Шерстная продуктивность, качество шерсти овец армянской полугрубошерстной породы пути их улучшения

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բայական ժամանակային համակարգի կարևոր բաղադրիչներից մեկի ձևաբանական, իմաստաբանական և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անցյալում կատարված և ավարտված գործողության արտահայտման լեզվական միջոցներն են, դրանց կազմության օրինաչափությունները, խոնարհման համակարգում զբաղեցրած տեղը և խոսքային տարբեր միջավայրերում կիրառության առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում համապատասխան բայական ձևերի կազմությունը, դեմքի ու թվի քերականական կարգերի արտահայտումը, հաստատական և ժխտական ձևերի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր խոնարհման տիպերի բայերի ձևաբանական վարքագիծը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կանոնավոր և անկանոն բայերի ձևերին, պատմական զարգացման ընթացքում ձևավորված տարբերություններին և ժամանակակից հայերենի համակարգում դրանց գործառությանը։ Ժամանակային նշանակությունը դիտարկվում է ոչ միայն ձևաբանական, այլև իմաստաբանական տեսանկյունից՝ պարզաբանելով ավարտված գործողության, իրադարձությունների հաջորդականության, պատմողականության և անցյալ ժամանակային հարաբերությունների արտահայտման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տվյալ ժամանակաձևի հարաբերակցությունը հայերենի մյուս անցյալ ժամանակաձևերի հետ՝ բացահայտելով դրանց իմաստային սահմանները և համատեքստով պայմանավորված ընտրության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խոսքային և գրավոր նյութի ուսումնասիրությունը, քանի որ ժամանակաձևի իրական գործառությունը հնարավորություն է տալիս տեսնելու քերականական կանոնի և կենդանի լեզվական կիրառության փոխհարաբերությունը։ Կարող են դիտարկվել նաև արևելահայերենի և արևմտահայերենի համապատասխան ձևերի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գրաբարի և ժամանակակից հայերենի ժամանակային համակարգերի պատմական կապերը։ Շարահյուսական մակարդակում ուշադրություն է դարձվում բայական ձևի հարաբերությանը նախադասության ժամանակային ցուցիչների, մակբայների և այլ բաղադրիչների հետ, որոնք հստակեցնում են գործողության ժամանակն ու ավարտվածության բնույթը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հայերենի ձևաբանության, իմաստաբանության, պատմական քերականության և գործառական լեզվաբանության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել անցյալում ավարտված գործողության արտահայտման քերականական համակարգի, դրա կառուցվածքի և լեզվական գործառությունների մասին։

Mathematics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մակերևութային էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման և վարքագծի ուսումնասիրությանը պարբերական և բազմաշերտ կառուցվածքներում։ Գրքում ներկայացվում են մակերևութային ալիքների ձևավորման ֆիզիկական հիմքերը, դրանց տարածման պայմանները տարբեր միջավայրերի սահմաններում, ինչպես նաև փոխազդեցությունը նյութերի օպտիկական և էլեկտրամագնիսական հատկությունների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է ֆոտոնային բյուրեղների, դիէլեկտրիկ բազմաշերտ համակարգերի և պարբերական կառուցվածքների ազդեցությունը ալիքների դիսպերսիայի, կլանման և ուժեղացման երևույթների վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև մոդելավորման և թվային հաշվարկների մեթոդները, որոնք կիրառվում են մակերևութային ռեժիմների ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև դրանց կիրառական նշանակությունը նանոֆոտոնիկայի, օպտիկական հաղորդակցության, սենսորների և ինտեգրալ օպտիկական սարքերի նախագծման ոլորտներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր սերնդի ֆունկցիոնալ նյութերի և կառուցվածքների միջոցով ալիքների կառավարելիության հնարավորություններին՝ ընդգծելով դրանց դերը ժամանակակից ֆիզիկայի և ինժեներական կիրառությունների զարգացման մեջ։ Գիրքը նախատեսված է ֆիզիկոսների, օպտիկայի և էլեկտրամագնիսականության մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողների և հետազոտողների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է դեղագետների մասնագիտական զարգացման և կարիերային առաջընթացի ռազմավարությունների ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով դեղագործական գործունեության մասնագիտական պահանջները, շարունակական կրթության անհրաժեշտությունը և աշխատաշուկայի փոփոխվող պայմանները։ Հետազոտության կենտրոնում մասնագիտական կարողությունների կատարելագործման, գիտելիքների պարբերական թարմացման, գործնական հմտությունների զարգացման և կարիերայի նպատակային պլանավորման փոխկապակցվածությունն է։ Դեղագետի մասնագիտական զարգացումը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որը չի սահմանափակվում միայն նախնական մասնագիտական կրթությամբ, այլ ներառում է հետագա վերապատրաստումը, մասնագիտական տեղեկատվության յուրացումը, հաղորդակցական և կազմակերպչական կարողությունների զարգացումը, ինչպես նաև մասնագիտական գործունեության փոփոխվող պահանջներին հարմարվելու ունակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կարիերայի պլանավորման անհատական ռազմավարություններին, մասնագիտական նպատակների սահմանմանը, սեփական կարողությունների գնահատմանը և զարգացման հնարավոր ուղղությունների ընտրությանը։ Քննվում է նաև կրթական հաստատությունների, գործատուների և մասնագիտական կազմակերպությունների հնարավոր դերը մասնագետների շարունակական զարգացման համար նպաստավոր միջավայրի ձևավորման գործում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ մասնագիտական մոտիվացիայի, աշխատանքային բավարարվածության, ինքնակրթության, մասնագիտական շարժունակության և ղեկավար կամ մասնագիտացված պաշտոնների համար անհրաժեշտ լրացուցիչ կարողությունների նշանակությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեսական գիտելիքների և գործնական փորձի համադրումը, քանի որ մասնագիտական առաջընթացը պայմանավորված է ոչ միայն մասնագիտական տեղեկատվության իմացությամբ, այլև այն աշխատանքային իրավիճակներում արդյունավետ կիրառելու կարողությամբ։ Դիտարկվում են նաև հաղորդակցման, թիմային աշխատանքի, ժամանակի կառավարման, պատասխանատվության և մասնագիտական էթիկայի նշանակությունը կարիերայի զարգացման համատեքստում։ Մասնագիտական զարգացման ռազմավարությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել մասնագետների երկարաժամկետ մասնագիտական կայացմանը, նոր դերերի ստանձնմանը և աշխատանքի որակի շարունակական բարելավմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դեղագործական կրթության, մարդկային ռեսուրսների կառավարման, շարունակական մասնագիտական զարգացման և կարիերայի պլանավորման մոտեցումները՝ ներկայացնելով դեղագետների մասնագիտական աճը որպես կրթական, կազմակերպչական և անհատական գործոնների փոխազդեցությամբ ձևավորվող բազմակողմ գործընթաց։

Linguistics

Введение в языкознание աշխատությունը լեզվաբանության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է լեզվի գիտական ուսումնասիրության հիմունքները և հիմնական ուղղությունները, այն բացատրում է լեզվի կառուցվածքային մակարդակները՝ հնչյունաբանություն, ձևաբանություն, բառագիտություն և շարահյուսություն, ինչպես նաև լեզվի ծագման, զարգացման և գործառույթների մասին հիմնական տեսությունները, գիրքը անդրադառնում է լեզվի և մտածողության կապին, լեզվական նշանի բնույթին, տարբեր լեզուների համեմատական ուսումնասիրությանը և լեզվական փոփոխությունների մեխանիզմներին, միաժամանակ ընդգրկելով լեզվաբանական մեթոդաբանության հիմունքները և վերլուծության հիմնական գործիքները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր լեզվաբանության ուսանողների և լեզվի գիտական ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։

History

Գրքում ուսումնասիրվում է 89-րդ Հայկական Թամանյան դիվիզիայի մարտական ուղին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլում՝ Վիսլա-Օդերյան և Բեռլինյան հարձակողական գործողությունների ընթացքում, վերլուծվում են դիվիզիայի կազմավորման պատմական հանգամանքները, անձնակազմի ազգային և զինվորական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ռազմաճակատում նրա մասնակցության ռազմավարական նշանակությունը, ներկայացվում են հիմնական մարտական գործողությունները, առաջխաղացման փուլերը, մարտավարական որոշումները և զորամասի փոխազդեցությունը խորհրդային բանակի այլ ստորաբաժանումների հետ, դիտարկվում են զինվորների հերոսության դրսևորումները, կորուստները և հաղթանակի ձեռքբերման գործընթացում ունեցած ներդրումը, ուսումնասիրվում են նաև օպերատիվ պլանավորման և հրամանատարական կառավարման հարցերը, գիրքը հիմնված է պատմական փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի և վկայությունների վրա՝ նպատակ ունենալով ամբողջական պատկեր տալ հայկական ազգային դիվիզիայի մասնակցությանը Բեռլինի գրավմանն ուղղված վճռորոշ ռազմական գործողություններին։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական իրավունքի շրջանակում հափշտակությունների իրավական որակավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների տարբեր տեսակների տարանջատման չափանիշները և դրանց ճիշտ իրավական գնահատման հիմնախնդիրները։ Հետազոտության կենտրոնում հափշտակության հասկացությունն է, դրա օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշները, հանցակազմի տարրերը, հանցագործության կատարման եղանակը, առարկան, պատճառված գույքային վնասի բնույթն ու չափը։ ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի համապատասխան նորմերը հափշտակության առանձին դրսևորումների համար նախատեսում են տարբեր իրավական կարգավորումներ, այդ թվում՝ գողություն, կողոպուտ, ավազակություն, խարդախություն և վստահված գույքը հափշտակելը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նշված արարքների սահմանազատմանը, քանի որ դրանց միջև տարբերությունը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն գույքի ապօրինի վերցման փաստով, այլև դրա կատարման եղանակով, տուժողի նկատմամբ կիրառված ազդեցության բնույթով, հանցավորի դիտավորության առանձնահատկություններով և գույքի նկատմամբ իրավական վերահսկողության ձեռքբերման հանգամանքներով։ Գողության դեպքում առանցքային հատկանիշը գաղտնի հափշտակությունն է, կողոպուտի դեպքում՝ բացահայտ հափշտակությունը, իսկ ավազակության դեպքում՝ բռնություն գործադրելով կամ դրա սպառնալիքով կատարված հափշտակությունը։ Խարդախությունն առանձնանում է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով գույքի ձեռքբերմամբ, իսկ վստահված գույքի հափշտակության դեպքում կարևոր է այն հանգամանքը, որ գույքը նախապես օրինական հիմքով հանձնված է եղել հանցավորին, և հափշտակելու դիտավորությունն առաջացել է այն ստանալուց հետո։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հանցագործության ճիշտ որակավորման համար նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքների վերլուծությունը։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել արարքի կատարման վայրն ու եղանակը, տուժողի իրազեկվածությունը, բռնության առկայությունը կամ բացակայությունը, խաբեության բնույթը, գույքի արժեքը, հանցակիցների մասնակցությունը, բնակարան կամ այլ տարածք ապօրինի մուտք գործելը և այլ ծանրացուցիչ հանգամանքներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն դեպքերին, երբ արտաքին հատկանիշներով միմյանց մոտ արարքների միջև իրավական սահմանագիծը հստակ չէ, և անհրաժեշտ է համադրել հանցակազմի բոլոր օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ հատկանիշները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև պատճառված գույքային վնասի չափի ճիշտ որոշումը, քանի որ գործող քրեական օրենսգրքով որոշ հափշտակությունների համար պատասխանատվության տարբերակումը կարող է պայմանավորված լինել հանցագործության չափով և այլ որակավորող հանգամանքներով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև հափշտակությունների որակավորման դատաիրավական պրակտիկայի վերլուծություն՝ բացահայտելու համար իրավական նորմերի կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրները և դրանց լուծման հնարավոր մոտեցումները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել քրեական իրավունքի նորմերի առավել միասնական կիրառմանը, հանցագործությունների ճիշտ սահմանազատմանը և իրավական պատասխանատվության անհատականացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քրեական իրավունքի մասնագետներին, դատավորներին, դատախազներին, քննիչներին, փաստաբաններին, իրավաբաններին, գիտական հետազոտողներին և իրավաբանական բուհերի ուսանողներին։