Մրցակցության սկզբունքը քաղաքացիական դատավարությունում

Culture

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական և պատկերագրական բնույթի նյութ է, որը ներկայացնում է հայկական կինեմատոգրաֆիայի հետ կապված ազդագրային ժառանգությունը և հնարավորություն տալիս ուսումնասիրելու կինոյի պատմությունը ոչ միայն ֆիլմերի բովանդակության, այլև դրանց հանրային ներկայացման ու գեղարվեստական ձևավորման տեսանկյունից։ Կինոազդագրերը դիտարկվում են որպես կինոմշակույթի ինքնուրույն փաստաթղթեր, որոնց միջոցով հնարավոր է տեղեկություններ ստանալ ֆիլմերի ցուցադրությունների, ստեղծագործական խմբերի, դերասանական կազմի, կինոթատրոնների և տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Միաժամանակ դրանք գրաֆիկական արվեստի նմուշներ են, որտեղ արտահայտվում են տարբեր ժամանակաշրջանների գեղարվեստական ոճերը, տառատեսակների ընտրությունը, կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, պատկերային խորհրդանշանները և կինոնկարի գաղափարական կամ ժանրային առանձնահատկությունները հանդիսատեսին փոխանցելու ձևերը։ Նյութերի համակարգումը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական կինոյի զարգացման տարբեր փուլերին, ֆիլմերի հանրայնացման եղանակների փոփոխությանը և տեսողական հաղորդակցության մշակույթի ձևավորմանը։ Հատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում ազդագրերի վրա պահպանված տեքստային տվյալները, որոնք կարող են լրացնել կինեմատոգրաֆիական մատենագիտությունը և նպաստել առանձին ֆիլմերի ցուցադրական պատմության վերականգնմանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայկական գրաֆիկական դիզայնի և կիրառական արվեստի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ կինոազդագրերում միավորվում են լուսանկարչությունը, նկարչությունը, տպագրական ձևավորումը և գովազդային հաղորդակցությունը։ Տարբեր ժամանակաշրջանների նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գեղարվեստական լեզվի, հասարակական ճաշակի և կինոյի ներկայացման մշակույթի փոփոխությունները։ Միաժամանակ նման հավաքածուն նպաստում է ժամանակի ընթացքում վնասվելու կամ կորսվելու վտանգի տակ գտնվող տպագիր նյութերի փաստագրմանն ու մշակութային հիշողության պահպանմանը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես արժեքավոր աղբյուր կինոգետների, արվեստաբանների, դիզայնի պատմաբանների, մատենագետների և հայկական մշակութային ժառանգությունն ուսումնասիրողների համար՝ համադրելով կինոյի պատմության, պատկերագրության, տպագիր մշակույթի և գրաֆիկական արվեստի ուսումնասիրության ուղղությունները։

Biology

Գիրքը ներկայացնում է ուսանողների սիրտ-անոթային համակարգում առաջացող գործառական փոփոխությունների պատճառները, առանձնահատկությունները և դրանց կանխարգելման ու շտկման արդյունավետ եղանակները՝ ուսումնական բարձր ծանրաբեռնվածության պայմաններում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է մտավոր և հուզական լարվածության ազդեցությունը օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական համակարգերի վրա, գնահատվում են սրտի աշխատանքի, զարկերակային ճնշման, անոթային տոնուսի և ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ դեղորայքային միջամտություններին՝ ներառյալ ֆիզիկական ակտիվության ճիշտ կազմակերպումը, շնչառական վարժությունները, առողջ կենսակերպի սկզբունքները, սննդակարգի կարգավորումը, հանգստի ռեժիմի պահպանումը և սթրեսի կառավարման մեթոդները։ Հեղինակը ներկայացնում է գիտական հետազոտությունների արդյունքներ, գործնական առաջարկություններ և կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետության գնահատում՝ նպատակ ունենալով նպաստել ուսանողների առողջության պահպանմանը, աշխատունակության բարձրացմանը և սիրտ-անոթային համակարգի բնականոն գործունեության վերականգնմանը։ Գիրքը նախատեսված է բժիշկների, ֆիզիոլոգների, առողջապահության մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և առողջ ապրելակերպի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Նշենու (Amygdalus L.) վայրի ցեղակիցների ուսումնասիրությանը Հայաստանի բնական պայմաններում՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց տարածմանը, կենսաբանական առանձնահատկություններին և բուսաբանական նշանակությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են վայրի տեսակների և ձևերի տարածման աշխարհագրությունը, աճելավայրերի պայմանները, էկոլոգիական պահանջները և բնական պոպուլյացիաների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ կարևորություն է տրվում վայրի ցեղակիցների պահպանությանը, քանի որ դրանք կարող են ունենալ արժեքավոր գենետիկական հատկանիշներ և նշանակություն ունենալ մշակաբույսերի սելեկցիայի, գենետիկական բազմազանության պահպանման ու բուսաբուծության զարգացման համար։ Աշխատությունը կարող է ներառել տեսակների նույնականացման, ձևաբանական հատկանիշների համեմատության, տարածման սահմանների և էկոլոգիական պայմանների ուսումնասիրություն՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի վայրի նշենու պաշարների վերաբերյալ։ Քննարկվում են նաև տարբեր պոպուլյացիաների միջև հնարավոր տարբերությունները, դրանց հարմարվողական հատկանիշները և բնական միջավայրի պայմաններին դիմակայելու ունակությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է վայրի գենոֆոնդի գործնական արժեքի գնահատումը, հատկապես այն հատկանիշների տեսանկյունից, որոնք կարող են օգտակար լինել երաշտադիմացկունության, հիվանդությունների և անբարենպաստ պայմանների նկատմամբ կայունության, ինչպես նաև պտղի որակական ցուցանիշների բարելավման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բուսաբաններին, բուսաբույծներին, գենետիկներին, էկոլոգներին և Հայաստանի բուսական աշխարհի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը կարևոր է Հայաստանի վայրի նշենու գենետիկական բազմազանության բացահայտման, բնական պոպուլյացիաների պահպանության և դրանց հնարավոր օգտագործման հեռանկարների գնահատման տեսանկյունից։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է V–XVIII դարերի ընթացքում հայ և իրանական գրականությունների միջև ձևավորված բազմաշերտ կապերի, փոխազդեցությունների և մշակութային հաղորդակցության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ հայ-իրանական գրական հարաբերությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին գրական ստեղծագործությունների կամ հեղինակների միջև ազդեցությունների ամբողջություն, այլև որպես երկարատև պատմամշակութային գործընթաց, որի հիմքում ընկած են երկու ժողովուրդների հարևանությունը, պատմական փոխհարաբերությունները, լեզվական ու մշակութային շփումները և ընդհանուր տարածաշրջանային միջավայրը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն ուղիները, որոնց միջոցով իրանական մշակութային և գրական տարրերը ներթափանցել են հայկական գրական միջավայր, ինչպես նաև այն ազդեցությունները, որոնք հայկական գրական և մշակութային ավանդույթները կարող էին ունենալ իրանական աշխարհի վրա։ V–XVIII դարերի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու այդ կապերի զարգացման երկարատև ընթացքին՝ սկսած վաղմիջնադարյան մշակութային շփումներից մինչև նոր ժամանակաշրջանի գրական հարաբերություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական պայմանների ազդեցությանը գրական փոխազդեցությունների վրա։ Հայ և իրանական ժողովուրդների քաղաքական, տնտեսական և մշակութային շփումները տարբեր դարաշրջաններում ստեղծել են փոխադարձ ազդեցությունների համար նպաստավոր միջավայր։ Այդ հարաբերություններում կարևոր դեր են ունեցել նաև առևտրական ճանապարհները, քաղաքային մշակութային կենտրոնները, կրթական և հոգևոր հաստատությունները, ինչպես նաև տարբեր լեզուներով գրականության տարածման ու թարգմանության գործընթացները։ Գրական կապերը զարգացել են ոչ միայն ուղղակի ազդեցության միջոցով, այլև բանավոր ավանդությունների, պատմությունների, առասպելների, ժողովրդական զրույցների և մշակութային պատկերացումների փոխանակման ճանապարհով։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում թարգմանական գրականության դերը։ Թարգմանությունը հանդես է գալիս որպես մշակույթների միջև հաղորդակցության հիմնական միջոցներից մեկը՝ հնարավորություն տալով գրական և գաղափարական արժեքների տարածմանը։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում թարգմանված կամ փոխադրված ստեղծագործությունները նպաստել են գրական ժանրերի, թեմաների, կերպարների և գեղարվեստական պատկերների փոխանակմանը։ Այս գործընթացը հատկապես կարևոր է այն առումով, որ թարգմանության միջոցով ոչ միայն առանձին ստեղծագործություններ են անցնում մի մշակույթից մյուսը, այլև փոխվում են գրական ընկալման և գեղարվեստական մտածողության որոշ ձևեր։ Հայ-իրանական գրական կապերի կարևոր դրսևորումներից է թեմատիկ և կերպարային ընդհանրությունների ձևավորումը։ Երկու գրական ավանդույթներում հանդիպող պատմական, առասպելական, սիրային, հերոսական և բարոյափիլիսոփայական թեմաները կարող են ունենալ տարբեր ազգային մեկնաբանություններ, սակայն միաժամանակ պահպանել որոշակի ընդհանուր հիմք։ Հերոսական պայքարի, հայրենիքի, սիրո, հավատարմության, իշխանության, բարոյական ընտրության և ճակատագրի վերաբերյալ պատկերացումները տարբեր ժամանակներում դարձել են փոխազդեցության կարևոր հարթակներ։ Այդ ընդհանրությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն ազդեցության ուղղությունները, այլև երկու գրականությունների ինքնատիպությունը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմագրական և գրական ժառանգության փոխհարաբերությանը։ Հայ և իրանական պատմական աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունները կարող են կարևոր նյութ տրամադրել երկու ժողովուրդների մշակութային շփումների ուսումնասիրության համար։ Պատմական իրադարձությունների գեղարվեստական արտացոլումը հաճախ անցնում է ազգային սահմաններից և դառնում փոխադարձ գրական պատկերացումների ձևավորման հիմք։ Այս համատեքստում գրականությունը հանդես է գալիս որպես պատմական հիշողության պահպանման և տարբեր ժողովուրդների միջև մշակութային ընկալումների ձևավորման միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի նաև բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը։ Ժողովրդական հեքիաթները, ավանդազրույցները, առասպելները և հերոսապատումները հաճախ ունեն շարժուն բնույթ և կարող են տարածվել տարբեր ժողովուրդների մշակութային միջավայրերում՝ ենթարկվելով տեղական վերամշակման։ Հայկական և իրանական բանահյուսական նյութերի համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սյուժետային մոտիվների, կերպարային տիպերի և պատկերային համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այդ գործընթացում փոխառությունը սովորաբար չի նշանակում մեխանիկական կրկնություն․ օտար նյութը նոր մշակութային միջավայրում ստանում է նոր իմաստ և ձև։ XVIII դարի հասնող ժամանակային ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայ-իրանական գրական կապերի շարունակականությունը՝ չնայած քաղաքական և հասարակական փոփոխություններին։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխվում են գրական հաղորդակցության ձևերը, սակայն մշակութային շփումների հիմքում շարունակում են մնալ աշխարհագրական հարևանությունը, պատմական կապերը և փոխադարձ հետաքրքրությունը։ Այս երկարատև գործընթացը ցույց է տալիս, որ հայ և իրանական գրականությունները զարգացել են ոչ թե մեկուսացված, այլ տարածաշրջանային մշակութային փոխազդեցությունների լայն համակարգում։ Ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նաև համեմատական գրականագիտության տեսանկյունից դրա նշանակությամբ։ Հայ-իրանական գրական կապերի քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ տարբերակել փոխազդեցության, փոխառության, զուգահեռ զարգացման և ընդհանուր մշակութային միջավայրի ազդեցության երևույթները։ Այն նպաստում է երկու գրական ավանդույթների փոխադարձ կապերի ավելի ամբողջական ընկալմանը և ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են պատմականորեն հարակից ժողովուրդների գրականությունները պահպանել սեփական ինքնատիպությունը՝ միաժամանակ փոխանակելով թեմաներ, գաղափարներ և գեղարվեստական ձևեր։ Այս ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայ և իրանական գրականության, արևելյան մշակույթի, համեմատական գրականագիտության և միջմշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել V–XVIII դարերում ձևավորված հայ-իրանական գրական փոխհարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունների և դրանց մշակութային նշանակության մասին։

History

Աշխատությունը նվիրված է միհրականության ծագման, տարածման և զարգացման ուսումնասիրությանը Առաջավոր Ասիայի ու Միջերկրածովյան ավազանի հին հասարակությունների քաղաքական, կրոնական և հոգևոր համակարգերի համատեքստում։ Դիտարկվում են Միհր աստվածության պաշտամունքի ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրա գաղափարական հիմքերը և տարբեր ժողովուրդների կրոնական պատկերացումների հետ փոխազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միհրական ավանդույթների տարածման ուղիներին, տարբեր տարածաշրջաններում դրանց դրսևորումներին և տեղական հավատալիքների ազդեցությամբ տեղի ունեցած փոփոխություններին։ Վերլուծվում են պաշտամունքի խորհրդանշական համակարգը, ծիսական առանձնահատկությունները, աստվածաբանական պատկերացումները և դրանց տեղը հին հասարակությունների հոգևոր կյանքում։ Քննարկվում են նաև կրոնի և քաղաքական իշխանության փոխհարաբերությունները, Միհրի կերպարի հնարավոր առնչությունները թագավորական իշխանության, ռազմական միջավայրի, պայմանագրային հարաբերությունների և հասարակական կարգի գաղափարների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում իրանական աշխարհում, Փոքր Ասիայում, Հայաստանում և Միջերկրածովյան տարածաշրջանում ձևավորված կրոնամշակութային կապերին՝ ընդգծելով տարբեր ավանդույթների փոխազդեցության նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են գրավոր, հնագիտական, պատկերագրական և վիմագրական աղբյուրների ընձեռած հնարավորությունները միհրականության պատմական զարգացման վերակազմության համար։ Կարևորվում է նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում և տարածաշրջաններում Միհրի պաշտամունքի դրսևորումների տարբերակումը՝ դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, կրոնագետների, հնագետների, արևելագետների, մշակութաբանների, հայագետների և հին աշխարհի քաղաքական ու կրոնական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Աշխատանքը նվիրված է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված ցեղասպանության և Ավստրո-Հունգարիայի քաղաքականության փոխկապակցված ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում 1914-1918 թվականների իրադարձություններն են, որոնց ընթացքում հայ բնակչությունը ենթարկվեց զանգվածային տեղահանությունների, կոտորածների, բռնությունների և մարդկային ու նյութական ծանր կորուստների։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Ավստրո-Հունգարիայի արտաքին քաղաքականության դիրքորոշումը Օսմանյան կայսրության և այնտեղ տեղի ունեցող իրադարձությունների նկատմամբ՝ հաշվի առնելով Կենտրոնական տերությունների ռազմաքաղաքական շահերը, դիվանագիտական հարաբերությունները և պատերազմի պայմաններում ձևավորված քաղաքական առաջնահերթությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ավստրո-հունգարական դիվանագիտական ներկայացուցիչների հաղորդագրություններին, զեկույցներին և այլ աղբյուրներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ տեղեկացվածության աստիճանը և դրանց նկատմամբ պաշտոնական արձագանքը։ Աշխատանքում վերլուծվում են Ավստրո-Հունգարիայի և Օսմանյան կայսրության հարաբերությունները, դրանց ազդեցությունը հայկական հարցի նկատմամբ դիրքորոշումների ձևավորման վրա, ինչպես նաև մարդասիրական, քաղաքական և ռազմավարական գործոնների փոխազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի միջազգային և տարածաշրջանային քաղաքական իրավիճակը պայմանավորում տարբեր պետությունների վերաբերմունքը հայերի նկատմամբ իրականացվող զանգվածային բռնությունների հանդեպ։ Աշխատանքը կարևոր է ոչ միայն Հայոց ցեղասպանության պատմության, այլև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին եվրոպական տերությունների արտաքին քաղաքականության, դիվանագիտական հարաբերությունների և միջազգային արձագանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և Հայոց ցեղասպանության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։