Գեոդեզիա. Մաս III

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արժեթղթերի առաջնային շուկայի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության նպատակն է բացահայտել առաջնային շուկայի տնտեսական նշանակությունը, դրա ձևավորման ինստիտուցիոնալ և իրավական հիմքերը, զարգացման վրա ազդող գործոնները և շուկայի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Առաջնային շուկան այն հատվածն է, որտեղ իրականացվում է նոր թողարկված արժեթղթերի տեղաբաշխումը, և այդ գործընթացի միջոցով թողարկողները հնարավորություն են ստանում ներգրավել ֆինանսական միջոցներ՝ ներդրումային ծրագրերի, բիզնեսի ընդլայնման կամ պետական ծախսերի ֆինանսավորման համար։ Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի կարևոր բաղադրիչը պետական պարտատոմսերի շուկան է, որոնց առաջնային տեղաբաշխումն իրականացվում է աճուրդների միջոցով։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են առաջնային շուկայի կառուցվածքը, դրա մասնակիցները, թողարկողների, ներդրողների, ֆինանսական միջնորդների, բորսայական և պահառության ենթակառուցվածքների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական և կորպորատիվ արժեթղթերի առաջնային տեղաբաշխման առանձնահատկություններին, տեղաբաշխման մեխանիզմներին և ներդրողների կողմից արժեթղթերի ձեռքբերման գործընթացին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շուկայի իրավական և կարգավորող հիմքերին, քանի որ արժեթղթերի թողարկման և տեղաբաշխման գործընթացների թափանցիկությունն ու կանոնակարգվածությունը կարևոր պայմաններ են ներդրողների վստահության և շուկայի կայունության ապահովման համար։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել արժեթղթերի թողարկման ծավալները, տեղաբաշխման արդյունքները, ներդրողների կազմը, պահանջարկի և առաջարկի հարաբերակցությունը, եկամտաբերության մակարդակները և շուկայի ակտիվության դինամիկան։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պետական պարտատոմսերի առաջնային աճուրդների կազմակերպման մեխանիզմներին, մրցակցային և ոչ մրցակցային հայտերի կիրառմանը, ինչպես նաև առաջնային շուկայի մասնակիցների գործունեության արդյունավետությանը։ ՀՀ պետական պարտատոմսերի առաջնային շուկայի համար նախատեսված կարգավորումները սահմանում են աճուրդային գործընթացի, մասնակիցների հայտերի և տեղաբաշխման արդյունքների հաշվառման ու հրապարակման մեխանիզմները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առաջնային շուկայի զարգացմանը խոչընդոտող խնդիրների բացահայտումը։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել ներդրումային պահանջարկի սահմանափակությունը, բնակչության ֆինանսական գրագիտության մակարդակը, կորպորատիվ արժեթղթերի թողարկման համեմատաբար փոքր ծավալները, շուկայի գործիքների և մասնակիցների բազմազանության անհրաժեշտությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը և ներդրողների վստահության ամրապնդման խնդիրը։ Կարևոր է նաև առաջնային և երկրորդային շուկաների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ նոր թողարկումների նկատմամբ ներդրողների հետաքրքրվածությունը մեծապես կախված է արժեթղթերի հետագա իրացվելիությունից և շուկայական շրջանառության հնարավորություններից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև արժեթղթերի շուկայի թվայնացմանը, էլեկտրոնային տեղաբաշխման մեխանիզմների զարգացմանը և ֆինանսական տեխնոլոգիաների կիրառմանը՝ որպես շուկայի հասանելիության և գործառնությունների արդյունավետության բարձրացման միջոցներ։ Հայաստանում որոշ պարտատոմսերի տեղաբաշխում արդեն իրականացվում է Հայաստանի ֆոնդային բորսայի էլեկտրոնային տեղաբաշխման հարթակի միջոցով, ինչը վկայում է առաջնային շուկայի տեխնոլոգիական զարգացման ուղղությամբ ընթացող գործընթացների մասին։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա կարող են մշակվել առաջնային շուկայի զարգացմանն ուղղված առաջարկություններ՝ նոր ֆինանսական գործիքների ընդլայնման, կորպորատիվ թողարկումների խթանման, ներդրողների շրջանակի ընդլայնման, շուկայի տեղեկատվական թափանցիկության բարձրացման, ֆինանսական գրագիտության զարգացման և շուկայական ենթակառուցվածքների կատարելագործման ուղղություններով։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի ֆինանսական շուկայի խորացմանը, տնտեսության մեջ երկարաժամկետ կապիտալի ներգրավման ընդլայնմանը և տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսավորման այլընտրանքային աղբյուրների զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, ներդրումային և բանկային ոլորտի մասնագետներին, արժեթղթերի շուկայի մասնակիցներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Բժշկություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է միզասեռական խլամիդիոզի ախտածագման, ախտորոշման և բուժման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Միզասեռական խլամիդիոզը սեռական ճանապարհով փոխանցվող վարակներից է, որի կլինիկական նշանակությունը պայմանավորված է ինչպես հաճախ անախտանիշ ընթացքով, այնպես էլ չախտորոշված և չբուժված դեպքերում հնարավոր բարդություններով։ Հիվանդության ուսումնասիրությունը պահանջում է համալիր մոտեցում, քանի որ վարակի կլինիկական դրսևորումները կարող են տարբեր լինել, իսկ ախտորոշման արդյունավետությունը մեծապես կախված է կիրառվող լաբորատոր մեթոդի զգայունությունից և ճիշտ նմուշառումից։ Աշխատության ախտածագումնաբանական հատվածում կարող են ուսումնասիրվել վարակի հարուցչի կենսաբանական առանձնահատկությունները, օրգանիզմ ներթափանցելու և բջիջների հետ փոխազդելու մեխանիզմները, տեղային բորբոքային արձագանքը և վարակի պահպանմանը նպաստող գործոնները։ Կարևոր է նաև հասկանալ, թե ինչպես է վարակը զարգանում տարբեր օրգաններում և ինչու որոշ հիվանդների մոտ այն կարող է ընթանալ նվազ արտահայտված ախտանշաններով։ Ախտորոշման բաժնում ուշադրությունը կենտրոնացվում է ժամանակակից լաբորատոր մեթոդների վրա։ Հատուկ նշանակություն ունեն մոլեկուլային ախտորոշման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձր զգայունությամբ հայտնաբերել հարուցչի գենետիկական նյութը համապատասխան կլինիկական նմուշներում։ Ախտորոշման ճիշտ ռազմավարությունը պետք է հաշվի առնի հիվանդի գանգատները, վարակման հավանականությունը, սեռական և բժշկական անամնեզը, հնարավոր համակցված վարակները և համապատասխան հետազոտության ընտրությունը։ Առանձին խնդիր է անախտանիշ վարակների հայտնաբերումը, քանի որ արտաքին ախտանշանների բացակայությունը չի նշանակում վարակի բացակայություն և կարող է նպաստել դրա հետագա տարածմանը։ Բուժման բաժնում ուսումնասիրվում են հակամանրէային թերապիայի ժամանակակից սկզբունքները, բուժման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները և բուժական մոտեցումների անհատականացման անհրաժեշտությունը։ Բուժման ընտրությունը պետք է իրականացվի բժշկի կողմից՝ հաշվի առնելով վարակման տեղակայումը, հիվանդի առանձնահատկությունները, հղիության հնարավոր առկայությունը, համակցված վարակները և գործող կլինիկական ուղեցույցները։ Կարևոր բաղադրիչ է նաև սեռական զուգընկերների պատշաճ գնահատումն ու վարակի փոխանցման կանխարգելումը, քանի որ միայն մեկ անձի բուժումը միշտ չէ, որ բավարար է կրկնավարակի ռիսկը նվազեցնելու համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուժումից հետո բժշկական հսկողության և անհրաժեշտության դեպքում կրկնակի հետազոտության հարցերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ հիվանդության կառավարումը չի սահմանափակվում միայն դեղորայքի նշանակմամբ․ կարևոր են վաղ հայտնաբերումը, ռիսկի գնահատումը, կանխարգելիչ խորհրդատվությունը, անվտանգ սեռական վարքագծի վերաբերյալ իրազեկումը և համապատասխան բժշկական վերահսկողությունը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է միզասեռական խլամիդիոզի հայտնաբերման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտման մեջ։ Ժամանակակից ախտորոշիչ տեխնոլոգիաների և ապացուցողական բժշկության վրա հիմնված բուժական ռազմավարությունների կիրառումը կարող է նպաստել բարդությունների և կրկնավարակի ռիսկի նվազեցմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հիվանդությունը դիտարկում է որպես փոխկապակցված ախտածագումնաբանական, ախտորոշիչ և բուժական խնդիրների համալիր՝ ընդգծելով վաղ հայտնաբերման, ճիշտ լաբորատոր ախտորոշման, անհատականացված բուժման և վարակի տարածման կանխարգելման նշանակությունը։

Սոցիոլոգիա

Գիրքը ներկայացնում է հայ սոցիոլոգիական մտքի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները XIX դարավերջից մինչև XX դարասկիզբ ընկած ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այն հասարակական, քաղաքական և մշակութային պայմանները, որոնք նպաստել են սոցիոլոգիական գաղափարների առաջացմանը հայ իրականության մեջ։ Աշխատությունը բացահայտում է հայ մտավորականության դերը հասարակական երևույթների վերլուծության, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և սոցիալական խնդիրների ուսումնասիրման գործընթացներում։ Ներկայացվում են ժամանակաշրջանի հիմնական գաղափարական ուղղությունները, հասարակագիտական մոտեցումները և այն գործոնները, որոնք ազդել են հայ սոցիոլոգիական մտքի ինքնատիպության ձևավորման վրա։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի հայ հասարակագիտական ժառանգության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես են պատմական փոփոխությունները, ազգային խնդիրները և մշակութային զարգացումները ներգործել սոցիոլոգիական մտածողության կայացման վրա։ Այն օգտակար աղբյուր է սոցիոլոգների, պատմաբանների, հայագետների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ հասարակական մտքի զարգացման ընթացքով։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է մաքսային գործունեության կազմակերպման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց ազդեցության գնահատմանը Հայաստանի Հանրապետության առևտրատնտեսական հարաբերությունների զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են մաքսային համակարգի դերը արտաքին առևտրի կարգավորման, ապրանքների ներմուծման և արտահանման գործընթացների կազմակերպման, պետական եկամուտների ապահովման, տնտեսական շահերի պաշտպանության և միջազգային առևտրի խթանման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման, ընթացակարգերի պարզեցման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման, թվայնացման, ռիսկերի կառավարման և մաքսային հսկողության կատարելագործման ուղղություններին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են նաև մաքսային քաղաքականության և արտաքին տնտեսական գործունեության փոխկապակցվածությունը, առևտրային գործընթացների վրա մաքսային ընթացակարգերի ազդեցությունը և տնտեսավարող սուբյեկտների համար բարենպաստ գործարար միջավայրի ձևավորման հնարավորությունները։ Կարևորվում է մաքսային գործընթացների թափանցիկության և կանխատեսելիության բարձրացումը, սահմանային ձևակերպումների արագացումը և վարչական բեռի նվազեցումը, որոնք կարող են նպաստել արտաքին առևտրի ծավալների ընդլայնմանը և միջազգային տնտեսական կապերի ակտիվացմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող համակարգի հիմնական խնդիրները և ներկայացնելու դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ՝ հաշվի առնելով Հայաստանի տնտեսական զարգացման և միջազգային առևտրատնտեսական ինտեգրման առաջնահերթությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, մաքսային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, արտաքին առևտրով զբաղվող տնտեսավարողներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Մշակույթ

Վարդան Մախոխյանը (1869–1937) հայ նշանավոր ծովանկարիչ է, որի ստեղծագործական գործունեությունը կարևոր տեղ ունի հայ կերպարվեստի պատմության մեջ։ Նա ծնվել է Տրապիզոնում, կրթություն ստացել է Կարինի Սանասարյան վարժարանում, ապա շարունակել ուսումը Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Հետագայում կատարելագործվել է նաև Հովհաննես Այվազովսկու արվեստանոցում, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա ծովանկարչական ոճի ձևավորման վրա ։ Մախոխյանը երկար տարիներ ապրել և ստեղծագործել է Եվրոպայում՝ Բեռլինում, Լոնդոնում, Մարսելում և Նիցցայում՝ մասնակցելով բազմաթիվ միջազգային ցուցահանդեսների։ Նրա արվեստի հիմնական թեման ծովն է՝ փոթորկոտ, դինամիկ, լուսային ու գունային նուրբ անցումներով ներկայացված, որտեղ բնությունը հաճախ ստանում է հուզական և խորհրդանշական արտահայտություն։ Նա համարվում է հայ ծովանկարչության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, որի աշխատանքներում համադրվում են ռեալիստական դիտարկումը և ռոմանտիկական զգացմունքայնությունը։ 1904 թվականին դարձել է Բեռլինի արվեստագետների միության անդամ, իսկ 1925 թվականին Ֆրանսիայում արժանացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի՝ իր արվեստագիտական ներդրման համար ։ Նրա կտավները պահպանվում են տարբեր երկրների թանգարաններում, այդ թվում՝ Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, ինչպես նաև Եվրոպայի մի շարք մշակութային կենտրոններում։ Մախոխյանի արվեստը առանձնանում է ծովի շարժման և լույսի նուրբ ընկալմամբ, ինչը նրան դարձրել է միջազգային ճանաչում ունեցող նկարիչ, որի ստեղծագործությունները մինչ այսօր ուսումնասիրվում են արվեստաբանների կողմից։

Մանկավարժություն

Մանկավարժություն աշխատությունը մանկավարժական գիտության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է կրթության և դաստիարակության տեսական հիմքերը, նպատակները և կազմակերպման սկզբունքները, այն բացատրում է ուսուցման գործընթացի կառուցվածքը, մանկավարժական մեթոդները, ուսուցչի և աշակերտի փոխազդեցության ձևերը, ինչպես նաև կրթական միջավայրի ազդեցությունը անձի զարգացման վրա, գիրքը անդրադառնում է ուսուցման տարբեր ձևերին՝ դասարանային, անհատական և համագործակցային, և ներկայացնում է գնահատման ու վերահսկման համակարգերը, միաժամանակ ընդգծելով կրթության սոցիալական դերը և արժեքային դաստիարակության նշանակությունը ժամանակակից հասարակությունում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսուցիչների, ուսանողների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար։