Синтез и исследование новых электроактивных и комплексообразующих полимеров

Literature

Ժողովածուն նվիրված է հայկական էպոսի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով համաշխարհային էպիկական ժառանգության լայն համատեքստում։ Հրատարակության հիմնական թեման է հայկական էպիկական ավանդույթի առանձնահատկությունների բացահայտումը, դրա պատմական ձևավորման, գեղարվեստական կառուցվածքի, գաղափարական բովանդակության և այլ ժողովուրդների էպիկական ստեղծագործությունների հետ ունեցած ընդհանրությունների ու տարբերությունների ուսումնասիրությունը։ Էպոսը ներկայացվում է որպես ժողովրդի պատմական հիշողության, աշխարհընկալման, արժեքային համակարգի և ազգային ինքնության արտահայտման կարևոր ձև, որի մեջ պահպանվել են հասարակական կյանքի, հերոսական իդեալների, բարոյական պատկերացումների ու ավանդական սովորույթների հետքերը։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հայկական էպիկական ժառանգությունը համադրելու տարբեր ժողովուրդների հերոսապատումների հետ՝ բացահայտելով սյուժետային, կերպարային, կառուցվածքային և գաղափարական զուգահեռները, ինչպես նաև ազգային ինքնատիպության դրսևորումները։ Կարևորվում են բանավոր փոխանցման առանձնահատկությունները, էպիկական պատումների պատմական շերտերը, բանահյուսական մոտիվների զարգացումն ու դրանց մշակութային նշանակությունը։ Ժողովածուն նպաստում է հայկական էպոսի գիտական ճանաչմանը և համաշխարհային բանավոր ու գրական ժառանգության մեջ նրա տեղի ուսումնասիրությանը։ Այն արժեքավոր նյութ է բանագետների, գրականագետների, պատմաբանների, հայագետների, էպոսագիտությամբ և համեմատական մշակութաբանությամբ հետաքրքրվող մասնագետների ու ուսանողների համար։

Linguistics

Русский язык: Учебник для гуманитарных факультетов вузов Армении աշխատությունը բարձրագույն կրթության համար նախատեսված ռուսաց լեզվի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ուղղված է հումանիտար մասնագիտությունների ուսանողներին և նպատակ ունի զարգացնել լեզվի ակադեմիական ու մասնագիտական կիրառման հմտությունները, այն համակարգված ներկայացնում է ռուսերենի հիմնական բաժինները՝ հնչյունաբանություն, բառագիտություն, ձևաբանություն և շարահյուսություն, ինչպես նաև ուղղագրության և կետադրության նորմերը, գիրքը ընդգրկում է նաև հումանիտար ոլորտին բնորոշ տեքստեր և վարժություններ՝ ուղղված ընթերցանության, վերլուծության և գրավոր խոսքի կատարելագործմանը, միաժամանակ ուշադրություն է դարձնում ակադեմիական խոսքի ոճին, տեքստերի կառուցման տրամաբանությանը և լեզվական ճշգրտությանը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համալսարանական ուսանողների և ռուսաց լեզվի դասավանդման ոլորտի մասնագետների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր լիգանդների և սինթետիկ երկշղթա պոլիռիբոնուկլեոտիդային համակարգի փոխազդեցությունների ֆիզիկաքիմիական ու կենսաֆիզիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում նուկլեինաթթուների մոդելային համակարգերի կիրառումն է՝ պարզելու համար, թե տարբեր կառուցվածք և հատկություններ ունեցող փոքր մոլեկուլները կամ այլ կապվող միացությունները ինչպես են փոխազդում ՌՆԹ-ին նման պոլիմերային կառուցվածքների հետ։ Նման սինթետիկ պոլինուկլեոտիդը հնարավորություն է տալիս բնական նուկլեինաթթուների համեմատ ավելի վերահսկելի պայմաններում ուսումնասիրել մոլեկուլային ճանաչման, կապման և կառուցվածքային փոփոխությունների ընդհանուր օրինաչափությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել լիգանդների կապման բնույթը, փոխազդեցության հարաբերական ուժգնությունը, համակարգի կայունության փոփոխությունները և պոլինուկլեոտիդի կառուցվածքային կազմակերպման վրա դրանց հնարավոր ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել լիգանդների քիմիական կառուցվածքի և դրանց կապման առանձնահատկությունների միջև կապի բացահայտմանը՝ համեմատելով տարբեր դասերի միացությունների վարքը նույն մոդելային համակարգում։ Կենսաֆիզիկական տեսանկյունից հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև այն հարցը, թե փոխազդեցության ընթացքում ինչպիսի ոչ կովալենտ ուժեր կարող են մասնակցել համալիրների ձևավորմանը և ինչպես կարող է փոխվել պոլինուկլեոտիդային կառուցվածքի կայունությունը։ Նման ուսումնասիրություններում կիրառվող սպեկտրային, ջերմադինամիկական և այլ ֆիզիկաքիմիական գնահատումները հնարավորություն են տալիս համադրելու փոխազդեցության տարբեր բնութագրերը և ձևավորելու կապման գործընթացի ամբողջական մոդել։ Կարևոր ուղղություն է տարբեր լիգանդների ազդեցությունների համեմատական վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածություններ և ավելի լավ հասկանալ նուկլեինաթթու–լիգանդ մոլեկուլային ճանաչման ընդհանուր սկզբունքները։ Մոդելային պոլինուկլեոտիդային համակարգի օգտագործումը հատկապես արժեքավոր է հիմնարար կենսաֆիզիկական հետազոտությունների համար, քանի որ թույլ է տալիս սահմանափակել բնական կենսաբանական համակարգերին բնորոշ բազմաթիվ լրացուցիչ գործոնների ազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մոլեկուլային կենսաֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի և նուկլեինաթթուների քիմիայի մոտեցումները՝ նպաստելով ՌՆԹ-ին նման կառուցվածքների և տարբեր լիգանդների փոխազդեցության մեխանիզմների ու օրինաչափությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

History

Այս հրատարակությունը 1893 թվականին Մոսկվայում տպագրված 8 էջանոց հաշվետվություն է, որը վերաբերում է գաղտնի խորհրդական, Լազարյան ինստիտուտի նախկին պրոֆեսոր Նիկիտա Օսիպովիչ Էմինի հոգևոր կտակի կատարմանը։ Ն. Օ. Էմինը հայագետ, պատմաբան, բանասեր և արևելագետ էր, որը երկար տարիներ կապված է եղել Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի հետ․ նա սկզբում այնտեղ սովորել է, ապա դասավանդել հայերեն, զբաղեցրել տեսուչի պաշտոնը և հետագայում շարունակել աշխատել որպես պրոֆեսոր։ Հաշվետվության բնույթը ցույց է տալիս, որ այն պարզապես կենսագրական կամ հուշագրական նյութ չէ, այլ փաստաթղթային բնույթի հրապարակում, որի հիմնական նպատակը հանգուցյալի կտակով նախատեսված կամ նրա կողմից սահմանված կամքի իրականացման ընթացքի և արդյունքների արձանագրումն է։ Այդ պատճառով հրատարակությունը արժեքավոր է հատկապես Ն. Օ. Էմինի ժառանգության, նրա գրքերի ու ձեռագրերի, ինչպես նաև Լազարյան ինստիտուտի գիտակրթական միջավայրի պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Էմինի գործունեությունը սերտորեն կապված էր հայագիտության զարգացման հետ․ նա զբաղվել է Հայաստանի պատմությամբ, հնագիտությամբ, ազգագրությամբ և Արևելքի ուսումնասիրությամբ, աշխատություններ հրապարակել հայերեն, ռուսերեն և ֆրանսերեն, ինչպես նաև կատարել է կարևոր թարգմանություններ։ Հոգևոր կտակի կատարման վերաբերյալ առանձին հաշվետվության գոյությունը վկայում է նաև այն մասին, որ նրա թողած գիտական և նյութական ժառանգությունը դիտարկվել է որպես հասարակական և կրթամշակութային նշանակություն ունեցող արժեք։ Հատկապես կարևոր է Էմինի գրադարանի և ձեռագրական հավաքածուների հարցը։ Լազարյան ինստիտուտի պատմական նյութերում նրա անունով առանձնացվում է գրադարանային ֆոնդ, իսկ հետագայում ձևավորվել է նաև Ն. Օ. Էմինի անունը կրող ազգագրական ֆոնդ։ Այս հանգամանքը թույլ է տալիս հրատարակությունը դիտարկել որպես գիտական ժառանգության պահպանման և ինստիտուցիոնալ փոխանցման պատմության կարևոր սկզբնաղբյուր։ Աշխատության արժեքը մեծանում է նաև այն պատճառով, որ այն կապված է 19-րդ դարի վերջի հայագիտական և արևելագիտական գիտական միջավայրի հետ։ Լազարյան ինստիտուտը Մոսկվայում ոչ միայն կրթական հաստատություն էր, այլև արևելագիտության կարևոր կենտրոն, որտեղ աշխատել են նշանավոր հայագետներ և արևելագետներ։ Ինստիտուտի գործունեությունը նպաստել է հայոց լեզվի, հայ գրականության, Հայաստանի պատմության և Արևելքի ժողովուրդների մշակույթի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ռուս-հայկական գիտական և մշակութային կապերի զարգացմանը։ Էմինի ժառանգության հետ կապված փաստաթղթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին այդ ժամանակաշրջանում գիտնականների անձնական գրադարանները, ձեռագրերը և այլ նյութերը փոխանցվում գիտակրթական հաստատություններին և ինչպես էին դրանք վերածվում հանրային գիտական ռեսուրսի։ Նման նյութը կարևոր է նաև գրքի և ձեռագրի պատմության տեսանկյունից։ Գիտնականի մահից հետո նրա անձնական հավաքածուի ճակատագիրը հաճախ որոշում էր հետագա հետազոտությունների հնարավորությունները։ Գրքերի և ձեռագրերի ճիշտ հաշվառումը, պահպանությունը և համապատասխան հաստատությանը փոխանցումը հնարավորություն էին տալիս պահպանել գիտական ժառանգությունը և այն հասանելի դարձնել հաջորդ սերունդների մասնագետներին։ Այդ պատճառով հաշվետվությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես 19-րդ դարի գիտական ժառանգության կառավարման մասին վկայող փաստաթուղթ։ Հրատարակության պատմական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրա կապով Ն. Օ. Էմինի անձնական կյանքի և մասնագիտական գործունեության հետ։ Էմինը Նոր Ջուղայից ծագող հայ մտավորական էր, ծնվել է 1815 թվականին Նոր Ջուղայում, կրթություն ստացել Կալկաթայում, այնուհետև տեղափոխվել Ռուսաստան և կրթությունը շարունակել Մոսկվայում։ Նա սկզբում ռուսերեն չգիտեր, սակայն Լազարյան ինստիտուտում ուսանելու տարիներին տիրապետեց լեզվին և հետագայում դարձավ ռուսալեզու գիտական միջավայրում ակտիվ գործող հայագետ։ Նրա գիտական գործունեության մեջ առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում հայ պատմագրական աղբյուրների ուսումնասիրությունն ու թարգմանությունը, ինչի մասին վկայում են, օրինակ, Մովսես Խորենացու և Վարդան Մեծի պատմական երկերի ռուսերեն հրատարակությունները։ Այսպիսով, նրա թողած ժառանգությունը միայն անձնական ունեցվածք չէր, այլ հայագիտության և արևելագիտության համար կարևոր գիտական նյութերի ամբողջություն։ Փաստաթուղթը հետաքրքիր է նաև իրավական և հասարակական պատմության տեսանկյունից, քանի որ հոգևոր կտակի կատարման հաշվետվությունը ենթադրում է կտակարարի կամքի, ժառանգության և դրա տնօրինման վերաբերյալ որոշակի կազմակերպչական ու ֆինանսական գործընթացների առկայություն։ Հաշվետվության ուսումնասիրությունը կարող է օգնել վերականգնելու այդ գործընթացի մանրամասները և հասկանալու, թե ինչպիսի մեխանիզմներով էր գիտնականի կտակած ունեցվածքը կամ միջոցները օգտագործվում նրա ցանկություններին համապատասխան։ Այս առումով հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև 19-րդ դարի բարեգործական մշակույթի և մտավոր ժառանգության պահպանման պատմության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, այս փոքրածավալ, սակայն բովանդակալից փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է Նիկիտա Օսիպովիչ Էմինի կյանքի վերջին շրջանի, նրա կտակի կատարման, գիտական ժառանգության պահպանման և Լազարյան ինստիտուտի պատմության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես էր 19-րդ դարի վերջում գիտնականի անձնական գրադարանը, ձեռագրերը և այլ ժառանգությունը փոխանցվում կրթական ու գիտական միջավայրին և ինչ նշանակություն կարող էր ունենալ այդ գործընթացը հայագիտության հետագա զարգացման համար։ Հրատարակությունը հատկապես հետաքրքիր է հայագիտության, Լազարյան ինստիտուտի, 19-րդ դարի ռուսահայ մշակութային կյանքի, արևելագիտության և հայ գիտնականների ժառանգության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Other Subjects

Երևանյան 3-րդ միջազգային երաժշտական փառատոնը, որը անցկացվել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 11-ից մինչև հոկտեմբերի 23-ը Երևանում, համարվում է ժամանակի կարևորագույն մշակութային իրադարձություններից մեկը, որը միավորել է դասական երաժշտության միջազգային բարձրակարգ կատարողներին, դիրիժորներին և նվագախմբերին մեկ մեծ երաժշտական հարթակում։ Փառատոնը կազմակերպվել էր Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի նախաձեռնությամբ և իրականացվում էր Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի նախարարության աջակցությամբ՝ նպատակ ունենալով զարգացնել և միջազգային մակարդակի վրա բարձրացնել Հայաստանի երաժշտական կյանքը, ինչպես նաև Երևանը դարձնել դասական երաժշտության կարևոր կենտրոններից մեկը տարածաշրջանում։ Փառատոնի գեղարվեստական ղեկավարներն էին դիրիժոր Էդուարդ Թոփչյանը և բջջիստ Ալեքսանդր Չաուշյանը, որոնց ղեկավարությամբ ձևավորվել էր բազմաբնույթ և բարձրակարգ ծրագիր, ներառելով սիմֆոնիկ և կամերային համերգներ, մենակատարային ելույթներ, ինչպես նաև համաշխարհային դասական և ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ։ Փառատոնի բացումը նշանավորվել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի համերգով՝ Արամ Խաչատրյան համերգասրահում, որտեղ հնչել են Տիգրան Մանսուրյանի ստեղծագործությունները, Դմիտրի Շոստակովիչի սիմֆոնիաներից մեկը, ինչպես նաև այլ դասական հեղինակների գործեր՝ ընդգծելով ծրագրի միջազգային և միաժամանակ ազգային ուղղվածությունը։ Փառատոնի ընթացքում Հայաստան են ժամանել տարբեր երկրներից հայտնի երաժիշտներ՝ Գերմանիայից, Մեծ Բրիտանիայից, Իտալիայից, Ֆրանսիայից, Ավստրիայից, Ռուսաստանից, Բելգիայից, Ճապոնիայից և այլ երկրներից, որոնք հանդես են եկել համերգներով և համագործակցել հայկական երաժշտական կոլեկտիվների հետ՝ ստեղծելով մշակութային փոխանակման բարձր մակարդակ։ Փառատոնի առանձնահատկություններից էր նաև այն, որ այն ներառում էր ոչ միայն դասական համերգային ծրագրեր, այլև կրթական բաղադրիչներ՝ վարպետության դասեր երիտասարդ երաժիշտների համար, ինչը նպաստում էր տեղական երաժշտական դպրոցի զարգացմանը և միջազգային փորձի փոխանցմանը։ Բացի այդ, ծրագրում ընդգրկված էին տարբեր դարաշրջանների կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ՝ Բեթհովենից և Մոցարտից մինչև Չայկովսկի, Վերդի և Ռախմանինով, ինչը ապահովում էր բազմաժանր և բազմաշերտ երաժշտական փորձառություն հանդիսատեսի համար։ Այս փառատոնը նաև կարևոր դեր է ունեցել Հայաստանի մշակութային դիվանագիտության մեջ՝ նպաստելով երկրի միջազգային ճանաչելիության բարձրացմանը և հաստատելով Երևանը որպես տարածաշրջանային նշանակալի երաժշտական կենտրոն։

Law

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է աշխարհիկ պետության սահմանադրաիրավական էության և դրա տեսական հիմքերի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության համատեքստում։ Քննության են առնվում աշխարհիկության՝ որպես պետական կազմակերպման սկզբունքի բովանդակությունը, դրա իրավական հատկանիշները և սահմանադրական կարգի համակարգում ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության և կրոնական կազմակերպությունների փոխհարաբերությունների իրավական կարգավորմանը, խղճի ու կրոնի ազատության երաշխիքներին, ինչպես նաև պետական և կրոնական ոլորտների փոխհարաբերությունների սահմաններին։ Վերլուծվում են աշխարհիկ պետության սկզբունքի արտահայտման սահմանադրաիրավական ձևերը և դրանց կապը մարդու հիմնարար իրավունքների, իրավահավասարության ու պետական իշխանության գործունեության հետ։ Քննարկվում են նաև աշխարհիկության վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները և համապատասխան սկզբունքների իրականացման հետ կապված իրավական հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու աշխարհիկ պետության սահմանադրաիրավական բնույթի և պետական ու կրոնական ինստիտուտների հարաբերությունների իրավական հիմքերի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, պետության և իրավունքի տեսության, մարդու իրավունքների ու կրոնական հարաբերությունների իրավական կարգավորման ոլորտների մասնագետների և հետազոտողների համար։