Ռազմական սոցիոլոգիա

Technology

Այս աշխատանքը նվիրված է ճնշումային ջրատարներում ոչ ստացիոնար հոսքի (unsteady flow) ուսումնասիրության համար հաշվարկային մեթոդների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարելավել հիդրավլիկական համակարգերի մոդելավորման ճշգրտությունը և կանխատեսելիությունը հիդրոդինամիկական անցումային երևույթների պայմաններում։ Հետազոտության մեջ ջրատար համակարգերը դիտարկվում են որպես բարդ հիդրավլիկական օբյեկտներ, որտեղ հոսքի արագության, ճնշման և խողովակային համակարգի առաձգական հատկությունների փոխազդեցությունը առաջացնում է ժամանակից կախված տատանումներ, այդ թվում՝ հիդրավլիկական հարվածի (water hammer) երևույթներ։ Աշխատությունը վերլուծում է այս ոչ ստացիոնար գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրության հիմքերը՝ մասնակի դիֆերենցիալ հավասարումների համակարգերի միջոցով, որոնք արտահայտում են զանգվածի և իմպուլսի պահպանման օրենքները փոփոխական պայմաններում։ Մշակվող հաշվարկային մեթոդները ներառում են թվային ինտեգրման սխեմաներ, բնութագրական գծերի մեթոդ, ինչպես նաև վերջավոր տարրերի և վերջավոր տարբերությունների կիրառություն, որոնք թույլ են տալիս ստանալ ճշգրիտ լուծումներ ժամանակային և տարածական փոփոխականություններով բարդ համակարգերի համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանային պայմանների ճիշտ ընտրությանը և կայունության ապահովմանը թվային մոդելավորման ընթացքում, քանի որ դրանք վճռորոշ դեր ունեն ստացված արդյունքների հավաստիության համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ զարգացված հաշվարկային մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս արդյունավետորեն կանխատեսել և կառավարել ճնշումային ջրատարների ոչ ստացիոնար վարքագիծը՝ ապահովելով ինժեներական համակարգերի անվտանգ և օպտիմալ շահագործում։

Psychology

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ա. Ի. Միրաքյանի գիտական ժառանգությանը և հոգեկան արտացոլման հայեցակարգի զարգացման գործում նրա ունեցած նշանակալի ներդրմանը։ Աշխատության հիմքում ընկած է այն գիտական մոտեցումը, որի համաձայն հոգեկան գործընթացները պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես արտաքին աշխարհի ազդեցությունների պասիվ արտացոլում, այլև որպես մարդու ակտիվ ճանաչողական գործունեության, ընկալման և իրականության հետ փոխհարաբերության բարդ համակարգ։ Հետազոտություններում Միրաքյանի հայեցակարգը ներկայացվում է որպես հոգեբանական երևույթների ուսումնասիրման ինքնատիպ մոտեցում, որը հատկապես նշանակալի է ընկալման գործընթացի բնույթի, դրա մեխանիզմների և մարդու կողմից իրականության յուրացման առանձնահատկությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է Միրաքյանի գիտական ուղու և նրա հայեցակարգի ձևավորման նախադրյալների բացահայտումը։ Հեղինակի տեսական հայացքները ձևավորվում են այնպիսի հարցադրումների շրջանակում, որոնք վերաբերում են մարդու հոգեկանի և արտաքին աշխարհի փոխհարաբերությանը, ընկալման կառուցվածքին և հոգեկան արտացոլման մեխանիզմներին։ Այս մոտեցման կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն փորձում է հաղթահարել հոգեկան գործընթացների չափազանց պարզեցված մեկնաբանությունները և մարդու հոգեկան գործունեությունը դիտարկել ավելի ամբողջական համակարգի շրջանակում։ Ուսումնասիրության առանցքային թեման ընկալման գործընթացն է։ Մարդը շրջապատող իրականությունը չի ընկալում որպես արդեն պատրաստ, անփոփոխ տեղեկատվություն․ ընկալման ընթացքում արտաքին ազդեցությունները ներառվում են մարդու գործունեության, փորձի, գիտակցության և անձնային առանձնահատկությունների համակարգում։ Այդ պատճառով ընկալումը ներկայացվում է որպես ակտիվ գործընթաց, որի ընթացքում ձևավորվում է իրականության որոշակի հոգեկան պատկերը։ Այս դրույթը կարևոր նշանակություն ունի հոգեկան արտացոլման բնույթը հասկանալու համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս տարբերակել արտաքին աշխարհի մեխանիկական վերարտադրությունը և մարդու կողմից իրականության ակտիվ հոգեկան յուրացումը։ Միրաքյանի հայեցակարգի առանձնահատկություններից է «ոչարգասիքային» մոտեցման գաղափարը, որը նրա գիտական ժառանգության ուսումնասիրություններում դիտարկվում է որպես կարևոր տեսական սկզբունք։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հոգեկան արտացոլումը չսահմանափակել միայն որոշակի վերջնական արդյունքի՝ պատրաստի հոգեկան պատկերի կամ արդյունքի ձևավորմամբ։ Փոխարենը շեշտադրվում է գործընթացի դինամիկ բնույթը, մարդու ակտիվ ներգրավվածությունը և այն պայմանները, որոնց ներքո ձևավորվում ու փոխակերպվում է հոգեկան արտացոլումը։ Այս տեսանկյունից հոգեկան գործընթացը դիտարկվում է ոչ թե որպես մեկանգամյա արձագանք, այլ որպես շարունակական փոխազդեցության համակարգ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հոգեկան արտացոլման և գործունեության փոխհարաբերությանը։ Մարդու հոգեկան աշխարհը չի կարող ամբողջությամբ հասկացվել՝ անջատելով այն նրա գործունեությունից։ Մարդը ճանաչում, ընկալում և մեկնաբանում է իրականությունը կոնկրետ գործունեության պայմաններում, իսկ գործունեությունն իր հերթին փոխվում է մարդու ունեցած պատկերացումների և փորձի ազդեցությամբ։ Այս փոխադարձ կապը թույլ է տալիս հոգեկան արտացոլումը դիտարկել որպես ակտիվ և զարգացող գործընթաց։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է հասկանալ, թե ինչու նույն արտաքին իրավիճակը տարբեր մարդկանց մոտ կարող է առաջացնել տարբեր հոգեբանական արձագանքներ և ընկալումներ։ Հետազոտության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ընկալման վերաբերյալ տարբեր տեսություններին և դրանց համեմատությանը։ Միրաքյանի մոտեցման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ավանդական պատկերացումների սահմանափակումները և ցույց տալ այն տեսական հնարավորությունները, որոնք առաջանում են ընկալման գործընթացը ավելի լայն՝ սուբյեկտի և իրականության փոխհարաբերության համատեքստում դիտարկելիս։ Այս առումով նրա հայեցակարգը կարող է դիտարկվել որպես փորձ՝ վերանայելու հոգեկան արտացոլման գործընթացի ուսումնասիրության որոշ հաստատված մոտեցումներ և առաջարկելու այլ մեկնաբանության հնարավորություններ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև սուբյեկտի դերի խնդիրը։ Հոգեկան արտացոլման ընթացքում մարդը հանդես է գալիս ոչ թե որպես արտաքին ազդակների պասիվ ընդունող, այլ որպես ակտիվ սուբյեկտ։ Նրա նախկին փորձը, գործունեությունը, գիտելիքները, հետաքրքրությունները և հոգեկան առանձնահատկությունները կարող են ազդել այն բանի վրա, թե ինչպես է նա ընկալում և մեկնաբանում իրականությունը։ Այս դրույթը հոգեբանական ուսումնասիրության մեջ թույլ է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ անհատական տարբերությունների առաջացման պատճառները և բացատրել հոգեկան գործընթացների բազմազանությունը։ Միրաքյանի հայեցակարգի նշանակությունը չի սահմանափակվում միայն տեսական հոգեբանությամբ։ Նրա գաղափարների հիման վրա հետագայում ուսումնասիրություններ են իրականացվել ընկալման տրանսցենդենտալ հոգեբանության ուղղությամբ, իսկ այդ մոտեցման հնարավոր կիրառությունները դիտարկվել են նաև հոգեթերապիայի և կրթության ոլորտներում։ Հետազոտական աշխատանքներում հատուկ ուշադրություն է դարձվել Միրաքյանի հետևորդների աշխատություններին՝ նրա տեսական սկզբունքների հետագա զարգացման և կիրառման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։ Կրթական ոլորտում այս մոտեցումը կարող է կարևոր լինել սովորողի ընկալման և ուսումնական գործունեության առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Եթե հոգեկան արտացոլումը դիտարկվում է որպես ակտիվ գործընթաց, ապա ուսուցումը նույնպես չի կարող սահմանափակվել տեղեկատվության փոխանցմամբ։ Սովորողը պետք է դիտարկվի որպես գիտելիքը յուրացնող և վերակազմավորող ակտիվ սուբյեկտ, որի անձնական փորձը և գործունեությունը նշանակություն ունեն ուսումնական նյութի ընկալման ու իմաստավորման համար։ Հոգեթերապիայի համատեքստում ևս այս տեսական մոտեցումը կարող է օգտագործվել մարդու կողմից սեփական փորձի ընկալման և մեկնաբանության առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Հոգեկան իրականությունը դիտարկելով որպես ակտիվորեն ձևավորվող և մեկնաբանվող գործընթաց՝ հնարավոր է ավելի խորությամբ ուսումնասիրել մարդու վերաբերմունքը սեփական ապրումների, շրջապատի և կյանքի իրադարձությունների նկատմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր արդյունքներից մեկն այն է, որ Միրաքյանի գիտական ժառանգությունը հնարավորություն է տալիս հոգեկան արտացոլման խնդիրը դիտարկել ավելի լայն տեսական շրջանակում։ Նրա մոտեցման արժեքը հատկապես դրսևորվում է այն գաղափարում, որ հոգեկան գործընթացները պետք է ուսումնասիրել դրանց ձևավորման, զարգացման և գործունեության հետ փոխկապվածության մեջ։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել հոգեկան երևույթները մեկուսացված և անփոփոխ արդյունքների վերածելուց և ընդգծում է դրանց դինամիկ ու սուբյեկտային բնույթը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Ա. Ի. Միրաքյանի ներդրումը հոգեկան արտացոլման հայեցակարգի զարգացման գործում կապված է մարդու ընկալման և հոգեկան գործունեության ակտիվ բնույթի շեշտադրման, ընկալման գործընթացի նոր տեսական մեկնաբանությունների մշակման և ոչարգասիքային մոտեցման առաջադրման հետ։ Նրա գաղափարները կարևոր նշանակություն ունեն հայ հոգեբանական մտքի պատմության համար և միաժամանակ ստեղծում են հիմք հոգեբանության այլ բնագավառներում հետագա տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությունների համար։

Agriculture

Հեղինակ Ս. Խ. Պապյանը համակարգված կերպով բացատրում է տարբեր տեսակի գյուղատնտեսական տեխնիկայի աշխատանքի սկզբունքները՝ ներառյալ հողամշակման, ցանքի, մշակման, ոռոգման և բերքահավաքի մեքենաները՝ ցույց տալով դրանց դերը արտադրական ամբողջ շղթայում։ Գրքում մանրամասն նկարագրվում են մեքենաների հիմնական հանգույցները, մեխանիկական համակարգերը, էներգետիկ ապահովման աղբյուրները և դրանց տեխնիկական բնութագրերը, ինչպես նաև աշխատանքային արդյունավետության վրա ազդող գործոնները։ Աշխատությունը ընդգրկում է նաև մեքենաների ճիշտ շահագործման, կարգավորման, սպասարկման և վերանորոգման հիմունքները՝ ընդգծելով տեխնիկական անվտանգության կանոնների պահպանման կարևորությունը։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում նաև մեքենայացված գործընթացների օպտիմալացմանը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել արտադրական ծախսերը և բարձրացնել աշխատանքի արտադրողականությունը։ Գրքում ներկայացվում են նաև ժամանակակից տեխնոլոգիական մոտեցումներ, այդ թվում՝ էներգախնայող համակարգեր և մեխանիզացիայի նորարարական լուծումներ, որոնք կիրառվում են արդի գյուղատնտեսությունում։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, տեխնիկական մասնագետների և մեքենայացման ոլորտով հետաքրքրվողների համար, ովքեր ցանկանում են ստանալ ամբողջական պատկեր գյուղատնտեսական տեխնիկայի կառուցվածքի և կիրառման մասին։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է նոր հիպոթալամուսային ցիտոկինի ազդեցության ուսումնասիրությանը իոնացնող ճառագայթման պայմաններում կենսաթաղանթների ֆոսֆոլիպիդային բաղադրիչների նյութափոխանակության վրա։ Հետազոտության հիմքում ընկած է օրգանիզմի կարգավորիչ համակարգերի և բջջային թաղանթների կենսաքիմիական գործընթացների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը ճառագայթային ազդեցության պայմաններում։ Քննարկվում են իոնացնող ճառագայթման հետևանքով բջիջներում առաջացող կենսաքիմիական փոփոխությունները, մասնավորապես՝ կենսաթաղանթների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ ամբողջականության վրա հնարավոր ազդեցությունները և ֆոսֆոլիպիդների փոխանակության խանգարումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիպոթալամուսային ցիտոկինի կարգավորիչ դերին և դրա հնարավոր ազդեցությանը ֆոսֆոլիպիդների սինթեզի, քայքայման ու վերափոխման գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել բջջաթաղանթների լիպիդային կազմի փոփոխությունները, ֆոսֆոլիպիդային նյութափոխանակության հիմնական ցուցանիշները և ճառագայթային ազդեցության պայմաններում դրանց հնարավոր կարգավորումը։ Նման հետազոտությունները կարևոր են հասկանալու համար, թե ինչպես են նեյրոէնդոկրին և իմունակարգավորիչ ազդակները փոխազդում բջջային մակարդակում և ինչպիսի մեխանիզմներով կարող են ազդել օրգանիզմի պաշտպանական ու հարմարվողական պատասխանների վրա։ Աշխատությունը միավորում է կենսաքիմիայի, կենսաֆիզիկայի և ճառագայթային կենսաբանության խնդիրները՝ ուսումնասիրելով բջջային թաղանթների լիպիդային փոխանակության փոփոխությունները որպես ճառագայթային ազդեցության կարևոր կենսաքիմիական հետևանք։ Այն կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, կենսաֆիզիկոսներին, ճառագայթային կենսաբանության և բջջային կենսաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտներում գիտական հետազոտություններ իրականացնող ուսանողներին և հետազոտողներին։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բառիմաստի տարընթերցման երևույթին որպես գեղարվեստական տեքստի կառուցման ստեղծագործական հնարավորություն՝ ժամանակակից հայ գրականության պատկերակերտման միտումների համատեքստում։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես է լեզվական բազմիմաստությունը, բառերի իմաստային շեղումը և ընթերցողի կողմից տարբեր կերպ ընկալվելու հնարավորությունը դառնում գեղարվեստական արտահայտչականության կարևոր միջոց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հեղինակները գիտակցաբար ստեղծում են իմաստային երկիմաստություն՝ օգտագործելով փոխաբերություն, հեգնանք, ենթատեքստ և սիմվոլիկ լեզու՝ տեքստի բազմաշերտ կառուցվածք ապահովելու համար։ Քննարկվում է նաև ընթերցողի ակտիվ դերի գաղափարը, ըստ որի տարընթերցումը ոչ թե սխալ ընկալում է, այլ ստեղծագործական համագործակցություն տեքստի հետ։ Վերլուծվում են ժամանակակից հայ գրականության այն օրինակները, որտեղ լեզվական խաղը և իմաստային բացությունը ծառայում են նոր պատկերային համակարգերի ձևավորմանը։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ բառիմաստի տարընթերցումը նպաստում է գեղարվեստական տեքստի բազմակողմանի ընկալմանը, խորացնում է նրա իմաստային դաշտը և ընդլայնում ընթերցման հնարավորությունները։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ընթերցողների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն, որոնք արտացոլում են տվյալ գիտակարգերում ձևավորվող ժամանակակից հետազոտական ուղղությունները, տեսական մոտեցումները և մեթոդաբանական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է գիտելիքների տարածմանը, միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը և հումանիտար ու հասարակագիտական գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։