Регулирование фазового состава и микроструктуры продуктов сгорания при получении металлического молибдена, дисилицида молибдена и карбидов вольфрама

Law

Աշխատությունը նվիրված է հայերենով կազմված տեքստերի կրիմինալիստիկական հետազոտման տեսական, մեթոդական և գործնական հիմնախնդիրներին՝ տեքստի հնարավոր հեղինակին պարզելու նպատակով։ Քննության են առնվում գրավոր խոսքի անհատական առանձնահատկությունները և այն լեզվական հատկանիշները, որոնք կարող են նշանակություն ունենալ հեղինակային պատկանելության փորձագիտական գնահատման համար։ Վերլուծվում են բառապաշարի ընտրությունը, քերականական և շարահյուսական կառուցվածքները, ուղղագրական ու կետադրական առանձնահատկությունները, ոճական միջոցները, արտահայտությունների կառուցման ձևերը և տեքստի ընդհանուր կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերենի լեզվական համակարգի այն առանձնահատկություններին, որոնք անհրաժեշտ է հաշվի առնել դատալեզվաբանական և կրիմինալիստիկական հետազոտությունների ընթացքում։ Դիտարկվում են համեմատական նյութերի ընտրության, հետազոտվող և ստուգողական տեքստերի համադրման, կայուն ու փոփոխական լեզվական հատկանիշների առանձնացման և դրանց գնահատման մեթոդական սկզբունքները։ Քննարկվում է նաև հեղինակի լեզվական սովորությունների վրա կրթության, մասնագիտական միջավայրի, խոսքային փորձի և հաղորդակցական իրավիճակի հնարավոր ազդեցությունը։ Կարևորվում են փորձագիտական եզրակացությունների գիտական հիմնավորվածությունը, հետազոտության մեթոդների հուսալիությունը և տարբեր հատկանիշների համալիր գնահատումը՝ չհիմնավորված եզրահանգումներից խուսափելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակային նույնականացման և հեղինակին բնութագրող հատկանիշների ուսումնասիրության տարբերություններին, ինչպես նաև փորձաքննության արդյունքների կիրառմանը իրավական գործընթացներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կրիմինալիստիկայի, դատական փորձագիտության, դատալեզվաբանության և հայոց լեզվի կիրառական ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների և հետազոտողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ազգային ավանդույթների դերի ուսումնասիրությանը մարդու բարոյական գիտակցության, արժեքային համակարգի և աշխարհընկալման ձևավորման գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում ազգային ավանդույթները դիտարկվում են որպես սերունդների պատմական փորձի, հասարակական վարքականոնների, բարոյական սկզբունքների և մշակութային արժեքների պահպանման ու փոխանցման կարևոր միջոց։ Ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են ընտանիքում, համայնքում և հասարակական միջավայրում պահպանվող սովորույթները նպաստում անհատի պատկերացումների ձևավորմանը բարու և չարի, պարտքի, պատասխանատվության, արդարության, արժանապատվության, փոխադարձ հարգանքի և հասարակական համակեցության վերաբերյալ։ Քննարկվում է ավանդույթների կապը ազգային ինքնագիտակցության և մշակութային հիշողության հետ՝ ցույց տալով դրանց նշանակությունը ոչ միայն անցյալի ժառանգության պահպանման, այլև ժամանակակից մարդու բարոյական կողմնորոշումների զարգացման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքի և դաստիարակության նշանակությանը, քանի որ ազգային և բարոյական արժեքների փոխանցումը մեծապես իրականացվում է առօրյա հարաբերությունների, ընտանեկան սովորույթների, տոների, ծեսերի, բանավոր մշակույթի և հասարակության կողմից ընդունված վարքագծային օրինակների միջոցով։ Վերլուծվում է նաև ավանդույթի և ժամանակակից հասարակական փոփոխությունների փոխհարաբերությունը՝ ընդգծելով, որ մշակութային ժառանգության շարունակականությունը կարող է ուղեկցվել արժեքների վերաիմաստավորմամբ և նոր պայմաններին համապատասխանեցմամբ։ Աշխատանքում ազգային ավանդույթները ներկայացվում են որպես բարոյական փորձի կուտակման և փոխանցման համակարգ, որի միջոցով անհատը հաղորդակցվում է նախորդ սերունդների արժեքային պատկերացումներին և միաժամանակ ձևավորում սեփական վերաբերմունքը հասարակության, մշակույթի և մարդկային հարաբերությունների նկատմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կրթության և հասարակական դաստիարակության դերին՝ ազգային մշակութային ժառանգության ճանաչումը կապելով բարոյական մտածողության զարգացման հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու ավանդույթների, ազգային մշակույթի և բարոյական գիտակցության փոխադարձ կապերը, ինչպես նաև գնահատելու դրանց նշանակությունը անձի սոցիալականացման, ինքնության ձևավորման և հասարակության արժեքային շարունակականության ապահովման գործընթացներում։ Նյութը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել բարոյագիտության, փիլիսոփայության, մշակութաբանության, մանկավարժության, ազգագրության և հասարակագիտական այլ ոլորտների մասնագետների ու ուսանողների համար։

Economics

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային վարչարարության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով պետական եկամուտների հավաքագրման արդյունավետության, հարկային կարգապահության և հարկային համակարգի ինստիտուցիոնալ զարգացման փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել հարկային վարչարարության գործող մեխանիզմները, բացահայտել դրանց թույլ կողմերը և առաջարկել բարեփոխումների ուղղություններ՝ ուղղված հարկային համակարգի թափանցիկության, արդյունավետության և արդարության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրվում են հարկային վերահսկողության գործիքները, հարկ վճարողների հաշվառման և հայտարարագրման համակարգերը, ռիսկերի վրա հիմնված ստուգումների մեթոդաբանությունը, ինչպես նաև թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը հարկային վարչարարությունում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային բեռի բաշխման խնդիրներին, ստվերային տնտեսության ազդեցությանը, հարկերից խուսափման և խուսափման մեխանիզմներին, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման պետական քաղաքականությանը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է միջազգային փորձը հարկային վարչարարության բարեփոխումների ոլորտում՝ ընդգծելով OECD երկրների և տարածաշրջանային համակարգերի լավագույն պրակտիկաների կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում։ Միաժամանակ վերլուծվում են հարկային ծառայությունների թվայնացման, էլեկտրոնային հայտարարագրման և ավտոմատացված վերահսկողության համակարգերի դերը վարչարարական ծախսերի նվազեցման և արդյունավետության բարձրացման գործում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ֆինանսական կառավարման և հանրային վարչարարության ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ հարկային համակարգի կատարելագործմանը և պետական եկամուտների կայուն աճին։

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է անձի զարգացման ընթացքում առաջացող տարիքային ճգնաժամերի հոգեբանական բնույթի, առանձնահատկությունների և հաղթահարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, որ մարդու հոգեկան և անձնային զարգացումը շարունակական, բայց միաժամանակ անհավասար գործընթաց է, որի որոշ փուլերում տեղի են ունենում արժեքների, ինքնագիտակցության, վարքագծի, հարաբերությունների և սեփական անձի նկատմամբ վերաբերմունքի էական փոփոխություններ։ Աշխատության մեջ տարիքային ճգնաժամերը դիտարկվում են որպես զարգացման օրինաչափ փուլեր, որոնց ընթացքում նախկինում ձևավորված հոգեբանական կառուցվածքները կարող են վերափոխվել՝ նախապատրաստելով անձին զարգացման հաջորդ մակարդակին։ Քննարկվում են տարբեր տարիքային փուլերին բնորոշ ճգնաժամային դրսևորումները, դրանց առաջացման հնարավոր պատճառները և անձի հոգեբանական զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկության, դեռահասության, պատանեկության և հասունության տարբեր փուլերում ինքնագիտակցության, ինքնագնահատականի, սոցիալական դերերի, արժեքային կողմնորոշումների և միջանձնային հարաբերությունների փոփոխություններին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ընտանիքը, կրթական միջավայրը, սոցիալական հարաբերությունները, կյանքի պայմանների փոփոխությունները և անձի անհատական առանձնահատկությունները ազդել ճգնաժամի ընթացքի և դրա հաղթահարման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ճգնաժամային իրավիճակներում առաջացող հուզական լարվածության, ներքին հակասությունների, անորոշության, ինքնուրույնության ձգտման և նոր կենսական նպատակների ձևավորման ուսումնասիրությունը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են նաև ճգնաժամերի հաղթահարման արդյունավետ հոգեբանական մեխանիզմները և աջակցող միջավայրի նշանակությունը։ Ընդգծվում է, որ տարիքային ճգնաժամը պարտադիր չէ դիտարկել միայն որպես բացասական կամ խանգարող երևույթ, քանի որ այն կարող է դառնալ անձնային աճի, ինքնաճանաչման, ինքնուրույնության զարգացման և նոր արժեքային համակարգի ձևավորման կարևոր փուլ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել անձի զարգացման դինամիկայի, տարիքային անցումային փուլերի հոգեբանական բարդությունների և դրանց հաղթահարման պայմանների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել զարգացման և կրթական հոգեբանության մասնագետների, ուսուցիչների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, ուսանողների և անձի տարիքային զարգացման օրինաչափություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է պոլիկիստոզ ձվարանների համախտանիշի տարբեր ձևերի դեպքում ինսուլինառեզիստենտության և հիպերինսուլինեմիայի առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը, դրանց փոխկապակցվածությանը հորմոնալ և նյութափոխանակային խանգարումների հետ, ինչպես նաև շտկման հնարավոր մեթոդների գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է ինսուլինային ազդանշանների նկատմամբ օրգանիզմի զգայունության նվազման ազդեցությունը գլյուկոզայի նյութափոխանակության, ինսուլինի արտադրության, ձվարանների ֆունկցիայի և վերարտադրողական համակարգի հորմոնալ հավասարակշռության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համախտանիշի տարբեր կլինիկական և կենսաքիմիական ձևերի համեմատական գնահատմանը, ինսուլինառեզիստենտության տարածվածությանը, արտահայտվածության աստիճանին և դրա հնարավոր կապին մարմնի զանգվածի, նյութափոխանակային ցուցանիշների և անդրոգենային խանգարումների հետ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ինսուլինային դիմադրության և հիպերինսուլինեմիայի ախտորոշման ու գնահատման լաբորատոր և կլինիկական մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց հայտնաբերման նշանակությունը հիվանդության ընթացքի և հնարավոր բարդությունների կանխատեսման տեսանկյունից։ Առանձին բաժին կարող է նվիրված լինել բուժական և կանխարգելիչ միջոցառումներին՝ կենսակերպի փոփոխությանը, սննդակարգի և ֆիզիկական ակտիվության կարգավորմանը, նյութափոխանակային խանգարումների դեղորայքային շտկմանը և վերարտադրողական ֆունկցիայի պահպանմանն ուղղված համալիր մոտեցումներին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ պոլիկիստոզ ձվարանների համախտանիշը հաճախ ուղեկցվում է ոչ միայն վերարտադրողական, այլև նյութափոխանակային խնդիրներով, ուստի հիվանդի վիճակի գնահատումը պահանջում է բազմակողմանի մոտեցում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել տարբեր կլինիկական ձևերի դեպքում անհատականացված մոտեցումների մշակմանը, նյութափոխանակային ռիսկերի վաղ հայտնաբերմանը և բուժման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գինեկոլոգներին, էնդոկրինոլոգներին, վերարտադրողական բժշկության մասնագետներին, ընտանեկան բժիշկներին, բժշկական հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Literature

Արձագանքեք — հայ հեղինակ Աիդա Մնացականյան-ի ստեղծագործություն է, որը կառուցված է մտորումային արձակի, կարճ պատմությունների և հոգեբանական դիտարկումների համադրությամբ՝ կենտրոնանալով մարդու ներաշխարհի, զգացմունքային արձագանքների և կյանքի տարբեր իրավիճակների նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքի վրա։ Գրքում հեղինակը փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես են մարդիկ «արձագանքում» կյանքի փորձություններին՝ լինի դա ուրախություն, կորուստ, սեր, հիասթափություն կամ ինքնաճանաչման պահեր, և ինչպես այդ արձագանքները ձևավորում են մարդու բնավորությունը, արժեքները և ներքին աշխարհը։ Ստեղծագործության գաղափարական առանցքում մարդու և կյանքի փոխազդեցությունն է՝ այն, որ յուրաքանչյուր իրադարձություն թողնում է հետք և դառնում ներքին փոփոխության պատճառ։ Մնացականյանը հաճախ օգտագործում է պարզ, անմիջական և զգացմունքային լեզու, որը թույլ է տալիս ընթերցողին հեշտությամբ ընկալել ներկայացված մտքերը և նույնականանալ կերպարների կամ իրավիճակների հետ։ Գրքում նկատելի է նաև դաստիարակչական և փիլիսոփայական շերտ, որտեղ ընդգծվում են ինքնավերլուծության, ներողամտության, մարդկային հարաբերությունների արժեքի և հոգևոր հավասարակշռության գաղափարները։ «Արձագանքեք»-ը կարելի է դիտարկել որպես կյանքի փոքր դրվագների միջոցով մարդու ներքին աշխարհի քարտեզագրում, որտեղ յուրաքանչյուր արձագանք դառնում է ինքնաճանաչման հնարավորություն։