մայրենի լեզվի կանոնների ուսումնասիրման, դասակարգման և կրթական նպատակներով մատուցման ավանդույթը։ Այն կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայերենի ուսուցիչներին, ուսանողներին և պատմական քերականական աշխատություններ ուսումնասիրողներին։

Другие предметы

Գրքում ներկայացվում են բարձր ճշգրտության չափումների մեթոդները, երկրաչափական և տրիգոնոմետրիկ հաշվարկները, ինչպես նաև գեոդեզիական ցանցերի կառուցման սկզբունքները։ Քննարկվում են նաև ժամանակակից սարքավորումների և տեխնոլոգիաների կիրառությունը՝ տարածքների չափագրման և քարտեզագրման գործընթացներում։ Առանձին բաժիններ նվիրված են ինժեներական գեոդեզիային, որը կարևոր դեր ունի շինարարության, ճանապարհաշինության և այլ ինժեներական նախագծերում։ Ներկայացվում են նաև տվյալների մշակման և վերլուծության մեթոդները, որոնք կիրառվում են ճշգրիտ տեղագրական աշխատանքների ժամանակ։ Գիրքը կարևոր է մասնագիտական պատրաստվածության համար, քանի որ այն համադրում է տեսական գիտելիքները և գործնական կիրառությունները՝ օգնելով ուսանողներին և մասնագետներին զարգացնել գեոդեզիական հմտությունները։

Религия

«Իրավախոհ» աշխատության երկրորդ հատորը վերնագրի հիման վրա կարելի է կապել իրավունքի, արդարության, օրենքների և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ դատողությունների ու քննարկումների հետ։ Անվանումը ենթադրում է իրավական հարցերի շուրջ մտածելու, տարբեր խնդիրներ քննելու և հասարակական կյանքում իրավական սկզբունքների նշանակությունը բացահայտելու ուղղվածություն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ օրենքների կիրառմանը, անհատի իրավունքներին ու պարտականություններին, արդարության ընկալմանը, հասարակական կարգի պահպանմանը և իրավական ու բարոյական նորմերի փոխհարաբերությանը։ Որպես բազմահատոր հրատարակության երկրորդ մաս՝ այն կարող է շարունակել նախորդ հատորում սկսված քննարկումները կամ ներկայացնել առանձին թեմաներ՝ ընդհանուր գաղափարական ուղղվածությունը պահպանելով։ Նմանատիպ գրականությունը կարող է արժեքավոր լինել XIX դարի հայալեզու հասարակական մտքի, իրավական պատկերացումների զարգացման և Կոստանդնուպոլսի հայ հրատարակչական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել իրավունքի պատմությամբ, հայ հասարակական-քաղաքական մտքով և ժամանակաշրջանի մտավոր ժառանգությամբ զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։ Սակայն վերնագիրը միայնակ բավարար չէ աշխատության բովանդակությունը ճշգրտորեն որոշելու համար․ հնարավոր չէ հաստատել, թե կոնկրետ ինչ իրավական հարցեր են քննարկվում, ինչպիսի նյութեր են ընդգրկված կամ ինչ կապ կա տարբեր հատորների միջև՝ առանց բնագրի կամ բովանդակության ցանկի ուսումնասիրության։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Վայոց ձորի աբորիգեն՝ տեղական ծագում ունեցող, քիչ տարածված խաղողի սորտերից և կլոններից բնական գինիների ստացման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը։ Հետազոտության հիմքում Հայաստանի այս կարևոր գինեգործական տարածաշրջանի խաղողի տեղական գենետիկական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման և դրանցից բարձրարժեք գինիների արտադրության հնարավորությունների ուսումնասիրությունն է։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում Վայոց ձորի քիչ տարածված սորտերի և կլոնների խաղողի տեխնոլոգիական հատկություններին, հասունացման առանձնահատկություններին, քիմիական կազմին և գինեգործական ներուժին։ Ուսումնասիրվում են բնական գինիների արտադրության տարբեր փուլերը՝ խաղողի հումքի ընտրությունից և վերամշակումից մինչև խմորման, հնեցման և պատրաստի արտադրանքի ձևավորման գործընթացները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել կիրառվող տեխնոլոգիական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի խաղողի սորտային առանձնահատկությունների և ստացվող գինու որակական ցուցանիշների միջև կապի բացահայտումը, քանի որ տեղական սորտերի ճիշտ ընտրությունը և մշակման համապատասխան պայմանները կարող են նպաստել գինու ինքնատիպ համային, բույրային և ֆիզիկաքիմիական հատկանիշների առավել լիարժեք դրսևորմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել բնական խմորման գործընթացների, մանրէաբանական ակտիվության, շաքարների և թթուների փոխակերպման, սպիրտի ձևավորման և այլ տեխնոլոգիական ցուցանիշների ուսումնասիրություն։ Կարևոր ուղղություն է նաև գինու որակի կայունության բարձրացումը՝ հնարավորինս պահպանելով տեղական հումքի բնական և սորտային առանձնահատկությունները։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Վայոց ձորի քիչ տարածված խաղողի սորտերի պահպանմանը, դրանց արտադրական նշանակության բարձրացմանը և հայկական գինեգործության տեղական առանձնահատկությունների զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել գինեգործների, խաղողագործների, սննդի տեխնոլոգների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, գինու արտադրությամբ զբաղվող կազմակերպությունների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է հիբրիդային սիլիցիումային սորբենտների մշակմանը և ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց կառուցվածքային և քրոմատոգրաֆիկ հատկությունների բարձր վերարտադրելիությանը։ Հեղինակը ներկայացնում է սորբենտների սինթեզի մեթոդները, ֆիզիկո–քիմիական հատկությունների գնահատումը, մասնիկների մակերեսային կառուցվածքի, ծավալային և խտության պարամետրերի բնութագրումը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը խառնաշփոթության և adsorb-կայունության վրա։ Աշխատությունում մանրամասն վերլուծվում է սորբենտների կիրառությունը քրոմատոգրաֆիկ և այլ անալիտիկ գործընթացներում, ներկայացվում են ստանդարտացման մեթոդներ և վերարտադրելիության ապահովման սկզբունքներ՝ նպատակ ունենալով նվազագույնի հասցնել արդյունքների տատանումները և բարձրացնել սորբենտների գործնական արդյունավետությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև հիբրիդային նյութերի մշակման և մշակված պրոդուկտների կիրառման տնտեսական ու գիտական առավելություններին, առաջարկում է օպտիմալացման մոտեցումներ և փորձարկման արդյունքներ՝ գիտական հետազոտությունների և արդյունաբերական գործընթացների համար։ Գիրքը օգտակար է քիմիկոսների, նյութաբանների, լաբորատորիաների և արդյունաբերական գործընթացների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են սորբենտների մշակմամբ, անալիտիկ քիմիայով և նյութերի ճշգրիտ բնութագրմամբ։