Определение временного профилятерагерцового импульса нелинейно-оптическим кросс- корреляционным методом

Literature

Այս թեման վերաբերում է Վահան Տերյանի ստեղծագործական ժառանգության այն հատվածին, որը երկար ժամանակ մնացել է գրական շրջանառությունից դուրս կամ հայտնի է դարձել հետագայում՝ որպես անտիպ և քիչ ուսումնասիրված նյութ։ Այդ էջերը ներառում են նրա նամակագրությունը, մամուլի հոդվածները, գրական գրախոսությունները և տարբեր ձեռագրային նյութեր, որոնք բացահայտում են Տերյանի ոչ միայն բանաստեղծական, այլ նաև մտավոր-հասարակական գործունեությունը։ Նամակներում երևում է նրա անձնական ու ստեղծագործական որոնումների ընթացքը, կապերը ժամանակի գրական և քաղաքական գործիչների հետ, ինչպես նաև հոգեբանական վիճակը տարբեր փուլերում։ Հոդվածներն ու գրախոսությունները վկայում են Տերյանի ակտիվ մասնակցությունը գրական կյանքի քննարկումներին, նրա գեղագիտական դիրքորոշումները և նոր գրական ուղղությունների նկատմամբ վերաբերմունքը։ Անտիպ նյութերը կարևոր են նաև այն պատճառով, որ լրացնում են նրա հրապարակված ստեղծագործությունների գաղափարական և կենսագրական ենթատեքստը՝ ցույց տալով բանաստեղծի մտածողության զարգացումը և ժամանակի մշակութային միջավայրը։ Այս աղբյուրները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Տերյանի՝ որպես ոչ միայն քնարերգու, այլ նաև մտավորական և գրական քննադատի մասին, ինչպես նաև վերարժևորել նրա դերը հայ գրականության պատմության մեջ։

Psychology

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է արտակարգ իրավիճակներում սոցիալ-հոգեբանական ադապտացիայի և հոգեբանական ռեսուրսների փոխկապակցվածությունը՝ ընդգծելով անհատի դիմակայունության ձևավորման ներքին և արտաքին մեխանիզմները։ Նշվում է, որ արտակարգ իրավիճակներում՝ լինի դա բնական աղետ, ռազմական կոնֆլիկտ կամ սոցիալական ճգնաժամ, անձի ադապտացիոն կարողությունները մեծապես պայմանավորված են նրա հոգեբանական ռեսուրսների մակարդակով, որոնք ներառում են դիմակայունություն, սթրեսակայունություն, ինքնակարգավորում, հուզական կայունություն և ինքնարդյունավետության զգացում։ Վերլուծվում է, որ սոցիալ-հոգեբանական ադապտացիան արտահայտվում է այնպիսի վարքային և ճանաչողական ռազմավարություններով, որոնք օգնում են անհատին պահպանել գործունակությունը, ձևավորել աջակցող սոցիալական կապեր և նվազեցնել ճգնաժամի բացասական հոգեբանական հետևանքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական աջակցության դերին՝ ընտանիքի, խմբի և համայնքի մակարդակում, որը կարող է էականորեն ուժեղացնել անհատի ներքին ռեսուրսները և նպաստել ավելի արագ վերականգնմանը։ Նշվում է նաև, որ հոգեբանական ռեսուրսների պակասը կարող է հանգեցնել դեզադապտացիայի, տագնապային և դեպրեսիվ վիճակների, ինչպես նաև սոցիալական մեկուսացման։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ արտակարգ իրավիճակներում արդյունավետ ադապտացիան կախված է անձի ներքին հոգեբանական ռեսուրսների և սոցիալական միջավայրի աջակցող գործոնների համադրությունից, որոնք միասին ձևավորում են ճգնաժամային դիմակայության մակարդակը։

Culture

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է XII–XIII դարերի հայկական ճարտարապետական հուշարձանների զարդաքանդակային արվեստին, որտեղ վերլուծվում են միջնադարյան եկեղեցիների, վանական համալիրների և աշխարհիկ շինությունների ճակատների ու ներքին հարդարանքի վրա կիրառված դեկորատիվ մոտիվները, դրանց խորհրդանշական իմաստները և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քարի վրա փորագրված բուսական, կենդանական, երկրաչափական և խաչային հորինվածքներին, ինչպես նաև պատկերային կոմպոզիցիաներին, որոնք ոչ միայն գեղագիտական նպատակ են ունեցել, այլև կրոնական ու գաղափարական բովանդակություն են փոխանցել՝ կապված քրիստոնեական աշխարհայացքի, պաշտպանական խորհրդանիշների և իշխանական պատվիրակությունների հետ։ XII–XIII դարերը համարվում են հայկական ճարտարապետության ծաղկման շրջան, երբ ձևավորվում են տարածաշրջանային տարբեր դպրոցներ՝ Անիի, Լոռու, Սյունիքի և Վասպուրականի ճարտարապետական ավանդույթներով, որոնցում զարդաքանդակն առանձնանում է բարձր վարպետությամբ, մանրամասն մշակմամբ և համադրությամբ ընդհանուր ճարտարապետական կառուցվածքի հետ։ Հետազոտության մեջ նաև դիտարկվում է քարագործության տեխնիկան, վարպետների արվեստանոցների գործունեությունը և տարածաշրջանային ազդեցությունները՝ ներառյալ բյուզանդական և մերձավորարևելյան արվեստի տարրերի ներգործությունը հայկական միջնադարյան արվեստի վրա։ Այս ամենը թույլ է տալիս վերականգնել ոչ միայն գեղարվեստական զարգացումների պատկերը, այլ նաև միջնադարյան Հայաստանի մշակութային և հոգևոր կյանքը՝ որպես ամբողջական համակարգ։

Literature

Աղքատի պատիվը — հայ մեծ գրող Հովհաննես Թումանյան-ի հայտնի պատմվածքներից է, որտեղ հեղինակը խորությամբ անդրադառնում է մարդու արժանապատվության, սոցիալական անհավասարության և բարոյական արժեքների թեմաներին։ Ստեղծագործությունը պատկերում է հասարակ մարդկանց կյանքը՝ հատկապես աղքատության պայմաններում ապրող ընտանիքի փորձությունները, սակայն կենտրոնում ոչ թե նյութական ծանր վիճակն է, այլ մարդկային արժանապատվության պահպանումը և ներքին ուժը։ Թումանյանը ցույց է տալիս, որ իսկական պատիվը չի չափվում հարստությամբ կամ սոցիալական դիրքով, այլ մարդու վարքագծով, ազնվությամբ և ինքնահարգանքով։ Պատմվածքում կարևոր դեր ունի նաև հասարակության վերաբերմունքը աղքատների նկատմամբ, որտեղ բացահայտվում են ինչպես կարեկցանքը, այնպես էլ անտարբերությունն ու անարդարությունը։ Հեղինակը իր բնորոշ պարզ, բայց խորքային լեզվով ստեղծում է կենդանի պատկերներ, որոնք ընթերցողին ստիպում են վերաիմաստավորել մարդկային հարաբերությունները և արժեքային համակարգը։ Ստեղծագործությունը միաժամանակ սոցիալական քննադատություն է և բարոյախոսական պատմություն, որը ընդգծում է մարդու ներքին արժանապատվության անխախտելիությունը նույնիսկ կյանքի ամենածանր պայմաններում։

History

Այս ֆրանսերեն աշխատությունը նվիրված է Հայ Առաքելական Եկեղեցու պատմության, վարդապետության, կառավարման համակարգի, կանոնական կարգապահության, ծիսակարգի, գրական ժառանգության և ժամանակակից վիճակի համապարփակ ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է եկեղեցու ձևավորման և պատմական զարգացման ընթացքը՝ վաղ քրիստոնեական շրջանից մինչև հետագա դարաշրջաններ, ուշադրություն դարձնելով այն կարևոր իրադարձություններին, որոնք պայմանավորել են նրա ինքնուրույն եկեղեցական ավանդույթի և ազգային-հոգևոր ինքնության ձևավորումը։ Առանձին բաժիններում քննության են առնվում հավատքի և դավանանքի հիմնական դրույթները, աստվածաբանական պատկերացումները, եկեղեցու կառավարման առանձնահատկությունները և հոգևորականության կառուցվածքը։ Ուսումնասիրվում են նաև կանոնական իրավունքի ու եկեղեցական կարգապահության սկզբունքները, որոնք կարգավորում են հոգևորականների և հավատացյալների հարաբերությունները, եկեղեցական կյանքի կազմակերպումը և ծիսական գործունեությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատարագի և այլ եկեղեցական արարողությունների նկարագրությանը, դրանց ծագմանը, կառուցվածքին, խորհրդաբանությանը և առանձնահատկություններին։ Աշխատության մշակութաբանական նշանակությունը մեծապես պայմանավորված է նաև հայ եկեղեցական գրականության ուսումնասիրությամբ․ ներկայացվում են հոգևոր և աստվածաբանական երկերը, մատենագրական ավանդույթը, եկեղեցական հեղինակների ժառանգությունը և գրականության դերը հայ ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային ինքնության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրության վերջին ուղղություններից մեկը եկեղեցու ժամանակակից վիճակն է, նրա կազմակերպական կյանքը, հասարակական դերակատարությունը և հայ համայնքների հոգևոր սպասավորության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը միավորում է պատմական, աստվածաբանական, կանոնական և մշակութաբանական դիտարկումները՝ փորձելով ամբողջական պատկեր ներկայացնել հայկական եկեղեցական ավանդույթի ձևավորման, զարգացման և շարունակականության մասին։ Այն արժեքավոր է նաև հայ ժողովրդի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ եկեղեցին դարերի ընթացքում կարևոր դեր է ունեցել ազգային ինքնության, լեզվի, գրականության, կրթության և մշակույթի պահպանման գործում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, աստվածաբաններին, եկեղեցագետներին, մշակութաբաններին, հայ եկեղեցու պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին և ընթերցողներին։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում տարածված Lymnaea ցեղին պատկանող քաղցրահամ ջրային փորոտանիների տեսակային կազմի, կարգաբանական առանձնահատկությունների, տարածվածության և կենսամիջավայրային կապերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ջրային էկոհամակարգերում հանդիպող ներկայացուցիչների հայտնաբերումն ու տեսակային տարբերակումն է՝ հաշվի առնելով նրանց ձևաբանական հատկանիշները և բնակության պայմանները։ Քննվում են խեցիների կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ ձևը, չափերը, գալարների հարաբերակցությունը և այլ կարգաբանական նշանակություն ունեցող հատկանիշներ, որոնք ավանդաբար կիրառվում են քաղցրահամ փափկամարմինների տեսակների որոշման և համեմատության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր տեսակների տարածական բաշխվածությանը՝ լճերի, լճակների, գետային համակարգերի, ճահճային և այլ քաղցրահամ ջրային միջավայրերի պայմաններում։ Ուսումնասիրվում է ջրային բուսականության, ջրավազանի բնույթի, բարձրության և շրջակա միջավայրի այլ գործոնների հնարավոր նշանակությունը առանձին տեսակների տարածման համար։ Տեսակային կազմի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տվյալ խմբի կենսաբազմազանությունը և լրացնելու Հայաստանի քաղցրահամ մալակոֆաունայի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կարգաբանական նույնականացման խնդիրը, քանի որ լիմնեիդների որոշ ներկայացուցիչներ կարող են ունենալ արտաքին հատկանիշների զգալի փոփոխականություն, իսկ տարբեր դասակարգման համակարգերում նրանց կարգաբանական դիրքը կարող է մեկնաբանվել տարբեր կերպ։ Այդ պատճառով ձևաբանական տվյալների համեմատական ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տեսակների սահմանների և ազգակցական հարաբերությունների պարզաբանման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այս փափկամարմինների էկոլոգիական նշանակությանը՝ որպես քաղցրահամ էկոհամակարգերի սննդային շղթաների և նյութերի շրջանառության մասնակիցների։ Նրանց ուսումնասիրությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև մակաբուծաբանության տեսանկյունից, քանի որ լիմնեիդների ընտանիքի որոշ ներկայացուցիչներ կարող են մասնակցել որոշ տրեմատոդների կենսաշրջաններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենդանաբանության, մալակոլոգիայի, կարգաբանության, ջրակենսաբանության և կենսաաշխարհագրության մոտեցումները՝ Հայաստանի քաղցրահամ ջրային փորոտանիների բազմազանությունն ու տարածման առանձնահատկությունները բնութագրելու նպատակով։