Օսմանյան բանակի զինվոր Սարգիս Հանիյանի վկայությունը

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդրին՝ ուսումնասիրելով համայնքային կառավարման գործող համակարգը, դրա կազմակերպական և գործառութային առանձնահատկությունները, առկա խնդիրները և զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեղական ինքնակառավարման դերի ուսումնասիրությունը համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման, բնակչությանը հանրային ծառայությունների մատուցման, տեղական խնդիրների լուծման և քաղաքացիների մասնակցության ապահովման գործընթացներում։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել համայնքային կառավարման մարմինների լիազորությունների և պատասխանատվության շրջանակը, ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման ու օգտագործման արդյունավետությունը, կառավարման որոշումների կայացման գործընթացը, համայնքային ծառայությունների որակը և բնակչության հետ հաղորդակցության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են սահմանափակել տեղական ինքնակառավարման արդյունավետությունը, այդ թվում՝ ֆինանսական և մարդկային ռեսուրսների սահմանափակությանը, կառավարման գործընթացների ոչ բավարար թվայնացմանը, մասնագիտական կարողությունների զարգացման անհրաժեշտությանը, բնակչության մասնակցության ցածր մակարդակին և համայնքային ծրագրերի պլանավորման ու իրականացման խնդիրներին։ Արդյունավետության բարձրացման կարևոր ուղղություններից կարող են դիտարկվել համայնքների ֆինանսական կարողությունների ամրապնդումը, կառավարման գործընթացների թվայնացումը, աշխատակիցների մասնագիտական վերապատրաստումը, հաշվետվողականության և թափանցիկության բարձրացումը, քաղաքացիների մասնակցության ընդլայնումը և համայնքային զարգացման ծրագրերի ավելի արդյունավետ պլանավորումը։ Կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև համայնքների միջև փորձի փոխանակումը, ժամանակակից կառավարման գործիքների ներդրումը և տեղական խնդիրների լուծման համար տվյալահեն մոտեցումների կիրառումը։ Ուսումնասիրության արդյունքում ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել համայնքային կառավարման որակի բարձրացմանը, ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը և բնակչության կարիքներին առավել համապատասխան ծառայությունների ձևավորմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող բարեփոխումները կարող են ուղղված լինել ոչ միայն կառավարման ներքին գործընթացների կատարելագործմանը, այլև համայնքների կայուն զարգացմանը, քաղաքացիների վստահության ամրապնդմանը և տեղական ժողովրդավարության խորացմանը։ Այսպիսով, տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացումը դիտարկվում է որպես հանրային կառավարման համակարգի կատարելագործման և համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման կարևոր նախապայման։

Culture

Սույն ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատուն նախատեսված է Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակությունների մասին օպերատիվ և համակարգված տեղեկատվություն տրամադրելու համար։ Այն ներառում է տվյալ ժամանակահատվածում լույս տեսած գրքեր, գիտական հոդվածներ, ժողովածուներ, մեթոդական ձեռնարկներ, ցուցահանդեսային կատալոգներ և այլ հրապարակումներ, որոնք առնչվում են թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական արվեստին, մշակութային ժառանգության պահպանությանը և մշակութային կյանքի այլ ուղղություններին։ Նյութերը դասավորված են թեմատիկ սկզբունքով և ուղեկցվում են մատենագիտական նկարագրություններով, ինչը հեշտացնում է մասնագիտական գրականության որոնումն ու օգտագործումը։ Տեղեկատուն արտացոլում է մշակութային և արվեստագիտական մտքի զարգացման ընթացքը, գիտական հետազոտությունների հիմնական ուղղությունները և ոլորտում տեղի ունեցող կարևոր հրատարակչական գործընթացները։ Այն արժեքավոր տեղեկատվական աղբյուր է գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակույթի ոլորտի աշխատակիցների, գիտաշխատողների և ուսանողների համար՝ աջակցելով մասնագիտական գործունեությանը և գիտելիքների տարածմանը։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և եվրոպական կառույցների միջև հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և համագործակցության հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է անկախությունից հետո եվրոպական քաղաքական, տնտեսական և իրավական համակարգերի հետ փոխգործակցության ընդլայնման գործընթացների, դրանց նպատակների և երկրի արտաքին քաղաքականության մեջ ունեցած նշանակության վրա։ Քննության են առնվում եվրոպական կազմակերպությունների և հաստատությունների հետ քաղաքական երկխոսության ձևավորումը, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդմանն ուղղված նախաձեռնությունները, իրավական և կառավարման բարեփոխումները, մարդու իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների զարգացումը և հասարակական հաստատությունների կատարելագործմանն աջակցող ծրագրերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում տնտեսական համագործակցությանը՝ դիտարկելով առևտրային հարաբերությունների զարգացումը, ներդրումային միջավայրի բարելավումը, ձեռնարկատիրության խթանումը, ենթակառուցվածքների արդիականացումը և տարբեր ոլորտներում իրականացվող տեխնիկական ու ֆինանսական աջակցության ծրագրերը։ Ուսումնասիրվում են նաև կրթության, գիտության, մշակույթի, երիտասարդական քաղաքականության, շրջակա միջավայրի պահպանության, տարածաշրջանային զարգացման և հասարակական կազմակերպությունների մասնակցության ոլորտներում իրականացվող նախաձեռնությունները։ Եվրոպական կառույցների հետ համագործակցությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին հարաբերությունների ուղղություն, այլև որպես ներքին բարեփոխումների և պետական կառավարման համակարգի զարգացման վրա ազդեցություն ունեցող գործոն։ Կարևորվում է համապատասխան ծրագրերի դերը օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների իրականացման, մասնագիտական կարողությունների զարգացման և եվրոպական փորձի կիրառման գործընթացներում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համագործակցության տարբեր փուլերին, պայմանագրային և քաղաքական շրջանակների փոփոխություններին ու այն հանգամանքներին, որոնք ազդել են Հայաստանի և եվրոպական գործընկերների հարաբերությունների խորության և առաջնահերթությունների վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են տարածաշրջանային քաղաքական միջավայրի, անվտանգության խնդիրների և արտաքին տնտեսական պայմանների ազդեցությունը համագործակցության զարգացման վրա։ Հիմնական ծրագրերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել դրանց նպատակները, իրականացման մեխանիզմները և նշանակությունը երկրի հասարակական ու տնտեսական վերափոխումների համար։ Աշխատությունը կարևոր է Հայաստանի արտաքին քաղաքականության եվրոպական ուղղության, միջազգային կազմակերպությունների հետ փոխգործակցության և եվրոպական ինտեգրման գործընթացների առանձնահատկությունների համակարգված ընկալման տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, եվրոպագիտության, պետական կառավարման և Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ժողովրդական հեքիաթների ընդհանուր բնութագրմանը, դրանց ծագման, զարգացման, կառուցվածքի և գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայկական հեքիաթային բանահյուսության հիմնական տեսակները, տարածված սյուժեները, կերպարային համակարգը, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներն ու պատմողական ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հրաշապատում, կենդանական և կենցաղային հեքիաթներին, դրանցում արտացոլված ժողովրդական պատկերացումներին, բարոյական արժեքներին, սոցիալական հարաբերություններին և աշխարհընկալմանը։ Վերլուծվում են հերոսների բնորոշ կերպարները, բարու և չարի հակադրությունը, արդարության, խիզախության, իմաստության, աշխատասիրության և փոխօգնության գաղափարների դրսևորումները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև առասպելական ու հնագույն հավատալիքների հետ հեքիաթների կապին, ավանդական մոտիվների պահպանմանը և դրանց փոփոխություններին բանավոր փոխանցման ընթացքում։ Ուսումնասիրվում են կրկնվող սյուժետային կառուցվածքները, խորհրդանշական կերպարները, հրաշագործ տարրերը և ժողովրդական խոսքին բնորոշ լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Հայկական հեքիաթները դիտարկվում են որպես ժողովրդի պատմական հիշողության, մշակութային փորձի և հոգևոր ժառանգության կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով սերնդեսերունդ փոխանցվել են հասարակական պատկերացումներ և արժեքային համակարգեր։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական հեքիաթային ավանդույթի բնորոշ գծերի և ազգային բանահյուսության մեջ դրա ունեցած նշանակության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել բանագետների, գրականագետների, ազգագրագետների, մշակութաբանների, դասախոսների, ուսանողների և հայկական ժողովրդական ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Psychology

Այս ռեֆերատը վերաբերում է Ուիլյամ Շտեռնի կյանքին և գիտական գործունեությանը, ով համարվում է XX դարի սկզբի հոգեբանության զարգացման կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը և հատկապես հայտնի է անհատական հոգեբանության ու ինտելեկտի ուսումնասիրության ոլորտում իր ներդրումներով։ William Stern մշակել է մի շարք գաղափարներ, որոնք նպաստել են դիֆերենցյալ հոգեբանության ձևավորմանը՝ կենտրոնանալով մարդկանց միջև անհատական տարբերությունների գիտական ուսումնասիրության վրա։ Նրա կարևորագույն ներդրումներից մեկը ինտելեկտուալ գործակցի (IQ) գաղափարի ձևակերպման կատարելագործումն է, որտեղ նա առաջարկել է մտավոր տարիքի և իրական (կենսաբանական) տարիքի հարաբերակցության միջոցով գնահատել մարդու ճանաչողական կարողությունները։ Շտեռնի մոտեցման առանձնահատկությունն այն էր, որ նա մարդու զարգացումը դիտարկում էր որպես ժառանգական գործոնների և միջավայրի փոխազդեցության արդյունք՝ ընդգծելով, որ անհատը ձևավորվում է այդ երկու գործոնների համադրությամբ։ Նրա գիտական աշխատանքները մեծ ազդեցություն են ունեցել նաև կրթական հոգեբանության վրա, մասնավորապես՝ ուսուցման գործընթացում անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման անհրաժեշտության գաղափարի տարածման մեջ։ Բացի այդ, նա զբաղվել է երեխայի հոգեբանական զարգացման ուսումնասիրությամբ՝ փորձելով բացատրել, թե ինչպես են փոխվում ճանաչողական և հուզական գործընթացները տարիքային փուլերի ընթացքում։ Շտեռնի գաղափարները նպաստել են հոգեբանական չափումների ավելի համակարգված և գիտական մոտեցումների ձևավորմանը, որոնք հետագայում լայն կիրառություն են ստացել թեստավորման և գնահատման համակարգերում։ Այսպիսով, Ուիլյամ Շտեռնի գիտական ժառանգությունը կարևոր հիմք է հանդիսացել ժամանակակից հոգեբանության, հատկապես անհատական տարբերությունների և ինտելեկտի ուսումնասիրության զարգացման համար։

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Աստվածային կատակերգություն ստեղծագործության լեզվաոճական առանձնահատկությունների քննությանը՝ հայերեն և անգլերեն թարգմանությունների համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում են բնագրի բանաստեղծական կառուցվածքը, պատկերային համակարգը, խորհրդանշական շերտերը և հեղինակային ոճի արտահայտման միջոցները՝ ուսումնասիրելով դրանց փոխանցման եղանակները տարբեր լեզուներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանական համարժեքության խնդիրներին, չափածո կառուցվածքի վերարտադրմանը, բառապաշարային և շարահյուսական փոխակերպումներին, ինչպես նաև մշակութային և կրոնական հղումների մեկնաբանման առանձնահատկություններին։ Քննարկվում են թարգմանիչների կիրառած ռազմավարությունները, ոճական կորուստներն ու ձեռքբերումները, ինչպես նաև լեզվական տարբեր համակարգերի ազդեցությունը ստեղծագործության գեղարվեստական ընկալման վրա։ Աշխատությունը նպաստում է համեմատական լեզվաբանության, թարգմանագիտության և գրականագիտության ոլորտներում Դանտեի ստեղծագործական ժառանգության ավելի խորքային ըմբռնմանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես է դասական գրական երկի գեղարվեստական արժեքը պահպանվում և վերաիմաստավորվում տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում։