Ներդրումային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման ուղիները տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ձեռնարկություններում (ՀՀ նյութերով)

Mathematics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մետաղների և կիսահաղորդիչների նանոմասնիկների ու կենսաբանական մակրոմոլեկուլների փոխազդեցությունների ուսումնասիրմանը հեղուկ միջավայրերում։ Գրքում ներկայացվում են նանոմասնիկների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և կենսաբանական համակարգերի հետ փոխգործակցության հիմնական մեխանիզմները։ Հեղինակը քննարկում է սպիտակուցների, նուկլեինաթթուների և այլ կենսաբանական մակրոմոլեկուլների հետ նանոմասնիկների կապման, մակերևութային փոխազդեցությունների, կառուցվածքային փոփոխությունների և կայունության վրա ազդեցության հարցերը։ Աշխատությունում վերլուծվում են ժամանակակից փորձարարական մեթոդները, որոնք կիրառվում են այդ գործընթացների ուսումնասիրման համար, ինչպես նաև ներկայացվում են ստացված արդյունքների տեսական մեկնաբանությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նանոկենսատեխնոլոգիաների, կենսաբժշկական կիրառությունների, դեղերի նպատակային առաքման համակարգերի, կենսասենսորների և ախտորոշիչ տեխնոլոգիաների զարգացման հեռանկարներին։ Գիրքը նախատեսված է նանոտեխնոլոգիաների, կենսաֆիզիկայի, կենսաքիմիայի, նյութագիտության և կենսաբժշկական հետազոտությունների ոլորտներում աշխատող գիտնականների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով խորքային պատկերացում նանոմակարդակում տեղի ունեցող բարդ կենսաֆիզիկական գործընթացների վերաբերյալ։

Literature

Աշխատանքը նվիրված է էկվադորցի գրող Խորխե Իկասայի ստեղծագործական ժառանգության և լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի ստեղծագործությունների սոցիալական, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև այն պատմական ու հասարակական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել է նրա գրական աշխարհայացքը։ Աշխատանքը Իկասայի արձակը դիտարկում է լատինաամերիկյան գրականության այն կարևոր ուղղության համատեքստում, որը գրականության միջոցով անդրադառնում էր սոցիալական անհավասարությանը, աղքատությանը, շահագործմանը, հողի և սեփականության խնդիրներին, բնիկ ժողովուրդների ծանր վիճակին ու հասարակության տարբեր շերտերի միջև առկա հակասություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի ստեղծագործություններում էկվադորական գյուղական իրականության և բնիկ բնակչության կյանքի պատկերմանը։ Նրա գրականության մեջ սոցիալական խնդիրները ներկայացվում են ոչ միայն որպես արտաքին միջավայրի նկարագրություն, այլև որպես հերոսների ճակատագրերը որոշող խորքային ուժեր։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ սոցիալական վեպում անհատական պատմությունն ու հասարակական իրականությունը սերտորեն միահյուսվում են․ հերոսների անձնական ողբերգությունները, աղքատությունը, անարդարությունը և իրավունքների սահմանափակումը ներկայացվում են որպես ավելի լայն սոցիալական կառուցվածքների հետևանք։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել Իկասայի ստեղծագործություններին բնորոշ կերպարային համակարգը, պատմողական սկզբունքները, լեզվական առանձնահատկությունները և ռեալիստական պատկերման մեթոդները։ Հատուկ նշանակություն ունի հեղինակի կողմից բնիկ բնակչության կյանքի ներկայացումը, քանի որ այդ միջոցով նրա արձակը ձեռք է բերում ոչ միայն սոցիալական, այլև ազգային և մշակութային ինքնության հետ կապված հնչեղություն։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի ձևավորման պատմական նախադրյալներին և այն հասարակական գործընթացներին, որոնք նպաստեցին գրականության մեջ սոցիալական քննադատության ուժեղացմանը։ Այս համատեքստում Իկասայի ստեղծագործությունը դիտարկվում է որպես տարածաշրջանի հասարակական հակասությունների գրական արտացոլման կարևոր օրինակ։ Նրա արձակի առանձնահատկություններից մեկը սոցիալական իրականության կոշտ և հաճախ անզիջում պատկերումն է, որի միջոցով հեղինակը ընթերցողին կանգնեցնում է աղքատության, բռնության, շահագործման և անարդարության խնդիրների առաջ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել բնության, հողի և գյուղական միջավայրի դերը ստեղծագործությունների կառուցվածքում, քանի որ այդ տարրերը հաճախ անմիջականորեն կապված են հերոսների սոցիալական կարգավիճակի և կենսապայմանների հետ։ Կարևոր է նաև գրողի ստեղծագործության կապը լատինաամերիկյան գրականության ավելի լայն զարգացման հետ, որտեղ սոցիալական թեմատիկան հետագայում փոխկապակցվեց ազգային ինքնության, գաղութային ժառանգության, մշակութային բազմազանության և քաղաքական փոփոխությունների խնդիրների հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է գեղարվեստական գրականությունը միաժամանակ կատարել սոցիալական քննադատության, հասարակական իրազեկման և մշակութային ինքնության արտահայտման գործառույթ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Խորխե Իկասայի ստեղծագործությունը որպես լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի կարևոր դրսևորում՝ բացահայտելով նրա արձակի հիմնական թեմաները, գեղարվեստական մեթոդները և հասարակական նշանակությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել լատինաամերիկյան գրականությամբ, սոցիալական վեպի ժանրով, գրական ռեալիզմով, ինչպես նաև Լատինական Ամերիկայի հասարակական և մշակութային պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ռեդյարդ Քիփլինգի հեքիաթների հայերեն թարգմանություններում գեղարվեստական համարժեքության խնդրին՝ դիտարկելով, թե որքանով են բնագրի ոճական, պատկերավոր և իմաստային առանձնահատկությունները պահպանվում թարգմանության գործընթացում։ Վերլուծության ընթացքում առանձնացվում են այն հիմնական թարգմանական դժվարությունները, որոնք առաջանում են անգլերեն բնագրի մշակութային ենթատեքստի, խորհրդանշական համակարգի և լեզվական խաղերի փոխանցման ժամանակ հայերեն միջավայր, ինչպես նաև քննարկվում են տարբեր թարգմանիչների կողմից կիրառված ռազմավարությունները՝ բառացի, իմաստային և ստեղծագործական վերարտադրության ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են պահպանվում հեքիաթների ռիթմը, պատմողական պարզությունը և բարոյական ենթատեքստը, միաժամանակ ապահովելով հայ ընթերցողի համար բնական և ընկալելի լեզվական ձևավորում։ Աշխատանքում նաև ընդգծվում է, որ գեղարվեստական համարժեքությունը ոչ միայն լեզվական ճշգրտության խնդիր է, այլ նաև մշակութային ադապտացիայի բարդ գործընթաց, որտեղ թարգմանիչը հաճախ ստիպված է հավասարակշռել բնագրին հավատարմությունն ու թիրախ լեզվի գեղարվեստական նորմերը՝ ստեղծելով նոր, բայց բնագրին հավատարիմ տեքստային իրականություն։

Literature

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Վահան Տերյանի ստեղծագործական ժառանգության և նրա ազդեցությամբ ձևավորված «տերյանական դպրոցի» ուսումնասիրությանը։ Տերյանը հայ նորագույն պոեզիայի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է, որի ստեղծագործությունը կարևոր շրջադարձ արձանագրեց 20-րդ դարասկզբի հայ քնարերգության զարգացման մեջ։ Նրա պոեզիայում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում մենության, տխրության, կարոտի, սիրո, երազի, հոգևոր որոնումների և հայրենիքի նկատմամբ խոր զգացմունքի թեմաները։ Նրա բանաստեղծական աշխարհը կառուցվում է նուրբ հոգեբանական ապրումների, երաժշտականության, խորհրդանշական պատկերների և զգացմունքային ներքին լարվածության միջոցով։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է այն առանձնահատկությունների բացահայտումը, որոնք Տերյանի պոեզիան տարբերակում են նախորդ շրջանի հայ գրականությունից և դարձնում այն նոր գեղարվեստական մտածողության արտահայտություն։ Նրա ստեղծագործության մեջ բնապատկերը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես արտաքին միջավայրի նկարագրություն, այլև որպես բանաստեղծի հոգեվիճակի արտացոլում։ Գիշերը, աշունը, մառախուղը, ճանապարհը, լռությունը և այլ պատկերներ վերածվում են ներքին աշխարհի խորհրդանիշների՝ ստեղծելով յուրահատուկ տերյանական մթնոլորտ։ «Տերյանական դպրոց» հասկացությունը կապված է այն գրական ազդեցության հետ, որը բանաստեղծը թողեց հետագա հայ քնարերգության վրա։ Նրա լեզուն, պատկերային համակարգը, երաժշտականությունը, ինտոնացիան և հոգեբանական քնարականությունը դարձան բազմաթիվ գրողների ու բանաստեղծների ստեղծագործական որոնումների կարևոր աղբյուր։ Այս ազդեցությունը չի սահմանափակվում միայն թեմատիկ նմանություններով․ այն արտահայտվում է նաև բանաստեղծական մտածողության, բառապաշարի, խորհրդանշական պատկերների և զգացմունքի արտահայտման ձևերի մեջ։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել, թե ինչպես են Տերյանի գեղարվեստական սկզբունքները ընկալվել, վերափոխվել և շարունակվել տարբեր ժամանակաշրջանների հայ գրականության մեջ։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել անմիջական ընդօրինակումը և ստեղծագործական ազդեցությունը, քանի որ տերյանական ավանդույթի շարունակողները նրա ստեղծագործական փորձը հաճախ վերաիմաստավորել են՝ համապատասխանեցնելով սեփական ժամանակի հասարակական և մշակութային խնդիրներին։ Տերյանի գրական ժառանգության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև ազգայինի և համամարդկայինի համադրությունը։ Նրա քնարական հերոսի անձնական ապրումները հաճախ վերածվում են ավելի լայն հոգևոր ու մշակութային հարցերի, իսկ հայրենիքի և ժողովրդի թեմաները արտահայտվում են ոչ միայն հրապարակախոսական, այլև խորապես անձնական ու գեղարվեստական ձևով։ Այդ պատճառով նրա պոեզիան կարող է ուսումնասիրվել միաժամանակ որպես անհատական քնարերգության և ազգային գրական ինքնագիտակցության կարևոր դրսևորում։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև Տերյանի լեզվական և ոճական նորարարությունները, նրա վերաբերմունքը բանաստեղծական ձևին և հնչերանգին, ինչպես նաև ռուսական և եվրոպական գրական-գեղագիտական ազդեցությունների յուրացումը։ Այս ամենը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել այն գրական երևույթի մասին, որը ձևավորվեց Տերյանի շուրջ և շարունակեց իր ազդեցությունը հետագա տասնամյակներում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Տերյանին ոչ միայն որպես առանձին մեծ բանաստեղծի, այլև որպես գրական մտածողության մի ամբողջ ուղղության ձևավորող, որի ստեղծագործական սկզբունքները զգալիորեն փոխեցին հայ քնարերգության զարգացման ընթացքը։ «Տերյանական դպրոցի» ուսումնասիրությունը, հետևաբար, կարևոր է հայ պոեզիայի արդիականացման, 20-րդ դարի սկզբի գրական գործընթացների և հետագա բանաստեղծական ավանդույթների ձևավորման պատմությունը հասկանալու համար։

Literature

Սույն աշխատանքը նվիրված է 1946-1975 թվականներին հայ և լիտվական գրականության միջնորդական ու մշակութային կապերի ուսումնասիրմանը, ներկայացնելով գրական գործիչների փոխադարձ հետաքրքրությունը, թարգմանություններն ու գրական արձագանքները այդ ժամանակաշրջանում։ Աշխատությունը վերլուծում է հայ և լիտվական հեղինակների ստեղծագործությունների համեմատական ազդեցությունները, համաժամանակյա մշակութային գործընթացները, գրական նախաձեռնություններն ու հրատարակությունները, ինչպես նաև մատենագիտական նյութերը, որոնք վկայում են երկու մշակույթների միջեւ ինտելեկտուալ ու ստեղծագործական փոխանակումների մասին։ Մատենագիտական ցանկը ներառում է գրքեր, հոդվածներ, թարգմանություններ և քննադատական հոդվածներ, որոնք լուսաբանում են գրական կապերի պատմությունը, գրական փորձի փոխանցումը և երկու ժողովուրդների մշակութային հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը հանդիսանում է արժեքավոր ուղեցույց հայ և լիտվական գրականության համեմատական ուսումնասիրությունների համար և նպաստում է միջմշակութային գրական հարաբերությունների գիտական ուսումնասիրմանը։

Other Subjects

Այս տեղեկատվական ցանկը ներկայացնում է «Նոր գրքեր․ Տեխնիկա» բաժնի շրջանակներում հավաքագրված հրատարակությունների համառոտ մատենագիտական ցուցակը, որը նպատակ ունի տեղեկացնել տեխնիկական ոլորտի նորագույն գրականության մասին և հեշտացնել ընթերցողների, հետազոտողների ու մասնագետների կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրքերի շուկայում և գրադարանային ֆոնդերում։ Ցանկում սովորաբար ընդգրկվում են տարբեր ենթաբաժինների հրատարակություններ՝ ինժեներական գիտություններ, մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և այլ կիրառական տեխնիկական ուղղություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում գիտատեխնիկական առաջընթացի հիմնական միտումները։ Նման ինֆորմացիոն ցուցակները ունեն ոչ միայն գրադարանային հաշվառման և տեղեկատվության տարածման գործառույթ, այլ նաև կարևոր դեր են խաղում գիտական հաղորդակցության մեջ՝ թույլ տալով մասնագետներին արագ ծանոթանալ նոր լույս տեսած մասնագիտական գրականությանը, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառելիությունը իրենց աշխատանքներում։