Ներդրումային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման ուղիները տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ձեռնարկություններում (ՀՀ նյութերով)

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցում քիմիայի ուսուցման գործընթացում սովորողների իմացական գործունեության արդյունքների գնահատման հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են սովորողների գիտելիքների, կարողությունների, հմտությունների և մտածողության զարգացման մակարդակի գնահատման տեսական ու գործնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քիմիայի առարկայի յուրահատկություններին, քանի որ ուսուցման արդյունքների գնահատումը պետք է ներառի ոչ միայն տեսական գիտելիքների վերարտադրությունը, այլև քիմիական երևույթները բացատրելու, խնդիրներ լուծելու, փորձարարական գործողություններ կատարելու, ստացված արդյունքները վերլուծելու և գիտելիքները նոր իրավիճակներում կիրառելու կարողությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գնահատման տարբեր ձևերն ու մեթոդները, դրանց արդյունավետությունը, օբյեկտիվության և հուսալիության ապահովման պայմանները, ինչպես նաև սովորողների ուսումնական առաջընթացի շարունակական վերահսկման հնարավորությունները։ Քննարկվում է գնահատման դերը սովորողների իմացական ակտիվության խթանման, ինքնուրույն աշխատանքի զարգացման, ուսումնական դժվարությունների բացահայտման և հետագա ուսուցման գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման գործում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում առաջադրանքների և գնահատման չափանիշների մշակմանը, սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը և ուսուցչի կողմից գնահատման արդյունքների կիրառմանը՝ ուսումնական գործընթացը բարելավելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել քիմիայի դասավանդման ընթացքում գնահատման ավելի արդյունավետ համակարգի ձևավորմանը և սովորողների իրական ուսումնառության արդյունքների առավել ամբողջական բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիմիայի ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, ուսուցման մեթոդիկայով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և մանկավարժական բուհերի ուսանողների համար։

Informatics

Գիրքը նվիրված է գործընթացների համարժեքության ճանաչման տեսական և գործնական հիմնախնդիրներին՝ համակարգերի նախագծման փուլում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գործընթացների վարքագծային և կառուցվածքային համարժեքության գնահատման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս համեմատելու տարբեր նախագծային լուծումներ, հայտնաբերելու դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները և ապահովելու նախագծվող համակարգերի ճշգրտությունն ու հուսալիությունը։ Ներկայացվում են ձևական մոդելավորման, գործընթացների վերլուծության և ստուգման ժամանակակից մոտեցումները, ինչպես նաև ալգորիթմական մեթոդներ, որոնք կիրառվում են բարդ տեղեկատվական և ծրագրային համակարգերի մշակման ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է համարժեքության ճանաչման դերը նախագծային սխալների կանխարգելման, համակարգերի օպտիմալացման և դրանց ֆունկցիոնալ համապատասխանության ապահովման գործում։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է համակարգային վերլուծաբանների, ծրագրային ճարտարագետների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, հետազոտողների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են համակարգերի մոդելավորման, նախագծման և ձևական վերլուծության ժամանակակից մեթոդներով։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է եգիպտացորենի տարբեր հասունացման ժամկետներով հիբրիդների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզի Բաղրամյանի տարածաշրջանի ագրոկլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարբեր վաղահասության խմբերին պատկանող հիբրիդների աճի, զարգացման, հասունացման և բերքատվության առանձնահատկությունները տվյալ տարածքի պայմաններում և որոշել դրանցից առավել նպատակահարմարները գործնական մշակության համար։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ եգիպտացորենի հիբրիդների ընտրությունը պետք է համապատասխանեցվի ոչ միայն մշակաբույսի կենսաբանական առանձնահատկություններին, այլև տվյալ տարածքի ջերմային ռեժիմին, խոնավության ապահովվածությանը, հողային պայմաններին և ոռոգման հնարավորություններին։ Բաղրամյանի տարածաշրջանի պայմաններում հիբրիդների համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե հասունացման տարբեր ժամկետներն ինչպես են անդրադառնում բույսերի վեգետացիայի տևողության, ֆենոլոգիական փուլերի անցման, բերքի ձևավորման և վերջնական բերքատվության վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ծլման, ծաղկման, կողրերի ձևավորման, հատիկների հասունացման և այլ կարևոր փուլերի ժամկետները, ինչպես նաև բույսերի աճի ինտենսիվությունը և վեգետացիոն շրջանի ընդհանուր տևողությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիբրիդների բերքատվությանը, բերքի կառուցվածքային տարրերին, կողրերի քանակին և չափերին, հատիկների զանգվածին, ինչպես նաև ստացված բերքի որակական հատկանիշներին։ Համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն առավել բարձր բերքատվություն ունեցող, այլև տվյալ պայմաններում առավել կայուն և վաղաժամ հասունացող հիբրիդները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր հասունության ժամկետներով հիբրիդների ագրոտեխնիկական առավելությունների և սահմանափակումների բացահայտումը։ Վաղահաս հիբրիդների օգտագործումը կարող է կարևոր լինել վեգետացիոն շրջանը կրճատելու և բերքը առավել վաղ ժամկետներում ստանալու տեսանկյունից, մինչդեռ ավելի երկար վեգետացիոն շրջան ունեցող ձևերը համապատասխան պայմանների դեպքում կարող են ապահովել այլ արտադրական առավելություններ։ Հայաստանի Արարատյան դաշտավայրի պայմաններում եգիպտացորենի հիբրիդների ուսումնասիրությունը ունի նաև գործնական հիմք․ պատմականորեն տարածաշրջանում տարբեր հիբրիդների փորձարկումներ են իրականացվել, իսկ պետական ծրագրերով Արմավիրի մարզը ներառվել է հիբրիդային եգիպտացորենի սերմացուի օգտագործման և արտադրության զարգացման միջոցառումներում։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ ստացված տվյալները կարող են հիմք ծառայել Բաղրամյանի տարածաշրջանի համար առավել հարմար հիբրիդների ընտրության, մշակության ժամկետների պլանավորման, բերքատվության բարձրացման և արտադրության արդյունավետության բարելավման համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, գյուղատնտեսական տնտեսությունների մասնագետներին, սերմարտադրությամբ զբաղվող կազմակերպություններին, գյուղատնտեսության ոլորտի հետազոտողներին և եգիպտացորենի մշակությամբ զբաղվող տնտեսավարողներին։

Other Subjects

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 3 (9)-ը գիտական հոդվածների պարբերական ժողովածու է, որը ներառում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական ուսումնասիրություններ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված նյութերը անդրադառնում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական խնդիրներին, լեզվական և գրական գործընթացներին, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման և գիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանություններ և վերլուծական մոտեցումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր խնդիրների ձևակերպումը, աշխատությունը նպաստում է գիտական գիտելիքի տարածմանը և մասնագիտական հաղորդակցության խորացմանը։

Linguistics

«Ռուսաց լեզվի դասագիրքը» ուսումնական բնույթի աշխատություն է, որը նախատեսված է ռուսերենի ուսումնասիրման և լեզվական գիտելիքների աստիճանական ձեռքբերման համար։ Այն առնչվում է ռուսաց լեզվի ուսուցման այն ավանդույթին, որի շրջանակում դասագրքերը կարևոր դեր են ունեցել լեզվի կառուցվածքի, բառապաշարի և խոսքի գործնական կիրառության վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցման գործում։ Նման ուսումնական հրատարակությունները սովորաբար ներառել են լեզվի հիմնական կանոնների բացատրություններ, բառերի և արտահայտությունների օրինակներ, քերականական նյութեր ու վարժություններ, որոնք նպաստել են ընթերցանության, գրավոր խոսքի և լեզվական արտահայտման հմտությունների զարգացմանը։ Ռուսերենի ուսուցումը կարևոր նշանակություն է ունեցել հայալեզու կրթական միջավայրում՝ պայմանավորված տարբեր ժողովուրդների միջև հաղորդակցության, կրթության շարունակության և գրավոր աղբյուրներից օգտվելու անհրաժեշտությամբ։ Դասագրքային ձևաչափը հնարավորություն է տվել լեզվական նյութը ներկայացնելու որոշակի հաջորդականությամբ՝ սովորողներին ծանոթացնելով ռուսերենի առանձնահատկություններին և նպաստելով տեսական գիտելիքների գործնական կիրառմանը։ Այս աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ կրթական պատմության, ռուսաց լեզվի դասավանդման ավանդույթների և 19-րդ դարի լեզվաուսումնական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, մանկավարժության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայ իրականության մեջ ռուսերենի ուսուցման զարգացման ընթացքով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Technology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մեկ բյուրեղի վրա իրականացվող ցանցերի՝ Network-on-Chip (NoC) համակարգերի ավտոմատացված նախագծման միջոցների մշակմանը և հետազոտմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է ստեղծել այնպիսի ծրագրային և ալգորիթմական գործիքներ, որոնք հնարավորություն կտան ավտոմատացնել բարդ ինտեգրալ համակարգերի ներբյուրեղային հաղորդակցական ենթակառուցվածքի նախագծման հիմնական փուլերը՝ նվազեցնելով նախագծման ժամանակը, մարդկային աշխատանքի ծավալը և սխալների հավանականությունը։ Ժամանակակից բազմամիջուկային և համակարգը-բյուրեղի վրա լուծումներում հաշվարկային հանգույցների քանակի աճը մեծացնում է դրանց միջև տվյալների արագ և հուսալի փոխանակման կազմակերպման կարևորությունը։ Այդ պայմաններում ավանդական ընդհանուր հաղորդակցական գծերը կարող են սահմանափակել համակարգի թողունակությունը և մասշտաբայնությունը, մինչդեռ ցանցային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս տվյալների փոխանցումը կազմակերպել ավելի ճկուն և բաշխված եղանակով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ներբյուրեղային ցանցերի հիմնական կառուցվածքային բաղադրիչները՝ երթուղիչները, կապուղիները, ցանցային հանգույցները, հաղորդագրությունների փոխանցման մեխանիզմները և տվյալների երթուղավորման ալգորիթմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ցանցի տոպոլոգիայի ընտրությանը, քանի որ դրա կառուցվածքը անմիջականորեն ազդում է հաղորդակցության ուշացումների, թողունակության, էներգիայի սպառման և սարքավորման ռեսուրսների օգտագործման վրա։ Ավտոմատացված նախագծման միջոցների միջոցով հնարավոր է ձևակերպել համակարգի պահանջները և դրանց հիման վրա ստանալ համապատասխան ցանցային ճարտարապետության տարբերակներ՝ հաշվի առնելով հաշվարկային հանգույցների քանակը, հաղորդակցության ինտենսիվությունը, տարածական սահմանափակումները և տեխնիկական այլ պարամետրեր։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նախագծման բազմակրիտերիալ օպտիմալացումը։ Ներբյուրեղային ցանցի նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել բարձր արտադրողականություն, ցածր հաղորդակցական ուշացում, ընդունելի էներգասպառում, փոքր ապարատային ծախս և անհրաժեշտ հուսալիություն։ Այդ պատճառով ավտոմատացված համակարգը կարող է կիրառել մոդելավորման, գնահատման և օպտիմալացման ալգորիթմներ՝ տարբեր նախագծային լուծումներ համեմատելու և առավել նպատակահարմար տարբերակը ընտրելու համար։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև նախագծման գործընթացի ավտոմատացման տարբեր մակարդակները՝ ցանցի տոպոլոգիայի և երթուղավորման մեխանիզմի ընտրությունից մինչև ապարատային նկարագրության ստեղծում և դրա հետագա ինտեգրում բյուրեղի ընդհանուր նախագծում։ Ծրագրային գործիքների կիրառմամբ հնարավոր է կրճատել նախագծման ցիկլը և ավելի վաղ փուլերում հայտնաբերել հնարավոր խցանումները, հաղորդակցության կոնֆլիկտները և կատարողականության սահմանափակումները։ Մոդելավորման և փորձարկման միջոցով կարող են գնահատվել մշակված միջոցների արդյունավետությունը տարբեր ծանրաբեռնվածությունների և ցանցային կոնֆիգուրացիաների պայմաններում։ Կարևոր ցուցանիշներ են հաղորդագրությունների փոխանցման միջին և առավելագույն ուշացումը, ցանցի թողունակությունը, երթուղիչների զբաղվածությունը, էներգիայի սպառումը և ապարատային ռեսուրսների ծավալը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ մշակված ավտոմատացված նախագծման միջոցները կարող են կիրառվել բազմամիջուկային պրոցեսորների, համակարգը-բյուրեղի վրա լուծումների, ներկառուցված համակարգերի և այլ բարդ ինտեգրալ սարքերի նախագծման գործընթացներում։ Դրանք կարող են նպաստել նախագծման արագացմանը, տարբեր ճարտարապետական լուծումների համեմատության պարզեցմանը և վերջնական համակարգի արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միկրոէլեկտրոնիկայի, համակարգչային ճարտարապետության, VLSI նախագծման, ավտոմատացված նախագծման և ներբյուրեղային հաղորդակցական համակարգերի մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է համակարգչային ճարտարապետության, ցանցային տեխնոլոգիաների և ավտոմատացված նախագծման սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով մշակել արդյունավետ գործիքներ, որոնք հնարավորություն կտան ավելի արագ և օպտիմալ կերպով նախագծել բարդ ներբյուրեղային ցանցեր։