Ռոտավիրուսային վարակի կլինիկալաբորատոր բնութագիրը և ցիտոկինային պատասխանի դինամիկ փոփոխությունները

Religion

Մ. Ա. սկզբնատառերով ներկայացված հեղինակի «Հայոց եկեղեցին և ամերիկացի քարոզիչք» աշխատությունը վերաբերում է հայ եկեղեցու և ամերիկացի բողոքական քարոզիչների միջև առկա հարաբերություններին ու կրոնական փոխգործակցությանը։ Վերնագիրը ցույց է տալիս, որ հրատարակության կենտրոնական թեման Հայ եկեղեցու և ամերիկացի միսիոներների գործունեության առնչություններն են՝ 19-րդ դարի կրոնական ու հասարակական կյանքի համատեքստում։ Այդ ժամանակաշրջանում Օսմանյան կայսրության հայաբնակ բնակավայրերում ակտիվացել էին ամերիկյան բողոքական միսիոներական կազմակերպությունների գործունեությունը, որոնք զբաղվում էին կրոնական քարոզչությամբ, կրթական հաստատությունների հիմնադրմամբ, գրքերի ու թերթերի հրատարակությամբ և հասարակական տարբեր նախաձեռնություններով։ Նրանց գործունեությունը շփման նոր ձևեր էր ստեղծում հայ համայնքների և ամերիկյան կրոնական կազմակերպությունների միջև՝ միաժամանակ առաջացնելով քննարկումներ դավանաբանական տարբերությունների, եկեղեցական ավանդույթների և կրոնական ինքնության պահպանման շուրջ։ Հայոց եկեղեցին, ունենալով դարավոր պատմություն, ինքնուրույն ծիսակարգ և դավանաբանական ավանդույթ, կարևոր դեր էր կատարում հայ ժողովրդի հոգևոր, կրթական և համայնքային կյանքում։ Ամերիկացի բողոքական քարոզիչների գործունեությունը որոշ միջավայրերում նպաստում էր կրթության և տպագրության զարգացմանը, սակայն նրանց դավանաբանական մոտեցումները կարող էին հակասություններ առաջացնել Հայ եկեղեցու ուսմունքի և ավանդական եկեղեցական կառույցների հետ։ Նման թեմաներով աշխատությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն կրոնական գաղափարների տարածումը, այլև այն հասարակական արձագանքները, որոնք առաջանում էին տարբեր քրիստոնեական ուղղությունների հանդիպման ժամանակ։ Գրքի վերնագիրը հուշում է, որ հեղինակը կարող է քննարկել ամերիկացի քարոզիչների գործունեության բնույթը, նրանց հարաբերությունները հայ հոգևորականության հետ և այդ հարաբերությունների շուրջ ձևավորված դիրքորոշումները։ Այնուամենայնիվ, առանց բնագրի ուսումնասիրության հնարավոր չէ հաստատել հեղինակի կոնկրետ փաստարկները, գնահատականները կամ ներկայացված պատմական դեպքերը։ Կոստանդնուպոլիսը 19-րդ դարում հայ մամուլի, գրահրատարակչության և հասարակական քննարկումների կարևոր կենտրոններից էր։ Հովհաննես Մյուհենտիսյանի տպարանում լույս տեսած այս աշխատությունը կարող է դիտարկվել այդ ժամանակաշրջանի հայ կրոնական հրապարակախոսության և դավանաբանական բանավեճերի համատեքստում։ Այն արժեքավոր նյութ կարող է լինել Հայ եկեղեցու պատմությամբ, բողոքական միսիոներական շարժումների տարածմամբ, հայ-ամերիկյան կրոնական շփումներով և օսմանյան ժամանակաշրջանի հայ հասարակական կյանքով զբաղվող ուսումնասիրողների համար։ Հրատարակությունը նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնա

Literature

Վիկտոր Համբարձումյանը հայ և համաշխարհային գիտության խոշորագույն աստղագետներից և աստղաֆիզիկոսներից է, ով մեծ ներդրում է ունեցել տիեզերքի կառուցվածքի և զարգացման ուսումնասիրության մեջ։ Նա ծնվել է 1908 թվականին և համարվում է տեսական աստղաֆիզիկայի և աստղային համակարգերի ուսումնասիրության հիմնադիրներից մեկը Խորհրդային Միությունում։ Համբարձումյանի գիտական գործունեությունը հատկապես կապված է աստղային համակարգերի, գալակտիկաների և աստղերի էվոլյուցիայի ուսումնասիրության հետ։ Նրա կարևորագույն գաղափարներից է այն, որ տիեզերքում աստղային համակարգերը կարող են ձևավորվել ակտիվ գործընթացների արդյունքում, և ոչ միայն աստիճանական էվոլյուցիայի միջոցով, ինչպես ընդունված էր նախկինում։ Այս մոտեցումը մեծ ազդեցություն է ունեցել աստղագիտության զարգացման վրա և նոր ուղղություն է տվել տիեզերքի ուսումնասիրությանը։ Նա նաև հիմնադրել է Բյուրականի աստղադիտարանը Հայաստանում, որը դարձել է միջազգային ճանաչում ունեցող գիտական կենտրոն։ Այդ աստղադիտարանը կարևոր դեր է խաղացել աստղերի, գալակտիկաների և տիեզերական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։ Համբարձումյանը զբաղեցրել է նաև գիտական և պետական բարձր պաշտոններ, եղել է Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի նախագահ և մեծապես նպաստել գիտության զարգացմանը երկրում։ Նրա աշխատանքները ճանաչվել են միջազգային մակարդակով, և նա արժանացել է բազմաթիվ գիտական պարգևների ու կոչումների։ Վիկտոր Համբարձումյանը համարվում է 20-րդ դարի ամենանշանավոր գիտնականներից մեկը, որի գիտական ժառանգությունը շարունակում է մնալ արդիական և կարևոր աստղաֆիզիկայի զարգացման համար։ Այսպիսով, նա մեծ ավանդ ունի տիեզերքի ուսումնասիրության, գիտական մտածողության զարգացման և հայկական գիտության միջազգային ճանաչման գործում։

Literature

Ստեղծագործության վերնագիրը կենտրոնանում է բարության էության և դրա իրական իմաստի բացահայտման գաղափարի վրա՝ ընթերցողին ուղղորդելով խորհելու մարդկային առաքինությունների, բարոյական սկզբունքների և հասարակական հարաբերությունների մասին։ Բարությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես բարի մտադրություն կամ զգացմունք, այլև որպես մարդու վարքագծում արտահայտվող արժեք՝ կապված ազնվության, կարեկցանքի, ներողամտության, արդարության, անձնազոհության և ուրիշների հանդեպ պատասխանատու վերաբերմունքի հետ։ Վերնագրում ընդգծված «իրական գաղտնիք» ձևակերպումը ենթադրում է բարության խորքային նշանակության որոնում և արտաքին դրսևորումների ու ներքին բարոյական շարժառիթների տարբերակում։ Երկրորդ հատորը շարունակում է նույն թեմատիկ ուղղությունը՝ ներկայացնելով գրքի հաջորդ մասը։ Առանց բովանդակային լրացուցիչ տեղեկությունների հնարավոր չէ վստահորեն որոշել ստեղծագործության սյուժեն, կերպարները կամ ժանրային առանձնահատկությունները, ուստի այն կարելի է բնութագրել որպես բարոյական և հասարակական գաղափարների շուրջ կառուցված գրական նյութ։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև 19-րդ դարի վերջի հայատառ թուրքերեն գրականության և Կոստանդնուպոլսի բազմալեզու հրատարակչական միջավայրի ուսումնասիրության համար՝ արտացոլելով այդ ժամանակաշրջանի ընթերցողական պահանջներն ու մշակութային հաղորդակցության առանձնահատկությունները։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է կայուն տնտեսական աճի ձևավորման և ապահովման վրա ազդող հիմնական գործոնների տնտեսամաթեմատիկական վերլուծությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության առանցքում տնտեսական աճի երկարաժամկետ կայունության գնահատումն է, դրա վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնների բացահայտումը և դրանց ազդեցության քանակական գնահատման համար համապատասխան մաթեմատիկական ու տնտեսաչափական մեթոդների կիրառումը։ Աշխատությունը կայուն տնտեսական աճը դիտարկում է ոչ միայն որպես ՀՆԱ-ի բարձր տեմպերի ապահովում, այլև որպես երկարաժամկետ գործընթաց, որը պետք է բնութագրվի համեմատաբար ցածր տատանողականությամբ, արտադրողականության աճով և տնտեսական ցնցումների նկատմամբ դիմադրողականությամբ։ Ուսումնասիրվում են կապիտալի կուտակման, աշխատուժի, մարդկային կապիտալի, ներդրումների, տեխնոլոգիական առաջընթացի, արտադրողականության, արտաքին առևտրի, ֆինանսական համակարգի և մակրոտնտեսական քաղաքականության ազդեցությունները տնտեսական աճի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե տնտեսական աճի որ գործոններն են ապահովում երկարաժամկետ և ինքնաբավ զարգացում, իսկ որոնք կարող են ունենալ ժամանակավոր կամ արտաքին պայմաններից կախված ազդեցություն։ ՀՀ տնտեսության փոքր և բաց լինելու հանգամանքը կարևոր տեղ է զբաղեցնում վերլուծության մեջ, քանի որ նման տնտեսություններում արտաքին պահանջարկը, ներդրումային հոսքերը, դրամական փոխանցումները և միջազգային տնտեսական միջավայրի փոփոխությունները կարող են էապես ազդել աճի դինամիկայի վրա։ Հետազոտության տնտեսամաթեմատիկական բնույթը ենթադրում է տնտեսական ցուցանիշների միջև կապերի մոդելավորում, գործոնների ազդեցության քանակական գնահատում, ժամանակային շարքերի և վիճակագրական տվյալների վերլուծություն, ինչպես նաև հնարավոր զարգացման սցենարների կառուցում։ Այսպիսի մոտեցումները հնարավորություն են տալիս ոչ միայն նկարագրել տնտեսական աճի առկա միտումները, այլև բացահայտել դրանց պատճառահետևանքային կապերը և գնահատել տարբեր տնտեսական քաղաքականությունների հնարավոր արդյունքները։ Կարևոր ուղղություն է նաև տնտեսական աճի կառուցվածքային ուսումնասիրությունը՝ տարբեր ոլորտների ներդրման գնահատմամբ։ ՀՀ-ի վերաբերյալ հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ վերջին տարիների աճի զգալի մասը կապված է եղել արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ զգայուն ոլորտների հետ, ինչն ընդգծում է աճի ներքին և երկարաժամկետ հիմքերի ամրապնդման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ընդհանուր գործոնային արտադրողականության, ֆիզիկական և մարդկային կապիտալի դերը մեկ շնչի հաշվով արտադրանքի երկարաժամկետ աճի ապահովման գործում։ Նման վերլուծությունները կարևոր են Հայաստանի ապագա տնտեսական ներուժի գնահատման համար, հատկապես ժողովրդագրական փոփոխությունների, աշխատուժի առաջարկի և արտադրողականության զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման, ներդրումային առաջնահերթությունների սահմանման, արտադրողականության բարձրացման, մարդկային կապիտալի զարգացման և արտաքին ցնցումների նկատմամբ տնտեսության դիմադրողականության ամրապնդման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, մակրոտնտեսագետներին, տնտեսաչափական և մաթեմատիկական մոդելավորման մասնագետներին, պետական տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Literature

Հրատարակությունը պատկանում է հայատառ թուրքերեն գրականության պատմական ժառանգությանը, որը ձևավորվել է Օսմանյան կայսրության հայ համայնքների բազմալեզու մշակութային միջավայրում։ Վերնագրի «հիքյայեսի» բաղադրիչը թուրքերենում նշանակում է «պատմությունը» կամ «պատումը», ուստի այն մատնանշում է պատմողական բնույթի ստեղծագործություն։ «Իքի գուզու» արտահայտությունը կարելի է հասկանալ որպես «երկու գառի» կամ «երկու գառների» պատմություն, ինչը վերնագրին հաղորդում է հեքիաթային կամ կենդանական պատումի հնարավոր բնույթ։ Կենդանիների կերպարների միջոցով պատմություններ ներկայացնելու ավանդույթը տարածված է տարբեր ժողովուրդների բանավոր և գրավոր գրականություններում․ նման պատումները հաճախ օգտագործվում են մարդկային վարքի, փոխհարաբերությունների, խոհեմության, միամտության կամ բարոյական ընտրության հարցերն արտահայտելու համար։ Սակայն կենդանիների մասին պատմությունների դեպքում կերպարներն ու դրանց խորհրդանշական իմաստները կախված են կոնկրետ ստեղծագործությունից և չեն կարող որոշվել միայն վերնագրով։ Հայատառ թուրքերեն գրականությունը նշանակալի մշակութային երևույթ է, քանի որ թուրքերեն տեքստերը գրվել են հայոց այբուբենով և շրջանառվել հայ համայնքների ընթերցողների շրջանում։ Այս ավանդույթը արտացոլում է լեզվի, գրի և համայնքային ինքնության բարդ փոխհարաբերությունները՝ միաժամանակ ընդլայնելով հայկական տպագրության պատմության շրջանակը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայատառ թուրքերենի, Օսմանյան շրջանի հայ գրական կյանքի, կարճ պատմողական երկերի և ժողովրդական պատումների ուսումնասիրության համար։ Այն նաև արժեքավոր նյութ է մատենագիտական ու լեզվաբանական հետազոտությունների տեսանկյունից՝ նպաստելով հայատառ թուրքերեն տպագիր ժառանգության պահպանմանն ու ուսումնասիրմանը։

Culture

Մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ լույս տեսած նոր գրականության համակարգված ցանկը։ Այն ընդգրկում է մշակույթի, մշակութային-լուսավորական գործունեության, թանգարանագիտության, պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ հրատարակություններ։ Ցանկում ներկայացվում են հանրապետությունում հայերեն և ռուսերեն լեզուներով հրատարակված նյութերը, ինչպես նաև հանրապետությունից դուրս լույս տեսած՝ հայկական մշակույթին ու արվեստին վերաբերող համապատասխան գրականությունը։ Մատենագիտական նկարագրությունները համակարգվում են ըստ թեմատիկ բաժինների, իսկ բաժինների ներսում նյութերը դասավորվում են որոշակի մատենագիտական սկզբունքներով։ Հրատարակությունը նախատեսված է մշակույթի և արվեստի բնագավառների մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և գրադարանային աշխատողներին նոր մասնագիտական գրականության վերաբերյալ տեղեկություններ տրամադրելու համար։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է ծառայել որպես տեղեկատվական աղբյուր մատենագիտական որոնումների, գրադարանային հավաքածուների համալրման և մշակույթի ու արվեստի պատմության ուսումնասիրության համար։