Փոքր և միջին ձեռնարկությունների տնտեսական գործունեության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրները

Political Science

Այս գիրքը ուսումնասիրում է քաղաքական սոցիալականացման գործընթացը՝ բացատրելով, թե ինչպես են անհատները ձեռք բերում քաղաքական գիտելիքներ, արժեքներ, համոզմունքներ և վարքագծային մոդելներ։ Գրքում քննարկվում են սոցիալականացման հիմնական գործակալները՝ ընտանիք, դպրոց, մեդիա, հասակակիցներ և քաղաքական ինստիտուտներ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը քաղաքական ինքնության ձևավորման վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև գաղափարախոսությունների փոխանցմանը, քաղաքական մշակույթի ձևավորմանը և հասարակության մեջ քաղաքական մասնակցության պատրաստվածությանը։ Նյութում վերլուծվում են տարբեր սոցիալական և քաղաքական միջավայրերի ազդեցությունները անձի քաղաքական դիրքորոշումների վրա, ինչպես նաև ժամանակակից տեղեկատվական միջավայրի դերը սոցիալականացման գործընթացում։ Գիրքը համադրում է տեսական մոտեցումները և կիրառական օրինակները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ քաղաքական գիտակցության ձևավորման մեխանիզմները։

Literature

Այս ժողովածուն ներկայացնում է Հովհաննես Թումանյանի արձակ ժառանգության և թարգմանական գործունեության համադրությունը՝ ընդգրկելով ինչպես նրա ինքնուրույն պատմվածքները, այնպես էլ տարբեր աղբյուրներից կատարված թարգմանությունները, որոնք նա մշակել է հայ ընթերցողի համար հասկանալի և գեղարվեստորեն հարթ լեզվով։ Պատմվածքներում Թումանյանը շարունակում է իր բնորոշ ժողովրդական-իրատեսական ոճը՝ պատկերելով գյուղական և քաղաքային կյանքի պարզ, բայց խորքային իրավիճակներ, որտեղ մարդկային հարաբերությունները, բարոյական ընտրությունները և բնության հետ կապը դառնում են կենտրոնական թեմաներ։ Նրա լեզուն պարզ է, խոսակցականին մոտ, բայց միաժամանակ լի է պատկերավորությամբ և հոգեբանական նրբությամբ, ինչը ստեղծում է և՛ անմիջականություն, և՛ գաղափարական խորություն։ Թարգմանություններում նկատելի է Թումանյանի նպատակն՝ օտար գրականության լավագույն օրինակները փոխանցել հայ ընթերցողին՝ պահպանելով իմաստը, բայց հարմարեցնելով հայ լեզվի երաժշտականությանը և մտածողությանը։ Այս երկու շերտերը միասին ցույց են տալիս նրա բազմակողմանիությունը՝ որպես և՛ ազգային պատմող, և՛ մշակութային միջնորդ, ով նպաստել է հայ ընթերցողական միջավայրի ընդլայնմանը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ուսանողների ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացի օպտիմալացման խնդիրներին՝ ընդգծելով կրթական համակարգում առողջ ապրելակերպի ձևավորման և շարժողական ակտիվության բարձրացման կարևորությունը։ Հեղինակը վերլուծում է ուսանողական տարիքի ֆիզիոլոգիական և հոգեբանական առանձնահատկությունները, որոնք ազդում են ֆիզիկական բեռնվածության կազմակերպման և ընտրության վրա։ Գրքում դիտարկվում են ֆիզիկական դաստիարակության դասընթացների բովանդակության արդիականացման ուղղությունները՝ անհատականացված մարզական ծրագրեր, առողջապահական մոտեցումներ և շարժողական ռեժիմի կարգավորում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացման մեթոդներին՝ պարբերական գնահատում, ինքնավերահսկում, տեխնոլոգիական միջոցների կիրառում և ուսանողների մոտիվացիայի խթանում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ֆիզիկական ակտիվության ազդեցությունը ուսանողների ընդհանուր առողջության, ուսումնական առաջադիմության և սթրեսակայունության վրա։ Աշխատությունը առաջարկում է գործնական մոտեցումներ ֆիզիկական դաստիարակության համակարգի կատարելագործման համար՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ուսանողների առողջական և ֆունկցիոնալ պատրաստվածության մակարդակը։ Այն օգտակար է ֆիզկուլտուրայի մասնագետների, մանկավարժների և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների դասախոսների համար։

History

Աշխատությունը պատմամշակութային բնույթի ուսումնասիրություն է, որը բազմակողմանի պատկերացում է տալիս հայ ժողովրդի պատմական անցյալի, մշակութային ժառանգության, բնական միջավայրի և աշխարհագրական առանձնահատկությունների մասին։ Նյութը կառուցված է առանձին ակնարկների սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով տարբեր տեսանկյուններից ներկայացնել հայկական պատմական և մշակութային իրականությունը։ Ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի պատմական զարգացման հիմնական փուլերին, հասարակական կյանքի առանձնահատկություններին, ժողովրդի պատմական հիշողությանը և տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված մշակութային արժեքներին։ Պատմական նյութը համադրվում է երկրի բնության և աշխարհագրության նկարագրությունների հետ, ինչի շնորհիվ հնարավոր է պատկերացում կազմել այն բնական միջավայրի մասին, որտեղ դարերի ընթացքում զարգացել են հայկական բնակավայրերը, տնտեսական կյանքը և մշակույթը։ Առանձին նշանակություն է տրվում լեռնային բնապատկերին, բնական պայմաններին, բնակավայրերի տարածական առանձնահատկություններին և մարդու ու բնության փոխհարաբերություններին։ Մշակութային հատվածներում կարող են ներկայացվել հայկական ճարտարապետությունը, եկեղեցական և աշխարհիկ հուշարձանները, գրականությունը, արվեստը, ժողովրդական ավանդույթները, կենցաղը և հոգևոր ժառանգության տարբեր դրսևորումները։ Այս բաղադրիչների համադրումը նպաստում է հայ ժողովրդի մշակութային ինքնության ձևավորման պատմական պայմանների և դրա շարունակականության ընկալմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութական և ոչ նյութական ժառանգության փոխկապակցվածությանը՝ ցույց տալով, թե պատմական իրադարձությունները, աշխարհագրական միջավայրը և հասարակական կյանքն ինչպես են արտացոլվել մշակութային ստեղծագործության մեջ։ Ակնարկային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս աշխատությունը դիտարկել նաև որպես ճանաչողական աղբյուր այն ընթերցողների համար, որոնք ցանկանում են ընդհանուր պատկերացում ստանալ Հայաստանի և հայ ժողովրդի մասին՝ առանց սահմանափակվելու պատմության կամ մշակույթի միայն մեկ ոլորտով։ Պատմության, աշխարհագրության, ազգագրության և մշակութաբանության նյութերի համադրումը ստեղծում է ամբողջական պատկեր, որտեղ երկիրը ներկայացվում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլև որպես պատմական հիշողության և բազմաշերտ մշակութային ժառանգության միջավայր։

Religion

Աշխատությունը հայ եկեղեցական կյանքի, կրոնական կազմակերպման և դավանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը նվիրված ակադեմիական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Հայոց եկեղեցու վիճակը հեղինակի ժամանակաշրջանի պատմական և աստվածաբանական պատկերացումների շրջանակում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է եկեղեցու կառուցվածքի, հոգևոր իշխանության կազմակերպման, դավանաբանական սկզբունքների, ծիսական ավանդույթների և քրիստոնեական այլ եկեղեցիների հետ ունեցած հարաբերությունների վրա։ Ներկայացվում են հայ քրիստոնեական ավանդույթի ձևավորման պատմական նախադրյալները և այն առանձնահատկությունները, որոնց շնորհիվ Հայոց եկեղեցին պահպանել է իր ինքնուրույն եկեղեցական ու մշակութային դիմագիծը տարբեր քաղաքական և կրոնական միջավայրերում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում եկեղեցական նվիրապետությանը, հոգևորականության տարբեր աստիճաններին, կաթողիկոսական իշխանության նշանակությանը և համայնքային կրոնական կյանքի կազմակերպման սկզբունքներին։ Քննության են առնվում նաև պաշտամունքային արարողությունները, եկեղեցական տոները, ծիսական սովորույթները, խորհուրդների վերաբերյալ պատկերացումները և հոգևոր կյանքի այլ դրսևորումներ՝ դրանք համադրելով արևելյան ու արևմտյան քրիստոնեական ավանդույթների հետ։ Դավանական հարցերի ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում Հայոց եկեղեցու քրիստոսաբանական դիրքորոշումների պատմական ձևավորմանը և եկեղեցական ժողովների հետ կապված խնդիրներին, որոնք կարևոր դեր են ունեցել տարբեր քրիստոնեական համայնքների միջև հարաբերությունների զարգացման մեջ։ Հետազոտությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև այն պատճառով, որ արտացոլում է եվրոպական ակադեմիական միջավայրում հայ քրիստոնեության վերաբերյալ ձևավորված գիտելիքներն ու մեկնաբանությունները։ Այդ պատճառով ներկայացված գնահատականները կարևոր է դիտարկել ոչ միայն որպես Հայոց եկեղեցու վերաբերյալ տեղեկությունների ամբողջություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական, դավանական և մշակութային ընկալումների արտահայտություն։ Աշխատության միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել, թե եվրոպացի հեղինակներն ինչ աղբյուրների և տեղեկությունների հիման վրա էին ներկայացնում հայկական եկեղեցական իրականությունը և ինչպիսի համեմատական մոտեցումներ էին կիրառում քրիստոնեական տարբեր ավանդույթների ուսումնասիրության ժամանակ։ Կարևորվում են նաև եկեղեցու և հայ հասարակության փոխհարաբերությունները, հոգևոր հաստատությունների դերը կրթության, մշակույթի և համայնքային ինքնության պահպանման գործում։ Եկեղեցական կառույցը դիտարկվում է ոչ միայն կրոնական հաստատության, այլև պատմական պայմաններում ազգային մշակույթի և հասարակական շարունակականության պահպանմանը մասնակցող կարևոր ինստիտուտի տեսանկյունից։ Աղբյուրագիտական առումով նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել որոշակի ժամանակաշրջանում Հայոց եկեղեցու վերաբերյալ շրջանառվող տեղեկությունները և գնահատել դրանց փոխանցման ու մեկնաբանման առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել Հայոց եկեղեցու պատմության, քրիստոնեության պատմության, հայագիտության, աստվածաբանության, կրոնագիտության և եվրոպական հայագիտական մտքի զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Political Science

Այս սոցիոլոգիական և քաղաքագիտության ուսումնասիրությունը նվիրված է էթնիկ խմբերի դերին գլոբալ քաղաքացիական հասարակության ձևավորման և գործունեության մեջ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են էթնիկ ինքնությունների պահպանման և վերարտադրության գործընթացները գլոբալիզացիայի պայմաններում, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը միջազգային հասարակական հարաբերությունների վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է էթնիկ համայնքների մասնակցությունը քաղաքացիական նախաձեռնություններին, իրավապաշտպան շարժումներին, սփյուռքային կազմակերպություններին և միջմշակութային երկխոսության ձևավորմանը՝ ընդգծելով նրանց ազդեցությունը գլոբալ քաղաքական և սոցիալական օրակարգի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնության քաղաքականությանը, սոցիալական համախմբման մեխանիզմներին, ինչպես նաև էթնիկ խմբերի և ազգային պետությունների միջև փոխհարաբերությունների բարդություններին։ Աշխատությունը համադրում է սոցիոլոգիայի, քաղաքագիտության և գլոբալ ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ առաջարկելով էթնիկ դերակատարների մասնակցության նոր տեսական մեկնաբանություններ գլոբալ քաղաքացիական հասարակության համատեքստում։ Այն օգտակար է սոցիոլոգների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և գլոբալ ուսումնասիրությունների հետազոտողների համար։