Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ : Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու (1990, Մարտ, թիվ 6)

Literature

Աշխատությունը ուսումնասիրում է Լև Տոլստոյի կրոնափիլիսոփայական ուսմունքի ձևավորումը և դրա ազդեցությունը XIX դարի վերջի գրական ու հասարակական պայքարի վրա՝ բացահայտելով նրա հայացքների ներքին զարգացումը, բարոյական ուսմունքի հիմնական սկզբունքները և դրանց հակադրությունը պաշտոնական եկեղեցական դոգմաներին ու ժամանակի մշակութային միջավայրին։ Վերլուծվում են Տոլստոյի գաղափարների արտացոլումը նրա գեղարվեստական ստեղծագործություններում, ինչպես նաև այն հակասությունները, որոնք առաջացել են նրա ուսմունքի և ռուսական գրական-հասարակական մտքի տարբեր ուղղությունների միջև։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում XIX դարի վերջի գրական պայքարին, գաղափարական հոսանքներին, քննադատական արձագանքներին և այն ինտելեկտուալ միջավայրին, որտեղ ձևավորվել են նոր գեղագիտական և փիլիսոփայական դիրքորոշումներ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես Տոլստոյի կրոնափիլիսոփայական համակարգը դարձավ ոչ միայն անձնական հավատամքի արտահայտություն, այլև լայն հասարակական քննարկումների և մշակութային բախումների կենտրոն, ազդելով ռուս և եվրոպական մտքի հետագա զարգացման վրա։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է իրական և ֆունկցիոնալ անալիզի շրջանակում ֆունկցիաների՝ տարբեր օրթոգոնալ համակարգերի միջոցով շարքային ներկայացումների տեսական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն պայմաններն են, որոնց դեպքում տրված ֆունկցիան հնարավոր է ներկայացնել համապատասխան օրթոգոնալ համակարգի տարրերով կազմված շարքի միջոցով, ինչպես նաև այդ ներկայացման զուգամիտության, միակության և մոտարկման հատկությունները։ Քննվում են օրթոգոնալ ֆունկցիաների համակարգերի ընդհանուր հատկությունները, շարքերի գործակիցների որոշման սկզբունքները և ֆունկցիայի հատկությունների ու համապատասխան գործակիցների վարքի միջև առկա կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր իմաստներով զուգամիտությանը՝ դիտարկելով կետային, գրեթե ամենուրեք, միջին քառակուսային կամ այլ ֆունկցիոնալ տարածություններին համապատասխան զուգամիտության ձևերը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել դասական Ֆուրիեի համակարգերի հետ մեկտեղ այլ օրթոգոնալ համակարգերի ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով դրանց միջոցով ֆունկցիաների ներկայացման ընդհանուր և առանձնահատուկ օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օրթոգոնալ շարքերի մասնակի գումարների վարքի գնահատումը և այն հարցը, թե ինչ պայմաններում են դրանք վերականգնում սկզբնական ֆունկցիան կամ ապահովում դրա բավարար մոտարկումը։ Քննության առարկա կարող են լինել նաև լրիվության, օրթոգոնալության և բազիսայնության հասկացությունների փոխհարաբերությունները, որոնք որոշում են տվյալ համակարգի ներկայացուցչական հնարավորությունները համապատասխան ֆունկցիոնալ դասերում։ Առանձին խնդիր է ֆունկցիայի հարթության, ինտեգրելիության կամ այլ վերլուծական հատկությունների ազդեցությունը շարքի գործակիցների և զուգամիտության բնույթի վրա։ Հնարավոր է դիտարկվեն նաև շարքերի վերադասավորման, գումարման հատուկ մեթոդների, եզակիությունների և զուգամիտության բացառիկ բազմությունների հետ կապված հարցեր։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր է հարմոնիկ անալիզի համար, քանի որ օրթոգոնալ համակարգերը հնարավորություն են տալիս բարդ ֆունկցիաները ներկայացնել ավելի պարզ բաղադրիչների միջոցով և ուսումնասիրել դրանց հատկությունները համապատասխան գործակիցների օգնությամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրական անալիզի, ֆունկցիոնալ անալիզի և օրթոգոնալ շարքերի տեսության մեթոդները՝ ֆունկցիաների ներկայացման հնարավորությունների և այդ ներկայացումների վերլուծական հատկությունների համակարգված ուսումնասիրության նպատակով։

Linguistics

Ձեռնարկը նախատեսված է գյուղատնտեսական գիտակրթական համակարգի համար ։

Religion

Աշխատությունը նվիրված է քրիստոնեական եկեղեցու պատմության կարևորագույն իրադարձություններից մեկին՝ 325–787 թվականներին գումարված առաջին յոթ տիեզերական ժողովների պատմական, աստվածաբանական և եկեղեցական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են վաղ քրիստոնեական աշխարհի կրոնական և քաղաքական պայմանները, դավանաբանական հակասությունների առաջացման պատճառները, ինչպես նաև եկեղեցական միասնության պահպանմանն ուղղված ջանքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Նիկիայի առաջին, Կոստանդնուպոլսի առաջին, Եփեսոսի, Քաղկեդոնի, Կոստանդնուպոլսի երկրորդ և երրորդ, ինչպես նաև Նիկիայի երկրորդ ժողովներին։ Ուսումնասիրվում են Սուրբ Երրորդության, Հիսուս Քրիստոսի աստվածային և մարդկային բնությունների, աստվածամայրության, կամքի և պատկերապաշտության վերաբերյալ աստվածաբանական քննարկումները։ Անդրադարձ է կատարվում ժողովների ընդունած դավանաբանական սահմանումներին, եկեղեցական կանոններին և դրանց ազդեցությանը քրիստոնեական տարբեր ավանդությունների ձևավորման վրա։ Կարևորվում են Բյուզանդական կայսրության քաղաքական դերակատարությունը, եկեղեցական առաջնորդների փոխհարաբերությունները և դավանաբանական որոշումների ընդունման պատմական հանգամանքները։ Դիտարկվում են նաև Արևելյան ուղղափառ, Արևելյան հնագույն և Արևմտյան քրիստոնեական եկեղեցիների վերաբերմունքի տարբերությունները, մասնավորապես Քաղկեդոնի ժողովի շուրջ առաջացած տարաձայնությունները։ Հայ առաքելական եկեղեցու պատմության տեսանկյունից նշանակալի են առաջին երեք ժողովների ընդունումը և հետագա ժողովների նկատմամբ ձևավորված դավանաբանական դիրքորոշումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել աստվածաբանների, եկեղեցու պատմաբանների, կրոնագետների, միջնադարագետների, հոգևորականների, հետազոտողների և քրիստոնեության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայազգի անգլիագիր գրող Մայքլ Առլենի գրական ստեղծագործության, նրա վեպերի գեղարվեստական առանձնահատկությունների և կերպարային համակարգի ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հեղինակի գրական աշխարհայացքը, ստեղծագործական մտածողության յուրահատկությունները, կերպարակերտման սկզբունքները և դրանց կապը ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիպական հերոսների հոգեբանական նկարագրին, նրանց ներաշխարհի բացահայտմանը, անհատական ձգտումներին, բարոյական ընտրություններին և հասարակության հետ ունեցած հակասություններին։ Ուսումնասիրվում են կերպարների բնավորության ձևավորման առանձնահատկությունները, նրանց փոխհարաբերությունները, սոցիալական դիրքը և գեղարվեստական զարգացման ընթացքը։ Դիտարկվում են սիրո, մարդկային հարաբերությունների, անձնական ազատության, հասարակական պայմանականությունների, ինքնության և բարոյական արժեքների արտացոլումները գրողի վիպական ստեղծագործություններում։ Կարևորվում են հերոսների հոգեբանական բարդությունը, ներքին հակասությունները, վարքագծի շարժառիթները և անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների գեղարվեստական մեկնաբանությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել գլխավոր և երկրորդական կերպարների գործառույթները, նրանց միջև ձևավորվող հակադրությունները և սյուժետային զարգացման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի պատմողական ոճին, երկխոսությունների կառուցմանը, գեղարվեստական նկարագրությունների առանձնահատկություններին և կերպարների անհատականացման լեզվաոճական միջոցներին։ Առանձնացվում են գրողի ստեղծագործություններում արևմտյան հասարակության բարքերի, մշակութային արժեքների և սոցիալական հարաբերությունների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում են նաև հեղինակի հայկական ծագման, մշակութային ինքնության և անգլալեզու գրական միջավայրի փոխառնչությունների ուսումնասիրության հնարավորությունները՝ առանց դրանք կերպարների մեկնաբանության միակ հիմք դիտարկելու։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել գրողի վեպերի համեմատական վերլուծություն, կերպարների տիպաբանական դասակարգում և դրանց գեղարվեստական նշանակության գնահատում։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է Մայքլ Առլենի գրական ժառանգության, XX դարի անգլալեզու արձակի և կերպարակերտման գեղարվեստական սկզբունքների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, սփյուռքահայ գրականության հետազոտողների, համեմատական գրականագիտության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Psychology

Ընտանիքի հոգեբանությունը ուսումնասիրում է ընտանիքը որպես փոքր սոցիալական համակարգ, դրա անդամների միջև հարաբերությունները, հաղորդակցման ձևերը, դերաբաշխումը և այն հոգեբանական գործընթացները, որոնք ազդում են ընտանիքի կայունության, զարգացման և ներդաշնակության վրա։ Այն դիտարկում է, թե ինչպես են ձևավորվում ամուսնական հարաբերությունները, ծնող-երեխա կապերը, ինչպես նաև ինչպես են ընտանիքի ներսում առաջացող կոնֆլիկտները, սթրեսները կամ արտաքին սոցիալական ճնշումները ազդում ընտանիքի ընդհանուր հոգեբանական մթնոլորտի վրա։ Ընտանիքի հոգեբանության կարևոր ուղղություններից է նաև դաստիարակության ոճերի ուսումնասիրությունը, որտեղ առանձնացվում են ավտորիտար, թույլատրող և ժողովրդավարական մոտեցումներ, որոնք տարբեր կերպ են ազդում երեխաների անձնային զարգացման, ինքնագնահատականի և սոցիալական հմտությունների վրա։ Բացի այդ, այս ոլորտը ուսումնասիրում է նաև ընտանեկան ճգնաժամերը՝ օրինակ ամուսնալուծություն, ֆինանսական դժվարություններ կամ կորուստներ, և դրանց հաղթահարման մեխանիզմները։ Կարևոր դեր ունի նաև հաղորդակցության որակը ընտանիքի ներսում, քանի որ բաց, հարգալից և արդյունավետ հաղորդակցումը նպաստում է փոխըմբռնմանը և հարաբերությունների ամրապնդմանը, մինչդեռ բացակայությունը կամ սխալ հաղորդակցումը հաճախ առաջացնում է կոնֆլիկտներ և օտարացում։ Ընտանիքի հոգեբանություն-ը նաև կիրառում է խորհրդատվական և թերապևտիկ մեթոդներ՝ օգնելու ընտանիքներին հաղթահարել դժվարությունները և բարելավել հարաբերությունների որակը, նպաստելով ավելի առողջ և կայուն ընտանեկան միջավայրի ձևավորմանը։