Միկրոբիոլոգիայի դասընթաց

Other Subjects

Ագրարային տնտեսագիտության և հողային ռեսուրսների կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության վարելահողերի կադաստրային գնահատման և դրանց արդյունավետ օգտագործման տնտեսական կարգավորման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի գնահատման սկզբունքները, հողի որակական ու տնտեսական ցուցանիշների հաշվառման մեթոդները և կադաստրային արժեքի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողերի բերրիության, տեղադիրքի, արտադրական ներուժի և օգտագործման պայմանների ազդեցությանը դրանց տնտեսական գնահատման վրա։ Վերլուծվում են վարելահողերի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման, հողային ռեսուրսների նպատակային բաշխման և տնտեսական խթանման մեխանիզմների կիրառման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև հողօգտագործման կարգավորման, հողի պահպանության, արդյունավետ կառավարման և գյուղատնտեսական արտադրության տնտեսական արդյունքների բարելավման հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու կադաստրային գնահատման համակարգի կատարելագործման և հողային ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման տնտեսական մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, հողային կադաստրի, հողաշինության և հողային ռեսուրսների կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում օդային տրանսպորտի զարգացման գործընթացների, ոլորտի կառավարման առանձնահատկությունների և փոխադրումների պետական կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են օդային հաղորդակցության համակարգի ձևավորման փուլերը, ավիացիոն ենթակառուցվածքների զարգացման խնդիրները, ուղևորափոխադրումների և բեռնափոխադրումների կազմակերպման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ոլորտի արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված պետական քաղաքականության գործիքները։ Քննարկվում են իրավական կարգավորման, միջազգային համագործակցության, անվտանգության ապահովման, մրցակցային միջավայրի ձևավորման և ավիացիոն ծառայությունների որակի բարելավման հարցերը։ Հետազոտությունը ներկայացնում է նաև օդային տրանսպորտի դերը երկրի տնտեսական զարգացման, արտաքին կապերի ընդլայնման և տարածաշրջանային ինտեգրման գործընթացներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տրանսպորտային համակարգերի մասնագետների, տնտեսագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ որպես Հայաստանի ավիացիոն ոլորտի զարգացման և կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրման մասնագիտական աղբյուր։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է հեղուկ բյուրեղներում և ներկանյութերով հարստացված հեղուկբյուրեղային համակարգերում լույսի բևեռացման վիճակի տարածական փոփոխությունների և դրանց հիմքում ընկած օպտիկական երևույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լույսի և անիզոտրոպ միջավայրի փոխազդեցությունն է, որի ընթացքում ճառագայթման բևեռացման բնութագրերը կարող են փոփոխվել՝ կախված հեղուկ բյուրեղի մոլեկուլային կառուցվածքից, կողմնորոշման վիճակից, օպտիկական անիզոտրոպությունից և տարածման ուղղությունից։ Քննության են առնվում բևեռացման վիճակի էվոլյուցիան և դրա տարածական բաշխման օրինաչափությունները՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե հեղուկբյուրեղային միջավայրի կառուցվածքային հատկություններն ինչպես են ազդում անցնող կամ փոխազդող լուսային ալիքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներկանյութային խառնուրդների ազդեցությանը, քանի որ լրացուցիչ օպտիկապես ակտիվ բաղադրիչների ներմուծումը կարող է փոփոխել համակարգի կլանման, բեկման, անիզոտրոպիայի և լուսային արձագանքի բնութագրերը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել մաքուր և ներկանյութ պարունակող հեղուկ բյուրեղների օպտիկական հատկությունների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով խառնուրդի բաղադրության և միջավայրի կառուցվածքի ազդեցությունը բևեռացման տարածական դինամիկայի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում երևույթների տեսական նկարագրությունը և փորձարարական արդյունքների համադրումը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու լույսի տարածման ընթացքում բևեռացման փոփոխությունները պայմանավորող հիմնական ֆիզիկական մեխանիզմները։ Ուսումնասիրվում են նաև արտաքին ազդեցությունների հետևանքով հեղուկ բյուրեղների մոլեկուլային կողմնորոշման հնարավոր փոփոխությունները և դրանց արտացոլումը համակարգի օպտիկական արձագանքում։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ֆոտոնիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի համար, քանի որ հեղուկ բյուրեղների կառավարելի օպտիկական հատկությունները հնարավորություն են տալիս մշակելու լույսի բևեռացումը, ինտենսիվությունը և տարածական բնութագրերը վերահսկող տարրեր։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է հեղուկ բյուրեղների ֆիզիկայի, բևեռացման օպտիկայի և ֆոտոնիկայի մոտեցումները՝ նպաստելով բարդ անիզոտրոպ միջավայրերում լույսի տարածման և նյութի հետ փոխազդեցության օրինաչափությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է միջային վեստիբուլյար կորիզի նեյրոնների իմպուլսային ակտիվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը վիբրացիոն ազդեցության և վեստիբուլյար համակարգի ծայրամասային օղակի գործառական փոփոխությունների պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում վեստիբուլյար նյարդային համակարգի կենտրոնական կառույցներում տեղի ունեցող ֆունկցիոնալ վերափոխումներն են, որոնք կապված են հավասարակշռության, տարածական կողմնորոշման և շարժումների նյարդային վերահսկման հետ։ Միջային վեստիբուլյար կորիզը դիտարկվում է որպես զգայական տեղեկատվության մշակման կարևոր կենտրոն, որը մասնակցում է ներքին ականջից ստացվող ազդակների ինտեգրմանը և դրանց փոխանցմանը շարժողական ու այլ նյարդային համակարգերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նեյրոնների իմպուլսային ակտիվության բնութագրերի փոփոխություններին տարբեր ֆունկցիոնալ վիճակներում՝ գնահատելով նյարդային պատասխանների հաճախականությունը, կայունությունը և ընդհանուր դինամիկան։ Վիբրացիոն ազդեցությունը հնարավորություն է տալիս հետազոտական մակարդակում դիտարկել մեխանիկական գրգռման նկատմամբ վեստիբուլյար համակարգի արձագանքը և պարզել, թե ինչպես են փոխվում կենտրոնական նյարդային կառույցների պատասխանները զգայական ներհոսքի փոփոխության դեպքում։ Միաժամանակ վեստիբուլյար ծայրամասային ազդակների նվազման կամ բացակայության հետ կապված պայմանների ուսումնասիրությունը կարևոր է կենտրոնական փոխհատուցման մեխանիզմների ըմբռնման համար։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նյարդային համակարգի պլաստիկության ուսումնասիրությունը, քանի որ զգայական տեղեկատվության փոփոխությունից հետո կենտրոնական կառույցներում կարող են ձևավորվել հարմարվողական գործընթացներ, որոնք նպաստում են ֆունկցիոնալ հավասարակշռության աստիճանական վերականգնմանը։ Հետազոտությունը կարող է համեմատել տարբեր վիճակներում գրանցված նեյրոնային ակտիվության ընդհանուր օրինաչափությունները՝ բացահայտելով վեստիբուլյար ազդակների և կենտրոնական նյարդային պատասխանների փոխկապակցվածությունը։ Ստացված գիտական պատկերացումները կարևոր են հավասարակշռության և շարժողական վերահսկման նյարդաֆիզիոլոգիական հիմքերի, ինչպես նաև վեստիբուլյար համակարգի հարմարվողական հնարավորությունների ավելի ամբողջական ըմբռնման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, վեստիբուլյար ֆիզիոլոգիայի և զգայական համակարգերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ կենտրոնանալով փոփոխված զգայական պայմաններում նեյրոնային ակտիվության և կենտրոնական փոխհատուցման գործընթացների վրա։

Literature

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գրական միստիֆիկացիայի երևույթի տեսական հիմնախնդիրների, գեղարվեստական գործառույթների և ռուսական սիմվոլիզմի գրականության մեջ դրա դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գրական միստիֆիկացիայի էությունը, ձևավորման պատմական նախադրյալները, հեղինակային ինքնության քողարկման և մտացածին հեղինակների կամ գրական կերպարների ստեղծման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռուս սիմվոլիստ գրողների ստեղծագործություններում իրականության և երևակայության, հեղինակի և գեղարվեստական դիմակի, փաստի և հորինվածքի փոխհարաբերություններին։ Վերլուծվում են խորհրդանշական պատկերների, առասպելաստեղծման, միջտեքստային կապերի և ոճական հնարների նշանակությունը գրական միստիֆիկացիայի կառուցման գործընթացում։ Քննարկվում են նաև սիմվոլիզմի գեղագիտական սկզբունքները, արվեստի և կյանքի փոխներթափանցման գաղափարը, ինչպես նաև ընթերցողի ընկալման վրա միստիֆիկացիոն հնարների ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են գրական միստիֆիկացիայի կապերը կեղծանվան, գրական դիմակի, հեղինակային խաղի և գեղարվեստական պայմանականության հետ՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ռուսական սիմվոլիզմի ստեղծագործական մեթոդների և գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը՝ օգտակար լինելով ռուս գրականության, գրականության տեսության, համեմատական գրականագիտության և մշակութաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գիտատեխնիկական ոլորտի արդիականացման և բարեփոխման հիմնախնդիրներին՝ դրանք դիտարկելով տնտեսական և կազմակերպական փոխկապակցվածության շրջանակում։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ գիտությունը, տեխնոլոգիաները և նորարարությունը ժամանակակից տնտեսության մրցունակության, արտադրողականության բարձրացման, մարդկային կապիտալի զարգացման և երկարաժամկետ տնտեսական աճի կարևոր գործոններ են։ ՀՀ օրենսդրությամբ ևս գիտատեխնիկական քաղաքականության նպատակների շարքում առանձնացվում են գիտական և գիտատեխնիկական ներուժի զարգացումը, համապատասխան կադրերի պատրաստումը և գիտության ու տեխնիկայի նվաճումների՝ տնտեսության զարգացման նպատակով ներդրման խթանումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը գիտության և տնտեսության միջև կապի ամրապնդումն է։ Գիտական հետազոտությունների արդյունքները ինքնին դեռևս չեն ապահովում տնտեսական արդյունք․ անհրաժեշտ է ստեղծել այնպիսի մեխանիզմներ, որոնց միջոցով գիտական գաղափարները կարող են վերածվել տեխնոլոգիական լուծումների, նոր արտադրանքի, ծառայությունների և առևտրայնացվող նորարարությունների։ Այս տեսանկյունից աշխատանքի առանցքային խնդիրներից է «գիտություն–տեխնոլոգիա–արտադրություն–շուկա» կապի արդյունավետ կազմակերպումը։ Գիտատեխնիկական ոլորտի տնտեսական բարեփոխումները ենթադրում են նաև ֆինանսավորման համակարգի վերանայում։ Հետազոտությունների համար պետական միջոցների հատկացումը պետք է համադրվի մրցակցային ֆինանսավորման, նպատակային ծրագրերի, մասնավոր հատվածի ներդրումների և միջազգային ֆինանսավորման աղբյուրների ներգրավման հետ։ Կարևոր խնդիր է նաև ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման արդյունավետության բարձրացումը՝ հաշվի առնելով հետազոտությունների որակը, ակնկալվող արդյունքները, դրանց տնտեսական և հասարակական ազդեցությունը և երկրի ռազմավարական առաջնահերթությունները։ Ժամանակակից պետական քաղաքականության մեջ այդ ուղղությունը ստացել է նոր նշանակություն․ 2026 թվականին հաստատված ՀՀ գիտության ոլորտի զարգացման 2026–2030 թվականների ռազմավարական ծրագիրը նախատեսում է գիտական գերազանցության խթանում, գիտության տնտեսական ազդեցության մեծացում, հետազոտական ենթակառուցվածքների զարգացում և միջազգային մակարդակով մրցունակ գիտական համակարգի ձևավորում։ Կազմակերպական հիմնախնդիրների շարքում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում գիտության կառավարման համակարգի արդյունավետությունը։ Գիտական կազմակերպությունների գործունեությունը պահանջում է կառավարման այնպիսի մոդելներ, որոնք միաժամանակ կապահովեն ակադեմիական ազատությունը, հաշվետվողականությունը, արդյունքների գնահատելիությունը և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Կառավարման համակարգի բարեփոխումը կարող է ներառել գիտական հաստատությունների կառուցվածքային վերակազմավորում, կառավարման թվայնացում, որոշումների կայացման գործընթացների պարզեցում և գիտական արդյունքների գնահատման ժամանակակից չափանիշների կիրառում։ Նման մոտեցումները ներկայումս նույնպես արտացոլված են ՀՀ գիտության զարգացման պետական ռազմավարության մեջ։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է գիտական կադրերի խնդիրը։ Գիտատեխնիկական ոլորտի զարգացումը անմիջականորեն կախված է բարձր որակավորում ունեցող հետազոտողների, ինժեներների, տեխնոլոգների, կառավարման մասնագետների և երիտասարդ գիտնականների առկայությունից։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել մասնագետների պատրաստման, գիտական կարիերայի զարգացման, երիտասարդ հետազոտողների ներգրավման, նրանց աշխատանքի խրախուսման և միջազգային գիտական միջավայրում ինտեգրման մեխանիզմները։ Մարդկային կապիտալի պահպանումը հատկապես կարևոր է փոքր տնտեսության համար, որտեղ բարձրակարգ մասնագետների սահմանափակ քանակը կարող է էականորեն ազդել ամբողջ համակարգի զարգացման հնարավորությունների վրա։ Գիտատեխնիկական ոլորտի արդյունավետության կարևոր պայման է նաև հետազոտական ենթակառուցվածքների զարգացումը։ Ժամանակակից լաբորատորիաները, սարքավորումները, տվյալների բազաները, հաշվարկային ռեսուրսները և գիտական տեղեկատվության հասանելիությունը անհրաժեշտ նախադրյալներ են մրցունակ հետազոտությունների իրականացման համար։ Հետևաբար ենթակառուցվածքների արդիականացումը պետք է դիտարկվի ոչ միայն որպես տեխնիկական խնդիր, այլև որպես գիտության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման միջոց։ ՀՀ գիտության 2026–2030 թվականների ռազմավարության մեջ հետազոտական ենթակառուցվածքների զարգացումը ևս ներկայացվում է որպես մրցունակ գիտական համակարգի ձևավորման առանցքային ուղղություն։ Աշխատության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է գիտություն–բիզնես համագործակցության զարգացումը։ Գիտական կազմակերպությունների և մասնավոր ընկերությունների միջև թույլ կապերը կարող են սահմանափակել հետազոտությունների արդյունքների գործնական կիրառումը։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է զարգացնել տեխնոլոգիական փոխանցման մեխանիզմները, համատեղ հետազոտական նախագծերը, լիցենզավորման և արտոնագրման գործընթացները, ստարտափների ստեղծման և գիտական արդյունքների առևտրայնացման հնարավորությունները։ Նման համակարգը կարող է նպաստել նրան, որ գիտական ներդրումները վերածվեն նոր տնտեսական գործունեության և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի։ Նորարարական տնտեսության ձևավորման համար կարևոր է նաև մտավոր սեփականության պաշտպանության արդյունավետ համակարգը։ Գիտնականները և կազմակերպությունները պետք է ունենան իրենց ստեղծած տեխնոլոգիաների, գյուտերի և այլ մտավոր արդյունքների իրավական պաշտպանության և առևտրայնացման հստակ հնարավորություններ։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է ձևավորել այնպիսի միջավայր, որտեղ գիտական արդյունքի հեղինակն ու հետազոտական կազմակերպությունը կունենան տնտեսական շահագրգռվածություն այն կիրառության մեջ ներդնելու համար։ Միջազգային համագործակցությունը ևս դիտարկվում է որպես գիտատեխնիկական ոլորտի զարգացման կարևոր գործոն։ Միջազգային գիտական ծրագրերին մասնակցությունը, արտասահմանյան հետազոտական կենտրոնների հետ համատեղ աշխատանքը, գիտնականների շարժունակությունը և միջազգային հետազոտական ենթակառուցվածքների հասանելիությունը կարող են բարձրացնել հայկական գիտության մրցունակությունը։ ՀՀ նոր ռազմավարական մոտեցումները նպատակ ունեն համակարգը մոտեցնել Եվրոպական հետազոտական տարածքի պահանջներին և խթանել միջազգային գիտական գերազանցությունը։ Տնտեսական արդյունավետության տեսանկյունից կարևոր է նաև գիտահետազոտական գործունեության արդյունքների գնահատման համակարգը։ Միայն հրապարակումների կամ գիտական այլ քանակական ցուցանիշների հաշվառումը բավարար չէ գիտության իրական ազդեցությունը գնահատելու համար։ Անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև արտոնագրերը, տեխնոլոգիական լուծումները, նորաստեղծ ընկերությունները, արդյունաբերական կիրառությունները, միջազգային համագործակցությունը և հասարակական ազդեցությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գիտության ֆինանսավորումը կապել ոչ միայն գործունեության ծավալի, այլև դրա որակի և արդյունքի հետ։ Աշխատության մեջ կարող է կարևորվել նաև պետական և մասնավոր հատվածների դերաբաշխման հարցը։ Պետությունը պետք է ձևավորի գիտատեխնիկական զարգացման ընդհանուր ռազմավարությունը, ապահովի հիմնարար գիտության անհրաժեշտ ֆինանսավորումը և ստեղծի նորարարության համար բարենպաստ իրավական ու տնտեսական միջավայր։ Մասնավոր հատվածը, իր հերթին, կարող է մեծացնել կիրառական հետազոտությունների ֆինանսավորումը, ներգրավել նոր տեխնոլոգիաներ և ապահովել գիտական արդյունքների շուկայական կիրառումը։ Այս փոխգործակցությունը կարող է ձևավորել գիտելիքահեն տնտեսության զարգացման ավելի կայուն հիմք։ Ժամանակակից պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև առաջադեմ տեխնոլոգիաների արագ զարգացումը՝ ներառյալ արհեստական բանականությունը, տվյալների մշակումը, կենսատեխնոլոգիաները, միկրոէլեկտրոնիկան և այլ բարձր տեխնոլոգիական ուղղություններ։ Դրանց զարգացումը պահանջում է ոչ միայն մասնագիտացված գիտական ներուժ, այլև կրթության, գիտության, արդյունաբերության և պետական կառավարման համակարգերի համակարգված համագործակցություն։ Հայաստանի պետական քաղաքականության մեջ տեխնոլոգիական զարգացման և արհեստական բանականության ուղղությունները ևս առանձնացվել են որպես ռազմավարական նշանակություն ունեցող ոլորտներ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գիտատեխնիկական ոլորտի տարածքային և ինստիտուցիոնալ կենտրոնացվածությանը։ Գիտական ներուժի չափազանց մեծ կենտրոնացումը մի քանի հաստատություններում կամ տարածքներում կարող է սահմանափակել նորարարական հնարավորությունների տարածումը տնտեսության տարբեր ճյուղերում։ Հետևաբար կարևոր է խթանել տարածաշրջանային գիտական կենտրոնների, համալսարանների, տեխնոլոգիական ընկերությունների և հետազոտական ենթակառուցվածքների միջև համագործակցությունը։ Առանձին խնդիր է գիտության ոլորտում պետական քաղաքականության շարունակականությունը։ Երկարաժամկետ հետազոտական ծրագրերը պահանջում են կայուն ֆինանսավորում և կանխատեսելի կառավարման միջավայր, քանի որ գիտական արդյունքները հաճախ ձևավորվում են տարիների ընթացքում։ Հետևաբար հաճախակի փոփոխվող առաջնահերթությունները կամ ֆինանսավորման անկանխատեսելիությունը կարող են նվազեցնել համակարգի արդյունավետությունը։ Այս տեսանկյունից ռազմավարական ծրագրերի առկայությունը կարևոր է, սակայն դրանց արդյունավետությունը կախված է իրականացման հստակ մեխանիզմներից, չափելի ցուցանիշներից և հետևողական վերահսկողությունից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը գիտատեխնիկական ոլորտի բարեփոխումը դիտարկում է որպես համալիր տնտեսական և կազմակերպական գործընթաց, որը ներառում է գիտության ֆինանսավորման կատարելագործում, կառավարման համակարգի արդիականացում, մարդկային կապիտալի զարգացում, հետազոտական ենթակառուցվածքների վերազինում, գիտություն–բիզնես համագործակցության խորացում, գիտական արդյունքների առևտրայնացում, մտավոր սեփականության պաշտպանություն, միջազգային ինտեգրում և նորարարական գործունեության խթանում։ Թեմայի հիմնական նշանակությունն այն է, որ գիտատեխնիկական ոլորտը ներկայացվում է ոչ թե տնտեսությունից առանձնացված համակարգի, այլ երկրի երկարաժամկետ տնտեսական մրցունակության և գիտելիքահեն զարգացման կարևոր բաղադրիչի տեսանկյունից։ Հայաստանի ներկայիս պետական ռազմավարությունն այս ուղղությունը կապում է մինչև 2030 թվականը արդյունավետ կառավարվող, միջազգային մակարդակով մրցունակ և տնտեսական ազդեցություն ստեղծող գիտական համակարգի ձևավորման հետ։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, գիտության և տեխնոլոգիաների կառավարման մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, նորարարության քաղաքականություն մշակողներին, գիտական կազմակերպությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և գիտելիքահեն տնտեսության զարգացման հարցերով զբաղվող մասնագետներին։