Опыт массового обследования населения Армении на сифилис и венболезни

Religion

«Աւետարան ատենի» վերնագիրը հուշում է ժամանակի կամ որոշակի առիթի հետ կապված ավետարանական ընթերցումների կամ հոգևոր նյութերի մասին։ Քրիստոնեական եկեղեցական ավանդության մեջ Ավետարանի ընթերցումը կարևոր տեղ ունի պաշտամունքի, աղոթքի և հավատացյալների հոգևոր դաստիարակության մեջ։ Ավետարանական հատվածները ներկայացնում են Հիսուս Քրիստոսի կյանքը, քարոզչությունը, առակները, հրաշքները և ուսմունքը՝ փոխանցելով քրիստոնեական հավատքի ու բարոյականության հիմնարար գաղափարները։ Դրանց միջոցով ընթերցողը ծանոթանում է սիրո, ներողամտության, ապաշխարության, խոնարհության, արդարության և Աստծուն վստահելու սկզբունքներին։ Եկեղեցական ընթերցումների կազմակերպումը հաճախ կապված է տոնացույցի, պատարագի կարգի և տարվա ընթացքում հիշատակվող կրոնական իրադարձությունների հետ։ Այդպիսի նյութերը կարող են օգնել հոգևորականներին և հավատացյալներին կողմնորոշվելու համապատասխան ընթերցումների ընտրության ու կիրառության հարցում, ինչպես նաև խորացնելու աստվածաշնչյան տեքստերի ընկալումը։ Վերնագրի ձևակերպումը, սակայն, ինքնին բավարար չէ հրատարակության ճշգրիտ գործառույթը որոշելու համար, ուստի այն կարող է առնչվել թե՛ որոշակի ժամանակի համար նախատեսված ավետարանական ընթերցումներին, թե՛ եկեղեցական կիրառության այլ նյութերի։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցական գրականության, աստվածաշնչյան ընթերցանության ավանդույթների և կրոնական գրքերի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև առիթ է դիտարկելու, թե ինչպես են Ավետարանի տեքստերը պահպանվել, կազմակերպվել և փոխանցվել հայերեն տպագիր գրականության միջոցով՝ նպաստելով քրիստոնեական հավատքի ու հոգևոր մշակույթի շարունակականությանը։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կայուն օրգանական աղտոտիչների էկոլոգիապես անվտանգ կառավարման գիտական հիմքերի, մեթոդաբանական մոտեցումների և գործնական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է շրջակա միջավայրում երկար ժամանակ պահպանվելու, կենսաբանական համակարգերում կուտակվելու և սննդային շղթաներով տարածվելու հատկություն ունեցող օրգանական միացությունների հայտնաբերման, գնահատման, վերահսկման և դրանցով պայմանավորված բնապահպանական ռիսկերի նվազեցման խնդիրների վրա։ Քննության են առնվում նման աղտոտիչների հիմնական աղբյուրները, շրջակա միջավայր ներթափանցելու ուղիները և օդում, ջրում, հողում, նստվածքներում ու կենդանի օրգանիզմներում դրանց տարածման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նախկինում գյուղատնտեսության, արդյունաբերության և այլ տնտեսական ոլորտներում կիրառված որոշ քիմիական նյութերի մնացորդային ազդեցությանը, ինչպես նաև դրանց պահեստավորման, օգտագործման կամ ոչ պատշաճ հեռացման հետևանքով առաջացած աղտոտված տարածքների բնապահպանական գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում են կայուն օրգանական աղտոտիչների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, որոնք պայմանավորում են դրանց դիմացկունությունը բնական քայքայման գործընթացների նկատմամբ և երկարաժամկետ շրջանառությունը շրջակա միջավայրում։ Կարևորվում է դրանց կենսակուտակման և կենսամեծացման երևույթների ուսումնասիրությունը, քանի որ որոշ միացություններ կարող են կուտակվել կենդանի օրգանիզմներում և սննդային շղթայի տարբեր մակարդակներում բարձրացնել էկոլոգիական ազդեցության հավանականությունը։ Քննության են առնվում աղտոտվածության մոնիթորինգի գիտական սկզբունքները՝ նմուշառման, լաբորատոր վերլուծության, տարածական տվյալների համադրման և աղտոտվածության մակարդակների գնահատման տեսանկյունից։ Մոնիթորինգը դիտարկվում է որպես կառավարման համակարգի կարևոր բաղադրիչ, քանի որ հավաստի տվյալների առկայությունը հնարավորություն է տալիս որոշել աղտոտման հիմնական աղբյուրները, առանձնացնել առավել խնդրահարույց տարածքները և գնահատել իրականացվող բնապահպանական միջոցառումների արդյունավետությունը։ Առանձին նշանակություն է տրվում աղտոտված տարածքների գույքագրմանը և համապատասխան տեղեկատվական բազաների ձևավորմանը։ Տարբեր աղբյուրներից ստացվող տվյալների համակարգումը կարող է նպաստել բնապահպանական առաջնահերթությունների որոշմանը և սահմանափակ ֆինանսական ու տեխնիկական ռեսուրսների առավել արդյունավետ բաշխմանը։ Քննության են առնվում նաև ռիսկերի գնահատման մեթոդաբանական սկզբունքները՝ հաշվի առնելով աղտոտիչների կոնցենտրացիան, տարածման հնարավորությունը, շրջակա միջավայրում պահպանման տևողությունը և կենդանի համակարգերի վրա հնարավոր ազդեցությունը։ Կարևորվում է առավել խոցելի էկոհամակարգերի և տարածքների առանձնացումը, որտեղ աղտոտման հետևանքները կարող են ունենալ երկարաժամկետ բնույթ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հնացած կամ օգտագործման համար ոչ պիտանի քիմիական նյութերի և դրանցով աղտոտված թափոնների անվտանգ կառավարմանը։ Դիտարկվում են դրանց հաշվառման, մեկուսացման, ժամանակավոր պահպանման, տեղափոխման և վերջնական վնասազերծման կազմակերպման սկզբունքները՝ շրջակա միջավայր երկրորդային արտանետումների կանխարգելման տեսանկյունից։ Կարևորվում է պահեստավորման վայրերի տեխնիկական և բնապահպանական վիճակի գնահատումը, քանի որ ոչ պատշաճ պահպանվող նյութերը կարող են դառնալ հողի, ստորերկրյա ջրերի և հարակից էկոհամակարգերի աղտոտման աղբյուր։ Ուսումնասիրվում են աղտոտված տարածքների վերականգնման և բնապահպանական ռիսկերի նվազեցման տարբեր մոտեցումներ։ Տեխնոլոգիական լուծումների ընտրությունը կապվում է աղտոտիչների հատկությունների, դրանց քանակի, տարածքի երկրաբանական ու հիդրոլոգիական պայմանների, տնտեսական ծախսերի և ընտրված մեթոդի բնապահպանական անվտանգության հետ։ Կարևորվում է այնպիսի կառավարման սկզբունքը, որի դեպքում խնդրի լուծման ընթացքում չեն ստեղծվում նոր, համարժեք կամ ավելի մեծ բնապահպանական վտանգներ։ Առանձին քննության առարկա է կայուն օրգանական աղտոտիչների կառավարման իրավական և ինստիտուցիոնալ համակարգը։ Դիտարկվում են պետական կառավարման մարմինների գործառույթները, բնապահպանական վերահսկողության կազմակերպումը, տարբեր գերատեսչությունների միջև տեղեկատվության փոխանակումը և պատասխանատվության հստակ բաշխման անհրաժեշտությունը։ Ազգային կառավարման համակարգը դիտարկվում է նաև միջազգային բնապահպանական պարտավորությունների համատեքստում, քանի որ նման աղտոտիչների տարածումը կարող է դուրս գալ առանձին պետության սահմաններից և պահանջել միջազգային համագործակցություն։ Կարևորվում են աղտոտիչների օգտագործման սահմանափակման, դրանց պաշարների վերահսկման, անվտանգ հեռացման և նոր արտանետումների կանխարգելմանն ուղղված քաղաքական միջոցառումները։ Ուսումնասիրվում են նաև տնտեսական և կազմակերպական գործիքները, որոնց միջոցով հնարավոր է խրախուսել ավելի անվտանգ տեխնոլոգիաների կիրառումը և նվազեցնել վտանգավոր նյութերի առաջացման կամ շրջակա միջավայր արտանետման հավանականությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կանխարգելման սկզբունքին, քանի որ արդեն առաջացած աղտոտման վերացումը սովորաբար պահանջում է ավելի մեծ ֆինանսական և տեխնիկական միջոցներ, քան դրա առաջացման կանխումը։ Այդ պատճառով կարևորվում են արտադրական գործընթացների վերահսկումը, վտանգավոր նյութերի անվտանգ փոխարինումը, թափոնների կառավարման համակարգերի կատարելագործումը և բնապահպանական պահանջների պահպանումը։ Դիտարկվում է նաև հանրային իրազեկման և մասնագիտական կրթության նշանակությունը։ Շրջակա միջավայրի պաշտպանության ոլորտի մասնագետների, գյուղատնտեսական և արդյունաբերական կազմակերպությունների աշխատակիցների, տեղական կառավարման մարմինների և բնակչության տեղեկացվածությունը կարող է նպաստել վտանգավոր նյութերի հետ կապված ռիսկերի ավելի ճիշտ ընկալմանը և կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետ իրականացմանը։ Հայաստանի պայմաններում կառավարման համակարգի կատարելագործումը կապվում է պատմական աղտոտման աղբյուրների ուսումնասիրության, մոնիթորինգային կարողությունների ընդլայնման, լաբորատոր հետազոտությունների որակի բարձրացման, աղտոտված տարածքների առաջնահերթ վերականգնման և պետական կառույցների միջև համագործակցության ամրապնդման հետ։ Գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բնապահպանական որոշումները կառուցել փաստացի տվյալների և ռիսկերի համեմատական գնահատման վրա՝ առաջնահերթություն տալով առավել վտանգավոր աղբյուրներին ու տարածքներին։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է շրջակա միջավայրի աղտոտման կանխարգելման, վտանգավոր նյութերի անվտանգ կառավարման, աղտոտված տարածքների վերականգնման և երկարաժամկետ բնապահպանական անվտանգության ապահովման համար գիտականորեն հիմնավորված առաջարկությունների մշակման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բնապահպանության, էկոտոքսիկոլոգիայի, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, քիմիական անվտանգության, թափոնների կառավարման և բնապահպանական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է նավթային բաղադրիչներ պարունակող կեղտաջրերի լրացուցիչ մաքրման արդյունավետ եղանակների ուսումնասիրությանը՝ որպես սորբենտ օգտագործելով փքեցված պեռլիտը։ Հետազոտության առանցքում ջրային միջավայրից մնացորդային նավթամթերքների և հարակից աղտոտիչների հեռացման սորբցիոն գործընթացների ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունների բացահայտումն ու համապատասխան մաքրման տեխնոլոգիական մոտեցումների մշակումըն է։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փքեցված պեռլիտի կառուցվածքային և սորբցիոն հատկություններին, մասնավորապես՝ դրա ծակոտկենությանը, զարգացած մակերեսին, փոքր խտությանը և հեղուկ միջավայրում նավթային բաղադրիչների կլանման հնարավորություններին։ Քննվում են կեղտաջրերի սկզբնական կազմի, աղտոտվածության աստիճանի և սորբենտի ֆիզիկական բնութագրերի ազդեցությունները մաքրման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սորբցիոն գործընթացի հիմնական օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել նյութի կիրառելիությունը նախնական մաքրում անցած կեղտաջրերի վերջնական մշակման փուլում։ Կարևորվում է նաև տարբեր տեսակի նավթային աղտոտիչների վարքագծի ուսումնասիրությունը ջրային միջավայրում և դրանց փոխազդեցությունը պեռլիտի մակերևույթի հետ։ Տեխնոլոգիական տեսանկյունից դիտարկվում են մաքրման համակարգի կազմակերպման սկզբունքները, սորբցիոն նյութի արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները, գործընթացի կայունությունը և մաքրված ջրի որակի բարելավումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել օգտագործված սորբենտի հետագա կառավարման խնդրին, քանի որ մաքրման արդյունավետ տեխնոլոգիան պետք է հաշվի առնի ոչ միայն աղտոտիչների հեռացումը ջրից, այլև երկրորդային թափոնների առաջացման և շրջակա միջավայրի վրա դրանց ազդեցության նվազեցման անհրաժեշտությունը։ Փքեցված պեռլիտի կիրառումը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև բնական հանքային հումքի արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր սորբցիոն նյութերի հատկությունների համեմատական գնահատում և պեռլիտի առավելությունների ու սահմանափակումների բացահայտում։ Բնապահպանական տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է նավթարդյունաբերության, նավթամթերքների պահպանման ու վերամշակման և այլ արդյունաբերական գործընթացների հետևանքով առաջացող կեղտաջրերի ազդեցության նվազեցման համար։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել ջրամաքրման տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը, բնական սորբենտների կիրառման գիտական հիմքերի զարգացմանը և արդյունաբերական կեղտաջրերի մաքրման առավել արդյունավետ համակարգերի ձևավորմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի տեղին և դերակատարությանը ԽՍՀՄ ռազմաարդյունաբերական համալիրում 1922–1991 թվականներին՝ ուսումնասիրելով հանրապետության արդյունաբերական, գիտատեխնիկական և տնտեսական ներուժի ներգրավումը համամիութենական պաշտպանական արտադրության համակարգում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում խորհրդային ժամանակաշրջանում Հայաստանում արդյունաբերական ենթակառուցվածքների ձևավորման ու զարգացման գործընթացները, արտադրական ձեռնարկությունների մասնագիտացումը, գիտահետազոտական և նախագծային կազմակերպությունների գործունեությունը, ինչպես նաև հանրապետության կապերը ԽՍՀՄ այլ տնտեսական կենտրոնների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մեքենաշինության, էլեկտրոնիկայի, սարքաշինության, ճշգրիտ տեխնոլոգիաների և ռազմավարական նշանակություն ունեցող արտադրությունների զարգացմանը՝ դրանք դիտարկելով խորհրդային կենտրոնացված տնտեսության և արտադրական կոոպերացիայի համատեքստում։ Ուսումնասիրվում են ռազմաարդյունաբերական համալիրի ձևավորման փուլերը, պետական տնտեսական քաղաքականության ազդեցությունը արտադրական հզորությունների տեղաբաշխման վրա և Հայաստանի գիտական ու մասնագիտական ներուժի օգտագործումը տեխնոլոգիական խնդիրների լուծման համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գիտության, բարձրագույն կրթության և արդյունաբերության փոխկապակցվածությանը, մասնագիտական կադրերի պատրաստմանը և գիտահետազոտական հաստատությունների մասնակցությանը տեխնիկական նորարարությունների զարգացման գործընթացում։ Քննության են առնվում նաև ռազմաարդյունաբերական ոլորտի ազդեցությունները հանրապետության քաղաքաշինական, ժողովրդագրական և սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա, քանի որ խոշոր արտադրական կենտրոնների ստեղծումը նպաստում էր աշխատուժի կենտրոնացմանը և նոր մասնագիտական խմբերի ձևավորմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու Հայաստանի արդյունաբերական համակարգի կախվածությունը համամիութենական մատակարարման ու արտադրական կապերից և հասկանալու, թե ինչպես էր հանրապետության տնտեսությունը ներառված ԽՍՀՄ միասնական արդյունաբերական կառուցվածքում։ Առանձին ուշադրության կարող են արժանանալ խորհրդային համակարգի վերջին տասնամյակների տեխնոլոգիական զարգացումները, տնտեսական դժվարությունները և այն փոփոխությունները, որոնք առաջացան ԽՍՀՄ կազմալուծման նախաշեմին ու դրանից հետո։ Աշխատությունն ունի կարևոր պատմագիտական նշանակություն՝ հնարավորություն տալով առավել ամբողջական պատկերացում կազմել խորհրդային ժամանակաշրջանի Հայաստանի արդյունաբերական արդիականացման, գիտատեխնիկական զարգացման և ռազմաարդյունաբերական համակարգում ունեցած գործառույթների մասին։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկ բրոնխիտի բուժման ընթացքում համակցված իմունաթերապիայի կիրառման և դրա արդյունավետության գնահատման չափանիշների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են քրոնիկ բրոնխիտի զարգացման և ընթացքի հետ կապված իմունաբանական մեխանիզմները, շնչուղիների պաշտպանական համակարգի առանձնահատկությունները և հիվանդության ժամանակ իմունային պատասխանի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակցված բուժական մոտեցումների հիմնավորմանը, տարբեր իմունաթերապևտիկ մեթոդների փոխազդեցությանը և դրանց կիրառման հնարավոր ազդեցությանը հիվանդության կլինիկական ընթացքի վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է բուժման արդյունքների օբյեկտիվ գնահատումը՝ հաշվի առնելով հիվանդության ախտանշանների փոփոխությունը, սրացումների հաճախականությունը, շնչառական ֆունկցիայի ցուցանիշները, բորբոքային և իմունաբանական փոփոխությունները, ինչպես նաև հիվանդի ընդհանուր ինքնազգացողությունն ու կյանքի որակը։ Քննարկվում են նաև բուժման նկատմամբ արձագանքի գնահատման չափանիշները, թերապիայի արդյունավետության կանխատեսման հնարավոր մոտեցումները և տարբեր կլինիկական ցուցանիշների համադրման նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու քրոնիկ բրոնխիտի դեպքում համակցված իմունաթերապիայի առավել նպատակահարմար կիրառման հնարավորությունները և արդյունավետության գնահատման համակարգված մոտեցումները։ Նյութը կարող է հետաքրքրել թոքաբանության, կլինիկական իմունաբանության և ներքին բժշկության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և քրոնիկ շնչառական հիվանդությունների բուժման կազմակերպմամբ զբաղվող մասնագետներին։

Finance

Աշխատանքը նվիրված է արտադրական կազմակերպությունների շրջանառու կապիտալի ֆինանսական կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության սննդի արդյունաբերության օրինակով։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում է շրջանառու կապիտալի նշանակությունը ձեռնարկությունների բնականոն գործունեության, ֆինանսական կայունության, վճարունակության և տնտեսական արդյունավետության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շրջանառու ակտիվների և կարճաժամկետ պարտավորությունների կառավարմանը, դրամական միջոցների, պաշարների, դեբիտորական պարտքերի և այլ ընթացիկ ակտիվների արդյունավետ օգտագործմանը։ Աշխատանքը դիտարկում է այն հիմնական գործոնները, որոնք պայմանավորում են շրջանառու կապիտալի ձևավորման և ֆինանսավորման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև բացահայտում է արտադրական կազմակերպություններում դրա կառավարման ընթացքում առաջացող խնդիրները։ Սննդի արդյունաբերության առանձնահատկությունների համատեքստում ուսումնասիրվում են արտադրական ցիկլի տևողությունը, հումքի և նյութերի պաշարների ձևավորումը, իրացման գործընթացը, գնորդների հետ հաշվարկները, սեզոնային տատանումները և դրանց ազդեցությունը ֆինանսական ռեսուրսների շրջանառության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շրջանառու կապիտալի ֆինանսավորման աղբյուրների ընտրությանը, սեփական և փոխառու միջոցների հարաբերակցության օպտիմալացմանը, վարկային ռեսուրսների օգտագործմանը և ֆինանսական ծախսերի նվազեցման հնարավորություններին։ Աշխատանքում կարող են ներկայացվել նաև շրջանառու կապիտալի կառավարման արդյունավետության գնահատման մեթոդներ և համապատասխան ֆինանսական ցուցանիշների վերլուծություն, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ձեռնարկության իրացվելիությունը, ակտիվների շրջանառությունը, ֆինանսական կայունությունը և կարճաժամկետ պարտավորությունների սպասարկման կարողությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր նպատակներից է բացահայտել այն մեխանիզմները, որոնց կիրառումը կարող է նպաստել շրջանառու կապիտալի օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցմանը և արտադրական կազմակերպությունների մրցունակության ամրապնդմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական կառավարիչներին, արտադրական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, ոլորտային մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին, ովքեր ուսումնասիրում են կորպորատիվ ֆինանսները, ձեռնարկությունների ֆինանսական կառավարումը և Հայաստանի սննդի արդյունաբերության տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրները։