Разработка динамических моделей управления многомерных систем на основе экспериментальных данных

Pedagogy

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է տեսողության խանգարումներով երեխաների տարածության մեջ կողմնորոշվելու կարողության զարգացմանը շարժախաղերի կիրառման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն խնդիրը, թե ինչպես կարելի է նպատակային ընտրված և մանկավարժորեն կազմակերպված շարժական գործունեության օգնությամբ զարգացնել երեխայի տարածական ընկալումը, սեփական մարմնի դիրքի գիտակցումը, շարժումների վերահսկումը և շրջակա միջավայրում ինքնուրույն տեղաշարժվելու կարողությունը։ Աշխատությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ տեսողության սահմանափակ հնարավորությունները կարող են դժվարություններ ստեղծել տարածության կառուցվածքի ընկալման, ուղղությունների տարբերակման, հեռավորությունների գնահատման և անվտանգ տեղաշարժի գործընթացներում։ Այս պայմաններում շարժախաղերը կարող են հանդես գալ որպես զարգացման արդյունավետ միջոց՝ համադրելով շարժողական ակտիվությունը, զգայական փորձառությունը, հաղորդակցությունը և ճանաչողական խնդիրների լուծումը։ Հեղինակը դիտարկում է տարբեր խաղային վարժությունների և շարժողական առաջադրանքների կիրառման հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով աստիճանաբար ձևավորել կողմնորոշման, ուղղության պահպանման, տարածական հարաբերությունների ընկալման և շարժումների հաջորդականության հմտություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խաղերի կազմակերպման պայմաններին, դրանց բարդության աստիճանական փոփոխությանը և երեխայի անհատական հնարավորություններին համապատասխանեցմանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև բանավոր հրահանգների, ձայնային ազդանշանների, շոշափելի և շարժողական հենակետերի օգտագործման մեթոդները, որոնք տեսողության խանգարումներով երեխաներին օգնում են ավելի արդյունավետ ընկալել տարածական միջավայրը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շարժախաղերի ոչ միայն ֆիզիկական, այլև հոգեբանական և սոցիալական նշանակությանը․ խաղային գործունեությունը կարող է նպաստել ինքնավստահության, ինքնուրույնության, նախաձեռնողականության, ուշադրության և հաղորդակցական հմտությունների զարգացմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել հատուկ և ներառական կրթության պայմաններում երեխաների տարածական կողմնորոշման զարգացմանն ուղղված մեթոդական ծրագրերի կատարելագործման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հատուկ մանկավարժներին, ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետներին, մանկական հոգեբաններին, տեսողության խանգարումներով երեխաների հետ աշխատող ուսուցիչներին, վերականգնողական մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է շարժախաղը որպես տեսողության խանգարումներով երեխաների տարածական կողմնորոշման և շարժողական ինքնուրույնության զարգացման արդյունավետ մանկավարժական միջոց՝ ընդգծելով խաղային, զգայական և շարժողական գործունեության նպատակային համադրման կարևորությունը։

Biology

Գիրքը նվիրված է էկոտուրիզմի զարգացման ազդեցության համակողմանի ուսումնասիրությանը Հայաստանի առանձնահատուկ պահպանվող բնական տարածքների կենսաբազմազանության վրա՝ դիտարկելով այն որպես և՛ զարգացման հնարավորություն, և՛ բնապահպանական ռիսկի գործոն։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են էկոտուրիզմի հիմնական սկզբունքները, դրա կազմակերպման առանձնահատկությունները և ազդեցությունը բնական էկոհամակարգերի վրա, ներառյալ բուսական և կենդանական աշխարհի պահպանման խնդիրները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է մարդկային գործունեության աճող ճնշումը բնության վրա, զբոսաշրջային հոսքերի կառավարման մեխանիզմները, էկոլոգիական բեռնվածության գնահատման մոտեցումները և պահպանվող տարածքների կառավարման արդյունավետ ռազմավարությունները։ Գրքում ներկայացվում են Հայաստանի բնության պահպանվող տարածքների օրինակներ, դրանց էկոլոգիական նշանակությունը և այն մարտահրավերները, որոնք առաջանում են զբոսաշրջության զարգացման պայմաններում՝ հատկապես կենսաբազմազանության պահպանման և բնական հավասարակշռության խախտման տեսանկյունից։ Աշխատությունը նաև առաջարկում է կայուն էկոտուրիզմի զարգացման մոդելներ, վերահսկման և մոնիթորինգի մեթոդներ, ինչպես նաև բնապահպանական քաղաքականության բարելավման ուղիներ՝ նպատակ ունենալով համատեղել տնտեսական զարգացումը և բնության պահպանությունը։ Գիրքը նախատեսված է էկոլոգների, բնապահպանների, զբոսաշրջության ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների, գիտահետազոտողների և կայուն զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Informatics

Աշխատանքը նվիրված է RTL գեներացնող կոմպիլյատորների որակի բնութագրերի ստացման համար նախատեսված ծրագրային համակարգի մշակման և իրականացման խնդիրներին։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունը ապարատային նկարագրության մակարդակում կոդ գեներացնող կոմպիլյատորների աշխատանքի գնահատման համար համապատասխան չափորոշիչների, մեթոդների և ծրագրային գործիքների ձևավորումն է։ Նման կոմպիլյատորները ծրագրային մուտքային նկարագրությունները վերածում են RTL մակարդակի ապարատային նկարագրության, ուստի դրանց աշխատանքի որակի գնահատումը պահանջում է ոչ միայն գեներացված կոդի ֆունկցիոնալ ճշտության, այլև դրա կառուցվածքային և տեխնիկական բնութագրերի ուսումնասիրություն։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել գեներացված RTL կոդի ծավալը, կառուցվածքային բարդությունը, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, աշխատանքի արագության հնարավոր ցուցանիշները, սինթեզի արդյունքները և այլ չափորոշիչներ, որոնք հնարավորություն են տալիս համեմատել տարբեր կոմպիլյատորների կամ նույն համակարգի տարբեր կազմաձևերի արդյունքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տվյալների հավաքագրման և մշակման ավտոմատացմանը, որպեսզի մեծ թվով փորձնական օրինակների հիման վրա հնարավոր լինի ստանալ համադրելի և վերարտադրելի գնահատականներ։ Ծրագրային համակարգի մշակման ընթացքում ուշադրություն է դարձվում դրա ճարտարապետությանը, բաղադրիչների փոխգործակցությանը, մուտքային տվյալների ձևաչափերին, հաշվարկային ալգորիթմներին և արդյունքների ներկայացման մեխանիզմներին։ Համակարգի իրականացումը հնարավորություն է տալիս ստանդարտացված եղանակով վերլուծել RTL գեներացնող կոմպիլյատորների աշխատանքը և բացահայտել դրանց ուժեղ ու թույլ կողմերը։ Ուսումնասիրության կարևոր արդյունք կարող է լինել այնպիսի ծրագրային գործիքի ստեղծումը, որը կօգնի ապարատային համակարգերի նախագծողներին և հետազոտողներին օբյեկտիվորեն գնահատել տարբեր լուծումների արդյունավետությունը, կատարել համեմատական փորձարկումներ և ընտրել տվյալ խնդրի համար առավել նպատակահարմար մոտեցումը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել կոմպիլյատորների մշակմամբ, թվային համակարգերի նախագծմամբ, RTL սինթեզով, ապարատային արագացուցիչներով և ծրագրային գործիքների ստեղծմամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է արաբերենի և Անտիոքի հայերեն խոսվածքների երկարատև լեզվական շփման հետևանքով առաջացած ազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական փոփոխություններն են, որոնք ձևավորվել են արաբական լեզվամշակութային միջավայրում գոյատևած հայ համայնքների խոսքում։ Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դարեր շարունակ գտնվել են արաբերենի հետ անմիջական շփման պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանց բառապաշարում, հնչյունական համակարգում և լեզվական այլ մակարդակներում առաջացել են արաբերենից փոխառված կամ արաբերենի ազդեցությամբ ձևավորված միավորներ։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Անտիոքի հայերեն խոսվածքների արաբական ազդեցությունը միայն բառերի մեխանիկական փոխառությամբ չի սահմանափակվում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել արաբերենից անցած բառերի հնչյունական, ձևաբանական, իմաստային և գործառական փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց հարմարեցումը հայերենի տվյալ խոսվածքների ներքին օրինաչափություններին։ Գիտական ուսումնասիրություններում նշվում է, որ Անտիոքի հայերեն բարբառախմբի արաբական փոխառությունների մի մասը չի հակասում հայերեն խոսվածքների հնչյունական օրենքներին, իսկ որոշ փոխառություններ ենթարկվել են դրանց ազդեցությանը։ Միաժամանակ որոշ բառերում նկատվող հնչյունական առանձնահատկությունները կարող են վկայել միջնորդավորված փոխառության մասին, երբ արաբերեն ծագում ունեցող բառը հայերեն է անցել մեկ այլ լեզվի, օրինակ՝ թուրքերենի միջնորդությամբ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արաբական փոխառությունների բառապաշարային քննությունը։ Կարող են առանձնացվել կենցաղային կյանքի, սննդի, հագուստի, արհեստների, առևտրի, հասարակական հարաբերությունների, բնության, վարչական կյանքի և այլ ոլորտների բառեր, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ներթափանցել են խոսվածք։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, թե փոխառված բառերը պահպանե՞լ են իրենց սկզբնական իմաստը, թե՞ հայերեն խոսվածքում ձեռք են բերել նոր կամ լրացուցիչ նշանակություններ։ Այս գործընթացը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն լեզվական փոխազդեցությունը, այլև այն հասարակական ու մշակութային միջավայրը, որում տեղի է ունեցել փոխառությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև արաբերեն բառերի հայերենացման ձևերը։ Փոխառված միավորները կարող են հնչյունականորեն համապատասխանեցվել Անտիոքի հայերեն խոսվածքի առանձնահատկություններին, ենթարկվել հայերենի քերականական կանոններին և ստանալ հայերեն բառափոխական կամ բառակազմական ձևեր։ Այսպիսով՝ օտարածին բառը ժամանակի ընթացքում կարող է դառնալ տվյալ խոսվածքի բնական և լիարժեք բառապաշարային միավոր։ Կարևոր է նաև արաբերենի ազդեցության տարբերակումը այլ լեզուների ազդեցությունից, քանի որ տարածաշրջանը պատմականորեն բազմալեզու միջավայր է եղել։ Որոշ արաբերեն ծագում ունեցող բառեր հայերեն կարող էին անցնել ոչ թե անմիջական շփման, այլ թուրքերենի կամ մեկ այլ միջնորդ լեզվի միջոցով, ինչն արտահայտվում է դրանց հնչյունական և երբեմն իմաստային առանձնահատկություններում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև խոսվածքների հնչյունական համակարգի վրա արաբերենի ազդեցությանը՝ հատկապես փոխառյալ բառերում ձայնավորների և բաղաձայնների դրսևորումների համեմատական քննությամբ։ Այդպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե փոխառության ընթացքում որ փոփոխություններն են պայմանավորված արաբերենի սկզբնական հնչյունական կառուցվածքով, իսկ որոնք՝ հայերեն խոսվածքի ներքին օրինաչափություններով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դիտարկում է որպես երկարատև լեզվական շփման արդյունք և հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզուների փոխազդեցության կոնկրետ մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նաև արևմտահայերենի և նրա բարբառների պատմական զարգացման, արաբահայ համայնքների լեզվական ժառանգության և Մերձավոր Արևելքի բազմալեզու միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Թեմայի վերաբերյալ ՀՀ ԳԱԱ Հ. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի հրապարակումներում Սոնա Միքայելյանի ուսումնասիրությունը նշվում է որպես Անտիոքի հայերեն խոսվածքներում արաբերենի ազդեցությանը նվիրված առանձին գիտական ուղղություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բարբառագետներին, հայերենագետներին, արաբագետներին, լեզվական շփումների և փոխառությունների տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև արևմտահայերենի պատմությամբ ու Անտիոքի հայ համայնքի լեզվամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է հեռահաղորդակցության համակարգերում կիրառվող բազմաշերտ կիսահաղորդչային կառուցվածքների օպտիկական հատկությունների թվային մոդելավորմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով կլանող և ճառագայթող շերտերի վարքին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մաթեմատիկական և հաշվարկային մեթոդների միջոցով նկարագրել, թե ինչպես են նման բարդ կառուցվածքները փոխազդում էլեկտրամագնիսական ճառագայթման հետ և ինչպես կարելի է կանխատեսել դրանց օպտիկական բնութագրերը՝ առանց յուրաքանչյուր տարբերակ ֆիզիկապես պատրաստելու և փորձարկելու։ Բազմաշերտ կիսահաղորդչային համակարգերը կազմված են տարբեր նյութերի և հաստությունների հաջորդական շերտերից, որոնց օպտիկական հատկությունները կարող են զգալիորեն տարբերվել։ Այդ շերտերի սահմաններում տեղի ունեցող անդրադարձումները, բեկումները, ինտերֆերենցիան և ճառագայթման կլանումը միասին ձևավորում են ամբողջ համակարգի սպեկտրային արձագանքը։ Աշխատության շրջանակում թվային մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել այդ գործընթացները՝ փոփոխելով շերտերի նյութը, հաստությունը, բեկման ցուցիչը, կլանման գործակիցը և կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կլանող միջավայրերում լույսի տարածման ուսումնասիրությունը։ Երբ էլեկտրամագնիսական ալիքը անցնում է կիսահաղորդչային շերտով, դրա ինտենսիվությունը կարող է նվազել նյութի կողմից էներգիայի կլանման հետևանքով։ Միաժամանակ որոշ կիսահաղորդչային կառուցվածքներ կարող են ոչ միայն կլանել, այլև ճառագայթել էլեկտրամագնիսական էներգիա, ինչն առանձնահատուկ նշանակություն ունի օպտոէլեկտրոնային և հեռահաղորդակցական սարքերում։ Այդ պատճառով մոդելավորումը պետք է հաշվի առնի ինչպես կլանման, այնպես էլ ճառագայթման գործընթացները և դրանց փոխադարձ ազդեցությունը։ Բազմաշերտ կառուցվածքների կարևոր առանձնահատկությունը միջշերտային բազմաթիվ անդրադարձումների առաջացումն է։ Յուրաքանչյուր շերտի սահմանին ալիքի մի մասը կարող է անդրադառնալ, իսկ մյուս մասը՝ անցնել հաջորդ շերտ, ինչի հետևանքով ձևավորվում են ինտերֆերենցիոն երևույթներ։ Դրանց շնորհիվ հնարավոր է ստանալ որոշակի ալիքային երկարությունների ուժեղացում կամ թուլացում և նպատակային ձևավորել կառուցվածքի սպեկտրային բնութագրերը։ Թվային հաշվարկները թույլ են տալիս ուսումնասիրել անդրադարձման, փոխանցման և կլանման գործակիցների կախվածությունը ալիքի երկարությունից, ինչպես նաև հայտնաբերել ռեզոնանսային վիճակները և օպտիկական կորուստների առավել նշանակալի աղբյուրները։ Աշխատության կարևոր կիրառական ուղղությունը հեռահաղորդակցության համակարգերի համար օպտիկական և օպտոէլեկտրոնային սարքերի նախագծումն է։ Նման համակարգերում օգտագործվող կիսահաղորդչային կառուցվածքների օպտիկական պարամետրերի ճիշտ ընտրությունը կարող է ազդել ազդանշանի փոխանցման արդյունավետության, ճառագայթման հզորության, հաճախականային ընտրողականության և ընդհանուր էներգետիկ արդյունավետության վրա։ Թվային մոդելավորումը հատկապես արժեքավոր է նախագծման փուլում, քանի որ հնարավորություն է տալիս համեմատաբար արագ ուսումնասիրել բազմաթիվ կառուցվածքային տարբերակներ և ընտրել առավել արդյունավետ լուծումները։ Հետազոտությունը կարող է առնչվել նաև կիսահաղորդչային լազերների, լուսադիոդների, ֆոտոդետեկտորների, օպտիկական ֆիլտրերի և այլ օպտոէլեկտրոնային տարրերի տեսական մոդելավորմանը։ Աշխատության մեթոդաբանական արժեքը կայանում է նրանում, որ ֆիզիկական երևույթների ուսումնասիրությունը համակցվում է թվային հաշվարկի հետ՝ հնարավորություն տալով կառուցվածքի պարամետրերի և ստացվող օպտիկական արդյունքների միջև քանակական կապ հաստատել։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է բազմաշերտ կիսահաղորդչային համակարգերի օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրության ժամանակակից հաշվարկային մոտեցում, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել կառուցվածքների կլանող և ճառագայթող հատկությունները, կանխատեսել դրանց սպեկտրային վարքը և օպտիմալացնել պարամետրերը հեռահաղորդակցության ու օպտոէլեկտրոնիկայի կիրառությունների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտահանման գործընթացների կազմակերպման և դրանց պետական կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են արտահանման ոլորտում պետության դերակատարությունը, կիրառվող տնտեսական և վարչական գործիքները, իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները և այն ինստիտուցիոնալ համակարգը, որի միջոցով իրականացվում է արտաքին շուկաներ հայկական ապրանքների և ծառայությունների դուրսբերման գործընթացը։ Կարևոր ուշադրություն է դարձվում արտահանման կազմակերպման փուլերին՝ սկսած արտադրանքի և արտաքին շուկաների ընտրությունից ու անհրաժեշտ փաստաթղթավորման կազմակերպումից մինչև մաքսային ընթացակարգերի իրականացումը և արտահանման գործարքի ավարտը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել արտահանողների համար նախատեսված պետական աջակցության միջոցները, մաքսային և հարկային կարգավորումները, արտահանման խթանման քաղաքականությունը, լիցենզավորման և թույլտվությունների տրամադրման ընթացակարգերը, ինչպես նաև պետական մարմինների միջև փոխգործակցության մեխանիզմները։ Առանձին նշանակություն ունի արտահանման արդյունավետության վրա ազդող գործոնների վերլուծությունը, այդ թվում՝ վարչարարական խոչընդոտները, միջազգային շուկաների պահանջները, ապրանքների մրցունակությունը, լոգիստիկ ծախսերը, տեխնիկական և որակի չափանիշներին համապատասխանությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե որքանով է գործող պետական կարգավորման համակարգը նպաստում Հայաստանի արտահանման ներուժի իրացմանը, արտաքին առևտրի ընդլայնմանը և հայկական արտադրանքի միջազգային մրցունակության բարձրացմանը։ Կարող են ներկայացվել նաև արտահանման պետական քաղաքականության կատարելագործման ուղղություններ՝ ընթացակարգերի պարզեցման, թվայնացման, պետական աջակցության արդյունավետության բարձրացման և արտահանողների համար ավելի բարենպաստ գործարար միջավայրի ձևավորման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, արտաքին առևտրի և մաքսային ոլորտի աշխատակիցների, գործարարների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Այն հատկապես արժեքավոր է Հայաստանի արտաքին տնտեսական գործունեության կազմակերպման և արտահանման քաղաքականության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ պետական կարգավորումը դիտարկում է որպես արտահանման զարգացման, տնտեսական աճի և երկրի միջազգային տնտեսական ինտեգրման կարևոր գործոն։