Օб алгебрах ограниченных непрерывных функций на локально компактном и вполне регулярном пространстве

Psychology

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է կարատեով զբաղվող մարզիկի պատրաստության ընդհանուր համակարգում հոգեբանական պատրաստվածության տեղի, կառուցվածքի և նշանակության բացահայտմանը։ Աշխատության հիմնական գաղափարն այն է, որ բարձր մարզական արդյունքի հասնելու համար միայն ֆիզիկական ուժը, արագությունը, տեխնիկական հմտությունները և մարտավարական գիտելիքները բավարար չեն․ մրցակցային պայմաններում մարզիկի արդյունավետությունը մեծապես կախված է նաև նրա հոգեբանական վիճակից, ինքնակարգավորման կարողությունից, ուշադրության կենտրոնացումից, վստահությունից, հուզական կայունությունից և մրցակցային իրավիճակներում ճիշտ որոշումներ կայացնելու ունակությունից։ Կարատեն առանձնահատուկ պահանջներ է ներկայացնում մարզիկի հոգեբանական պատրաստվածության նկատմամբ, քանի որ մարզական մենամարտում անհրաժեշտ է միաժամանակ վերահսկել սեփական հուզական վիճակը, գնահատել հակառակորդի գործողությունները, արագ արձագանքել փոփոխվող իրավիճակներին և պահպանել տեխնիկական գործողությունների ճշգրտությունը։ Ուստի հոգեբանական պատրաստվածությունը հանդես է գալիս ոչ թե որպես մարզման առանձին, երկրորդական բաղադրիչ, այլ որպես ֆիզիկական, տեխնիկական և մարտավարական պատրաստության հետ փոխկապակցված համակարգ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից մեկը հոգեբանական պատրաստվածության կառուցվածքի սահմանումն է։ Այն կարող է ներառել մարզիկի մոտիվացիոն, հուզական, կամային, ճանաչողական և անձնային առանձնահատկությունները։ Մոտիվացիոն բաղադրիչը կապված է մարզվելու և մրցելու ցանկության, նպատակների հստակության, մարզական արդյունքի հասնելու ձգտման և երկարատև պատրաստության ընթացքում ջանքերը պահպանելու կարողության հետ։ Ուժեղ և կայուն մոտիվացիան կարող է նպաստել մարզիկի հետևողականությանը, հատկապես այն փուլերում, երբ մարզումները պահանջում են մեծ ֆիզիկական և հոգեբանական ծանրաբեռնվածություն։ Հուզական պատրաստվածությունը վերաբերում է մարզիկի՝ մրցումային լարվածությունը, անհանգստությունը, վախը, զայրույթը կամ չափազանց մեծ ոգևորությունը կառավարելու կարողությանը։ Մարտական սպորտաձևերում հուզական ինքնակարգավորումը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ չափից ավելի լարվածությունը կարող է խանգարել շարժումների ճշգրտությանը, ուշադրությանը և արագ որոշումների կայացմանը։ Մյուս կողմից՝ չափազանց ցածր ակտիվությունը նույնպես կարող է բացասաբար անդրադառնալ մարտական պատրաստվածության վրա։ Հետևաբար կարևոր է մարզիկին սովորեցնել գտնել օպտիմալ հոգեբանական ակտիվության վիճակ։ Կամային պատրաստվածությունը ևս հոգեբանական համակարգի կարևոր բաղադրիչ է։ Այն արտահայտվում է դժվարությունները հաղթահարելու, ցավի և հոգնածության պայմաններում նպատակային գործողությունը շարունակելու, մարզչի առաջադրանքները հետևողականորեն կատարելու և մրցակցության ընթացքում սեփական գործողությունները վերահսկելու կարողությամբ։ Կարատեում կամային որակները կարող են կարևոր լինել հատկապես այն իրավիճակներում, երբ մենամարտի ընթացքը չի համապատասխանում նախապես մշակված մարտավարությանը և մարզիկը ստիպված է արագ վերակազմակերպել իր գործողությունները։ Ճանաչողական պատրաստվածության շրջանակում առանձնահատուկ դեր ունեն ուշադրությունը, ընկալումը, հիշողությունը, մտածողության արագությունը և իրավիճակի գնահատման կարողությունը։ Մարտիկը պետք է կարողանա կարճ ժամանակում ընկալել հակառակորդի շարժումները, կանխատեսել հնարավոր գործողությունները և ընտրել համապատասխան հակազդման տարբերակը։ Այդ պատճառով հոգեբանական պատրաստվածության զարգացումը կարող է անմիջականորեն նպաստել տեխնիկական և մարտավարական գործողությունների արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև մրցակցային պատրաստվածությունը։ Մարզիկը կարող է մարզումների ընթացքում ցուցաբերել բարձր տեխնիկական և ֆիզիկական մակարդակ, սակայն մրցումների ժամանակ զգալ լարվածություն, անորոշություն կամ ինքնավստահության նվազում։ Այդ հակասությունը ցույց է տալիս, որ մրցումային պայմանների հոգեբանական մոդելավորումը պետք է լինի մարզման համակարգի անբաժանելի մասը։ Մարզիկը պետք է աստիճանաբար սովորի գործել մրցակցային ճնշման, հանդիսատեսի ներկայության, ժամանակային սահմանափակումների և անկանխատեսելի իրավիճակների պայմաններում։ Հոգեբանական պատրաստվածության տեղը ընդհանուր մարզական համակարգում կարելի է ներկայացնել որպես տարբեր պատրաստության բաղադրիչների փոխկապակցող օղակ։ Ֆիզիկական պատրաստվածությունը ստեղծում է շարժողական հնարավորությունների հիմքը, տեխնիկական պատրաստվածությունը ապահովում է անհրաժեշտ շարժումների կատարումը, իսկ մարտավարական պատրաստվածությունը սովորեցնում է այդ գործողությունները նպատակային օգտագործել։ Հոգեբանական պատրաստվածությունը նպաստում է նրան, որ մարզիկը կարողանա այդ ամբողջ ներուժը կիրառել համապատասխան իրավիճակում և անհրաժեշտ պահին։ Այսպիսով, հոգեբանական պատրաստվածությունը ոչ միայն ինքնուրույն ուղղություն է, այլև մյուս մարզական կարողությունների գործնական իրացման պայման։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ մարզման տարբեր փուլերում հոգեբանական աշխատանքի առանձնահատկություններին։ Նախապատրաստական շրջանում հիմնական շեշտը կարող է դրվել մոտիվացիայի, ինքնավստահության, ուշադրության, ինքնակարգավորման և նպատակադրման զարգացման վրա։ Մրցումներին մոտ ժամանակահատվածում ավելի մեծ նշանակություն են ստանում մրցակցային լարվածության կառավարումը, մրցումային իրավիճակների մոդելավորումը և անհատական հոգեբանական պատրաստման ծրագրերը։ Մրցման անմիջական նախօրեին և մրցման ընթացքում կարևոր են մարզիկի հոգեբանական ակտիվացման կամ հանգստացման տեխնիկաները, ուշադրության կենտրոնացումը և նախապես մշակված գործողությունների ծրագրի պահպանումը։ Մարզչի դերը այս համակարգում նույնպես կարևոր է։ Մարզիչը ոչ միայն տեխնիկական և ֆիզիկական պատրաստության կազմակերպիչ է, այլև մարզիկի հոգեբանական զարգացման վրա ազդող հիմնական անձանցից մեկը։ Մարզչի հաղորդակցման ոճը, գնահատականները, պահանջների հստակությունը և մարզիկի նկատմամբ վստահության դրսևորումը կարող են ազդել նրա մոտիվացիայի և ինքնավստահության վրա։ Այդ պատճառով արդյունավետ մարզչական աշխատանքը պետք է հաշվի առնի մարզիկի անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Անհատական մոտեցումը հատկապես կարևոր է, քանի որ նույն մրցակցային իրավիճակը տարբեր մարզիկների վրա կարող է ունենալ տարբեր ազդեցություն։ Մի մարզիկ կարող է առավել արդյունավետ գործել բարձր հուզական ակտիվության պայմաններում, մինչդեռ մեկ ուրիշի համար անհրաժեշտ է ավելի հանգիստ և վերահսկվող հոգեբանական վիճակ։ Հետևաբար հոգեբանական պատրաստության արդյունավետ ծրագիրը պետք է կառուցվի ոչ միայն ընդհանուր սկզբունքների, այլև մարզիկի անհատական առանձնահատկությունների ուսումնասիրության հիման վրա։ Կարևոր է նաև ինքնավերահսկման և ինքնակարգավորման հմտությունների զարգացումը։ Մարզիկը պետք է կարողանա ճանաչել սեփական հուզական վիճակի փոփոխությունները, հասկանալ դրանց պատճառները և կիրառել համապատասխան կարգավորման մեթոդներ։ Դրանք կարող են ներառել շնչառական տեխնիկաներ, ուշադրության կենտրոնացման վարժություններ, դրական ինքնախոսք, մտապատկերում, մրցակցային իրավիճակների նախապատրաստական պատկերացում և նախամրցումային անհատական ռիտուալներ։ Նման մեթոդների արդյունավետությունը կախված է դրանց համակարգված ուսուցումից և մարզումների ընթացքում կիրառելուց։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ հոգեբանական պատրաստվածության կառուցվածքի հստակեցումը կարող է օգնել մարզիչներին ավելի նպատակային կազմակերպել մարզական գործընթացը։ Հոգեբանական բաղադրիչի գնահատման միջոցով հնարավոր է բացահայտել այն կողմերը, որոնք առավել մեծ ուշադրության կարիք ունեն, և համապատասխանաբար կառուցել անհատական կամ խմբային մարզման ծրագիր։ Դա կարող է նպաստել ոչ միայն մրցումային արդյունքների բարձրացմանը, այլև մարզիկի երկարաժամկետ մարզական զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարատեիստի պատրաստության համակարգում հոգեբանական պատրաստվածությունը ներկայացնում է որպես բազմաբաղադրիչ և գործնական նշանակություն ունեցող համակարգ, որի մեջ միավորվում են մոտիվացիան, հուզական և կամային կայունությունը, ուշադրությունը, մտածողությունը, ինքնակարգավորումը, ինքնավստահությունը և մրցակցային վարքի կառավարումը։ Դրա արդյունավետ կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական, տեխնիկական և մարտավարական պատրաստության արդյունքները լիարժեքորեն իրացնել մրցակցային պայմաններում։ Թեման կարող է հետաքրքրել մարզիչներին, սպորտային հոգեբաններին, կարատեի մասնագետներին, մարզական մանկավարժներին, մարզիկների պատրաստության հետազոտողներին և սպորտի տեսության ու մեթոդիկայի ոլորտի ուսանողներին։

Economics

Աշխատանքը նվիրված է առևտրային բանկերի գործունեության արդյունավետության գնահատման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից ֆինանսական համակարգի պայմանները, բանկերի առջև ծառացած մարտահրավերները և ֆինանսական կայունության ապահովման անհրաժեշտությունը։ Նյութում ներկայացվում է առևտրային բանկի գործունեության արդյունավետության էությունը և դրա գնահատման նշանակությունը, քանի որ բանկի հաջողությունը չի սահմանափակվում միայն շահույթի մեծությամբ, այլ ներառում է ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, եկամտաբերության ապահովումը, իրացվելիության պահպանումը, ռիսկերի կառավարումը և երկարաժամկետ կայունության ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր տեղ է հատկացվում բանկային գործունեության հիմնական ցուցանիշներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել բանկի ֆինանսական վիճակը և կառավարման արդյունքները։ Քննարկվում են ակտիվների և սեփական կապիտալի եկամտաբերությունը, զուտ տոկոսային եկամուտը, շահութաբերության մակարդակը, ծախսերի և եկամուտների հարաբերակցությունը, ակտիվների կառուցվածքը, վարկային պորտֆելի որակը, իրացվելիության և կապիտալի բավարարության ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ տարբեր ցուցանիշներ պետք է վերլուծվեն փոխկապակցված կերպով, քանի որ առանձին վերցրած որևէ բարձր ցուցանիշ դեռևս չի նշանակում, որ բանկի գործունեությունն ընդհանուր առմամբ արդյունավետ է։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև բանկային ռիսկերի ազդեցությունը արդյունավետության վրա։ Վարկային, շուկայական, իրացվելիության, գործառնական և այլ ռիսկերի արդյունավետ կառավարումը կարևոր նախապայման է կայուն ֆինանսական արդյունքների ապահովման համար, քանի որ չափազանց բարձր եկամտաբերությունը կարող է ուղեկցվել նաև բարձր ռիսկայնությամբ։ Այդ պատճառով արդյունավետության գնահատումը ենթադրում է ոչ միայն ստացված ֆինանսական արդյունքների, այլև դրանց ձևավորման պայմանների և ռիսկերի մակարդակի ուսումնասիրություն։ Կարևորվում է նաև բանկի ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման, վարկավորման քաղաքականության, ավանդների ներգրավման, ծախսերի օպտիմալացման և սեփական կապիտալի արդյունավետ օգտագործման վերլուծությունը։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակային և համեմատական վերլուծության մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել բանկի ցուցանիշների փոփոխության միտումները, համեմատել արդյունքները նախորդ ժամանակաշրջանների կամ այլ բանկերի ցուցանիշների հետ և գնահատել կառավարման որոշումների արդյունավետությունը։ Ժամանակակից պայմաններում բանկերի արդյունավետության վրա էական ազդեցություն ունեն նաև թվայնացումը, նոր ֆինանսական տեխնոլոգիաների ներդրումը, սպասարկման որակի բարելավումը, գործառնական գործընթացների ավտոմատացումը և հաճախորդների պահանջների փոփոխությունը։ Հետևաբար արդյունավետության ամբողջական գնահատումը կարող է ներառել ինչպես ֆինանսական, այնպես էլ ոչ ֆինանսական չափորոշիչներ։ Աշխատանքի կարևոր նպատակներից է բացահայտել այն հիմնական խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել բանկերի արդյունավետ գործունեությանը, և ներկայացնել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները։ Այդ համատեքստում կարևորվում են ծախսերի վերահսկումը, վարկային ռիսկի նվազեցումը, ակտիվների կառուցվածքի օպտիմալացումը, կապիտալի արդյունավետ կառավարումը, եկամտաբերության բարձրացումը և ժամանակակից կառավարման գործիքների կիրառումը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել առևտրային բանկերի գործունեության արդյունավետության գնահատման սկզբունքների և մեթոդների մասին՝ ընդգծելով, որ արդյունավետ բանկային գործունեությունը պետք է միաժամանակ ապահովի շահութաբերություն, ֆինանսական կայունություն, ռիսկերի վերահսկելի մակարդակ և ռեսուրսների նպատակային օգտագործում։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է տատանվող դանակով հողամշակման ֆրեզի կառուցվածքային սխեմայի մշակմանը և դրա հիմնական տեխնիկական ու աշխատանքային պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Քննության են առնվում հողի մեխանիկական մշակման գործընթացի առանձնահատկությունները, ֆրեզային աշխատանքային օրգանների փոխազդեցությունը հողային միջավայրի հետ և մշակման արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դանակի տատանողական շարժման բնութագրերին, շարժման հետագծին, աշխատանքային արագությանը, մշակման խորությանը և կառուցվածքային չափերին։ Վերլուծվում է նշված պարամետրերի ազդեցությունը հողի փխրեցման ու մանրացման աստիճանի, աշխատանքային դիմադրության, էներգածախսի և մեքենայի արտադրողականության վրա։ Քննարկվում են աշխատանքային օրգանի կառուցվածքի ընտրության, շարժաբերման մեխանիզմի կազմակերպման և առանձին հանգույցների փոխադարձ տեղադրման հնարավոր տարբերակները։ Կարևորվում է հողի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների և աշխատանքային պայմանների հաշվառումը՝ մեքենայի օպտիմալ ռեժիմների որոշման ժամանակ։ Տեսական հաշվարկների և փորձարարական հետազոտությունների միջոցով կարող են գնահատվել աշխատանքային օրգանի շարժման օրինաչափությունները, առաջացող ուժերը և էներգետիկական ցուցանիշները, ինչպես նաև հիմնավորվել կառուցվածքային ու տեխնոլոգիական պարամետրերի նպատակահարմար արժեքները։ Անդրադարձ է կատարվում մշակված սարքի աշխատանքի հուսալիությանը, հողամշակման որակին և գյուղատնտեսական ագրեգատների հետ դրա կիրառման հնարավորություններին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հողամշակման մեքենաների կառուցվածքների կատարելագործմանը, տեխնոլոգիական գործողությունների էներգատարության նվազեցմանը, հողի մշակման որակի բարձրացմանը և գյուղատնտեսական աշխատանքների մեքենայացման արդյունավետության բարելավմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության, ագրոճարտարագիտության և հողամշակման տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների, նախագծողների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Technology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հիդրոտեխնիկական կառույցների համար նախատեսված բետոնների երկարակեցության ապահովման խնդիրներին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով լցանյութերի ճիշտ ընտրության դերին։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են բետոնի կառուցվածքային կայունության և երկարաժամկետ դիմացկունության վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ ներառյալ լցանյութերի հատիկաչափական կազմը, հանքաբանական բնույթը, մաքրության աստիճանը և ջրային միջավայրի ազդեցության նկատմամբ դիմադրությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում է, թե ինչպես են լցանյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները ազդում բետոնի խտության, ամրության, սառնակայունության և քիմիական կայունության վրա, ինչը հատկապես կարևոր է հիդրոտեխնիկական կառույցներում՝ ջրային մշտական ազդեցության պայմաններում։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է տերահերցային հաճախականությունների տիրույթում էլեկտրամագնիսական ալիքների առաջացման ֆիզիկական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ պարբերական կառուցվածքներում ոչ գծային օպտիկական փոխազդեցությունների կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում տարբերային հաճախության գեներացման երևույթն է, որի դեպքում տարբեր հաճախություններ ունեցող երկու էլեկտրամագնիսական ալիքների փոխազդեցության արդյունքում ոչ գծային միջավայրում կարող է ձևավորվել դրանց հաճախությունների տարբերությանը համապատասխան նոր ճառագայթային բաղադրիչ։ Այդ սկզբունքը դիտարկվում է որպես տերահերցային ճառագայթման ստացման հեռանկարային ֆիզիկական մոտեցում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պարբերական կառուցվածքների հատկություններին, քանի որ դրանց տարածական պարբերականությունը հնարավորություն է տալիս նպատակային կերպով փոփոխել ալիքների տարածման, փոխազդեցության և էներգիայի փոխանցման պայմանները։ Քննվում են կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերի, նյութերի օպտիկական բնութագրերի, ընկնող ճառագայթների հաճախությունների և տարածման ուղղությունների ազդեցությունները առաջացող տերահերցային ալիքի հատկությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փուլային համաձայնեցման խնդիրը, քանի որ փոխազդող ալիքների միջև անհրաժեշտ փուլային հարաբերակցության ապահովումը էական նշանակություն ունի հաճախության փոխակերպման արդյունավետության համար։ Պարբերական միջավայրի կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նաև քվազիփուլային համաձայնեցման և կառուցվածքային դիսպերսիայի ազդեցությունները՝ կապելով դրանք տերահերցային ճառագայթման գեներացման պայմանների հետ։ Տեսական վերլուծության շրջանակում ուսումնասիրվում են էլեկտրամագնիսական դաշտերի տարածումը, ոչ գծային բևեռացումը, էներգիայի փոխանակումը և առաջացող ալիքի սպեկտրային բնութագրերը։ Կարևորվում է նաև նյութում կլանման և դիսպերսիայի ազդեցության գնահատումը, քանի որ դրանք կարող են սահմանափակել առաջացող ճառագայթման ինտենսիվությունն ու տարածման արդյունավետությունը։ Պարբերական կառուցվածքների առանձնահատկությունների նպատակային ընտրությունը կարող է հնարավորություն տալ կառավարելու էլեկտրամագնիսական դաշտերի տեղայնացումը և փոխազդեցության ուժգնությունը՝ դրանով փոփոխելով հաճախության փոխակերպման բնութագրերը։ Տերահերցային տիրույթը գիտական հետաքրքրություն է ներկայացնում այն պատճառով, որ գտնվում է միկրոալիքային և ինֆրակարմիր հաճախականությունների միջև և ունի առանձնահատուկ կիրառական հնարավորություններ սպեկտրադիտության, նյութերի հետազոտության, կապի ու տարբեր ֆոտոնային համակարգերի ոլորտներում։ Աշխատությունը միավորում է ոչ գծային օպտիկայի, ֆոտոնիկայի և տերահերցային ֆիզիկայի մոտեցումները՝ նպաստելով կառավարվող տերահերցային աղբյուրների ֆիզիկական հիմքերի և պարբերական միջավայրերում հաճախության փոխակերպման գործընթացների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։

History

Այս պնդումը վերաբերում է Վաղարշապատի (Էջմիածնի) պատմաաշխարհագրական տեղադրության և շարունակական բնակեցման հարցին։ Ընդհանուր պատմական և հնագիտական տվյալների համաձայն՝ Վաղարշապատը և Սուրբ Էջմիածինը գտնվում են իրենց հիմնական պատմական տարածքում, որը համարվում է Հայաստանի հնագույն բնակեցված կենտրոններից մեկը։ Վաղարշապատը եղել է Հայաստանի հին մայրաքաղաքներից և կրոնական կենտրոններից մեկը, իսկ Էջմիածնի Մայր տաճարի հիմնադրումը ավանդաբար կապվում է IV դարի սկզբի քրիստոնեացման շրջանի հետ։ Հնագիտական ուսումնասիրությունները և պատմական աղբյուրները վկայում են, որ այդ տարածքը շարունակաբար բնակեցված է եղել տարբեր դարաշրջաններում՝ չնայած երբեմն տեղի ունեցած ավերածություններին և քաղաքական փոփոխություններին։ Միևնույն ժամանակ, պատմական քաղաքների տարածքային կառուցվածքը ժամանակի ընթացքում կարող էր ենթարկվել որոշ տեղային փոփոխությունների՝ կապված բնական, սոցիալական և քաղաքաշինական գործոնների հետ, սակայն հիմնական կենտրոնական միջուկը պահպանել է իր դիրքը։ Այսպիսով, կարելի է ասել, որ Վաղարշապատը և Սուրբ Էջմիածնի հոգևոր կենտրոնը գտնվում են իրենց պատմական ձևավորման հիմնական վայրում՝ ունենալով շարունակական պատմամշակութային ներկայություն նույն տարածաշրջանում։