Представления некоторых классов мероморфных в круге функций, граничные свойства и оценки коэффициентов Тейлора аналитических функций

History

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Ելիզավետպոլի նահանգի համապարփակ պատմաաշխարհագրական և սոցիալ-տնտեսական նկարագիրը՝ որպես Ռուսական կայսրության կարևոր վարչատարածքային միավորներից մեկը Կովկասում, ընդգրկելով նրա ձևավորման պատմական նախադրյալները, վարչական կառուցվածքը, բնակչության էթնիկ կազմը և տնտեսական զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Նահանգը ձևավորվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին և իր կենտրոնով՝ Ելիզավետպոլ քաղաքով (ներկայիս Գյանջա), դարձել է տարածաշրջանային կառավարման, առևտրի և մշակութային փոխազդեցությունների կարևոր հանգույց։ Աշխատության մեջ մանրամասնորեն ներկայացվում են նահանգի բնական պայմանները՝ լեռնային և հարթավայրային գոտիների համադրությամբ, կլիմայական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսության զարգացման վրա, որտեղ հիմնական տեղ են զբաղեցրել հացահատիկային մշակաբույսերը, այգեգործությունը, խաղողագործությունը և անասնապահությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում է նահանգի տնտեսական ենթակառուցվածքը՝ ներառյալ ճանապարհային ցանցի զարգացումը, շուկաների ձևավորումը և Կովկասյան երկաթուղու ազդեցությունը տարածաշրջանի ինտեգրման վրա համառուսական տնտեսական համակարգին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմազգ բնակչության կառուցվածքին, որտեղ համակեցել են տարբեր էթնիկ և կրոնական խմբեր, ինչը ձևավորել է բարդ սոցիալական հարաբերությունների համակարգ և երբեմն նաև հակասություններ։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև վարչական կառավարման մեխանիզմներին, դատական և հարկային համակարգերին, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման սահմանափակ ձևերին, որոնք բնորոշ էին կայսերական կառավարման մոդելին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Ելիզավետպոլի նահանգը ներկայացնում է որպես անցումային տարածաշրջան՝ որտեղ համադրվել են ավանդական գյուղատնտեսական տնտեսությունը, կայսերական վարչական վերահսկողությունը և աստիճանական արդիականացման գործընթացները, ձևավորելով Կովկասի պատմական զարգացման կարևոր շերտերից մեկը։

Law

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է քրեական գործի քննության տեղին և նշանակությանը քրեադատավարական գործառույթների համակարգում՝ համեմատական իրավական վերլուծության տեսանկյունից։ Քննության են առնվում քրեական դատավարության հիմնական գործառույթների հասկացությունը, դրանց դասակարգման տեսական մոտեցումները և քրեական գործի քննության փոխհարաբերությունները քրեական հետապնդման, պաշտպանության ու արդարադատության իրականացման գործառույթների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախաքննության մարմինների իրավական կարգավիճակին, քննիչի դատավարական ինքնուրույնությանը, լիազորությունների սահմաններին և քրեական վարույթի մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության երաշխիքներին։ Վերլուծվում են քրեական գործի քննության կազմակերպման սկզբունքները, ապացույցների հավաքման և գնահատման գործընթացները, դատավարական որոշումների ընդունման առանձնահատկությունները և գործառույթների տարանջատման հիմնախնդիրները։ Քննարկվում են նաև տարբեր երկրների քրեադատավարական օրենսդրություններում նախնական քննության իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները, դատախազական հսկողության մեխանիզմները և դատական վերահսկողության նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են մրցակցային և խառը քրեադատավարական համակարգերում քննության գործառույթի իրականացման տարբերությունները, ինչպես նաև միջազգային իրավական չափորոշիչների ազդեցությունը ազգային օրենսդրությունների զարգացման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում քրեական վարույթի արդյունավետության բարձրացման, դատավարական լիազորությունների հավասարակշռման և անձի հիմնարար իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քրեական դատավարության, համեմատական իրավագիտության, քրեական արդարադատության և իրավապահ մարմինների գործունեության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Գրադարանագիտական, մատենագիտական և աղբյուրագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի ազգային գրադարանում պահպանվող հայերեն հնատիպ գրքերի ձեռագիր և գրադարանային գրառումների հավաքագրմանը, համակարգմանը և գիտական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հայ գրատպության վաղ շրջանի հրատարակությունների պատմամշակութային նշանակությունը, հնատիպ գրքերի առանձնահատկությունները և դրանցում պահպանված ձեռագիր հիշատակությունների տեղեկատվական արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրքերի էջերին, կազմերին և լուսանցքներին հանդիպող սեփականատիրական նշումներին, ընծայագրերին, հիշատակարաններին, գրադարանային կնիքներին, համարանիշերին և այլ գրառումներին, որոնք կարող են տեղեկություններ հաղորդել գրքերի պատկանելության, շրջանառության և պահպանման պատմության մասին։ Դիտարկվում են գրառումների լեզվական, ժամանակագրական և բովանդակային առանձնահատկությունները, դրանց վերծանման, նկարագրման և դասակարգման սկզբունքները։ Վերլուծվում է նմանատիպ աղբյուրների նշանակությունը հայ գրքի պատմության, գրադարանային հավաքածուների ձևավորման, ընթերցողական մշակույթի և գրքերի տարածման աշխարհագրության ուսումնասիրության համար։ Աշխատության շրջանակներում կարևորվում են հնատիպ գրքերի առանձին օրինակների պատմության վերականգնման, նախկին սեփականատերերի և գրքային հավաքածուների վերաբերյալ տեղեկությունների բացահայտման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ձեռագիր և գրադարանային գրառումների պահպանման, գիտական հրապարակման ու հետագա հետազոտություններում օգտագործման նշանակությանը՝ հայկական գրավոր ժառանգության ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմության, մատենագիտության, աղբյուրագիտության, հնատիպ գրքերի ուսումնասիրության և գրադարանային հավաքածուների հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Linguistics

Պատմալեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XVIII դարի առաջին երրորդի ռուս գրական լեզվի բառային և քերականական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Իվան Տիխոնովիչ Պոսոշկովի ստեղծագործությունների լեզվական նյութի հիման վրա։ Քննության են առնվում ռուս գրական լեզվի ձևավորման և զարգացման պատմական պայմանները, տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական փոփոխությունները և գրավոր խոսքի նորմավորման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Պոսոշկովի երկերում կիրառված բառապաշարին, բառերի իմաստային առանձնահատկություններին, հնացած և նոր ձևավորվող լեզվական միավորներին, ինչպես նաև հասարակական, տնտեսական ու քաղաքական հարաբերություններն արտահայտող բառերին։ Վերլուծվում են գոյականների, ածականների, դերանունների և բայերի քերականական ձևերը, հոլովման ու խոնարհման առանձնահատկությունները, բառակազմական միջոցները և շարահյուսական կառույցների կազմակերպման սկզբունքները։ Քննարկվում են նաև եկեղեցասլավոներենի, ժողովրդախոսակցական լեզվի և գրավոր գրական ավանդույթների փոխազդեցությունները՝ ռուս գրական լեզվի զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Պոսոշկովի ստեղծագործությունների լեզվական ոճը, հեղինակային արտահայտչամիջոցները և ժամանակաշրջանի լեզվական նորմերի արտացոլումը գրավոր աղբյուրներում։ Անդրադարձ է կատարվում պատմական բառագիտության, ձևաբանության և շարահյուսության մեթոդների կիրառմանը, ինչպես նաև XVIII դարի ռուսերենում տեղի ունեցած լեզվական փոփոխությունների բացահայտման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի պատմության, պատմական քերականության, բառագիտության, լեզվական ոճագիտության և ռուս գրական լեզվի զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Մակրոէկոնոմիկան տնտեսագիտության այն կարևոր ճյուղն է, որն ուսումնասիրում է ազգային տնտեսության ընդհանուր գործունեությունը, տնտեսական համակարգի զարգացման օրինաչափությունները, համախառն արտադրության, զբաղվածության, գնաճի, գործազրկության, պետական բյուջեի, դրամավարկային քաղաքականության և տնտեսական աճի փոխազդեցությունները։ Այն ձևավորվել է որպես առանձին գիտական ուղղություն՝ պայմանավորված տնտեսական կյանքի բարդացմամբ, արդյունաբերության զարգացման արագ տեմպերով և պետության դերի մեծացմամբ տնտեսության կառավարման գործընթացում։ Մակրոէկոնոմիկայի ծագման հիմնական նախադրյալներից էր այն հանգամանքը, որ միկրոէկոնոմիկական ուսումնասիրությունները չէին կարող ամբողջությամբ բացատրել ազգային տնտեսության մակարդակում տեղի ունեցող լայնածավալ փոփոխությունները, ինչպիսիք էին տնտեսական ճգնաժամերը, զանգվածային գործազրկությունը կամ երկարատև գնաճը։ Հատկապես 1929-1933 թվականների համաշխարհային տնտեսական մեծ ճգնաժամը ցույց տվեց, որ անհրաժեշտ է տնտեսությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին ձեռնարկությունների և սպառողների, այլ ամբողջ տնտեսական համակարգի մակարդակում։ Այդ շրջանում մեծ նշանակություն ունեցան անգլիացի տնտեսագետ Ջոն Մեյնարդ Քեյնս-ի գաղափարները, ով հիմնավորեց, որ պետությունը պետք է ակտիվորեն միջամտի տնտեսությանը՝ ապահովելու տնտեսական կայունություն և բարձր զբաղվածություն։ Նրա տեսությունները դարձան ժամանակակից մակրոէկոնոմիկայի հիմքը և նպաստեցին այս գիտության զարգացմանը։ Մակրոէկոնոմիկայի առաջացման անհրաժեշտ նախադրյալներից էին նաև աշխատանքի բաժանման խորացումը, միջազգային տնտեսական կապերի ընդլայնումը, շուկաների փոխկախվածության աճը և ֆինանսական համակարգի զարգացումը։ Տնտեսական հարաբերությունների բարդացումը հանգեցրեց այն բանին, որ պետությունները սկսեցին մշակել ընդհանուր տնտեսական քաղաքականություններ՝ ուղղված ազգային եկամտի աճին, սոցիալական կայունության պահպանմանը և տնտեսական ճգնաժամերի կանխմանը։ Մակրոէկոնոմիկայի հիմնական սկզբունքները հիմնված են տնտեսական համակարգի ամբողջական ուսումնասիրության վրա։ Այդ սկզբունքներից են ազգային տնտեսության միասնական դիտարկումը, տնտեսական ցուցանիշների փոխկապակցվածության ճանաչումը, պետական կարգավորման անհրաժեշտության ընդունումը և տնտեսական գործընթացների կանխատեսման հնարավորությունը։ Մակրոէկոնոմիկան լայնորեն օգտագործում է այնպիսի կարևոր ցուցանիշներ, ինչպիսիք են համախառն ներքին արդյունքը, ազգային եկամուտը, գնաճի մակարդակը, գործազրկության ցուցանիշը և վճարային հաշվեկշիռը։ Այս ցուցանիշների միջոցով գնահատվում է երկրի տնտեսական վիճակը և մշակվում տնտեսական քաղաքականությունը։ Մակրոէկոնոմիկայի կարևոր սկզբունքներից է նաև հավասարակշռության գաղափարը, որի համաձայն տնտեսության արդյունավետ զարգացումը հնարավոր է միայն այն դեպքում, երբ պահանջարկն ու առաջարկը հարաբերականորեն հավասարակշռված են։ Բացի դրանից, մակրոէկոնոմիկան ուսումնասիրում է տնտեսական ցիկլերը, որոնք բնութագրվում են վերելքների և անկումների պարբերական փոփոխություններով։ Ժամանակակից պայմաններում մակրոէկոնոմիկան մեծ դեր ունի ոչ միայն տնտեսագիտական տեսությունների զարգացման, այլև գործնական քաղաքականության մշակման մեջ, քանի որ դրա միջոցով կառավարությունները կարողանում են վերահսկել տնտեսական գործընթացները, պայքարել ճգնաժամերի դեմ և խթանել տնտեսական աճը։ Այսպիսով, մակրոէկոնոմիկայի ծագումը պայմանավորված էր տնտեսական հարաբերությունների զարգացման անհրաժեշտությամբ, իսկ դրա սկզբունքները դարձան ազգային տնտեսության արդյունավետ կառավարման և տնտեսական կայունության ապահովման կարևոր հիմք։

Culture

Գիրքը ներկայացնում է հայ մշակույթի և արվեստի ոլորտում ստեղծված նոր գրականության համակողմանի տեղեկատու՝ ընթերցողին, հետազոտողին և մասնագետին հնարավորություն տալով ծանոթանալու ժամանակակից հրատարակություններին, ուսումնասիրություններին և մշակութային գործընթացների վերաբերյալ նյութերին։ Այն ընդգրկում է տարբեր հեղինակների աշխատանքներ, գիտական և վերլուծական ուսումնասիրություններ, որոնք վերաբերում են հայ գրականության, արվեստի, մշակութային ժառանգության և ստեղծագործական կյանքի արդիական հարցերին։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ մշակույթի զարգացման ընթացքով, նոր հրատարակությունների ուսումնասիրությամբ և ոլորտում առկա գրական հոսանքների ու գաղափարների բացահայտմամբ։ Տեղեկատուն առանձնանում է իր համակարգված մոտեցմամբ՝ նպաստելով մշակութային տեղեկատվության պահպանմանը, տարածմանը և հետագա ուսումնասիրությանը։ Այն արժեքավոր նյութ է ինչպես ակադեմիական շրջանակների, այնպես էլ մշակույթի սիրահարների համար՝ օգնելով հետևել հայ մշակույթի և արվեստի ժամանակակից դրսևորումներին ու նոր ձեռքբերումներին։