Սուրբ հայր Բենեդիկտոսի կանոնները՝ Մխիթար աբբահոր աշակերտների թարգմանությամբ

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է փաստարկման գործընթացում արտատրամաբանական և հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այն հանգամանքները, որոնք ազդում են մարդու կողմից փաստարկների ընկալման, գնահատման և ընդունման վրա՝ զուտ տրամաբանական կառուցվածքից անկախ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է փաստարկումը ոչ միայն որպես տրամաբանական հիմնավորման գործընթաց, այլև որպես հաղորդակցական և հոգեբանական երևույթ, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է խոսողի և լսարանի փոխհարաբերություններով, հուզական վիճակով, արժեքային համակարգով, համոզմունքներով և սոցիալական փորձով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի գործոնների, ինչպիսիք են վստահությունը խոսողի նկատմամբ, հեղինակությունը, համակրանքը, հուզական ազդեցությունը, նախնական դիրքորոշումները, կարծրատիպերը, համոզմունքները և լսարանի սպասումները։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև փաստարկի ներկայացման ձևը, լեզվական ու հռետորական միջոցները, շեշտադրումները և հաղորդակցության իրավիճակը՝ որպես փաստարկի համոզչության վրա ազդող պայմաններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես կարող են հույզերը, ընկալման առանձնահատկությունները և ճանաչողական գործընթացները նպաստել կամ խոչընդոտել փաստարկի օբյեկտիվ գնահատմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տրամաբանական սխալների և հոգեբանական ազդեցության մեխանիզմների փոխհարաբերությանը՝ ցույց տալով, թե ինչու որոշ ոչ լիարժեք կամ սխալ հիմնավորումներ կարող են համոզիչ թվալ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել ներշնչման, համոզման, նույնացման, հեղինակության ազդեցության և խմբային մտածողության նման երևույթները, ինչպես նաև դրանց դերը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Փաստարկման արտատրամաբանական բաղադրիչների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու համոզման մեխանիզմների մասին և հասկանալու, թե ինչպես են տրամաբանական ու հոգեբանական գործոնները փոխազդում իրական հաղորդակցության ընթացքում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ինչպես տեսական տրամաբանության և փաստարկման տեսության, այնպես էլ հռետորաբանության, հաղորդակցության, սոցիալական հոգեբանության և քննադատական մտածողության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, հոգեբաններին, հռետորաբանության և հաղորդակցության մասնագետներին, լեզվաբաններին, քաղաքական և մեդիա հաղորդակցության հետազոտողներին ու համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Other Subjects

Գիտական հոդվածների ժողովածու-ը բազմաբնույթ գիտական ուսումնասիրությունների հավաքածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների հոդվածներ մեկ ընդհանուր թեմատիկ կամ ոլորտային շրջանակում՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել տվյալ գիտական ուղղության արդի վիճակը, հիմնական խնդիրները և հետազոտական միտումները, ժողովածուում կարող են ընդգրկվել տեսական և կիրառական բնույթի աշխատանքներ՝ կախված ոլորտից, որոնք անդրադառնում են կոնկրետ հարցերի խորքային վերլուծությանը, մեթոդաբանական մոտեցումներին և նոր արդյունքների ներկայացմանը, միաժամանակ նման հավաքածուները հաճախ ծառայում են որպես գիտական քննարկումների հարթակ՝ հնարավորություն տալով համեմատել տարբեր հեղինակների մոտեցումները և ձևավորել բազմակողմանի պատկերացում ուսումնասիրվող թեմայի վերաբերյալ, աշխատությունը կարևոր դեր ունի գիտական հաղորդակցության և գիտելիքի տարածման գործընթացում՝ նպաստելով նոր գաղափարների ձևավորմանը և հետագա հետազոտությունների խթանմանը։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է տուբերկուլոզի հարուցիչի նկատմամբ ակտիվություն ցուցաբերող նոր հակամանրէային միացությունների որոնման և դրանց կենսաբանական ու դեղաբանական հատկությունների բնութագրման գիտական խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր թեկնածու նյութերի հակատուբերկուլոզային ներուժի գնահատումն է, դրանց ազդեցության առանձնահատկությունների համեմատությունը և հետագա դեղաբանական ուսումնասիրության համար առավել հեռանկարային միացությունների առանձնացումը։ Քննվում են տուբերկուլոզի հարուցիչի կենսաբանական առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք բարդացնում են արդյունավետ դեղանյութերի ընտրությունը, այդ թվում՝ մանրէի առանձնահատուկ բջջային կառուցվածքը, օրգանիզմում երկարատև պահպանման հնարավորությունը և դեղերի նկատմամբ կայունության ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նոր միացությունների հակամանրէային ակտիվության, ընտրողականության, հնարավոր թունաբանական հատկությունների և արդեն հայտնի հակատուբերկուլոզային միջոցների համեմատությամբ դրանց առավելությունների ու սահմանափակումների գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և կենսաբանական ազդեցության միջև գոյություն ունեցող կապերը, որոնք կարևոր են դեղաբանական ակտիվության ընդհանուր օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դեղակայուն միկոբակտերիաների խնդիրը, քանի որ նոր ակտիվ նյութերի որոնումը կապված է նաև այնպիսի միացությունների հայտնաբերման անհրաժեշտության հետ, որոնք կարող են պահպանել արդյունավետությունը սովորական բուժական միջոցների նկատմամբ նվազած զգայունության պայմաններում։ Անդրադարձ է կատարվում թեկնածու միացությունների նախակլինիկական գնահատման ընդհանուր սկզբունքներին, անվտանգության ուսումնասիրության նշանակությանը և այն չափանիշներին, որոնց հիման վրա որոշվում է դրանց հետագա հետազոտության նպատակահարմարությունը։ Նման ուսումնասիրությունները նպաստում են հակատուբերկուլոզային դեղաբանության գիտական հիմքերի ընդլայնմանը և միկոբակտերիաների դեմ ազդեցության նոր հնարավոր մեխանիզմների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բժշկական մանրէաբանության, վարակաբանության, դեղաբանության և դեղանյութերի հետազոտության մոտեցումները՝ կենտրոնանալով նոր հակատուբերկուլոզային նյութերի հատկությունների գիտական գնահատման վրա։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է պորֆիրինների ազդեցության ուսումնասիրությանը երկշերտ լիպիդային թաղանթների վրա՝ կենսաֆիզիկայի, կենսաքիմիայի և թաղանթային համակարգերի հետազոտության շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում պորֆիրինների և լիպիդային թաղանթների փոխազդեցության մեխանիզմներն են, ինչպես նաև այդ փոխազդեցության հետևանքով թաղանթի կառուցվածքային, ֆիզիկաքիմիական և ֆունկցիոնալ հատկությունների հնարավոր փոփոխությունները։ Պորֆիրինները բարդ օրգանական միացություններ են, որոնք առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում իրենց կառուցվածքային, օպտիկական և ֆոտոքիմիական հատկությունների շնորհիվ, իսկ լիպիդային երկշերտերը կենսաբանական թաղանթների կառուցվածքային հիմնական մոդելներից են։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել պորֆիրինների տեղակայումը լիպիդային երկշերտում, դրանց փոխազդեցությունը լիպիդային մոլեկուլների հետ և թաղանթի կառուցվածքային կազմակերպվածության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել թաղանթի հեղուկության, կայունության, թափանցելիության և լիպիդների դասավորվածության փոփոխություններին՝ կախված պորֆիրինի կառուցվածքից, կոնցենտրացիայից և փորձարարական պայմաններից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նաև պորֆիրինների լուսային ակտիվությունը, քանի որ լուսավորման պայմաններում դրանց որոշ տեսակներ կարող են առաջացնել ակտիվ թթվածնային ձևեր և առաջացնել օքսիդատիվ փոփոխություններ թաղանթի բաղադրիչներում։ Այդ երևույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու լուսաքիմիական գործընթացների ազդեցությունը կենսաբանական թաղանթների վրա։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև պորֆիրինների և տարբեր լիպիդային բաղադրությամբ մոդելային թաղանթների փոխազդեցության համեմատական ուսումնասիրություն՝ բացահայտելու համար մոլեկուլային կառուցվածքի և թաղանթային միջավայրի առանձնահատկությունների դերը։ Նման հետազոտությունները կարևոր են ինչպես թաղանթային կենսաֆիզիկայի հիմնարար խնդիրների, այնպես էլ պորֆիրինների հնարավոր կիրառությունների տեսանկյունից՝ մասնավորապես ֆոտոդինամիկ թերապիայի, կենսաբժշկական նյութերի և ֆոտոակտիվ համակարգերի մշակման բնագավառներում։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել պորֆիրին-թաղանթ փոխազդեցությունների մոլեկուլային մեխանիզմների բացահայտմանը և կենսաբանական միջավայրում այդ միացությունների վարքագծի ավելի խոր ըմբռնմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է կենսաֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի և կենսաքիմիայի մոտեցումները՝ բացահայտելու պորֆիրինների ազդեցությունը լիպիդային երկշերտերի կառուցվածքի և հատկությունների վրա ու գնահատելու այդ փոխազդեցությունների հիմնարար և կիրառական նշանակությունը։

German

Աշխատությունը նվիրված է գերմաներենի քերականական համակարգի ներկայացմանն ու լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսուցմանը։ Այն նախատեսված է գերմաներեն սովորողների համար՝ օգնելով նրանց հասկանալ լեզվի հիմնական կանոնները, ճանաչել բառերի ձևափոխության օրինաչափությունները և կառուցել քերականորեն ճիշտ նախադասություններ։ Նման բնույթի ձեռնարկներում սովորաբար ուսումնասիրվում են հնչյունների և արտասանության առանձնահատկությունները, բառերի կազմությունը, խոսքի մասերը, գոյականների սեռը, թիվն ու հոլովումը, ածականների հոլովական ձևերը, դերանունների կիրառությունը և բայերի խոնարհումը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում բայական ժամանակների ու եղանակների կազմությունը, օժանդակ բայերի գործածությունը, նախդիրների և կապերի կիրառման կանոնները, ինչպես նաև նախադասության անդամների դասավորությունն ու շարադասությունը։ Գերմաներենի քերականության առանձնահատկություններից է նաև գոյականների սեռի և հոլովի համաձայնությամբ որոշվող ձևերի բազմազանությունը, ինչը կարևոր է լեզվի ճիշտ յուրացման համար։ Կանոնների համակարգված ուսումնասիրությունը նպաստում է ընթերցանության, գրավոր խոսքի և հաղորդակցման հմտությունների զարգացմանը, ինչպես նաև թարգմանական աշխատանքի համար անհրաժեշտ լեզվական հիմքի ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարևոր է օտար լեզուների ուսուցման պատմության տեսանկյունից՝ արտացոլելով հայալեզու կրթական միջավայրում գերմաներենի նկատմամբ հետաքրքրությունը և եվրոպական լեզուների քերականությունը հայ ընթերցողին հասկանալի ձևով ներկայացնելու ձգտումը։

Political Science

Աշխատանքը նվիրված է Ալեքսիս դը Տոկվիլի ժողովրդավարության հայեցակարգի ուսումնասիրությանը և դրա քննադատական վերաիմաստավորմանը ժամանակակից քաղաքական ու հասարակական իրողությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում Տոկվիլի այն պատկերացումն է, որ ժողովրդավարությունը միայն պետական կառավարման ձև չէ, այլ հասարակության սոցիալական կառուցվածքի, քաղաքական մշակույթի, քաղաքացիների վարքագծի և իշխանության ու հասարակության փոխհարաբերությունների ամբողջական համակարգ։ Նրա մոտեցման կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ ժողովրդավարական հասարակության զարգացումը միաժամանակ ստեղծում է քաղաքական հավասարության ընդլայնման, անհատի ազատության ամրապնդման և քաղաքացիների մասնակցության հնարավորություններ, բայց կարող է առաջացնել նաև նոր վտանգներ՝ կապված անհատականացման, մեծամասնության գերիշխանության և հասարակական պասիվության հետ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ժողովրդավարության վերաբերյալ Տոկվիլի հիմնական գաղափարները, մասնավորապես՝ քաղաքական և սոցիալական հավասարության, ազատության, քաղաքացիական մասնակցության, տեղական ինքնակառավարման, միավորումների ազատության և ժողովրդավարական մշակույթի փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մեծամասնության բռնապետության գաղափարը, որի միջոցով Տոկվիլը մատնանշում էր այն վտանգը, երբ ժողովրդավարական մեծամասնությունը կարող է ճնշել փոքրամասնությունների կամ անհատների իրավունքներն ու ազատությունները։ Այս խնդիրը ժամանակակից պայմաններում կարող է դիտարկվել մարդու իրավունքների, սահմանադրական վերահսկողության, անկախ ինստիտուտների և քաղաքական բազմակարծության պաշտպանության տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև անհատականության և քաղաքացիների հասարակական պասիվության խնդիրը։ Տոկվիլի դիտարկմամբ՝ ժողովրդավարական հասարակությունում անհատների սոցիալական և տնտեսական հավասարության խորացումը կարող է միաժամանակ ուժեղացնել անձնական շահերի վրա կենտրոնանալու միտումը և թուլացնել հասարակական կապերը։ Այդ երևույթը ժամանակակից պայմաններում կարող է համադրվել քաղաքացիական մասնակցության փոփոխվող ձևերի, հասարակական վստահության մակարդակի, քաղաքական ապատիայի և թվային հաղորդակցության ազդեցության հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տեղական ինքնակառավարման և քաղաքացիական միավորումների դերին։ Տոկվիլի համար ժողովրդավարության կայունությունը մեծապես պայմանավորված է քաղաքացիների՝ ինքնակազմակերպվելու, ընդհանուր խնդիրներ լուծելու և պետական իշխանությունից անկախ հասարակական կապեր ձևավորելու կարողությամբ։ Ժամանակակից հասարակություններում այս գաղափարը կարող է կիրառվել քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների, համայնքային նախաձեռնությունների, հասարակական շարժումների և այլ մասնակցային կառույցների ուսումնասիրության համար։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ազատության և հավասարության հարաբերակցությանը։ Տոկվիլյան մոտեցման կարևոր հարցերից մեկն այն է, թե ինչպես կարելի է համատեղել սոցիալական հավասարության ձգտումը անհատի քաղաքական և քաղաքացիական ազատությունների պահպանման հետ։ Հավասարության բացարձակացման դեպքում կարող են առաջանալ պետական կենտրոնացման և անհատական նախաձեռնության սահմանափակման վտանգներ, մինչդեռ չափազանց մեծ սոցիալական անհավասարությունը կարող է թուլացնել ժողովրդավարական համակարգի լեգիտիմությունն ու քաղաքացիների մասնակցությունը։ Աշխատանքի քննադատական բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե Տոկվիլի գաղափարներից որոնք են պահպանել իրենց արդիականությունը, իսկ որոնք պահանջում են վերաիմաստավորում՝ հաշվի առնելով ժամանակակից ժողովրդավարությունների կառուցվածքային փոփոխությունները։ Գլոբալացումը, զանգվածային լրատվամիջոցների և սոցիալական ցանցերի զարգացումը, քաղաքական պոպուլիզմի տարածումը, հասարակական բևեռացումը, ապատեղեկատվությունը, տնտեսական անհավասարությունը և պետական կառավարման ինստիտուտների նկատմամբ վստահության փոփոխությունները ստեղծում են նոր պայմաններ, որոնք Տոկվիլի ժամանակաշրջանում գոյություն չունեին։ Միևնույն ժամանակ նրա ուշադրությունը ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևական կառուցվածքից բացի հասարակական սովորույթների, քաղաքական մշակույթի և քաղաքացիների վարքագծի նկատմամբ շարունակում է կարևոր տեսական գործիք լինել ժամանակակից ժողովրդավարությունների խնդիրները հասկանալու համար։ Հետազոտությունը կարող է քննության առնել նաև կենտրոնացման և ապակենտրոնացման խնդիրը։ Տոկվիլը մեծ նշանակություն էր տալիս տեղական ինքնակառավարմանը՝ այն դիտարկելով որպես քաղաքացիների քաղաքական փորձի և պատասխանատվության ձևավորման միջավայր։ Ժամանակակից պայմաններում այս մոտեցումը կարող է կապվել համայնքային կառավարման, մասնակցային ժողովրդավարության և որոշումների ընդունման գործընթացներում քաղաքացիների ներգրավվածության հետ։ Աշխատանքի տեսական արժեքը կայանում է դասական քաղաքական մտքի և ժամանակակից ժողովրդավարության խնդիրների միջև կապի հաստատման մեջ։ Տոկվիլյան գաղափարների քննադատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն գնահատելու նրա տեսության պատմական նշանակությունը, այլև օգտագործելու այն ժամանակակից քաղաքական համակարգերի ուժեղ և թույլ կողմերը վերլուծելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ժողովրդավարությունը դիտարկում է որպես մշտական հավասարակշռության պահանջող համակարգ, որտեղ ազատությունը, հավասարությունը, մեծամասնության իշխանությունը, փոքրամասնությունների իրավունքները, քաղաքացիական մասնակցությունը և պետական կենտրոնացման սահմանափակումը փոխկապակցված են։ Տոկվիլի հայեցակարգի ժամանակակից քննությունը ցույց է տալիս, որ նրա բարձրացրած մի շարք խնդիրներ շարունակում են արդիական մնալ, թեև դրանց դրսևորման ձևերը փոփոխվել են՝ նոր տեխնոլոգիական, սոցիալական, տնտեսական և քաղաքական պայմանների ազդեցությամբ։