Պտղատու ծառերի վնասատուները և պայքարը նրանց դեմ

Literature

Գրականագիտական, պատմամշակութային և արևելագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XV–XVI դարերի օսմանյան կին գրողների ստեղծագործությունների թեմատիկ և ժանրային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակաշրջանի գրական ու հասարակական կյանքի համատեքստում։ Քննության են առնվում օսմանյան դասական գրականության ձևավորման և զարգացման պատմական նախադրյալները, պալատական ու քաղաքային մշակութային միջավայրի առանձնահատկությունները և կանանց մասնակցությունը գրական ստեղծագործական գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կին հեղինակների ստեղծագործություններում սիրո, հոգևոր ապրումների, բարոյական արժեքների, կրոնական պատկերացումների և անհատական զգացմունքների արտահայտման եղանակներին։ Վերլուծվում են ժամանակաշրջանի բանաստեղծական ավանդույթները, մասնավորապես դիվանական պոեզիայի ժանրային համակարգը, գազելի և բանաստեղծական այլ ձևերի կիրառման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պատկերավորման և լեզվաոճական միջոցները։ Քննարկվում են կին հեղինակների ստեղծագործական ինքնարտահայտման հնարավորությունները, գրական ավանդույթների ազդեցությունը նրանց երկերի վրա և կանանց հասարակական դիրքի ու մշակութային գործունեության փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են օսմանյան կին բանաստեղծների, այդ թվում՝ Զեյնեփ Հաթունի և Միհրի Հաթունի, գրական ժառանգության ուսումնասիրության հնարավորությունները, նրանց ստեղծագործությունների թեմատիկ ընդհանրություններն ու անհատական առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում միջնադարյան օսմանյան գրականության մեջ կանանց հեղինակային ներկայության նշանակությանը, գրական ժանրերի զարգացմանը և կանանց ստեղծագործական ժառանգության պահպանման ու մեկնաբանման հիմնախնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել թուրքագիտության, օսմանյան գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության, գենդերային ուսումնասիրությունների և միջնադարյան արևելյան մշակույթի հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղում արտադրվող և սրտանոթային համակարգի գործունեության կարգավորմանը մասնակցող նեյրոհորմոնների ու նորահայտ ցիտոկինների ուսումնասիրմանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց տեղակայմանը, բաշխվածությանը և արտահայտվածության փոփոխություններին օրգանիզմի բնականոն վիճակում և տարբեր ախտաբանական պայմաններում։ Ուսումնասիրության առանցքում իմունահիստոքիմիական հետազոտության մեթոդն է, որը հնարավորություն է տալիս հյուսվածքային մակարդակում հայտնաբերել և բնութագրել կենսաբանական ակտիվ նյութերը, պարզել դրանց կապը նյարդային և նեյրոսեկրետոր համակարգերի կառուցվածքների հետ և գնահատել դրանց փոփոխությունները հիվանդությունների ու ախտաբանական գործընթացների ժամանակ։ Աշխատությունը կարևոր տեղ է հատկացնում ուղեղի նեյրոսեկրետոր բջիջների կողմից արտադրվող կենսաբանական ակտիվ պեպտիդների ուսումնասիրմանը և դրանց հնարավոր դերակատարությանը սրտի ու անոթային համակարգի ֆունկցիոնալ կարգավորման գործընթացներում։ Հեղինակի գիտական ուղղությունը կապված է այն գաղափարի հետ, որ գլխուղեղի և սրտանոթային համակարգի միջև գոյություն ունի բարդ նեյրոէնդոկրին կապ, որի շրջանակում ուղեղում ձևավորվող որոշ հորմոնային գործոններ կարող են մասնակցել սրտի աշխատանքի, կորոնար արյան շրջանառության և օրգանիզմի հոմեոստազի կարգավորմանը։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն նեյրոքիմիայի և հյուսվածաբանության, այլև սրտաբանության, էնդոկրինոլոգիայի, իմունոլոգիայի և ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի համար։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի նեյրոհորմոնների և ցիտոկինների փոխկապակցվածության խնդիրը, քանի որ ժամանակակից կենսաբժշկական պատկերացումների համաձայն՝ նյարդային, էնդոկրին և իմունային համակարգերը գործում են ոչ թե մեկուսացված, այլ փոխկապակցված կարգավորման միասնական համակարգի շրջանակում։ Այդ պատճառով տարբեր ախտաբանական վիճակներում դրանց արտադրության կամ հյուսվածքային տեղակայման փոփոխությունների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել բացահայտելու հիվանդությունների զարգացման որոշակի մեխանիզմներ և նոր թիրախներ՝ ախտորոշման ու բուժական մոտեցումների համար։ Աշխատանքը ներկայացնում է Սիլվա Սամսոնի Աբրահամյանի դոկտորական ատենախոսության սեղմագիրը, որը պաշտպանվել է 2004 թվականին ՀՀ ԳԱԱ Գ.Հ. Բունյաթյանի անվան կենսաքիմիայի ինստիտուտում՝ «Կենսաքիմիա» մասնագիտությամբ։ Գրառման համաձայն՝ հրատարակությունը 53 էջանոց գիտական աշխատություն է։ Թեմայի գիտական հիմքը կապված է նաև հայկական նեյրոքիմիական դպրոցի ավանդույթի հետ, որի կարևոր ներկայացուցիչներից էր Ա.Ա. Գալոյանը․ նրա հետազոտություններում ուսումնասիրվել են ուղեղի նոր նեյրոհորմոնները, դրանց սրտանոթային ազդեցությունները, ինչպես նաև նեյրոէնդոկրին և իմունային կարգավորման փոխհարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը արժեքավոր է նրանով, որ միավորում է մորֆոլոգիական, իմունահիստոքիմիական, կենսաքիմիական և ֆիզիոլոգիական մոտեցումները՝ փորձելով ավելի ամբողջական պատկերացում ձևավորել ուղեղի կենսաակտիվ ազդանշանային համակարգերի և դրանց նշանակության մասին նորմայում ու պաթոլոգիայում։ Այն հատկապես կարող է հետաքրքրել բժշկական և կենսաբանական մասնագիտությունների ուսանողներին, հետազոտողներին, նեյրոկենսաբանության, կենսաքիմիայի, հյուսվածաբանության, իմունոլոգիայի, ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի և սրտաբանության ոլորտների մասնագետներին։

Finance

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական շուկայում դեպոզիտարային ծառայությունների զարգացման հիմնախնդիրների և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի կենտրոնական դեպոզիտարիայի գործունեության նյութերի հիման վրա։ Քննության են առնվում դեպոզիտարային համակարգի դերը ֆինանսական շուկայի ենթակառուցվածքում, արժեթղթերի հաշվառման, պահպանման, սեփականության իրավունքի գրանցման և արժեթղթերով գործարքների սպասարկման հիմնական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենտրոնական դեպոզիտարիայի գործառույթներին, ծառայությունների կազմակերպման սկզբունքներին և շուկայի տարբեր մասնակիցների՝ ներդրողների, թողարկողների, ներդրումային ընկերությունների ու ֆինանսական այլ կազմակերպությունների հետ փոխգործակցությանը։ Վերլուծվում են դեպոզիտարային ծառայությունների արդյունավետության, հուսալիության, հասանելիության և տեխնոլոգիական զարգացման վրա ազդող գործոնները։ Քննարկվում են արժեթղթերի հաշվառման համակարգերի արդիականացման, գործարքների սպասարկման արագության բարձրացման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրման և գործառնական ռիսկերի նվազեցման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ֆինանսական շուկայի զարգացման և դեպոզիտարային ենթակառուցվածքի միջև փոխկապակցվածությանը, ներդրողների իրավունքների պաշտպանությանն ու արժեթղթերի շրջանառության թափանցիկության ապահովմանը։ Կարևորվում է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա կիրառելիության գնահատումը Հայաստանի ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունների պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ծառայությունների շրջանակի ընդլայնման, կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման, էլեկտրոնային համակարգերի զարգացման և շուկայի մասնակիցների սպասարկման որակի բարձրացման ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հայաստանի ֆինանսական շուկայի ենթակառուցվածքի զարգացման վերաբերյալ գիտական և գործնական առաջարկությունների ձևավորմանը և օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական շուկայի մասնագետների, ներդրումային ոլորտի աշխատակիցների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Գիտական հետազոտության մեթոդաբանական առանձնահատկությունները-ը գիտամեթոդաբանական բնույթի ուսումնական և տեսական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է գիտական հետազոտության կազմակերպման, իրականացման և վերլուծության հիմնական սկզբունքներն ու փուլերը՝ ընդգծելով մեթոդաբանության դերը գիտելիքի ստեղծման գործընթացում, աշխատությունում դիտարկվում են հետազոտության հիմնական բաղադրիչները՝ խնդիրի ձևակերպում, վարկածի կառուցում, աղբյուրների ընտրություն, տվյալների հավաքագրում և մշակման մեթոդներ, ինչպես նաև արդյունքների մեկնաբանում և գիտական եզրակացությունների ձևավորում, միաժամանակ վերլուծվում են տարբեր գիտական մոտեցումներ՝ քանակական և որակական մեթոդաբանություններ, համեմատական, պատմական և փորձարարական ուսումնասիրության ձևերը, աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում գիտական աշխատանքի տրամաբանությանը, ապացուցողականությանը և օբյեկտիվության պահանջներին, ինչպես նաև սխալների և մեթոդաբանական սահմանափակումների բացահայտմանը, ընդգծելով, որ գիտական հետազոտությունը համակարգված և փուլային գործընթաց է, որը պահանջում է հստակ կառուցվածք և քննադատական մտածողություն։

History

Հրատարակությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության հայաբնակ տարածքներում 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի քաղաքական ու հասարակական իրադարձությունների ներկայացմանը՝ կենտրոնանալով հայ բնակչության նկատմամբ բռնությունների, հալածանքների, կոտորածների և տեղահանությունների հետևանքների վրա։ Աշխատության բովանդակության առանցքում հայկական բնակչության ծանր կացության նկարագրությունն է, ինչպես նաև այն քաղաքական, վարչական և սոցիալական պայմանների վերլուծությունը, որոնց ներքո ձևավորվել և խորացել էին բռնությունները։ Նյութը կարող է համադրել պատմական փաստերը, ժամանակակիցների վկայությունները, մամուլի հրապարակումները և հեղինակային դիտարկումները՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի իրադարձությունների փաստագրական պատկեր։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հայ բնակչության առօրյային, համայնքային կյանքին, նյութական կորուստներին և բռնությունների հետևանքով առաջացած սոցիալական ու ժողովրդագրական փոփոխություններին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայկական հարցի միջազգային ընկալման տեսանկյունից, քանի որ նման հրապարակումները նպաստել են եվրոպական և ամերիկյան հասարակություններում Օսմանյան կայսրության հայերի դրության մասին տեղեկությունների տարածմանը և միջազգային արձագանքի ձևավորմանը։ Պատմական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ոչ միայն առանձին բռնությունների, այլև դրանց առաջացման քաղաքական միջավայրի, պետական կառավարման մեխանիզմների և միջազգային քաղաքականության արձագանքի մասին։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր՝ Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի, հայկական համայնքների պատմության, Հայկական հարցի և հայերի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ դրա հրապարակախոսական և վկայագրական բնույթը պահանջում է նյութի համադրում այլ ժամանակակից և հետագա պատմական աղբյուրների հետ՝ փաստական տվյալների բազմակողմանի գնահատման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտության և Հայկական հարցի ուսումնասիրողներին, հայագետներին, լրագրության ու քաղաքական հրապարակախոսության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և այդ ժամանակաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Ստեփան Դեմուրյանի գործունեության և նրա ներդրման ուսումնասիրությանը հայ երաժշտական ֆոլկլորագիտության զարգացման գործում։ Ստեփան Դեմուրյանը հայ երաժիշտ, խմբավար, կոմպոզիտոր, երաժշտագետ, ազգագրագետ և մանկավարժ էր, որի գործունեությունը նշանակալի տեղ է զբաղեցնում հայ ժողովրդական երաժշտության հավաքագրման, գրառման, տարածման և ուսումնասիրման պատմության մեջ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նրա բանահավաքչական գործունեությունը, որի ընթացքում նա հավաքել և մշակել է հայ ժողովրդական երգերի բազմաթիվ նմուշներ՝ նպաստելով ժողովրդական երաժշտական ժառանգության պահպանմանը։ Նրա աշխատանքը հատկապես կարևոր է այն ժամանակաշրջանի համատեքստում, երբ հայ ժողովրդական երգերի համակարգված գրառումն ու տարածումը աստիճանաբար ձևավորվում էին որպես գիտական և մշակութային գործունեության առանձին ուղղություն։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի Դեմուրյանի կազմած «Քնար» երգարանը, որը 1907 թվականին հրատարակվել է Սանկտ Պետերբուրգում և ներկայացնում է հայ ազգային երգերի եվրոպական նոտագրությամբ վաղ կարևոր ժողովածուներից մեկը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև նրա անտիպ և հետագայում հրատարակված ժողովրդական երգերի հավաքածուներին, որոնց հրապարակումն ու գիտական շրջանառության մեջ ընդգրկումը հնարավորություն են տվել նորովի գնահատել նրա բանահավաքչական ժառանգությունը։ Դեմուրյանի նյութերի հետագա հրատարակությունների շարքում ընդգրկվել է նաև «Հայ ժողովրդական երգեր և նվագներ» ժողովածուն, որը կարևոր աղբյուր է նրա ֆոլկլորագիտական գործունեության ուսումնասիրության համար։ Դեմուրյանի ավանդը, սակայն, չի սահմանափակվել միայն ժողովրդական երգերի հավաքագրմամբ․ նա զբաղվել է նաև երաժշտական գործիքների, մուղամների և Մերձավոր ու Միջին Արևելքի երաժշտական մշակույթի հարցերով, հանդես եկել երաժշտագիտական հոդվածներով և անդրադարձել երաժշտական կրթության խնդիրներին։ Կարևոր է նաև նրա մանկավարժական և խմբավարական գործունեությունը, որի միջոցով ժողովրդական երգը տարածվել է կրթական և համերգային միջավայրում։ Շուշիում նրա կազմակերպած քառաձայն երգչախմբային գործունեությունը և երաժշտության դասավանդումը նպաստել են երիտասարդության շրջանում հայկական երգարվեստի տարածմանը և երաժշտական կրթության զարգացմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Դեմուրյանի գործունեությունը դիտարկել ոչ միայն որպես անհատական ստեղծագործական ժառանգություն, այլև որպես հայ երաժշտական ֆոլկլորագիտության ձևավորման գործընթացի կարևոր բաղադրիչ։ Նրա հավաքագրած, գրառած և մշակած նյութերը արժեքավոր են հայկական ժողովրդական երաժշտության մեղեդիական առանձնահատկությունների, տարբերակների, կատարողական ավանդույթների և տարածական դրսևորումների հետազոտության համար։ Դեմուրյանի ժառանգության ժամանակակից ուսումնասիրություններն ու հրատարակությունները շարունակում են կարևոր դեր ունենալ հայ երաժշտագիտական ֆոլկլորագիտության պատմության վերականգնման և այդ ոլորտի սկզբնավորման ու զարգացման փուլերի բացահայտման գործում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, ֆոլկլորագետներին, ազգագրագետներին, երաժշտության պատմաբաններին, կատարողներին, մանկավարժներին և հայկական ժողովրդական երաժշտական ժառանգությամբ զբաղվող հետազոտողներին։