Продольный сдвиг составного упругого пространства и полупространства с концентраторами напряжений различного типа

Mathematics

Այս աշխատությունը վերաբերում է ցածրաչափ (low-dimensional) կիսահաղորդչային համակարգերի կինետիկ և մագնիսական հատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը՝ կոնդենսացված նյութերի ֆիզիկայի և նանոֆիզիկայի շրջանակում։ Հետազոտության հիմնական նպատակը քվանտային չափային էֆեկտների ազդեցության բացահայտումն է էլեկտրոնների տեղափոխման, սպինային դինամիկայի և մագնիսական պատասխանների վրա այնպիսի համակարգերում, ինչպիսիք են քվանտային թելերը, քվանտային փոսերը և երկչափ էլեկտրոնային գազերը։ Ուսումնասիրվում են կրիչների կինետիկ պարամետրերը՝ էլեկտրահաղորդականություն, շարժունակություն և ցրման մեխանիզմներ, որոնք զգալիորեն տարբերվում են եռաչափ բյուրեղային համակարգերից՝ չափային սահմանափակումների պատճառով։ Միաժամանակ դիտարկվում են մագնիսական հատկությունները՝ ներառյալ պարամագնիսական և դիամագնիսական վարքագիծը, ցիկլոտրոնային ռեզոնանսը և սպինային փոխազդեցությունները, որոնք կարևոր դեր ունեն ժամանակակից սպինտրոնիկայի զարգացման մեջ։ Տեսական մոտեցումների շրջանակում կիրառվում են քվանտային մեխանիկայի, վիճակագրական ֆիզիկայի և Բոլցմանի տրանսպորտային հավասարման մոդելները՝ նկարագրելու համար էլեկտրոնների վարքը սահմանափակ չափային համակարգերում։ Այս ուսումնասիրությունը կարևոր է նոր սերնդի էլեկտրոնային և օպտոէլեկտրոնային սարքերի նախագծման համար, քանի որ ցածրաչափ համակարգերը հանդիսանում են նանոտեխնոլոգիաների և քվանտային սարքավորումների հիմքային կառուցվածքային տարրեր։

Environmental Science

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի ստորերկրյա ջրերի շահագործական պաշարների գիտական հիմնավորմանը՝ շրջակա միջավայրի էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանման սկզբունքների համատեքստում։ Ներկայացվում են տարածաշրջանի հիդրոերկրաբանական առանձնահատկությունները, ստորերկրյա ջրերի ձևավորման, համալրման և տեղաբաշխման օրինաչափությունները, ինչպես նաև վերլուծվում են դրանց օգտագործման ներկա վիճակն ու ջրային ռեսուրսների վրա ազդող բնական և մարդածին գործոնները։ Աշխատությունում գնահատվում են ջրառի ծավալների, ջրային պաշարների վերականգնման հնարավորությունների և էկոհամակարգերի պահպանման միջև փոխկապակցվածությունը, ուսումնասիրվում են գերշահագործման հետևանքները և առաջարկվում են գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումներ ստորերկրյա ջրերի կայուն և արդյունավետ կառավարման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնապահպանական ռիսկերի գնահատմանը, ջրային ռեսուրսների մոնիթորինգի մեթոդներին, կանխատեսման մոդելներին և կառավարման այն միջոցառումներին, որոնք նպաստում են ջրային պաշարների երկարաժամկետ պահպանմանը, էկոլոգիական հավասարակշռության ապահովմանը և տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական կայուն զարգացմանը։ Գիրքը նախատեսված է հիդրոերկրաբանության, ջրային տնտեսության, բնապահպանության, երկրաբանության և բնական ռեսուրսների կառավարման ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև ջրային ռեսուրսների պահպանության և արդյունավետ օգտագործման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Informatics

Այս աշխատությունը նվիրված է ոչ ինքնավար մատրիցների բնութագրերի որոշման նոր մեթոդների մշակմանը և համապատասխան հաշվարկային գործընթացների ավտոմատացմանը։ Հեղինակը ներկայացնում է տեսական և կիրառական մոտեցումներ, որոնք ուղղված են բարդ մատրիցային համակարգերի հատկությունների ճշգրիտ գնահատմանը, հաշվարկների արդյունավետության բարձրացմանը և մաթեմատիկական մոդելավորման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Աշխատությունում քննարկվում են թվային վերլուծության, գծային հանրահաշվի և ալգորիթմական լուծումների արդիական խնդիրները, ներկայացվում են հաշվարկային ալգորիթմների կառուցման սկզբունքները, դրանց ծրագրային իրագործման առանձնահատկությունները և ավտոմատացված հաշվարկային համակարգերում կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվարկների ճշգրտության, արագագործության և հուսալիության բարձրացմանը, ինչպես նաև գիտական և ինժեներական խնդիրների լուծման ընթացքում մշակված մեթոդների գործնական կիրառությանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել կիրառական մաթեմատիկայի, համակարգչային գիտության և ինժեներական ոլորտի մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ծրագրավորողներին, ասպիրանտներին և բուհերի ուսանողներին, որոնք զբաղվում են մաթեմատիկական մոդելավորմամբ, թվային հաշվարկներով և ալգորիթմների մշակմամբ։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենում երկխոսության լեզվական կառուցվածքի, հաղորդակցական առանձնահատկությունների և գործառական դրսևորումների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Երկխոսությունը դիտարկվում է որպես խոսքային հաղորդակցության հիմնական ձևերից մեկը, որի ընթացքում երկու կամ ավելի հաղորդակիցների խոսքային գործողությունները փոխկապակցվում են և կազմում իմաստային ու կառուցվածքային ամբողջություն։ Հետազոտության կենտրոնում երկխոսական միավորների ձևավորման սկզբունքներն են, խոսակիցների հերթագայումը, հարցի և պատասխանի փոխհարաբերությունը, նախորդ և հաջորդ խոսքային միավորների իմաստային կապը, ինչպես նաև հաղորդակցական իրավիճակի ազդեցությունը արտահայտությունների կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հարցական նախադասություններին և հարցուպատասխանական կառույցներին, որոնք կարևոր դեր ունեն երկխոսական խոսքի կազմակերպման մեջ։ Ուսումնասիրվում են նաև թերի և զեղչված նախադասությունները, բառ-նախադասությունները, կրկնությունները, դիմելաձևերը, ձայնարկությունները, եղանակավորող բառերը և խոսակցական լեզվին բնորոշ այլ միջոցներ, որոնց շնորհիվ երկխոսությունը ձեռք է բերում բնականություն, շարժունություն և արտահայտչականություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հնչերանգի ուսումնասիրությունը, քանի որ նույն բառային կազմ ունեցող արտահայտությունը տարբեր հնչերանգային պայմաններում կարող է ունենալ տարբեր հաղորդակցական նշանակություն։ Քննության են առնվում առօրյա-խոսակցական, գեղարվեստական, հրապարակախոսական և այլ գործառական միջավայրերում հանդիպող երկխոսական կառույցները՝ բացահայտելով դրանց լեզվաոճական տարբերությունները։ Գեղարվեստական խոսքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սովորական հարցուպատասխանային կառուցվածքների հետ մեկտեղ ներքին, միակողմանի, անպատասխան և ոչ խոսքային արձագանքով ուղեկցվող երկխոսությունների առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ուղղակի խոսքի և հեղինակային խոսքի փոխհարաբերության քննությունը, քանի որ գեղարվեստական երկխոսությունը կարող է ծառայել կերպարների անհատականացմանը, նրանց մտածողության ու վերաբերմունքի բացահայտմանը և պատումի զարգացմանը։ Երկխոսական խոսքի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս նաև ուսումնասիրելու լեզվական միջոցների ընտրության կախվածությունը խոսակիցների հարաբերություններից, հաղորդակցության նպատակից և կոնկրետ իրադրությունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շարահյուսական, ոճաբանական, գործաբանական և հաղորդակցական լեզվաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով երկխոսությունը որպես ժամանակակից հայերենի խոսքային համակարգի բազմաշերտ և դինամիկ երևույթ։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բառիմաստի տարընթերցման երևույթին որպես գեղարվեստական տեքստի կառուցման ստեղծագործական հնարավորություն՝ ժամանակակից հայ գրականության պատկերակերտման միտումների համատեքստում։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես է լեզվական բազմիմաստությունը, բառերի իմաստային շեղումը և ընթերցողի կողմից տարբեր կերպ ընկալվելու հնարավորությունը դառնում գեղարվեստական արտահայտչականության կարևոր միջոց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հեղինակները գիտակցաբար ստեղծում են իմաստային երկիմաստություն՝ օգտագործելով փոխաբերություն, հեգնանք, ենթատեքստ և սիմվոլիկ լեզու՝ տեքստի բազմաշերտ կառուցվածք ապահովելու համար։ Քննարկվում է նաև ընթերցողի ակտիվ դերի գաղափարը, ըստ որի տարընթերցումը ոչ թե սխալ ընկալում է, այլ ստեղծագործական համագործակցություն տեքստի հետ։ Վերլուծվում են ժամանակակից հայ գրականության այն օրինակները, որտեղ լեզվական խաղը և իմաստային բացությունը ծառայում են նոր պատկերային համակարգերի ձևավորմանը։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ բառիմաստի տարընթերցումը նպաստում է գեղարվեստական տեքստի բազմակողմանի ընկալմանը, խորացնում է նրա իմաստային դաշտը և ընդլայնում ընթերցման հնարավորությունները։

Linguistics

Այս ուսումնական աշխատությունը նվիրված է հայոց լեզվի գործնական քերականության սկզբունքների ներկայացմանն ու լեզվական գիտելիքների կիրառական յուրացմանը։ Այն նախատեսված է հայերենի քերականական կառուցվածքը հասկանալու, լեզվական ձևերը տարբերակելու և գրավոր ու բանավոր խոսքում դրանք ճիշտ կիրառելու համար։ Գործնական քերականությունը կարևոր նշանակություն ունի լեզվի ուսուցման գործընթացում, քանի որ տեսական կանոնները կապում է լեզվի առօրյա գործածության հետ՝ նպաստելով քերականական գիտելիքների ամրապնդմանը և լեզվական հմտությունների զարգացմանը։ Աշխատության «բանալի» բնորոշումը մատնանշում է դրա օժանդակ և բացատրական նշանակությունը՝ ընթերցողին տրամադրելով քերականական նյութը հասկանալու և կիրառելու ուղենիշներ։ Նման ձեռնարկները նպաստել են հայերենի ուսուցման մեթոդների կատարելագործմանը, լեզվական կանոնների համակարգմանը և գրավոր խոսքի մշակույթի տարածմանը։ Հրատարակությունը կարևոր է 19-րդ դարի հայերեն լեզվաբանական ու մանկավարժական գրականության պատմության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի պատմությամբ, քերականության դասավանդմամբ, լեզվաբանական մտքի զարգացմամբ և հայերեն ուսումնական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին։