Մտավոր և գրավոր թվաբանություն

Literature

Աշխատությունը նվիրված է սփյուռքահայ նշանավոր արձակագիր Հակոբ Կարապենցի գրական ժառանգության, ստեղծագործական աշխարհայացքի և գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են գրողի ստեղծագործության հիմնական թեմատիկ ուղղությունները, գաղափարական շերտերը, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները և նրա գրականության տեղը հայ նորագույն արձակի զարգացման համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու ինքնության, հայրենիքի, օտարության, հիշողության, միայնության և հոգևոր որոնումների թեմաներին, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն հեղինակի ստեղծագործական աշխարհում։ Ուսումնասիրվում են սփյուռքահայ մարդու հոգեբանական ապրումները, ազգային պատկանելության գիտակցումը, մշակութային երկակիության դրսևորումները և տարբեր հասարակական միջավայրերում անհատի ինքնորոշման խնդիրները։ Դիտարկվում են գրողի պատմվածքների և վիպական ստեղծագործությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կերպարների ներաշխարհի բացահայտման եղանակները, սյուժետային զարգացումները և պատմողական տեխնիկայի յուրահատկությունները։ Կարևորվում են կերպարների հոգեբանական խորությունը, նրանց ներքին հակասությունները, բարոյական ընտրությունները և հասարակության հետ ունեցած հարաբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի լեզվաոճական առանձնահատկություններին, խորհրդանշական պատկերների կիրառությանը, գեղարվեստական ժամանակի և տարածության կազմակերպմանը, ինչպես նաև իրականության ու հիշողության փոխհարաբերությունների արտացոլմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Կարապենցի ստեղծագործություններում հայկական և ամերիկյան մշակութային միջավայրերի փոխազդեցությունները, ազգային ավանդույթների պահպանման և նոր հասարակական արժեքներին հարմարվելու գործընթացները։ Առանձնացվում են գրողի ստեղծագործության մեջ գոյաբանական հարցադրումները, մարդկային հարաբերությունների բարդությունը և անհատի հոգևոր ազատության որոնումները։ Կարևորվում են նաև Կարապենցի գրականության առնչությունները XX դարի համաշխարհային արձակի գեղարվեստական միտումներին, արդիական գրական ուղղություններին և սփյուռքահայ գրականության զարգացման ընդհանուր օրինաչափություններին։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել գրողի ստեղծագործությունների թեմատիկ, կերպարային, կառուցվածքային և համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով նրա գրական ժառանգության ինքնատիպությունն ու գեղարվեստական արժեքը։ Ուսումնասիրությունը նշանակություն ունի հայ նորագույն գրականության, սփյուռքահայ արձակի, գրական ինքնության և միջմշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, բանասերների, սփյուռքագիտության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Economics

Տուրիզմի զարգացման նախադրյալները այն բնական, տնտեսական, սոցիալական և կազմակերպչական գործոնների ամբողջությունն են, որոնք նպաստում են զբոսաշրջության ձևավորմանը և աճին որոշակի տարածքում։ Տուրիզմի զարգացումը պայմանավորված է մի շարք կարևոր նախապայմաններով, որոնց համադրությունը ստեղծում է գրավիչ միջավայր այցելուների համար։ Առաջին հերթին առանձնացվում են բնական նախադրյալները՝ բարենպաստ կլիմա, գեղեցիկ լանդշաֆտներ, լեռներ, ծովեր, լճեր, անտառներ և ազգային պարկեր։ Այս գործոնները հատկապես կարևոր են էկոտուրիզմի և հանգստի տուրիզմի զարգացման համար։ Բնական ռեսուրսների բազմազանությունը մեծացնում է տարածաշրջանի գրավչությունը և այցելուների հոսքը։ Երկրորդ կարևոր խումբը պատմամշակութային նախադրյալներն են՝ պատմական հուշարձաններ, թանգարաններ, հնավայրեր, ճարտարապետական արժեքներ, ազգային ավանդույթներ և մշակութային միջոցառումներ։ Այս գործոնները նպաստում են ճանաչողական և մշակութային տուրիզմի զարգացմանը։ Տնտեսական և ենթակառուցվածքային նախադրյալները նույնպես կարևոր դեր ունեն․ զարգացած ճանապարհային ցանցը, հյուրանոցային տնտեսությունը, տրանսպորտը, սննդի սպասարկման համակարգը և ծառայությունների որակը ուղղակիորեն ազդում են տուրիզմի մակարդակի վրա։ Ներդրումները և տնտեսական կայունությունը նույնպես խթանում են զբոսաշրջության զարգացումը։ Սոցիալական և քաղաքական կայունությունը ևս կարևոր նախապայման է, քանի որ անվտանգ և կայուն միջավայրը բարձրացնում է երկրի կամ տարածաշրջանի գրավչությունը զբոսաշրջիկների համար։ Բացի այդ, կարևոր են նաև պետական քաղաքականությունը, վիզային ռեժիմի հեշտացումը և միջազգային համագործակցությունը։

Chemistry

Պլաստմասները սինթետիկ կամ կիսասինթետիկ պոլիմերային նյութեր են, որոնք ստացվում են բնական գազի, նավթի կամ այլ օրգանական միացությունների քիմիական մշակման արդյունքում և լայնորեն կիրառվում են արդյունաբերության, կենցաղի, բժշկության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում։ Պլաստմասների հիմնական առանձնահատկություններից են թեթևությունը, բարձր ամրությունը, հեշտ մշակելիությունը, կոռոզիայի և խոնավության նկատմամբ դիմադրությունը, ինչպես նաև համեմատաբար ցածր արտադրական արժեքը։ Դրանք կարող են ունենալ տարբեր ֆիզիկական հատկություններ՝ կախված իրենց կառուցվածքից և բաղադրությունից՝ լինելով կամ կոշտ, կամ ճկուն, կամ թափանցիկ, կամ անթափանց։ Պլաստմասները հիմնականում բաժանվում են երկու խոշոր խմբի՝ թերմոպլաստիկ և թերմոռեակտիվ պլաստմասներ։ Թերմոպլաստիկ պլաստմասները ջերմության ազդեցությամբ փափկում են և կարող են բազմիցս ձևափոխվել՝ առանց իրենց հիմնական կառուցվածքը կորցնելու, ինչի օրինակ են պոլիէթիլենը և պոլիպրոպիլենը։ Դրանք լայնորեն օգտագործվում են փաթեթավորման նյութերի, տարաների և կենցաղային իրերի արտադրության մեջ։ Թերմոռեակտիվ պլաստմասները, հակառակը, ջերմության ազդեցությամբ կարծրանում են և այլևս չեն կարող կրկին փափկել, քանի որ դրանց կառուցվածքում առաջանում են կայուն քիմիական կապեր։ Այս խմբին են պատկանում օրինակ բակելիտը և որոշ էպօքսիդային խեժեր, որոնք օգտագործվում են էլեկտրատեխնիկայում և շինարարությունում։ Պլաստմասների մյուս կարևոր դասակարգումը հիմնված է նրանց կիրառման ոլորտների վրա՝ կառուցվածքային, փաթեթավորման, էլեկտրամեկուսիչ և բժշկական պլաստմասներ։ Պլաստմասները ժամանակակից աշխարհում ունեն մեծ նշանակություն, քանի որ դրանք փոխարինում են ավելի ծանր և թանկարժեք նյութերին, սակայն դրանց լայն կիրառությունը նաև առաջացնում է բնապահպանական խնդիրներ՝ կապված դժվար քայքայման և շրջակա միջավայրի աղտոտման հետ։ Այդ պատճառով այսօր մեծ ուշադրություն է դարձվում վերամշակվող և էկոլոգիապես անվտանգ պլաստմասների մշակմանը։ Այսպիսով, պլաստմասները կարևոր տեխնիկական նյութեր են, որոնք իրենց բազմազան հատկությունների շնորհիվ դարձել են ժամանակակից արդյունաբերության և կենցաղի անբաժանելի մաս։

Medicine

Գիրքը նվիրված է պարոդոնտի բորբոքային հիվանդությունների բուժման երկու մոտեցումների՝ ապարատային և դեղորայքային մեթոդների համեմատական գնահատմանը՝ հիմնվելով արյան բջիջների ագրեգատային վիճակի ցուցանիշների վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են պարոդոնտի բորբոքային ախտաբանության պաթոգենեզի հիմնական մեխանիզմները, բորբոքային գործընթացի ազդեցությունը միկրոշրջանառության և հեմոռեոլոգիական հատկությունների վրա, ինչպես նաև արյան բջիջների՝ մասնավորապես էրիթրոցիտների և թրոմբոցիտների ագրեգացիոն վարքի փոփոխությունները։ Հեղինակը վերլուծում է ապարատային բուժման մեթոդների (ֆիզիոթերապևտիկ և տեղային ազդեցության տեխնոլոգիաներ) և դեղորայքային թերապիայի արդյունավետությունը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը բորբոքային գործընթացի նվազեցման, հյուսվածքների վերականգնման և արյան ռեոլոգիական ցուցանիշների կարգավորման վրա։ Գրքում ընդգծվում է լաբորատոր և կլինիկական տվյալների համադրության կարևորությունը բուժման արդյունքների օբյեկտիվ գնահատման համար, ինչպես նաև առաջարկվում են համեմատական վերլուծության մեթոդաբանական մոտեցումներ։ Աշխատությունը նախատեսված է ստոմատոլոգների, պարոդոնտոլոգների, կլինիկական լաբորատոր մասնագետների, բժշկական հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների և օրդինատորների համար՝ նպաստելով պարոդոնտի հիվանդությունների բուժման գիտական և ապացուցողական մոտեցումների զարգացմանը։

Law

Գիրքը նվիրված է իրավունքի արժեբանության (աքսիոլոգիայի) հիմնահարցերի տեսական և փիլիսոփայական վերլուծությանը՝ դիտարկելով իրավունքը ոչ միայն որպես նորմերի համակարգ, այլ նաև որպես արժեքային կառուցակարգ, որը արտահայտում է հասարակության արդարության, ազատության, հավասարության և իրավական անվտանգության մասին պատկերացումները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են իրավական արժեքների ձևավորման աղբյուրները, դրանց պատմական զարգացումը և ժամանակակից իրավական համակարգերում դրսևորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է իրավունքի և բարոյականության փոխհարաբերությունները, իրավական նորմերի արժեքային բովանդակությունը, ինչպես նաև իրավունքի արդյունավետության գնահատման արժեքաբանական չափանիշները։ Գրքում քննարկվում են նաև իրավական պետության գաղափարը, մարդու իրավունքների արժեքային հիմքերը և իրավունքի սոցիալական նշանակությունը՝ ընդգծելով իրավունքի զարգացման գործընթացում արժեբանական մոտեցման կարևորությունը։ Աշխատությունը համադրում է իրավունքի տեսության և փիլիսոփայության տարբեր ուղղությունները՝ առաջարկելով խորքային պատկերացում իրավունքի արժեքային բնույթի վերաբերյալ։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, փիլիսոփաների, գիտահետազոտողների, դասախոսների, իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների և իրավունքի տեսության հարցերով հետաքրքրվողների համար։

Literature

Հրատարակությունը բարոյադաստիարակչական պատմությունների բազմահատոր ժողովածուի հինգերորդ հատորն է՝ նախատեսված երեխաների և պատանիների բարոյական ու մտավոր զարգացմանը նպաստելու համար։ Գրքի գաղափարական ուղղվածությունը հիմնված է պատմողական գրականության միջոցով մարդկային դրական հատկանիշների և հասարակական վարքի սկզբունքների փոխանցման վրա։ Նմանատիպ պատմություններում հերոսների գործողությունների, նրանց կայացրած որոշումների և դրանց հետևանքների միջոցով ընթերցողին ներկայացվում են ազնվության, բարության, աշխատասիրության, ճշմարտախոսության, համեստության, փոխօգնության և պատասխանատվության արժեքները։ Պատմությունների դաստիարակչական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ բարոյական գաղափարները մատուցվում են հասկանալի պատմողական ձևով՝ խթանելով երեխայի հետաքրքրությունը, երևակայությունը և ինքնուրույն դատողությունը։ Ժողովածուն արտացոլում է 19-րդ դարի հայ կրթական ու գրական միջավայրում տարածված այն մոտեցումը, ըստ որի ընթերցանությունը պետք է նպաստի ոչ միայն գիտելիքների ձեռքբերմանը, այլև անձի բնավորության և բարոյական նկարագրի ձևավորմանը։ Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական գործունեության շրջանակում լույս տեսած այս հատորը կարևոր է հայ մանկական գրականության, թարգմանական գրականության և դաստիարակչական հրատարակությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև վկայում է պատանի ընթերցողների համար նախատեսված հայերեն գրականության զարգացման մասին։