Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги . Сельское хозяйство. Информационный указатель (1979, Октябрь, №10)

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է պարզ հաստատական նախադասության շարադասության հաղորդակցական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ անգլերենի նյութի հիման վրա և հայերենի հետ զուգադրական վերլուծությամբ։ Ուսումնասիրության առանցքում նախադասության կառուցվածքային բաղադրիչների դասավորության և հաղորդակցական նպատակադրության փոխկապակցվածությունն է, մասնավորապես՝ թե ինչպես է խոսողի հաղորդած տեղեկության կազմակերպումը պայմանավորում նախադասության անդամների հերթականությունը և շեշտադրումը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են անգլերեն և հայերեն լեզուների նախադասությունների կառուցվածքային ու հաղորդակցական առանձնահատկությունները, բացահայտվում են դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև այն լեզվական օրինաչափությունները, որոնց միջոցով արտահայտվում են թեման, ռեման, հաղորդակցության ելակետային և նոր տեղեկությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շարադասության դերին խոսքային տեղեկության կազմակերպման, իմաստային շեշտադրման և հաղորդակցական նպատակների իրացման գործընթացում։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու երկու լեզուների նախադասությունների կառուցման սկզբունքները ոչ միայն ձևաբանական և շարահյուսական, այլև հաղորդակցական տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե նույն կամ համանման բովանդակությունը ինչպես կարող է տարբեր կերպ կառուցվել՝ կախված խոսքային իրավիճակից և հաղորդակցական մտադրությունից։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է անգլերենի և հայերենի զուգադրական լեզվաբանության, շարահյուսության, հաղորդակցական քերականության և թարգմանագիտության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բանասիրության և օտար լեզուների ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և թարգմանիչների համար՝ նպաստելով անգլերեն և հայերեն նախադասությունների կառուցվածքային ու հաղորդակցական առանձնահատկությունների ավելի խոր ընկալմանը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է երեխայի անձի համակողմանի և ներդաշնակ զարգացման գործընթացում մարդասիրական արժեքների վրա հիմնված դաստիարակության նշանակության, սկզբունքների և մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում երեխան դիտարկվում է որպես ինքնուրույն արժեք ունեցող անհատ, որի կրթությունն ու դաստիարակությունը պետք է նպաստեն ոչ միայն գիտելիքների և կարողությունների ձեռքբերմանը, այլև ինքնաճանաչման, ինքնուրույնության, պատասխանատվության, ստեղծագործական մտածողության, հաղորդակցական կարողությունների և բարոյական արժեքների ձևավորմանը։ Կարևորվում է երեխայի արժանապատվության, անհատական առանձնահատկությունների, հետաքրքրությունների, պահանջմունքների և զարգացման տեմպերի նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքը։ Հումանիստական մանկավարժության շրջանակում դաստիարակությունը ներկայացվում է ոչ թե որպես երեխայի վարքի միակողմանի վերահսկման գործընթաց, այլ որպես երեխայի և մեծահասակի համագործակցության, փոխադարձ վստահության, երկխոսության և աջակցող հարաբերությունների համակարգ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այնպիսի արժեքների զարգացմանը, ինչպիսիք են բարությունը, արդարությունը, փոխօգնությունը, հանդուրժողականությունը, պատասխանատվությունը և ուրիշների իրավունքների ու զգացմունքների նկատմամբ հարգանքը։ Քննվում է ընտանիքի և կրթական հաստատության դերը երեխայի արժեքային համակարգի ձևավորման գործում՝ ընդգծելով դրանց համագործակցության և դաստիարակչական մոտեցումների հետևողականության կարևորությունը։ Ուսուցչի կամ դաստիարակի գործունեության մեջ կարևորվում է այնպիսի հոգեբանական և մանկավարժական միջավայրի ստեղծումը, որտեղ երեխան կարող է ազատ արտահայտել իր կարծիքը, նախաձեռնություն ցուցաբերել, մասնակցել որոշումների քննարկմանը և աստիճանաբար սովորել պատասխանատվություն ստանձնել սեփական գործողությունների համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է անհատական և խմբային դաստիարակության ձևերի համադրումը, քանի որ անձի զարգացումը տեղի է ունենում ինչպես սեփական փորձի, այնպես էլ հասակակիցների և մեծահասակների հետ սոցիալական փոխգործակցության միջոցով։ Դիտարկվում է նաև խաղի, ստեղծագործական աշխատանքի, հաղորդակցության, համագործակցային առաջադրանքների և տարբեր կրթական իրավիճակների դերը երեխայի սոցիալական ու հուզական զարգացման մեջ։ Հումանիստական մոտեցումը ենթադրում է երեխայի ուժեղ կողմերի բացահայտում և զարգացման հնարավորությունների ընդլայնում՝ խուսափելով նրա անհատականության ճնշումից կամ բոլոր երեխաների նկատմամբ միատեսակ պահանջների մեխանիկական կիրառումից։ Աշխատությունը կարևորում է կրթության և դաստիարակության փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ երեխայի լիարժեք զարգացումը ներառում է մտավոր, բարոյական, սոցիալական, հուզական և ստեղծագործական բաղադրիչների ներդաշնակ ձևավորում։ Ուսումնասիրությունը կարող է նշանակություն ունենալ երեխայակենտրոն կրթական միջավայրի կազմակերպման և մարդասիրական մանկավարժության սկզբունքների կիրառման տեսական ու մեթոդական հիմքերի զարգացման համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային էկոհամակարգերում կենսածին տարրերի բնական հոսքերի վրա մարդու գործունեության ազդեցության, դրանց փոփոխության օրինաչափությունների և հետագա դինամիկայի կանխատեսման ուսումնասիրությանը՝ Արագածի լեռնազանգվածի օրինակով։ Քննության են առնվում էկոհամակարգի հիմնական բաղադրիչների՝ հողի, բուսականության և ջրային միջավայրի միջև քիմիական տարրերի շրջանառության ու տեղափոխման գործընթացները։ Վերլուծվում է գյուղատնտեսական գործունեության, արոտավայրերի օգտագործման, բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների և այլ մարդածին գործոնների հնարավոր ազդեցությունը նյութերի բնական շրջանառության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազոտի, ֆոսֆորի և էկոհամակարգերի կենսագործունեության համար կարևոր այլ տարրերի տարածական բաշխվածությանը, կուտակմանը, արտահոսքին և դրանց հարաբերակցության փոփոխություններին։ Դիտարկվում են բնական և մարդածին ազդեցության ենթարկված տարածքների տարբերությունները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կենսաերկրաքիմիական գործընթացների փոփոխության հիմնական միտումները։ Քննարկվում է լեռնային գոտիականության, բարձրության, հողային ու կլիմայական պայմանների, բուսածածկույթի և հողօգտագործման բնույթի նշանակությունը կենսածին տարրերի հոսքերի ձևավորման գործում։ Կարևորվում է երկարաժամկետ դիտարկումների, դաշտային և լաբորատոր հետազոտությունների տվյալների համադրումը՝ էկոհամակարգերի վիճակի գնահատման և հնարավոր փոփոխությունների կանխատեսման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մոդելավորման և կանխատեսման մեթոդների կիրառմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր մարդածին ծանրաբեռնվածությունների պայմաններում բնական համակարգերի հետագա զարգացումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել լեռնային էկոհամակարգերի պահպանության, բնական ռեսուրսների կայուն օգտագործման, հողերի կառավարման և բնապահպանական ռիսկերի նվազեցման գիտականորեն հիմնավորված միջոցառումների մշակմանը։

Culture

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի ցանկ է, որի նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակված գրականությունը և այդպիսով ընթերցողներին, մասնագետներին ու գրադարանային աշխատակիցներին արագ տեղեկություն տրամադրել համապատասխան աղբյուրների մասին։ Այն կազմվել է Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի մշակույթի և արվեստի գիտական ինֆորմացիայի բաժնի կողմից և նախատեսված է մշակույթի ու արվեստի բնագավառի գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանավարների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են մշակույթի, մշակութային շինարարության, կուլտուր-լուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակութային հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, ինչպես նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նյութեր։ Հրատարակության առանձնահատկությունն այն է, որ այն ներկայացնում է ոչ միայն գրքեր, այլև պարբերական մամուլում հրապարակված համապատասխան հոդվածներ և այլ նյութեր՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային ու արվեստագիտական տեղեկատվական դաշտի բավական ընդգրկուն պատկեր։ Նյութերը դասավորված են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սկզբունքով, իսկ յուրաքանչյուր թեմատիկ բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվում են այբբենական կարգով՝ սկզբում հայերեն, այնուհետև ռուսերեն լեզուներով։ Յուրաքանչյուր նկարագրությանը կից գրքային շիֆրի նշումը լրացուցիչ հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ նույնականացնել և գրադարանային ֆոնդում գտնել համապատասխան հրատարակությունը։ Այս կառուցվածքը ցանկը դարձնում է ոչ միայն նոր գրականության մասին տեղեկատու, այլև գործնական որոնողական գործիք, որը կարող է օգտագործվել հետազոտական աշխատանքի համար անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերման, գրականության ընտրության և թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման ժամանակ։ Հրատարակության արժեքը հատկապես մեծ է պատմամշակութային տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ շրջանառվող գրականության շրջանակը և ուսումնասիրել այդ ոլորտների գիտական ու տեղեկատվական միջավայրի զարգացումը։ Նման մատենագիտական ցանկերը նաև կարևոր սկզբնաղբյուր են գրադարանագիտության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում են խորհրդային շրջանում մասնագիտացված տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման ձևերը, դասակարգման սկզբունքները և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման մեթոդները։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, գրականագետներին, գրադարանագետներին, մատենագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին, հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել որոշակի ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության ամբողջությունը։ Ընդհանուր առմամբ, այն հանդես է գալիս որպես մշակույթի և արվեստի ոլորտում նոր գրականության համակարգված տեղեկատու՝ միավորելով մատենագիտական ճշգրտությունը, թեմատիկ դասակարգումը և գրական աղբյուրների որոնման գործնական հարմարությունը։

Culture

«ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականություն» թեմայով մատենագիտական ինֆորմացիան սովորաբար ներառում է 20-րդ դարի երկրորդ կեսին (հատկապես 1960–1980-ական թվականներին) ՀԽՍՀ-ում հրատարակված գիտական հոդվածների, ժողովածուների, մենագրությունների և տեղեկագրական ցուցակների համակարգված նկարագրություն, որոնք վերաբերում են հայ մշակույթի զարգացման գործընթացներին՝ գրականություն, թատրոն, երաժշտություն, կերպարվեստ, կինո և ժողովրդական արվեստ։ Այսպիսի մատենագիտական աղբյուրները կազմվել են հիմնականում գրադարանների, գիտական ինստիտուտների և ՀՍՍՀ ԳԱ համակարգի կողմից՝ նպատակ ունենալով ապահովել մշակութային և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների տեղեկատվական բազան, ինչպես նաև հեշտացնել հետազոտողների աշխատանքը։ Դրանց մեջ ընդգրկվել են ինչպես հայերեն, այնպես էլ ռուսերեն հրապարակումներ՝ արտացոլելով խորհրդային ժամանակաշրջանի գիտական հաղորդակցության երկլեզու բնույթը։ Մատենագիտական ցուցակներում սովորաբար նշվել են հեղինակները, աշխատանքների անվանումները, հրատարակման վայրը, տարեթիվը, հրատարակչությունը և էջերի քանակը, ինչպես նաև թեմատիկ դասակարգումը՝ ըստ արվեստի ճյուղերի և մշակութային ուղղությունների։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվել նաև պարբերական մամուլում տպագրված հոդվածներին, գիտաժողովների նյութերին և արվեստագիտական ակնարկներին, որոնք ներկայացրել են ժամանակակից մշակութային գործընթացները և դրանց գիտական մեկնաբանությունը։ Այս մատենագիտական աղբյուրները կարևոր դեր են խաղացել ՀՍՍՀ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության, արվեստի պատմության համակարգման և գիտական հետազոտությունների զարգացման գործում՝ ստեղծելով հիմք հետագա հայագիտական ուսումնասիրությունների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր զարգացման առանձնահատկությունների և այդ գործընթացում հաղորդակցման դերի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հոգեբանական և մանկավարժական գործոնների վրա, որոնք նպաստում են երեխայի մտածողության, խոսքի, հիշողության, ուշադրության, երևակայության, ընկալման և ճանաչողական ակտիվության զարգացմանը նախադպրոցական կրթության կարևորագույն փուլերից մեկում։ Այս տարիքը դիտարկվում է որպես ինտենսիվ զարգացման ժամանակաշրջան, երբ երեխան աստիճանաբար ընդլայնում է շրջապատող աշխարհի վերաբերյալ իր պատկերացումները, սովորում է համեմատել և դասակարգել առարկաներն ու երևույթները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, ձևակերպել հարցեր, հիմնավորել սեփական կարծիքը և լուծել տարաբնույթ ճանաչողական խնդիրներ։ Հաղորդակցությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարդկանց միջև տեղեկատվության փոխանցման միջոց, այլև որպես երեխայի ճանաչողական զարգացման կարևոր սոցիալական մեխանիզմ։ Մեծահասակների և հասակակիցների հետ փոխգործակցության ընթացքում երեխան յուրացնում է նոր հասկացություններ, բառեր, վարքականոններ և խնդիրների լուծման եղանակներ, սովորում է արտահայտել սեփական մտքերը և հասկանալ ուրիշների տեսակետները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում երեխայի և մեծահասակի հաղորդակցությանը։ Ծնողների, դաստիարակների և այլ մեծահասակների հետ երկխոսությունը կարող է նպաստել հետաքրքրասիրության, հարցեր առաջադրելու ունակության և պատճառահետևանքային կապերի ընկալման զարգացմանը։ Մեծահասակի կողմից տրվող բացատրությունները, հարցերը և առաջադրանքները երեխային հնարավորություն են տալիս ընդլայնել սեփական փորձի սահմանները և աստիճանաբար յուրացնել մտածողության ավելի կազմակերպված ձևեր։ Կարևորվում է այնպիսի հաղորդակցական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ երեխան ոչ միայն ստանում է պատրաստի պատասխաններ, այլև խրախուսվում է ինքնուրույն մտածել, ենթադրություններ առաջադրել, համեմատել տարբեր հնարավորություններ և արտահայտել սեփական եզրակացությունները։ Քննության է առնվում խոսքի զարգացման և մտավոր գործունեության փոխկապակցվածությունը։ Բառապաշարի հարստացումը, քերականորեն ավելի բարդ նախադասությունների կառուցումը և կապակցված խոսքի զարգացումը հնարավորություն են տալիս երեխային ավելի ճշգրիտ ձևակերպել իր մտքերը և կազմակերպել սեփական գործողությունները։ Խոսքը աստիճանաբար դառնում է ոչ միայն հաղորդակցման, այլև մտածողության ու վարքի կարգավորման միջոց։ Երեխան սովորում է բառերով նկարագրել խնդիրը, ներկայացնել գործողությունների հաջորդականությունը, բացատրել սեփական ընտրությունը և գնահատել ստացված արդյունքը։ Առանձին ուղղությամբ ուսումնասիրվում է հասակակիցների հետ հաղորդակցության ազդեցությունը։ Համատեղ խաղերի, առաջադրանքների և առօրյա շփումների ընթացքում երեխաները ստիպված են համաձայնեցնել իրենց գործողությունները, հաշվի առնել ուրիշների կարծիքը, բացատրել սեփական մտադրությունները և լուծել առաջացող տարաձայնությունները։ Այս գործընթացները կարող են նպաստել մտածողության ճկունությանը, սեփական և ուրիշի տեսակետների տարբերակմանը, համագործակցային հմտությունների և սոցիալական ճանաչողության զարգացմանը։ Հասակակիցների հետ շփումը ստեղծում է իրավիճակներ, որոնցում երեխան ոչ միայն կրկնում է մեծահասակներից ստացած գիտելիքները, այլև ակտիվորեն օգտագործում և վերափոխում է դրանք։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խաղային գործունեությանը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում խաղը սերտորեն կապված է ճանաչողական և սոցիալական զարգացման հետ։ Դերային, կառուցողական և կանոններով խաղերի ընթացքում երեխան սովորում է գործել երևակայական իրավիճակում, պահպանել որոշակի կանոններ, պլանավորել գործողությունները և համագործակցել մյուս մասնակիցների հետ։ Հաղորդակցությունը խաղային գործընթացում օգնում է զարգացնել խոսքային ակտիվությունը, երևակայությունը, խնդիրների լուծման կարողությունը և իրավիճակը տարբեր տեսանկյուններից դիտարկելու ունակությունը։ Քննության են առնվում նաև երեխայի ճանաչողական հետաքրքրությունների ձևավորման պայմանները։ Մեծահասակների արձագանքը երեխայի հարցերին, քննարկումների կազմակերպումը, համատեղ դիտարկումները, պատմությունների ընթերցումն ու քննարկումը, փորձարարական և ստեղծագործական առաջադրանքները կարող են նպաստել նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու ներքին պահանջմունքի զարգացմանը։ Հատկապես կարևոր է հաղորդակցության երկխոսային բնույթը, երբ երեխան հանդես է գալիս որպես ակտիվ մասնակից և հնարավորություն է ստանում հարցնելու, պատասխանելու, վիճարկելու, բացատրելու ու սեփական փորձը կապելու նոր տեղեկատվության հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մտավոր զարգացման անհատական տարբերություններին։ Երեխաները կարող են տարբերվել խոսքի զարգացման մակարդակով, ուշադրության կայունությամբ, մտածողության արագությամբ, հետաքրքրություններով և հաղորդակցական ակտիվությամբ։ Այդ պատճառով արդյունավետ մանկավարժական փոխգործակցությունը պահանջում է հաշվի առնել յուրաքանչյուր երեխայի զարգացման առանձնահատկությունները և ընտրել համապատասխան հաղորդակցական ձևեր։ Ուսումնասիրվում է նաև հուզականորեն բարենպաստ հաղորդակցման միջավայրի նշանակությունը։ Երբ երեխան իրեն ազատ է զգում հարցեր տալու, սխալվելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հարցում, մեծանում է նրա մասնակցությունը ճանաչողական գործունեությանը։ Հաղորդակցության որակը կարող է ազդել ինքնավստահության, նախաձեռնողականության և ուսուցման նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում ընտանիքի և նախադպրոցական կրթական հաստատության փոխլրացնող դերերը։ Ընտանեկան հաղորդակցությունը երեխային տալիս է առօրյա փորձի, արժեքների և լեզվական զարգացման կարևոր հիմք, իսկ մանկապարտեզը ստեղծում է ավելի լայն սոցիալական միջավայր՝ տարբեր երեխաների ու մեծահասակների հետ համագործակցելու համար։ Այս երկու միջավայրերի միջև հետևողական կապը կարող է նպաստել երեխայի ճանաչողական և հաղորդակցական զարգացման առավել ներդաշնակ ընթացքին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել երեխաների վարքի դիտարկման, զրույցների, հոգեբանական առաջադրանքների, փորձարարական իրավիճակների և մանկավարժական աշխատանքի արդյունքների համեմատական գնահատման մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել մտավոր զարգացման տարբեր ցուցանիշները և պարզել, թե հաղորդակցության բնույթն ու ինտենսիվությունն ինչպես են կապված ճանաչողական առաջընթացի հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում դպրոցական ուսուցմանը պատրաստվածության խնդրին։ Ավագ նախադպրոցական տարիքում զարգացած խոսքը, ուշադրությունը, տրամաբանական գործողությունները, հրահանգները հասկանալու կարողությունը, հարցեր տալու և համագործակցելու հմտությունները կարևոր հիմք են հետագա ուսումնական գործունեության համար։ Հաղորդակցական փորձը երեխային օգնում է սովորել լսել ուրիշներին, հասկանալ առաջադրանքը, ներկայացնել սեփական պատասխանը և մասնակցել համատեղ ճանաչողական աշխատանքին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է մտավոր զարգացման և սոցիալական փոխգործակցության միջև կապերի բացահայտմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ նախադպրոցական կրթության մեջ երեխաների ճանաչողական ակտիվությունը խթանող հաղորդակցական պայմանների կատարելագործման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկական և զարգացման հոգեբանության մասնագետների, նախադպրոցական մանկավարժների, դաստիարակների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։