Սիրո հրավեր

Linguistics

Լեզվաբանական, ոճագիտական և մասնագիտական հաղորդակցության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անգլերեն բժշկագիտական խոսքի ոճական և ժանրային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բժշկագիտական հաղորդակցության լեզվական բնութագրերը, գիտական խոսքի կազմակերպման սկզբունքները և բժշկական տեղեկատվության փոխանցման առանձնահատկությունները տարբեր մասնագիտական համատեքստերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բժշկական տերմինաբանության կիրառությանը, մասնագիտական բառապաշարի իմաստային ճշգրտությանը, լեզվական կառույցների ընտրությանը և գիտական շարադրանքի տրամաբանական հաջորդականությանը։ Վերլուծվում են անգլերեն բժշկագիտական տեքստերի բառային, ձևաբանական, շարահյուսական և ոճական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց դերը մասնագիտական տեղեկատվության հստակ և հիմնավորված ներկայացման գործում։ Քննարկվում են գիտական հոդվածների, հետազոտական զեկույցների, կլինիկական դեպքերի նկարագրությունների, բժշկական ուղեցույցների և մասնագիտական այլ տեքստերի ժանրային կառուցվածքն ու հաղորդակցական նպատակները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել բժշկագիտական խոսքին բնորոշ անվանական կառույցները, կրավորական սեռի կիրառությունը, հապավումները, բարդ տերմինները և գիտական փաստարկման լեզվական միջոցները։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակային դիրքորոշման արտահայտմանը, գիտական հավաստիության աստիճանի ներկայացմանը, տեքստային կապակցվածությանը և մասնագիտական հաղորդակցության ընդունված լեզվական նորմերին։ Կարևորվում է բժշկագիտական տարբեր ժանրերի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ դրանց կառուցվածքային ընդհանրությունները, գործառական տարբերությունները և լեզվաոճական առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել բժշկական անգլերենի ուսուցման, մասնագիտական տեքստերի վերլուծության, գիտական գրավոր հաղորդակցության և բժշկական թարգմանության մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել անգլերենի ոճագիտության, տեքստի լեզվաբանության, մասնագիտական լեզվի ուսուցման, բժշկական տերմինաբանության և թարգմանաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է ներդրումային ռիսկի ուսումնասիրությանը մրցակցային շուկայական պայմաններում՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության ծառայությունների ոլորտի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ներդրումային որոշումների վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ մակրոտնտեսական անկայունություն, շուկայի մրցակցային կառուցվածք, սպառողական պահանջարկի տատանումներ, իրավական և հարկային միջավայրի առանձնահատկություններ։ Աշխատությունում դիտարկվում են ներդրումային ռիսկի հիմնական տեսակները՝ շուկայական, ֆինանսական, գործառնական և ինստիտուցիոնալ, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը ծառայությունների ոլորտի տարբեր ենթաճյուղերում՝ բանկային ծառայություններ, զբոսաշրջություն, տրանսպորտ, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ և առևտրային ծառայություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի գնահատման և կառավարման մեթոդներին՝ դիվերսիֆիկացիա, ֆինանսական վերլուծություն, կանխատեսման մոդելներ և զգայունության վերլուծություն։ Վերլուծվում է նաև մրցակցային միջավայրի ազդեցությունը ներդրումային վարքագծի վրա, որտեղ բարձր մրցակցությունը միաժամանակ մեծացնում է ռիսկերը, բայց նաև խթանում է արդյունավետության բարձրացումը և նորարարական լուծումների ներդրումը։ Հետազոտությունը ընդգծում է, որ ներդրումային ռիսկերի արդյունավետ կառավարումը կարևոր նախապայման է ծառայությունների ոլորտի կայուն զարգացման և ներդրումային գրավչության բարձրացման համար։

Religion

Գիրքը ներկայացնում է Հայ եկեղեցու տոնական և ծիսական տարվա կառուցվածքը՝ անդրադառնալով եկեղեցական տոների հաջորդականությանը, դրանց հոգևոր նշանակությանը և տարվա ընթացքում կատարվող հիշատակի ու պաշտամունքային արարողություններին։ Տոնացույցը կարևոր դեր ունի եկեղեցական կյանքի կազմակերպման մեջ, քանի որ սահմանում է տոների, պահքերի, սրբերի հիշատակության օրերի և ծիսական շրջափուլերի հերթականությունը։ Այն միավորում է քրիստոնեական հավատքի, աստվածաշնչյան ավանդության և հայ եկեղեցական սովորույթների հետ կապված ժամանակային ու հոգևոր պատկերացումները։ Նման աշխատությունները գործնական ուղեցույց են եղել հոգևորականների և հավատացյալների համար՝ օգնելով պահպանել եկեղեցական կարգը և հետևել տարվա ընթացքում նշվող տոներին ու արարողություններին։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում Հայ առաքելական եկեղեցու ծիսական ժառանգության, տոնական ավանդույթների և հայկական հոգևոր մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն նաև կարևոր նյութ է եկեղեցական օրացույցի պատմության և հայ համայնքների կրոնական կյանքի կազմակերպման ավանդույթները ճանաչելու համար՝ արտացոլելով ծիսական գիտելիքների պահպանման ու փոխանցման նշանակությունը։

History

Մոսկվա-ում և Սանկտ Պետերբուրգ-ում ձևավորված հայկական համայնքները պատմականորեն հանդիսացել են ռուսական կայսրության և հետագայում նաև խորհրդային տարածքում ամենաակտիվ և կազմակերպված սփյուռքային կենտրոններից։ Այս համայնքների ձևավորումը կապված էր տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած միգրացիոն հոսքերի հետ՝ առևտրական, կրթական և քաղաքական պատճառներով, ինչի արդյունքում հայերը հաստատվել են խոշոր քաղաքներում և աստիճանաբար ձևավորել են մշակութային, եկեղեցական և հասարակական կառույցներ։ Հայկական համայնքները հատկապես աչքի են ընկել առևտրի, արդյունաբերության, գիտության և արվեստի ոլորտներում իրենց ակտիվ մասնակցությամբ՝ պահպանելով ազգային ինքնությունը լեզվի, դպրոցի, եկեղեցու և մշակութային կազմակերպությունների միջոցով։ Մոսկվայում և Սանկտ Պետերբուրգում գործել են հայկական եկեղեցիներ, դպրոցներ և բարեգործական միություններ, որոնք նպաստել են համայնքային համախմբմանը և ազգային մշակույթի պահպանմանը՝ միաժամանակ ապահովելով ինտեգրում տեղական հասարակության մեջ։ Ժամանակի ընթացքում այդ համայնքները դարձել են նաև ինտելեկտուալ և ստեղծագործական կենտրոններ, որտեղ ձևավորվել են հայտնի գիտնականներ, արվեստագետներ և հասարակական գործիչներ, որոնք զգալի ներդրում են ունեցել ինչպես ռուսական, այնպես էլ հայկական մշակութային կյանքում։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է շիզոֆրենիայով հիվանդների և նրանց ընտանիքների շրջանում ստիգմայի դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ համեմատական, տրանսմշակութային մոտեցմամբ՝ Armenia և Belarus համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում են հոգեկան առողջության նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքի առանձնահատկությունները, խարանի ձևավորման սոցիալ-մշակութային մեխանիզմները և դրանց ազդեցությունը հիվանդների կյանքի որակի, բուժման դիմելիության և սոցիալական ինտեգրման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ընտանիքի անդամների փորձառությունները՝ ընդգծելով հոգեբանական բեռը, սոցիալական մեկուսացման ռիսկերը և աջակցման համակարգերի դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առողջապահական համակարգերի, հանրային իրազեկման մակարդակի և մշակութային արժեքների ազդեցությանը ստիգմայի ձևավորման և վերարտադրության գործընթացներում։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև կանխարգելիչ և միջամտողական մոտեցումներ՝ ուղղված հոգեկան հիվանդությունների վերաբերյալ հասարակական պատկերացումների բարելավմանը և սոցիալական ներառման խթանմանը։ Գիրքը նախատեսված է հոգեբույժների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, առողջապահության կազմակերպիչների և հասարակական առողջության ոլորտի հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Ռուսական կայսրության պայմաններում հայկական տպագիր մամուլի և պետական գրաքննության փոխհարաբերությունների պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հայալեզու և հայկական հասարակական-մշակութային միջավայրի հետ կապված պարբերականների, գրքերի ու այլ տպագիր նյութերի հրատարակման նկատմամբ կիրառված վերահսկողության համակարգն է, ինչպես նաև այդ սահմանափակումների ազդեցությունը հայկական մտավոր, գրական և հասարակական կյանքի զարգացման վրա։ Քննվում են կայսերական գրաքննության ինստիտուտների գործունեության ընդհանուր սկզբունքները, հրատարակությունների նախնական կամ հետագա վերահսկողության ձևերը, թույլտվությունների տրամադրման գործընթացները և այն թեմատիկ շրջանակները, որոնք կարող էին պետական մարմինների հատուկ ուշադրության առարկա դառնալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայկական մամուլի խմբագիրների, հրատարակիչների, հեղինակների և գրաքննիչ մարմինների միջև հարաբերություններին՝ բացահայտելով, թե վերահսկողական միջավայրն ինչպես էր անդրադառնում հրապարակումների բովանդակության, լեզվի և թեմաների ընտրության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև այն ռազմավարությունները, որոնց միջոցով հրատարակիչներն ու հեղինակները փորձում էին գործել գործող սահմանափակումների պայմաններում՝ պահպանելով հասարակական, կրթական և մշակութային խնդիրների քննարկման հնարավորությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայկական պարբերական մամուլի դերը ազգային մշակույթի, լեզվի, գրականության, կրթության և հասարակական մտքի զարգացման մեջ, ինչի պատճառով գրաքննության պատմությունը դիտարկվում է նաև որպես հայկական մտավոր կյանքի պատմության բաղադրիչ։ Հետազոտության համար կարևոր աղբյուրային նշանակություն կարող են ունենալ գրաքննչական մարմինների փաստաթղթերը, պաշտոնական գրագրությունը, հրատարակությունների թույլտվությունների կամ սահմանափակումների վերաբերյալ նյութերը, խմբագիրների նամակագրությունը և ժամանակաշրջանի մամուլը։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ինչպես պետական քաղաքականության ընդհանուր սկզբունքները, այնպես էլ առանձին հրատարակությունների շուրջ ձևավորված կոնկրետ իրավիճակները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայ մամուլի պատմության, գրաքննության ինստիտուտների, հասարակական մտքի և Ռուսական կայսրության վարչական քաղաքականության ուսումնասիրությունը՝ նպաստելով հայկական տպագիր մշակույթի զարգացման պատմական պայմանների և դրա առջև կանգնած սահմանափակումների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։